17 Bijbelverzen over engelen en bescherming

Psalm 91:11-12

“Want Hij zal zijn engelen voor u bevelen om u te bewaren op al uw wegen; zij zullen u op de handen dragen, zodat u uw voet niet aan een steen stoot.”

Reflectie: De belofte volgt op een voorwaarde in de verzen 9-10: “Als u zegt: ‘De Heer is mijn toevlucht,’ en u de Allerhoogste tot uw woning maakt, zal u geen onheil overkomen.” In Matteüs 4:6 citeert de duivel deze twee verzen tegen Jezus op het hoogste punt van de tempel en zegt hem dat hij zich naar beneden moet werpen. Jezus antwoordt: “Er staat ook geschreven: ‘Stel de Heer, uw God, niet op de proef.’”

Psalm 34:7

“De engel van de Heer legerde zich rondom wie Hem vrezen, en Hij bevrijdt hen.”

Reflectie: Het opschrift van de psalm plaatst deze nadat David deed alsof hij krankzinnig was voor Abimelech en werd weggejaagd. Het vers daarvoor spreekt over David zelf: “Deze arme man riep, en de Heer hoorde hem; hij redde hem uit al zijn benauwdheden.” Vers 7 verbreedt dat naar iedereen die de Heer vreest, met de engel die rondom hen gelegerd is.

Psalm 35:5-6

“Laten zij zijn als kaf voor de wind, waarbij de engel van de Heer hen wegjaagt; laat hun weg donker en glad zijn, waarbij de engel van de Heer hen achtervolgt.”

Reflectie: Psalm 35 begint als een gebed tot God: “Strijd, Heer, met hen die met mij strijden.” David vraagt de Heer om schild en harnas op te nemen tegen degenen die zijn leven zoeken, en in deze verzen vraagt hij dat de engel van de Heer hen wegjaagt en achtervolgt. Hier beschermt de engel door zich tegen de aanvallers te keren.

Exodus 23:20

“Zie, ik zend een engel voor je uit om je te bewaken op de weg en je naar de plaats te brengen die ik heb voorbereid.”

Reflectie: God belooft Israël een engel om hen op de weg te bewaken en hen naar de plaats te brengen die hij heeft voorbereid. Vers 21 voegt een waarschuwing toe: “Let op hem en luister naar wat hij zegt. Wees niet opstandig tegen hem; hij zal uw opstandigheid niet vergeven, want mijn Naam is in hem.” Vers 23 noemt de bestemming, het land van de Amorieten, Hethieten en de andere volken.

Hebreeën 1:14

“Zijn zij niet allen dienende geesten, die uitgezonden worden ten dienste van hen die de zaligheid zullen beërven?”

Reflectie: Het vers sluit een hoofdstuk af dat engelen naast de Zoon plaatst. Vers 13 vraagt: “Tegen welke van de engelen heeft God ooit gezegd: ‘Zit aan mijn rechterhand’?” en vers 14 geeft in plaats daarvan de plaats van de engelen aan: zij zijn dienaren, gezonden ter wille van hen die de redding zullen beërven.

Matteüs 18:10

“Zie erop toe dat u niet een van deze kleinen veracht. Want Ik zeg u dat hun engelen in de hemel altijd het gezicht van mijn Vader in de hemel zien.”

Reflectie: De discipelen hebben gevraagd wie de grootste is in het koninkrijk, en Jezus heeft een kind in hun midden gezet. De “kleinen” worden in vers 6 gedefinieerd als “degenen die in mij geloven,” en het hoofdstuk waarschuwt ervoor hen niet te laten struikelen. Jezus zegt dat hun engelen altijd het gezicht van de Vader zien; het vers zegt niets meer over wat die engelen doen.

2 Kings 6:16-17

“‘Wees niet bang,’ antwoordde de profeet. ‘Degenen die bij ons zijn, zijn talrijker dan degenen die bij hen zijn.’ En Elisa bad: ‘Heer, open zijn ogen, zodat hij kan zien.’ Toen opende de Heer de ogen van de dienaar, en hij keek en zag de heuvels vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa.”

Reflectie: De koning van Aram heeft 's nachts paarden, strijdwagens en een sterke macht gestuurd om Dothan te omsingelen en Elisa gevangen te nemen, en zijn dienaar ziet het leger bij het aanbreken van de dag. Het woord engel komt niet voor; wat de dienaar ziet, zodra Elisa bidt dat zijn ogen geopend worden, zijn de heuvels vol paarden en strijdwagens van vuur rondom Elisa.

Exodus 14:19

“Toen trok de engel van God, die voor het leger van Israël uit was gegaan, weg en ging achter hen staan. Ook de wolkzuil trok van voren weg en ging achter hen staan,”

Reflectie: Met het Egyptische leger achter Israël bij de zee, verplaatst de engel van God zich van de voorzijde van het kamp van Israël naar de achterzijde, en de wolkkolom beweegt met hem mee, tussen de twee legers in. Vers 20 zegt dat de wolk de ene kant duisternis gaf en de andere kant licht, “zodat de een de ander de hele nacht niet naderde.” De doortocht door de zee volgt in vers 21.

Genesis 19:16

“Toen hij aarzelde, grepen de mannen zijn hand en de handen van zijn vrouw en zijn twee dochters vast en leidden hen veilig de stad uit, want de Heer was barmhartig voor hen.”

Reflectie: De “mannen” zijn de twee engelen die in vers 1 bij Sodom aankwamen. Bij het aanbreken van de dag vertelden ze Lot dat hij zijn familie moest meenemen en vertrekken voordat de stad gestraft zou worden, en toen hij aarzelde, namen ze hem, zijn vrouw en zijn dochters bij de hand. Het vers geeft de reden: “de Heer was barmhartig voor hen.”

Daniel 3:28

“Toen zei Nebukadnezar: ‘Geloofd zij de God van Sadrach, Mesach en Abed-Nego, die zijn engel heeft gestuurd en zijn dienaren heeft gered! Zij vertrouwden op Hem, trotseerden het bevel van de koning en waren bereid hun leven te geven in plaats van een andere god te dienen of te aanbidden dan hun eigen God.’”

Reflectie: Nebukadnezar spreekt nadat hij vier mannen in de oven heeft zien lopen, “en de vierde ziet eruit als een zoon van de goden” (vers 25). Hij noemt de vierde figuur Gods engel. Voordat ze erin werden geworpen, hadden de drie mannen hem verteld dat hun God in staat was hen te bevrijden, “maar zelfs als hij dat niet doet,” zouden ze zijn beeld niet aanbidden (Daniël 3:17-18).

Daniel 6:22

“Mijn God heeft zijn engel gestuurd en hij heeft de muilen van de leeuwen gesloten. Ze hebben mij geen kwaad gedaan, omdat ik onschuldig werd bevonden in zijn ogen. Ook heb ik nooit enig kwaad gedaan voor u, Uwe Majesteit.”

Reflectie: Daniël roept dit bij het aanbreken van de dag vanuit de kuil, als antwoord op de vraag van de koning of zijn God in staat was geweest hem te redden. Hij geeft zijn onschuld voor God en voor de koning als de reden dat de leeuwen hem geen kwaad deden, en vers 23 voegt eraan toe dat er geen verwonding bij hem werd gevonden “omdat hij op zijn God had vertrouwd.”

Acts 5:19-20

“Maar in de nacht opende een engel van de Heer de deuren van de gevangenis en bracht hen naar buiten. ‘Ga naar de tempel,’ zei hij, ‘en vertel de mensen alles over dit nieuwe leven.’”

Reflectie: De hogepriester en de Sadduceeën hadden de apostelen uit jaloezie in de openbare gevangenis gezet. De engel opent 's nachts de deuren en stuurt hen terug naar de tempelvoorhoven om tot het volk te spreken, en bij het aanbreken van de dag doen ze dat, terwijl het Sanhedrin hen uit de gevangenis laat halen.

Acts 12:7-8

“Plotseling verscheen er een engel van de Heer en een licht scheen in de cel. Hij stootte Petrus in zijn zij en maakte hem wakker. ‘Snel, sta op!’ zei hij, en de ketenen vielen van de polsen van Petrus. Toen zei de engel tegen hem: ‘Trek je kleren en sandalen aan.’ En Petrus deed dat. ‘Sla je mantel om je heen en volg mij,’ zei de engel tegen hem.”

Reflectie: Herodes had Jakobus, de broer van Johannes, al met het zwaard ter dood gebracht (Handelingen 12:2), en Petrus werd vastgehouden tussen twee soldaten, gebonden met twee ketenen, terwijl de kerk voor hem bad. Petrus dacht dat hij een visioen zag totdat de engel hem op straat verliet. Toen zei hij: “Nu weet ik zonder twijfel dat de Heer zijn engel heeft gezonden en mij uit de klauwen van Herodes heeft gered.”

1 Kings 19:5-7

“Toen ging hij onder de struik liggen en viel in slaap. Plotseling raakte een engel hem aan en zei: ‘Sta op en eet.’ Hij keek om zich heen, en daar bij zijn hoofd lag wat brood, gebakken op hete kolen, en een kruik water. Hij at en dronk en ging weer liggen. De engel van de Heer kwam voor de tweede keer terug, raakte hem aan en zei: ‘Sta op en eet, want de reis is te zwaar voor u.’”

Reflectie: Elia was voor zijn leven gevlucht en vroeg onder een bremstruik om te mogen sterven: “Het is genoeg, Heer.” De engel rept met geen woord over zijn vijanden. Hij raakt hem twee keer aan, geeft hem brood en water en zegt de tweede keer: “de reis is te zwaar voor u.” Vers 8 zegt dat Elia, gesterkt door dat voedsel, veertig dagen en veertig nachten naar de Horeb reisde.

Matteüs 4:11

“Toen verliet de duivel hem, en engelen kwamen en dienden hem.”

Reflectie: De engelen komen aan het einde van veertig dagen vasten en drie verzoekingen. Bij de tweede verzoeking citeerde de duivel Psalm 91:11-12 en zei tegen Jezus dat hij zich van de tempel moest werpen; Jezus weigerde, en hier, nadat de duivel is vertrokken, dienen engelen hem.

Lucas 22:43

“Een engel uit de hemel verscheen aan hem en versterkte hem.”

Reflectie: Jezus is op een steenworp afstand van zijn discipelen neergeknield en heeft gebeden: “Vader, als u wilt, neem deze beker van mij weg; maar niet mijn wil, maar de uwe geschiede.” De engel sterkt hem, en de beker wordt niet weggenomen: vers 44 zegt dat hij in doodsangst vuriger bad, zijn zweet als druppels bloed.

Handelingen 27:23-24

“Afgelopen nacht stond een engel van de God aan wie ik toebehoor en die ik dien, naast mij en zei: ‘Wees niet bang, Paulus. Je moet voor de keizer verschijnen; en God heeft je in Zijn genade de levens geschonken van allen die met je meevaren.’”

Reflectie: Paulus zegt dit aan boord van een schip in een storm, nadat er vele dagen geen zon of sterren waren verschenen en iedereen de hoop had opgegeven. De boodschap van de engel omvat meer dan alleen Paulus: “God heeft u uit genade de levens geschonken van allen die met u varen.” In vers 22 vertelt Paulus hen dat niemand verloren zal gaan, “alleen het schip zal vergaan.”