22 Bijbelverzen over de naam van Jezus

Matteüs 1:21

“Zij zal een zoon baren, en u zult Hem de naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden.”

Reflectie: Een engel spreekt tot Jozef in een droom en zegt hem Maria als zijn vrouw in huis te nemen en haar zoon een naam te geven. De naam komt met de reden erbij: hij zal zijn volk redden van hun zonden. Lukas 1:31 noteert dezelfde instructie aan Maria: “je zult hem Jezus noemen,” en Mattheüs 1:23 voegt een tweede naam uit Jesaja toe, Immanuël, “God met ons.”

Filippenzen 2:9-11

“Daarom heeft God Hem ook uitermate verhoogd en Hem een Naam gegeven die boven alle naam is, opdat in de naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn, en elke tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere is, tot heerlijkheid van God de Vader.”

Reflectie: Paulus heeft zojuist beschreven hoe Christus Jezus zichzelf ontledigde, “de gestalte van een slaaf” aannam en “gehoorzaam werd tot de dood—ja, tot de dood aan het kruis!” (vers 7-8). Het geven van de naam volgt daarop: “Daarom heeft God hem uitermate verhoogd.” De regel over elke knie die buigt en elke tong die belijdt, ontleent zijn woorden aan Jesaja 45:23, waar God zegt: “Voor Mij zal elke knie buigen; bij Mij zal elke tong zweren.” In Filippenzen buigen de knieën bij de naam van Jezus, en de belijdenis is dat “Jezus Christus Heer is.”

Hebreeën 1:4

“Hij is zoveel meer geworden dan de engelen, als de naam die hij geërfd heeft, uitmuntender is dan de hunne.”

Reflectie: Hebreeën opent door de Zoon boven de profeten en vervolgens boven de engelen te plaatsen. De naam die Hij heeft geërfd wordt vergeleken met die van hen, en het volgende vers laat zien welke naam bedoeld wordt door te vragen: “Want tegen wie van de engelen heeft God ooit gezegd: ‘Jij bent mijn Zoon; vandaag ben Ik je Vader geworden’?” De erfenis volgt op zijn werk: “Nadat Hij de reiniging van zonden had bewerkt, is Hij gaan zitten aan de rechterhand van de Majesteit in de hemel” (vers 3).

Johannes 1:12

“Maar allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven om kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven.”

Reflectie: Het vers ervoor zegt dat Jezus naar het zijne kwam en “het zijne Hem niet heeft aangenomen.” Degenen die Hem wel aannamen worden op een tweede manier beschreven, als degenen “die in zijn naam geloofden,” en vers 13 zegt dat zij kinderen werden “uit God geboren,” niet door natuurlijke afkomst of menselijke beslissing.

Johannes 20:31

“Maar deze zijn geschreven, opdat u gelooft dat Jezus de Christus is, de Zoon van God, en opdat u, door te geloven, het leven zult hebben in Zijn Naam.”

Reflectie: Johannes verklaart waarom hij zijn evangelie schreef. Vers 30 zegt dat Jezus “vele andere tekenen” deed die niet zijn opgeschreven; de opgeschreven tekenen werden gekozen zodat lezers zouden geloven dat Jezus de Messias is en leven zouden hebben “in zijn naam.”

1 Johannes 3:23

“En dit is zijn gebod, dat wij geloven in de naam van zijn Zoon Jezus Christus en elkander liefhebben, gelijk hij ons geboden heeft.”

Reflectie: Johannes noemt dit één gebod, hoewel het twee delen heeft: geloof in de naam van Gods Zoon en heb elkaar lief. Het vers ervoor koppelt verhoord gebed aan het houden van Gods geboden, en het vers erna zegt dat wie ze houdt “in Hem blijft, en Hij in hen.”

Handelingen 4:12

“En de zaligheid is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven waardoor wij zalig moeten worden.”

Reflectie: Petrus en Johannes staan voor de leiders, oudsten en hogepriester nadat een verlamde man is genezen, en de vraag die hun wordt gesteld is: “Door welke kracht of in welke naam hebben jullie dit gedaan?” (vers 7). Petrus antwoordt dat de man daar genezen staat “door de naam van Jezus Christus van Nazareth, die jullie hebben gekruisigd maar die God uit de doden heeft opgewekt” (vers 10), en verbreedt vervolgens de claim van één genezing naar redding zelf.

Romeinen 10:13

“Want: ‘Ieder die de Naam van de Heere zal aanroepen, zal zalig worden.’”

Reflectie: Paulus citeert Joël 2:32. Hij plaatst het na “Als je met je mond belijdt: ‘Jezus is Heer,’ … zul je gered worden” (vers 9) en na het noemen van dezelfde Heer als “Heer van allen” die “rijk is voor allen die Hem aanroepen,” Jood en heiden gelijk (vers 12). Het volgende vers vraagt hoe mensen iemand kunnen aanroepen van wie ze nooit gehoord hebben, wat Paulus leidt naar de noodzaak van predikers.

Lukas 24:47

“en dat in Zijn Naam bekering en vergeving van zonden gepredikt moet worden onder alle volken, beginnend bij Jeruzalem.”

Reflectie: De opgestane Jezus opent het verstand van zijn discipelen voor de Schriften en vertelt hun wat er geschreven staat: de Messias zal lijden en opstaan, en vergeving zal in zijn naam aan alle volken worden gepredikt. Hij noemt het startpunt, Jeruzalem, vertelt hun dat zij getuigen zijn, en zegt hun in de stad te blijven “totdat jullie bekleed zijn met kracht uit de hoogte” (vers 49).

Handelingen 2:38

“Petrus antwoordde: ‘Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden. En u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.’”

Reflectie: Petrus geeft dit antwoord in Jeruzalem wanneer de menigte, “diep in het hart geraakt,” vraagt: “Broeders, wat moeten wij doen?” Bekering, doop in de naam van Jezus Christus en de gave van de Heilige Geest komen samen, en vers 41 zegt dat er die dag ongeveer drieduizend werden gedoopt. Mattheüs 28:19 geeft het doopbevel in een andere vorm: “in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest.”

Handelingen 10:43

“Van Hem getuigen al de profeten dat ieder die in Hem gelooft, vergeving van zonden ontvangen zal door Zijn Naam.”

Reflectie: Petrus spreekt deze woorden tot een heidens huishouden en beëindigt een preek over Jezus als degene die is aangesteld als “rechter van de levenden en de doden” (vers 42). De belofte is voor “iedereen die in Hem gelooft.” Vers 44 noteert dat terwijl Petrus nog sprak, “de Heilige Geest op allen viel die de boodschap hoorden.”

Handelingen 3:6

“Maar Petrus zei: ‘Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, dat geef ik u: In de naam van Jezus Christus de Nazarener, sta op en wandel!’”

Reflectie: Een man die vanaf zijn geboorte verlamd was, vraagt Petrus en Johannes om geld bij de tempelpoort die de Schone heet. Petrus heeft geen geld om te geven en spreekt in plaats daarvan de naam uit; de voeten en enkels van de man worden sterk, en hij gaat de tempelhof binnen “lopend en springend en God lovend” (vers 8). Petrus legt de genezing later uit aan de menigte: “Door het geloof in de naam van Jezus heeft deze man, die jullie zien en kennen, kracht gekregen” (vers 16).

Marcus 16:17-18

“En deze tekenen zullen de gelovigen volgen: In mijn naam zullen zij demonen uitdrijven; zij zullen in nieuwe talen spreken; zij zullen slangen met hun handen oppakken; en als zij iets dodelijks drinken, zal het hen in het geheel niet schaden; zij zullen zieken de handen opleggen, en zij zullen gezond worden.”

Reflectie: De opgestane Jezus spreekt tot de Elf na hen te hebben berispt omdat zij degenen die Hem hadden gezien niet geloofden. De tekenen worden beloofd aan “de gelovigen,” en de lijst eindigt met “zij zullen zieken de handen opleggen, en zij zullen gezond worden.” De NBV merkt op dat “de oudste handschriften en sommige andere oude getuigen de verzen 9–20 niet bevatten,” dus dit gedeelte bevindt zich in een sectie waarvan de plaats in Marcus omstreden is.

Acts 19:13

“Sommige Joden die rondtrokken om boze geesten uit te drijven, probeerden de naam van de Heer Jezus uit te spreken over degenen die bezeten waren door demonen. Zij zeiden: ‘In de naam van de Jezus die Paulus predikt, beveel ik je naar buiten te gaan.’”

Reflectie: In Efeze gebruiken zeven zonen van een Joodse hogepriester genaamd Sceva de naam als een formule over een man met een kwade geest. De geest antwoordt: “Jezus ken ik, en van Paulus weet ik af, maar wie zijn jullie?” en de man overmeestert hen (vers 15-16). Toen het nieuws zich verspreidde, “werd de naam van de Heer Jezus in hoog aanzien gehouden” (vers 17). Jezus geeft een soortgelijke waarschuwing in Matteüs 7:22-23 over mensen die demonen uitdreven “in uw naam” en te horen krijgen: “Ik heb jullie nooit gekend.”

Johannes 14:13-14

“En wat gij ook vraagt in mijn naam, ik zal het doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt worde. Indien gij mij iets vraagt in mijn naam, ik zal het doen.”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen zijn discipelen tijdens de maaltijd die wordt beschreven in Johannes 13 en 14. Het vers ervoor belooft dat wie in hem gelooft “de werken zal doen die ik heb gedaan,” en het doel van het verhoren van gebeden in zijn naam wordt in dezelfde zin gegeven: “opdat de Vader verheerlijkt wordt in de Zoon.”

Johannes 16:24

“Tot nu toe hebt gij niets gevraagd in mijn naam; bidt en gij zult ontvangen, opdat uw blijdschap volkomen zij.”

Reflectie: Later diezelfde nacht vertelt Jezus de discipelen dat vragen in zijn naam iets is wat ze nog niet hebben gedaan. Vers 23 zegt dat de Vader zal geven “wat je ook vraagt in mijn naam,” en vers 26-27 voegt eraan toe: “Ik zeg niet dat ik de Vader voor jullie zal vragen. Nee, de Vader zelf heeft jullie lief.”

Matteüs 18:20

“Want waar twee of drie vergaderd zijn in mijn naam, daar ben ik in hun midden.”

Reflectie: De setting is een kerk die te maken heeft met een lid dat zondigt: een onderhoud onder vier ogen, dan “één of twee anderen” als getuigen, en daarna de hele gemeente (vers 15-17). Vers 19 belooft dat wanneer twee mensen het eens zijn over iets wat ze vragen, de Vader het zal doen, en vers 20 geeft de reden: Jezus is aanwezig bij de twee of drie die in zijn naam zijn samengekomen.

Kolossenzen 3:17

“En al wat gij doet met woord of werk, doet het alles in de naam van de Here Jezus, God de Vader dankende door hem.”

Reflectie: Paulus heeft de Kolossenzen net opgedragen elkaar te onderwijzen en “psalmen, lofzangen en geestelijke liederen” te zingen (vers 16), en trekt de naam vervolgens door naar alles wat ze zeggen of doen. Efeziërs 5:20 koppelt dankzegging en de naam op dezelfde manier: “altijd God de Vader voor alles dankend in de naam van onze Heer Jezus Christus.”

1 Korintiërs 1:10

“Ik roep u er echter toe op, broeders, door de naam van onze Heere Jezus Christus, dat u allen eensgezind bent in wat u zegt, en dat er geen scheuringen onder u zijn, maar dat u volmaakt verbonden bent in hetzelfde denken en in hetzelfde gevoelen.”

Reflectie: Paulus doet zijn beroep in de naam van Christus omdat de Korintiërs in groepen waren verdeeld: “Ik ben van Paulus”; “Ik ben van Apollos”; “Ik ben van Kefas”; “Ik ben van Christus” (vers 12). Hij antwoordt met vragen, waaronder: “Zijn jullie gedoopt in de naam van Paulus?” (vers 13). De naam waarin ze gedoopt waren, was die van Christus, niet die van een leider.

Handelingen 5:41

“De apostelen gingen weg van het Sanhedrin, verheugd dat zij waardig geacht waren om voor de Naam smaad te lijden.”

Reflectie: De hogepriester had de apostelen al verboden “om in deze naam te onderwijzen” (vers 28). Nadat Gamaliël het Sanhedrin ervan heeft overtuigd hen niet te doden, worden ze gegeseld en opnieuw bevolen niet in de naam van Jezus te spreken (vers 40). Lucas noemt het simpelweg “de Naam,” en vers 42 zegt dat ze nooit zijn gestopt met onderwijzen.

Handelingen 9:15

“Maar de Here zeide tot hem: Ga heen, want deze is mij een uitverkoren werktuig om mijn naam te dragen voor heidenen en koningen en de kinderen Israëls.”

Reflectie: Ananias brengt in dat Saulus naar Damascus is gekomen met de bevoegdheid “om iedereen die uw naam aanroept te arresteren” (vers 14). De Heer antwoordt dat Saulus diezelfde naam naar de heidenen, koningen en Israël zal dragen, en voegt eraan toe: “Ik zal hem laten zien hoeveel hij moet lijden voor mijn naam” (vers 16).

Openbaring 22:4

“Zij zullen Zijn aangezicht zien en Zijn naam zal op hun voorhoofd zijn.”

Reflectie: Het laatste hoofdstuk van Openbaring beschrijft de stad waar geen vloek meer is en “de troon van God en van het Lam” staat. Eerder hebben de volgelingen van het Lam “zijn naam en de naam van zijn Vader op hun voorhoofd geschreven” (Openbaring 14:1), en Jezus belooft aan degene die overwint: “Ik zal ook mijn nieuwe naam op hen schrijven” (Openbaring 3:12).