8 Bijbelverzen over tatoeages

Samenvatting

Leviticus 19:28 verbiedt tatoeages naast inkervingen in het lichaam voor de doden, en geeft als reden: “Ik ben de Heere.”
De Hebreeuwse uitdrukking voor tatoeage in Leviticus 19:28 verbindt kethobeth, geschrift, met qa’aqa, insnijding, en geen van beide woorden komt elders in het Oude Testament voor; de King James Version vertaalt de zinsnede met “noch zult gij enige tekens in u drukken.”
Deuteronomium 14:1-2 verbiedt het inkerven van zichzelf voor de doden omdat Israël “een heilig volk voor de Heere, uw God” is.
Jesaja 44:5 schetst een persoon die “Van de Heere” op zijn hand schrijft, en in Jesaja 49:16 zegt God dat Hij Sion in Zijn handpalmen heeft gegraveerd.
1 Korinthe 6:19-20 komt voor in een betoog over seksuele immoraliteit en eindigt met “Verheerlijk dan God in uw lichaam.”

De Bijbel verbiedt tatoeages in een wet die aan Israël werd gegeven. Leviticus 19:28 luidt: “U mag geen inkervingen in uw lichaam maken voor een dode, en u mag geen tatoeages bij uzelf aanbrengen: Ik ben de Heere.”

Christenen verschillen van mening over de vraag of het verbod nog steeds van kracht is. Carmen Imes van de Biola University herinnert zich over haar familie: “Het was simpelweg duidelijk dat christenen geen tatoeages moesten nemen omdat het rechtstreeks in strijd was met de Schrift.” Wayne Grudem rekent het vers tot “de wetten over fysieke reinheid die uniek waren voor het Mozaische verbond” en concludeert dat het “vandaag de dag niet direct bindend voor ons is.” De Pulpit Commentary leest de zinsnede als tatoeëren “ter nagedachtenis aan de doden” en stelt dat deze gebruiken “verbonden waren met afgodische praktijken.”

Tatoeages en inkervingen voor de doden in de wet van Mozes

Leviticus 19:28

“U mag geen inkervingen in uw lichaam maken voor een dode, en u mag geen tatoeages bij uzelf aanbrengen: Ik ben de Heere.”

Reflectie: Leviticus 19 opent met “U zult heilig zijn, want Ik, de Heere, uw God, ben heilig” (19:2) en geeft vervolgens wetten aan Israël, waaronder “u zult uw naaste liefhebben als uzelf” (19:18), een verbod op het zaaien van twee soorten zaad (19:19) en een verbod op waarzeggerij (19:26). Vers 27 verbiedt het afronden van het haar bij de slapen, en vers 28 plaatst inkervingen “voor de doden” naast het verbod op tatoeages, eindigend met “Ik ben de Heere”, dezelfde woorden waarmee 19:18 eindigt. De Hebreeuwse uitdrukking voor tatoeage verbindt kethobeth, geschrift of inscriptie, met qa’aqa, insnijding; geen van beide woorden komt elders in het Oude Testament voor. De King James Version vertaalt de zinsnede met “noch zult gij enige tekens in u drukken.”

Deuteronomy 14:1-2

“U bent kinderen van de Heere, uw God. U mag geen inkervingen in uzelf maken en geen kaalheid aanbrengen boven uw ogen voor een dode. Want u bent een heilig volk voor de Heere, uw God, en de Heere heeft u uit alle volken die op de aardbodem zijn, uitgekozen om voor Hem tot een volk te zijn dat Zijn persoonlijk eigendom is.”

Reflectie: Mozes herhaalt het verbod op het inkerven van zichzelf “voor de doden” en geeft de reden: Israël is “een heilig volk voor de Heere, uw God” en Zijn “persoonlijk eigendom.” Leviticus 21:5 past dezelfde regel toe op priesters, die “geen inkervingen in hun lichaam” mochten maken. 1 Koningen 18:28 laat zien dat inkervingen elders deel uitmaakten van de eredienst: de profeten van Baäl op de berg Karmel “sneden zich naar hun gewoonte met zwaarden en speren” terwijl ze tot hun god riepen.

Tekens op de hand in Jesaja

Isaiah 44:5

“De een zal zeggen: Ik ben van de Heere, de ander zal de naam van Jakob noemen, en weer een ander zal met zijn hand schrijven: Van de Heere, en hij zal de naam van Israël als erenaam gebruiken.”

Reflectie: God belooft Zijn Geest uit te storten op het nageslacht van Jakob (44:3), en dit vers beschrijft wat daarop volgt: de een zegt “Ik ben van de Heere”, en de ander schrijft “Van de Heere” op zijn hand en neemt de naam van Israël aan. Het vers zegt niet hoe de naam op de hand wordt geschreven. Het schetst mensen die openlijk verklaren bij God te horen.

Isaiah 49:16

“Zie, Ik heb u in de handpalmen gegraveerd; uw muren zijn steeds voor Mij.”

Reflectie: God beantwoordt de klacht van Sion: “De Heere heeft mij verlaten, de Heere heeft mij vergeten” (49:14). Hij vraagt of een zogende moeder haar kind kan vergeten en zegt dat zelfs als zij dat zou kunnen, “Ik zal u niet vergeten.” De gravure staat in Gods eigen handpalmen, en de tweede helft van het vers zegt hetzelfde over de muren van Sion: ze zijn “steeds voor Mij.”

Wat het Nieuwe Testament zegt over het lichaam

1 Korintiërs 6:19-20

“Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen? U bent niet van uzelf, want u bent gekocht met een prijs. Verheerlijk daarom God in uw lichaam.”

Reflectie: Paulus schrijft dit in een betoog over seksuele immoraliteit. Het vers ervoor zegt: “Vlucht voor de hoererij”, omdat “wie hoererij bedrijft, zondigt tegen zijn eigen lichaam.” Het lichaam is van God omdat het “gekocht is met een prijs”, en de Heilige Geest woont erin.

Romeinen 12:1

“Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welgevallig, wat uw geestelijke eredienst is.”

Reflectie: Paulus baseert de oproep op “de ontfermingen van God” en vraagt om het hele lichaam als een levend offer te presenteren, “heilig en voor God welgevallig.” Het volgende vers richt zich op het denken: “Wordt niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw denken, opdat u kunt onderscheiden wat de wil van God is.”

Paulus over de wet, besnijdenis en voedsel

Galaten 5:1

“Voor de vrijheid heeft Christus ons vrijgemaakt; houd dan stand en laat u niet opnieuw een slavenjuk opleggen.”

Reflectie: Paulus schrijft aan gelovigen in Galatië die werden aangespoord om de besnijdenis te aanvaarden, en het juk waarvoor hij waarschuwt is de wet van Mozes: “ieder mens die zich laat besnijden... is verplicht de hele wet na te komen” (5:3). Vers 13 stelt de grens van die vrijheid: “gebruik de vrijheid niet als een gelegenheid voor het vlees, maar dien elkaar door de liefde.”

Romeinen 14:1-4

“Ontvang wie zwak is in het geloof, maar niet om over twijfelachtige punten te redetwisten. De een gelooft dat hij alles mag eten, maar wie zwak is, eet alleen groenten. Laat wie eet, hem niet minachten die niet eet, en laat wie niet eet, hem niet veroordelen die eet, want God heeft hem aanvaard. Wie bent u dat u de huisknecht van een ander veroordeelt? Hij staat of valt voor zijn eigen heer. Maar hij zal staande gehouden worden, want God is machtig hem staande te houden.”

Reflectie: Paulus schrijft over gelovigen in Rome die van mening verschillen over voedsel en, in vers 5, over heilige dagen. Geen van beide partijen mag de ander minachten of veroordelen, “want God heeft hem aanvaard,” en elke dienaar staat of valt voor zijn eigen meester. Vers 5 vraagt dat “ieder voor zichzelf in zijn eigen geest ten volle overtuigd is,” en vers 23 waarschuwt de persoon die tegen zijn geweten in handelt: “alles wat niet uit geloof voortkomt, is zonde.”