Hoeveel profetieën heeft Jezus vervuld? Waarom lijsten 300 of 351 vermelden



  • Er is geen enkelvoudig aantal profetieën dat Jezus heeft vervuld, omdat elke lijst anders bepaalt wat als een profetie telt.
  • Peter Stoners Science Speaks, voor het eerst gepubliceerd in 1944, geeft een bewering door van "meer dan driehonderd" profetieën, en in 2012 kwamen Josh en Sean McDowell op ongeveer hetzelfde totaal uit: 60 grote profetieën plus ongeveer 270 gerelateerde details.
  • De 351 komt uit een schema van de United Church of God uit 2025 dat verzen opsplitst in afzonderlijke details, waarbij alleen al Jesaja 9:6 acht regels krijgt.
  • De 456 is de lijst van Alfred Edersheim uit 1883 van passages uit het Oude Testament die oude rabbijnen op de Messias toepasten, geen lijst van profetieën die Jezus heeft vervuld.
  • In de King James Version zegt Matteüs veertien keer dat iets gebeurde zoals de profeten of de Schriften hadden gezegd; de meeste moderne Bijbels laten een van die clausules weg, in Matteüs 27:35.
  • De Joodse traditie leest veel van deze passages anders, terwijl christenen vasthouden aan het idee dat de profetieën over de heerlijkheid van Christus wachten op zijn wederkomst.

Er is geen enkelvoudig getal, omdat het totaal afhangt van wat als een profetie telt. Populaire lijsten spreken van meer dan 300, 351 of 456, en elk telt op zijn eigen manier; de 456 is geen lijst van profetieën die Jezus heeft vervuld. In de King James Version zegt alleen al het Evangelie van Matteüs veertien keer dat iets gebeurde zoals de profeten hadden geschreven.

Jezus zelf gaf nooit een totaal, maar hij liep ze wel door. Op de dag van de opstanding sloot hij zich aan bij twee discipelen op de weg naar Emmaüs, een dorp dat ze tegen de avond bereikten, en ze herkenden hem nog niet. Onderweg "begon hij bij Mozes en al de profeten en legde hij hun uit wat in al de Schriften over hem geschreven stond" (Lukas 24:27). Later, terug in Jeruzalem, vertelde hij de elf dat "alles vervuld moest worden wat over mij geschreven staat in de Wet van Mozes en in de Profeten en in de Psalmen" (Lukas 24:44). Mozes, de profeten, de psalmen: het hele Oude Testament, gelezen met hem in het middelpunt. De getallen die mensen noemen, zijn pogingen om op te schrijven wat hij hun op die weg liet zien.

Waar komen de getallen 300, 351 en 456 vandaan?

Elk getal komt uit een echte bron en elk telt iets anders:

Aantal Waar het vandaan komt Wat wordt geteld
Over 300 "Bijbelstudenten" geciteerd door Peter Stoner, Science Speaks (first published 1944); Josh and Sean McDowell (2012) Profetieën over de eerste komst van Christus; de "60 grote" van de McDowells plus "ongeveer 270 aanvullende vertakkingen"
351 Schema bewerkt door Mario Seiglie, United Church of God (2025) Afzonderlijke details, vaak meerdere uit één vers
456 Alfred Edersheim, Het leven en de tijden van Jezus de Messias (1883) Passages uit het Oude Testament die oude rabbijnen op de Messias toepasten
1,817 J. Barton Payne, Encyclopedie van bijbelse profetie (1973) Elke voorspelling in de Bijbel, over wie dan ook

Peter Stoner, een wetenschapsprofessor, telde de "ruim 300" niet zelf. Hij gaf het door in Science Speaks, een boek dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1944: "Onze Bijbelstudenten beweren dat er meer dan driehonderd profetieën zijn die handelen over de eerste komst van Christus." In 2012 kwamen Josh en Sean McDowell op een andere manier op ongeveer hetzelfde totaal: "60 grote profetieën uit het Oude Testament (met ongeveer 270 aanvullende vertakkingen) vervuld in één persoon genaamd Jezus."

De 351 komt uit een schema dat elk item een regel geeft. Het opent drie keer met Genesis 3:15, één keer voor het zaad van de vrouw, één keer voor de verminkte kop en één keer voor de verminkte hiel, en het geeft Jesaja 9:6 acht regels: het kind dat geboren is, de zoon die gegeven is, Wonderbaar, Raadsman en de rest. Volgens onze telling komen de 351 vermeldingen uit ongeveer 257 verwijzingen naar het Oude Testament.

De 456 is een heel ander soort lijst. In Het leven en de tijden van Jezus de Messias (1883) verzamelde de bijbelgeleerde Alfred Edersheim “de passages in het Oude Testament die in de oudste Joodse geschriften op de Messias of op messiaanse tijden werden toegepast”: 75 uit de Wet, 243 uit de Profeten en 138 uit de Geschriften. Het laat zien hoe breed de rabbijnen zelf in de Schrift naar de Messias zochten. Er wordt niet beweerd dat Jezus alle 456 vervulde.

Waarom komen de aantallen niet overeen?

Omdat de Schrift op meer dan één manier over Christus spreekt, en elke lijst moet bepalen welke manieren er geteld worden.

Sommige profetieën zijn duidelijke voorspellingen. Toen Herodes vroeg waar de Christus geboren zou worden, hoefden de schriftgeleerden niet te gissen: “In Bethlehem in Judea, want zo staat het geschreven door de profeet” (Matteüs 2:5), en ze citeerden Micha 5:2. Meer over dat vers staat in waarom Jezus in Bethlehem werd geboren.

Andere zijn patronen, waarbij een gebeurtenis in de geschiedenis van Israël Christus voorafschaduwt. Hosea schreef over de uittocht: “Toen Israël een kind was, heb Ik hem liefgehad, en Ik heb Mijn zoon uit Egypte geroepen” (Hosea 11:1). Matteüs ziet dezelfde woorden uitkomen wanneer het kind Jezus uit Egypte terugkeert: “opdat vervuld zou worden wat door de Heere gesproken is door de profeet, toen Hij zei: Uit Egypte heb Ik Mijn Zoon geroepen” (Matteüs 2:15). Een lijst die alleen voorspellingen telt, laat Hosea buiten beschouwing. Een lijst die patronen telt, neemt het op, samen met het Paschalams, waarvan de beenderen niet gebroken mochten worden, en nog veel meer.

Dan is er de vraag hoe fijnmazig men moet tellen. Eén vers kan één profetie bevatten of acht. Het Tweede Vaticaans Concilie vatte de manier van lezen van de Katholieke Kerk in één zin samen: God “heeft wijselijk beschikt dat het Nieuwe Testament in het Oude verborgen zou zijn en het Oude in het Nieuwe geopenbaard zou worden.” Vanuit dat gezichtspunt neigt het hele Oude Testament naar Christus, en zal geen enkele telling ooit volledig zijn.

Hier is een telling die iedereen kan controleren. In de King James Version gebruikt Matteüs het woord “vervuld” zestien keer. Veertien daarvan verwijzen terug naar wat de profeten of de Schriften hadden gezegd, van de maagdelijke geboorte (Matteüs 1:22) tot de dertig zilverstukken (Matteüs 27:9). Eén van de veertien ontbreekt in de meeste moderne Bijbels. Bij de kruisiging voegt de King James-tekst toe “opdat vervuld zou worden wat door de profeet gesproken is” (Matteüs 27:35), en de New International Version en de English Standard Version laten die zinsnede weg, dus een telling in die Bijbels komt anders uit.

Welke profetieën heeft Jezus vervuld?

De Evangeliën zelf wijzen op deze, naast vele anderen. Elke regel geeft eerst de profetie, daarna de plaats waar het Nieuwe Testament zegt dat deze is uitgekomen:

  • Geboren uit een maagd: “Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en u zult Hem de naam Immanuel geven” (Jesaja 7:14; Matteüs 1:22–23). Jesaja’s andere geboorteprofetieën staan in welke verzen van Jesaja de geboorte van Jezus voorspellen.
  • Geboren in Bethlehem (Micha 5:2; Matteüs 2:4–6).
  • Uit Egypte geroepen (Hosea 11:1; Matteüs 2:15).
  • Gezalfd om de armen het goede nieuws te verkondigen: in de synagoge in Nazareth las Jezus Jesaja 61:1–2 en zei: “Heden is deze Schrift in uw oren vervuld” (Lukas 4:16–21).
  • Komend naar Jeruzalem “nederig, en rijdend op een ezel” (Zacharia 9:9; Matteüs 21:4–5).
  • Gewaardeerd op “dertig zilverstukken” (Zacharia 11:12–13; Matteüs 27:9–10). Matteüs introduceert de woorden als “gesproken door de profeet Jeremia”, dat wil zeggen Jeremia, hoewel de dertig zilverstukken in Zacharia voorkomen. Het verhaal wordt verteld in wat Judas betaald kreeg.
  • Zijn kleding verdeeld door het lot: “Zij verdelen Mijn kleding onder elkaar en werpen het lot over Mijn gewaad” (Psalm 22:19; Johannes 19:23–24).
  • Geen been gebroken: “Hij bewaart al zijn beenderen: niet één daarvan wordt gebroken” (Psalm 34:21; Johannes 19:36).
  • Doorstoken: “zij zullen zien op Hem Die zij doorstoken hebben” (Zacharia 12:10; Johannes 19:37).
  • Geleid als een lam naar de slachtbank: “Hij wordt als een lam naar de slachtbank geleid; en zoals een schaap stom is voor zijn scheerders, zo doet Hij Zijn mond niet open” (Jesaja 53:7). Een Ethiopische functionaris las deze passage toen hij Filippus vroeg wie de profeet bedoelde, en Filippus “begon bij dit Schriftgedeelte en verkondigde hem Jezus” (Handelingen 8:32–35).

Petrus verzamelde ze allemaal in één zin op de dag dat hij een verlamde man bij de tempel genas: “de dingen die God tevoren door de mond van al Zijn profeten verkondigd had, namelijk dat de Christus lijden zou, heeft Hij zo vervuld” (Handelingen 3:18).

Wat is de kans dat één man deze profetieën vervult?

Het bekendste antwoord is dat van Peter Stoner. Hij nam acht profetieën, waaronder Bethlehem, de ezel, de dertig zilverstukken en de doorstoken handen en voeten, vroeg aan klassen universiteitsstudenten, in totaal “meer dan 600 studenten”, om in te schatten hoe waarschijnlijk het was dat elk daarvan bij toeval op een mens van toepassing zou zijn, en vermenigvuldigde de schattingen. Zijn resultaat was één kans op 1017, een 1 gevolgd door zeventien nullen. Met achtenveertig van dergelijke profetieën kwam hij uit op één op 10157.

De getallen zijn slechts zo betrouwbaar als de schattingen, en dat zei Stoner zelf ook: “Als de lezer het niet eens is met de gegeven schattingen, kan hij zijn eigen schattingen maken en deze vervolgens doortrekken naar hun logische conclusies.” Hij bedoelde dat de som moest aantonen hoe onwaarschijnlijk het is dat zoveel afzonderlijke draden bij toeval in één leven samenkomen. Twee bezwaren volgen uit zijn eigen methode: de schattingen zijn gissingen, zoals hij toegaf, en de vervullingen worden gerapporteerd door dezelfde Evangeliën die ze claimen. De discipelen onderweg kwamen op een andere manier tot hun antwoord. Voor hen waren de draden met opzet geweven.

Hoe begrijpen Joodse lezers deze profetieën?

De Joodse traditie leest veel van dezelfde passages, en leest ze vaak anders. De middeleeuwse commentator Rasji bijvoorbeeld, beschouwt de dienaar van Jesaja 52 en 53 als het volk Israël. Over “Zie, Mijn Dienaar zal voorspoedig zijn,” schrijft hij: “Zie, aan het einde der dagen zal Mijn Dienaar, Jakob, [d.w.z.] de rechtvaardigen onder hem, voorspoedig zijn.”

Maimonides, de grote Joodse leraar uit de twaalfde eeuw, zette uiteen wat de Messias moet doen. Als een koning uit het huis van David “de Tempel op zijn plaats bouwt en de verspreiden van Israël verzamelt, dan is hij definitief de Mashiach.” Volgens die maatstaf erkent het jodendom Jezus niet als de Messias: de tempel is niet herbouwd en de ballingen zijn niet allemaal verzameld.

Christenen antwoorden dat de profeten over twee komsten spraken. Petrus spreekt over wat Christus al heeft vervuld, en de brief aan de Hebreeën over wat nog moet komen: “zal Hij voor de tweede keer zonder zonde verschijnen aan hen die Hem verwachten tot zaligheid” (Hebreeën 9:28). De profeten zelf, schrijft Petrus, onderzochten “op welke of wat voor tijd de Geest van Christus Die in hen was, doelde, toen Hij tevoren getuigde van het lijden dat op Christus komen zou, en van de heerlijkheid daarna” (1 Petrus 1:11). Het lijden kwam eerst. De heerlijkheid ligt nog in het verschiet.

Hoeveel profetieën staan er in de Bijbel?

J. Barton Payne’s Encyclopedie van bijbelse profetie, voor het eerst gepubliceerd in 1973, somt “1.817 vermeldingen op die alle bijbelse voorspellingen in zowel het Oude als het Nieuwe Testament beslaan” en bespreekt “8.352 voorspellende verzen.” De King James Bijbel heeft 31.102 verzen, dus volgens de telling van Payne kijkt ongeveer 27 procent van de Schrift vooruit. Zijn encyclopedie markeert elke voorspelling als vervuld in het verleden, nu vervuld wordend of nog komend. Van degenen die nog moeten komen, is degene waar elke christen op wacht degene die Hebreeën noemt: de terugkeer van Christus.

Het woord zelf is veel zeldzamer. “Profetie” en “profetieën” komen samen slechts 23 keer voor in de King James Bijbel. De meeste beloften worden helemaal geen profetieën genoemd. Ze worden simpelweg uitgesproken en vervolgens nagekomen.

Paulus verwoordde het eenvoudiger dan welke telling ook: “Want hoeveel beloften van God er ook zijn, in Hem zijn zij ja, en in Hem amen” (2 Korintiërs 1:20). De twee discipelen op weg naar Emmaüs kwamen ook niet met een getal terug. Ze kwamen terug met een vuur. “Brandde ons hart niet in ons, terwijl Hij onderweg tot ons sprak en de Schriften voor ons opende?” (Lukas 24:32).





Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...