18 Bijbelverzen over hekserij en de reden waarom de Schrift het verbiedt

Deuteronomy 18:10-12

“Er mag onder u niemand worden gevonden die zijn zoon of dochter door het vuur laat gaan, die aan waarzeggerij doet, aan toverij, die tekens duidt, aan hekserij doet, of spreuken uitspreekt, of die een medium of een geestelijke raadpleegt, of die de doden raadpleegt.”

Reflectie: De wet somt specifieke praktijken op, waarvan de meeste betaalde diensten waren in de antieke wereld; de werkgevers van Bileam kwamen naar hem toe “met de beloning voor de waarzeggerij in hun hand” (Numeri 22:7). Een paar verzen later geeft Mozes het alternatief: “De Heere, uw God, zal voor u een profeet zoals ik uit uw midden, uit uw broeders, doen opstaan” (18:15).

Leviticus 19:31

“Wend u niet tot de mediums en raadpleeg geen geestelijken, want u zou erdoor verontreinigd worden. Ik ben de Heere, uw God.”

Reflectie: Het gebod eindigt met de reden: “Ik ben de Heere, uw God.” Israël moet leiding zoeken bij de God aan wie zij al toebehoren.

Jesaja 8:19

“Wanneer zij tegen u zeggen: Raadpleeg de mediums en de geestelijken, die piepen en mompelen, zou een volk niet zijn God raadplegen? Moet men voor de levenden de doden raadplegen?”

Reflectie: Jesaja beschrijft de mediums als degenen “die piepen en mompelen” en vraagt waarom de levenden de doden zouden raadplegen. Het volgende vers vertelt het volk waar ze in plaats daarvan heen moeten gaan: “Raadpleeg de wet en het getuigenis” (8:20).

Exodus 22:18

“Een tovenares zult u niet in leven laten.”

Reflectie: De King James Version leest: “Thou shalt not suffer a witch to live,” en die bewoording werd gebruikt om de Europese heksenprocessen te rechtvaardigen. Het vers maakt deel uit van het burgerlijk recht dat aan Israël werd gegeven, gehandhaafd door zijn rechtbanken, naast wetten over eigendom en vee. Het gaf geen privépersoon de autoriteit om een naaste te beschuldigen of te straffen, en christenen die dit lezen moeten weten hoe het werd misbruikt.

1 Samuel 28:7-8

“Toen zei Saul tegen zijn dienaren: Zoek voor mij een vrouw die een medium is, zodat ik naar haar toe kan gaan en haar kan raadplegen. Zijn dienaren zeiden tegen hem: Zie, in Endor is een vrouw die een medium is. Toen vermomde Saul zich, trok andere kleren aan en ging erheen, hij en twee mannen met hem; zij kwamen 's nachts bij die vrouw.”

Reflectie: Saul had zelf de mediums uit Israël verdreven (28:3). Nu antwoordde God hem niet meer “door dromen, noch door de Urim, noch door de profeten” (28:6), en hij ging vermomd, 's nachts, om er een te vinden in Endor. Het verhaal toont een koning die zich wendt tot de praktijk die hij zelf had verboden omdat hij niet langer van God kon horen.

2 Koningen 21:6

“Hij offerde zijn eigen zoon in het vuur, beoefende waarzeggerij, zocht voortekenen en raadpleegde mediums en geestenbezweerders. Hij deed veel kwaad in de ogen van de Heer, wat zijn toorn opwekte.”

Reflectie: De praktijken van koning Manasse komen bijna punt voor punt overeen met de lijst in Deuteronomium 18. De historicus presenteert zijn regering als het een voor een overtreden van de waarschuwingen van de wet.

Galaten 5:19-21

“De werken van het vlees zijn openbaar, namelijk overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, vijandschappen, twisten, afgunst, woede-uitbarstingen, zelfzuchtigheid, onenigheid, afscheidingen en nijd.”

Reflectie: Het Griekse woord dat vertaald is als “toverij” is pharmakeia, verwant aan het woord voor drugs en toverdranken. Paulus somt het op met afgoderij en naast gewone zonden zoals afgunst, woede-uitbarstingen en afscheidingen, als werken van het vlees.

Handelingen 19:19

“Velen van hen die toverkunsten hadden uitgeoefend, brachten hun boeken bijeen en verbrandden ze in het bijzijn van allen. Toen men de waarde ervan berekende, kwam men uit op vijftigduizend zilverstukken.”

Reflectie: Dit gebeurde in Efeze, nadat enkele Joodse duivelbezweerders probeerden de naam van Jezus als een formule te gebruiken en werden overmeesterd (19:13-16). Een drachme was ongeveer een dagloon, dus de verbrande boekrollen waren ongeveer vijftigduizend daglonen waard, en de nieuwe gelovigen verbrandden ze in het openbaar.

Openbaring 21:8

“Maar de lafaards, de ongelovigen, de verfoeilijken, de moordenaars, de hoereerders, de tovenaars, de afgodendienaars en alle leugenaars — hun deel is in de poel die brandt van vuur en zwavel.”

Reflectie: De lijst van degenen die zijn uitgesloten van de nieuwe schepping omvat “de tovenaars”, en begint bovendien met “de lafaards” en eindigt met “alle leugenaars”. Het noemt vele zonden, niet alleen deze.

Exodus 7:10-12

“Aäron wierp zijn staf neer voor de farao en zijn dienaren, en hij veranderde in een slang. Toen riep de farao de wijzen en de tovenaars bij zich, en ook de Egyptische magiërs deden hetzelfde door hun geheime kunsten.”

Reflectie: De tekst zegt dat de magiërs van de farao hetzelfde deden “door hun geheime kunsten”, en vervolgens dat de staf van Aäron hun staven verslond. De Schrift behandelt hun macht als reëel en als minder dan die van God.

Daniel 2:27-28

“Daniël antwoordde: ‘Geen wijze, bezweerder, magiër of waarzegger kan de koning het mysterie verklaren waar hij naar vraagt, maar er is een God in de hemel die mysteries onthult.’”

Reflectie: Daniël diende aan een hof vol professionele wijzen en waarzeggers. Hij vertelt de koning dat zij zijn droom niet kunnen onthullen, en dat “er een God in de hemel is die mysteries onthult.”

Matthew 24:24

“Want er zullen valse messiassen en valse profeten verschijnen en grote tekenen en wonderen verrichten om, indien mogelijk, zelfs de uitverkorenen te misleiden.”

Reflectie: Jezus waarschuwt dat valse messiassen en profeten “grote tekenen en wonderen” zullen verrichten om te misleiden. Een indrukwekkend teken bewijst volgens hem niet dat de bron ervan God is.

Revelation 13:13-14

“En het verrichtte grote tekenen, en liet zelfs vuur uit de hemel neerdalen op de aarde ten aanschouwen van de mensen. Door de tekenen die het de macht kreeg te verrichten namens het eerste beest, misleidde het de bewoners van de aarde.”

Reflectie: Het beest laat zelfs vuur uit de hemel neerdalen, zoals Elia deed op de berg Karmel (1 Koningen 18:38). Johannes’ punt is dat misleiding de tekenen van God kan imiteren, dus tekenen alleen bepalen niet wat waar is.

1 Johannes 4:1

“Geliefden, geloof niet elke geest, maar beproef de geesten of zij uit God zijn, want er zijn veel valse profeten in de wereld uitgegaan.”

Reflectie: Johannes vertelt gelovigen om de geesten te beproeven in plaats van elke geest te geloven, en hij geeft de test in het volgende vers: elke geest die belijdt “dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is uit God” (4:2).

Efeziërs 6:12

“Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.”

Reflectie: Paulus zegt dat de strijd “niet tegen vlees en bloed” is, maar tegen geestelijke machten van het kwaad. Dat sluit uit dat men een persoon als de vijand behandelt. De volgende verzen beschrijven de wapenrusting van God, die defensief is, behalve het woord van God.

Jakobus 4:7

“Onderwerp u dan aan God. Bied weerstand aan de duivel en hij zal van u wegvluchten.”

Reflectie: De volgorde is: onderwerp je eerst aan God, en weersta dan de duivel. Jakobus geeft geen formule of ritueel; de belofte is dat de duivel “van u zal wegvluchten.”

1 Johannes 4:4

“U bent uit God, kinderen, en u hebt hen overwonnen, want Hij Die in u is, is groter dan hij die in de wereld is.”

Reflectie: Johannes vertelt zijn lezers dat zij de valse geesten hebben overwonnen omdat “hij die in u is, groter is dan hij die in de wereld is.”

Psalm 91:1-2

“Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste woont, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tegen de Heer: ‘U bent mijn toevlucht en mijn vesting, mijn God, op wie ik vertrouw.’”

Reflectie: Satan citeerde deze psalm aan Jezus in de woestijn en drong er bij hem op aan zich van de tempel te werpen, en Jezus antwoordde: “Stel de Here, uw God, niet op de proef” (Matteüs 4:6-7). De psalm beschrijft vertrouwen in God als een toevlucht, niet als een formule om op te zeggen.