De Bijbel beschrijft zachtmoedigheid in God en in Jezus, en vraagt dit vervolgens van gelovigen, ook wanneer zij iemand antwoorden of corrigeren. Jesaja 40:11 laat zien hoe de Heer zijn kudde zachtjes leidt, Jezus noemt zichzelf zachtmoedig (Matteüs 11:29), Galaten 5:23 noemt zachtmoedigheid als vrucht van de Geest, en Galaten 6:1 vraagt erom bij het herstellen van iemand.
Twee Griekse woordgroepen worden in het Nieuwe Testament vertaald als zachtmoedig of zachtmoedigheid. De ene is praus, zachtmoedig of nederig, met het bijbehorende zelfstandig naamwoord zachtmoedigheid, het woord uit Matteüs 5:5, Matteüs 11:29 en Galaten 5:23. De andere is redelijkheid, wat het lexicon van Thayer omschrijft als “billijk, eerlijk, mild, zachtmoedig”, het woord uit Filippenzen 4:5 en 1 Timoteüs 3:3. Paulus voegt beide samen in 2 Korintiërs 10:1.
Zachtmoedigheid in God en in Christus

Jesaja 40:11
“Hij hoedt zijn kudde als een herder: Hij verzamelt de lammeren in zijn armen en draagt ze dicht bij zijn hart; hij leidt zachtjes degenen die jongen hebben.”
Reflectie: Het vers daarvoor kondigt aan dat de Soevereine Heer komt “met kracht” en regeert “met een sterke arm”. Vers 11 beschrijft dezelfde Heer als een herder: Hij verzamelt de lammeren in zijn armen, draagt ze dicht bij zich en leidt de zogende ooien zachtjes.

Zacharia 9:9
“Verheug u zeer, dochter van Sion! Juich, dochter van Jeruzalem! Zie, uw koning komt tot u, rechtvaardig en zegevierend, nederig en rijdend op een ezel, op een veulen, het jong van een ezelin.”
Reflectie: De koning van Zacharia komt “nederig en rijdend op een ezel”, en het volgende vers beschrijft hoe God de strijdwagens en oorlogspaarden uit Jeruzalem verwijdert terwijl de koning “vrede zal verkondigen aan de volken”. Wanneer Matteüs het vers citeert bij Jezus’ intocht in Jeruzalem, is zijn bewoording “zachtmoedig en rijdend op een ezel” (Matteüs 21:5), waarbij hij praus, gebruikt, het woord dat Jezus in Matteüs 11:29 over zichzelf gebruikt.

Matteüs 11:29
“Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en je zult rust vinden voor je ziel.”
Reflectie: Jezus heeft zojuist “allen die vermoeid en belast zijn” uitgenodigd om tot Hem te komen voor rust (vers 28). Hij geeft zijn eigen zachtmoedigheid als reden om zijn juk op zich te nemen en van Hem te leren, en vers 30 voegt eraan toe: “Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.”

Matteüs 12:20
“Een geknakt riet zal Hij niet verbreken en een rokende vlaswiek zal Hij niet uitblussen, totdat Hij het recht heeft uitgebracht tot overwinning.”
Reflectie: Matteüs citeert Jesaja 42 nadat Jezus een grote menigte heeft genezen en hen waarschuwt niet over Hem te spreken. De Dienaar in de profetie “zal niet twisten of schreeuwen”, en een riet dat al geknakt is of een vlaswiek die al rookt, wordt niet gebroken of gedoofd. Dezelfde zin geeft het doel van de Dienaar aan: Hij gaat door “totdat Hij het recht heeft uitgebracht tot overwinning.”

2 Korintiërs 10:1
“En ikzelf, Paulus, die in uw tegenwoordigheid wel ‘nederig’ ben, maar in uw afwezigheid ‘moedig’ tegenover u, roep u op bij de zachtmoedigheid en vriendelijkheid van Christus!”
Reflectie: Paulus citeert de beschuldiging dat hij persoonlijk “nederig” is en op afstand “moedig”, en in het volgende vers smeekt hij dat hij niet moedig hoeft te zijn wanneer hij aankomt. Het Grieks voegt zachtmoedigheid en redelijkheid, samen, de twee woordgroepen die elders in het Nieuwe Testament als zachtmoedig en zachtmoedigheid worden vertaald.
De zachtmoedige en vriendelijke geest

Mattheüs 5:5
“Zalig de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven.”
Reflectie: De derde zaligspreking echoot Psalm 37:11: “Maar de zachtmoedigen zullen de aarde bezitten en vreugde scheppen in grote vrede.” Matteüs’ woord voor zachtmoedig is praus, hetzelfde bijvoeglijk naamwoord dat Jezus op zichzelf toepast in Matteüs 11:29.

1 Petrus 3:4
“Laat dat liever het verborgene van het hart zijn, met het onvergankelijke sieraad van een zachtmoedige en stille geest, die kostbaar is in de ogen van God.”
Reflectie: Petrus schrijft aan echtgenotes, van wie sommigen echtgenoten hebben die “het woord niet geloven” (vers 1). Hij stelt “een zachtmoedige en stille geest” tegenover schoonheid die voortkomt uit uitbundige kapsels, gouden sieraden en dure kleding, en noemt deze onvergankelijk en “kostbaar in de ogen van God.” Vers 6 wijst naar Sara en verbindt deze geest aan het doen van wat goed is zonder toe te geven aan angst.
Zachtmoedigheid als vrucht van de Geest en als kleding van de kerk

Galaten 5:22-23
“Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Tegen zulke dingen is de wet niet.”
Reflectie: Zachtmoedigheid is de achtste van de negen eigenschappen die Paulus noemt als de vrucht van de Geest, en het zelfstandig naamwoord is zachtmoedigheid. “Vrucht” is enkelvoud, één oogst met negen beschrijvingen. Paulus gebruikt zachtmoedigheid een paar verzen later opnieuw, in Galaten 6:1, waar de mensen van de Geest wordt verteld iemand zachtmoedig te herstellen.

Kolossenzen 3:12
“Bekleed u dan, als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden, met innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld.”
Reflectie: Paulus vertelt Gods uitverkoren volk om deze eigenschappen als kleding aan te trekken, en zachtmoedigheid is de vierde van de vijf. Vers 13 laat zien hoe ze in de praktijk werken: “Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een klacht tegen een ander heeft. Vergeef zoals de Heer u vergeven heeft.”

Efeziërs 4:1-2
“Als gevangene voor de Heer, dring ik er bij u op aan om een leven te leiden dat de roeping waardig is die u hebt ontvangen. Wees volkomen nederig en zachtmoedig; wees geduldig, verdraag elkaar in liefde.”
Reflectie: Schrijvend als “een gevangene voor de Heer,” noemt Paulus nederigheid, zachtmoedigheid en geduld als de eerste kenmerken van een leven dat “de roeping waardig” is. Vers 3 stelt het doel van het verdragen van elkaar: “Span u in om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van vrede.”

Filippenzen 4:5
“Laat uw zachtmoedigheid aan alle mensen bekend worden. De Heer is nabij.”
Reflectie: Het gebod staat tussen “Verblijd u altijd in de Heer” (vers 4) en de uitspraak “De Heer is nabij.” Hier is het Grieks redelijkheid, en de zachtmoedigheid hoort zichtbaar te zijn: “bekend bij alle mensen.”

1 Timoteüs 6:11
“Maar u, mens van God, ontvlucht deze dingen en jaag naar rechtvaardigheid, godsvrucht, geloof, liefde, volharding en zachtmoedigheid.”
Reflectie: Paulus spreekt Timoteüs aan als “man Gods” direct nadat hij waarschuwt dat “de liefde voor geld een wortel van allerlei kwaad is” (vers 10). Timoteüs moet “dit alles” ontvluchten en in plaats daarvan zes dingen najagen, en zachtmoedigheid sluit de lijst af.

Titus 3:2
“om niemand te lasteren, vredelievend en vriendelijk te zijn, en altijd zachtmoedig te zijn tegenover iedereen.”
Reflectie: Titus moet de gelovigen eraan herinneren zich te onderwerpen aan overheden, het goede te doen, niemand te lasteren en “tegenover iedereen zachtmoedig” te zijn. Het Grieks van dit vers gebruikt, net als 2 Korintiërs 10:1, beide redelijkheid en zachtmoedigheid. Het volgende vers herinnert aan het verleden van de gelovigen zelf: “Want ook wij waren voorheen onverstandig, ongehoorzaam, dwalend, verslaafd aan allerlei begeerten en genoegens.”
Een zachtmoedig antwoord

Spreuken 15:1
“Een zacht antwoord wendt de toorn af, maar een hard woord wakkert de woede aan.”
Reflectie: De twee regels van het spreekwoord beschrijven wat een antwoord doet met de woede van een ander. Een zacht antwoord keert die af; een hard woord wakkert die aan.

Spreuken 25:15
“Door geduld wordt een heerser overtuigd, en een zachte tong kan een bot breken.”
Reflectie: Dit spreekwoord gaat over het overtuigen van iemand met macht, en het koppelt geduld aan een zachte tong. In het beeld breekt iets zachts, een zachte tong, iets hards, een bot.

1 Petrus 3:15-16
“Maar heilig Christus als Heer in uw harten. Wees altijd bereid om verantwoording af te leggen aan iedereen die u vraagt naar de reden van de hoop die in u is. Maar doe dit met zachtmoedigheid en respect.”
Reflectie: Petrus schrijft aan gelovigen die te maken hebben met mensen die “kwaadspreken over uw goede levenswandel in Christus.” Ze moeten klaarstaan om verantwoording af te leggen van hun hoop, en dat te doen “met zachtmoedigheid en respect.” De rest van vers 16 noemt het doel: een zuiver geweten, zodat de lasteraars “beschaamd mogen staan over hun laster.”
Zachtmoedigheid bij correctie en kerkelijk leiderschap

Galaten 6:1
“Broeders en zusters, als iemand betrapt wordt op een zonde, moeten jullie die door de Geest geleid worden, die persoon zachtmoedig herstellen. Maar pas op voor jezelf, anders word jij misschien ook in verleiding gebracht.”
Reflectie: De instructie is gericht aan “u die door de Geest leeft,” een paar verzen nadat zachtmoedigheid verschijnt in de vrucht van de Geest (5:23). Het herstellen moet zachtmoedig gebeuren, en de waarschuwing keert zich terug naar degene die het doet: “Maar pas op uzelf, anders wordt u ook nog in verleiding gebracht.” Vers 2 gaat verder over het dragen van elkaars lasten.

2 Timoteüs 2:24-25
“Een dienstknecht van de Heere moet niet twisten, maar vriendelijk zijn voor iedereen, bekwaam om te onderwijzen, en geduldig. Hij moet met zachtmoedigheid de tegenstanders onderwijzen, in de hoop dat God hun bekering geeft tot erkenning van de waarheid.”
Reflectie: Paulus heeft Timoteüs net verteld niets te maken te hebben met “dwaze en onverstandige discussies” (vers 23). De dienaar van de Heer moet vriendelijk zijn, bekwaam om te onderwijzen en niet rancuneus, en tegenstanders moeten “zachtmoedig onderricht” worden. De hoop rust bij God: dat Hij hun “bekering zal schenken” en dat zij “aan de strik van de duivel zullen ontsnappen” (vers 26).

1 Korintiërs 4:21
“Wat verkiest u? Zal ik naar u toe komen met een roede van tucht, of zal ik komen in liefde en met een zachtmoedige geest?”
Reflectie: Paulus beëindigt een waarschuwing aan de Korintiërs die “opgeblazen zijn, alsof ik niet naar u toe zou komen” (vers 18). Een paar verzen eerder noemt hij zichzelf hun vader door het evangelie (vers 15). Hij laat hen de keuze hoe hij arriveert: met “een roede van tucht” of “in liefde en met een zachtmoedige geest.”

1 Timoteüs 3:2-3
“Een opziener moet dan onberispelijk zijn, de man van één vrouw, nuchter, met zelfbeheersing, welgemanierd, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, geen drinker, geen vechtjas, maar vriendelijk, niet strijdlustig, geen geldzuchtige.”
Reflectie: Zachtmoedigheid staat op Paulus’ lijst van wat een opziener moet zijn. In vers 3 is het de enige positieve eigenschap in een reeks van verboden: niet verslaafd aan wijn, niet gewelddadig, niet twistziek, geen geldzuchtige. Het Griekse woord is redelijkheid, zoals in Filippenzen 4:5.

Een reactie plaatsen