21 Bijbelverzen over vervolging

John 15:18-20

“Als de wereld u haat, weet dan dat zij mij gehaat heeft voordat zij u haatte. Als u van de wereld was, zou de wereld het hare liefhebben; maar omdat u niet van de wereld bent, maar ik u uit de wereld heb gekozen, daarom haat de wereld u. Denk aan het woord dat ik tegen u gezegd heb: Een dienaar is niet meer dan zijn heer. Als ze mij vervolgd hebben, zullen ze ook u vervolgen.”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen zijn discipelen op de avond van de maaltijd in Johannes 13:2. “Denk aan het woord dat ik tegen u gezegd heb” verwijst terug naar dezelfde avond, toen hij hen na het wassen van hun voeten vertelde dat “een dienaar niet meer is dan zijn heer” (13:16). Vers 21 zegt waarom ze deze dingen zullen doen: “zij kennen hem niet die mij gezonden heeft.”

Matthew 10:22

“en u zult door allen gehaat worden om mijn naam. Maar wie volhardt tot het einde, die zal zalig worden.”

Reflectie: Het vers hoort bij de instructies die Jezus aan de twaalf gaf toen hij hen uitzond (Matteüs 10:5). De verzen eromheen noemen rechtbanken, geseling in synagogen en verraad binnen families: “De broer zal de broer overleveren tot de dood en de vader het kind” (10:21). Het volgende vers beveelt vlucht aan: “Wanneer ze u vervolgen in de ene stad, vlucht dan naar de volgende.”

Johannes 16:33

“Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen.”

Reflectie: Dit zijn de laatste woorden van Jezus’ afscheidsrede voordat hij bidt in Johannes 17. Eerder in het hoofdstuk waarschuwt hij dat “ieder die u doodt, zal denken dat hij God een dienst bewijst” (16:2) en zegt hij dat hij het hen van tevoren vertelt zodat “u eraan zult denken dat ik ze u gezegd heb” (16:4). Vrede bevindt zich “in mij” en verdrukking “in de wereld,” en de bemoediging rust op iets dat al volbracht is: “Ik heb de wereld overwonnen.”

2 Timoteüs 3:12

“En ook allen die godvruchtig willen leven in Christus Jezus, zullen vervolgd worden,”

Reflectie: In het vers daarvoor herinnert Paulus Timoteüs aan “mijn vervolgingen en lijden die mij overkomen zijn in Antiochië, in Ikonium en in Lystra,” en voegt eraan toe: “uit die alle heeft de Heere mij gered.” Handelingen 14:19 vermeldt dat in Lystra Joden uit Antiochië en Ikonium de menigte overhaalden en Paulus stenigden, waarna ze hem de stad uit sleepten “in de veronderstelling dat hij dood was.” Vers 12 verbreedt Paulus’ eigen geschiedenis tot een uitspraak over iedereen die godvruchtig wil leven in Christus Jezus.

1 Thessalonians 3:3-4

“dat niemand wankelt door deze verdrukkingen. Want u weet zelf dat wij hiertoe bestemd zijn. Want toen wij bij u waren, zeiden wij u al van tevoren dat wij verdrukt zouden worden, zoals het ook gebeurd is, en zoals u weet.”

Reflectie: Paulus kon niet terugkeren naar Thessalonica, “maar de satan heeft ons verhinderd” (2:17-18), dus stuurde hij Timoteüs vanuit Athene om de kerk te versterken “dat niemand wankelt door deze verdrukkingen” (3:1-3). Hij herinnert hen eraan dat hij hen persoonlijk had gewaarschuwd dat er lijden zou komen. Eerder in de brief zegt hij dat zij “hetzelfde geleden hebben van uw eigen landgenoten” als de kerken in Judea (2:14), en vers 5 noemt zijn angst dat “de verzoeker u verzocht had.”

Philippians 1:29

“Want aan u is het uit genade gegeven om voor Christus niet alleen in hem te geloven, maar ook voor hem te lijden,”

Reflectie: Paulus schrijft vanuit gevangenschap, waarvan hij zegt dat deze bekend is geworden als “voor Christus” bij de keizerlijke garde (1:13). Hij gebruikt één woord, “gegeven,” voor zowel het geloven in Christus als het lijden voor hem. Vers 28 zegt tegen de Filippenzen dat ze zich “in niets door de tegenstanders” moeten laten afschrikken, en vers 30 zegt dat ze in “dezelfde strijd” zijn “die u bij mij gezien hebt en nu van mij hoort.”

Matthew 5:10-12

“Zalig zijn zij die vervolgd worden om de gerechtigheid, want van hen is het Koninkrijk der hemelen. Zalig bent u als men u smaadt en vervolgt en door te liegen allerlei kwaad tegen u spreekt omwille van mij. Verblijd en verheug u, want uw loon is groot in de hemelen, want zo hebben ze de profeten vervolgd die er vóór u geweest zijn.”

Reflectie: De zaligsprekingen aan het begin van de Bergrede eindigen hier. Vers 10 belooft “het koninkrijk der hemelen”, dezelfde belofte als de eerste zaligspreking in vers 3, en vers 11 verandert van “zij die” naar “u”, waarbij de luisteraars direct worden aangesproken. De zegen bevat de voorwaarden: de vervolging is “om de gerechtigheid” en het kwaad dat wordt gesproken, wordt “ten onrechte om Mijnentwil” gesproken. Vers 12 plaatst de vervolgden bij de profeten die vóór hen werden vervolgd.

1 Peter 3:14-16

“Maar ook als u zou lijden om de gerechtigheid, dan bent u zalig. Wees niet bevreesd voor hen en raak niet in verwarring, maar heilig Christus als Heere in uw hart. Wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u vraagt naar de hoop die in u is, maar doe dat met zachtmoedigheid en respect, met een goed geweten, zodat zij die uw goede levenswandel in Christus belasteren, beschaamd mogen worden in datgene waarin zij u als kwaaddoeners lasteren.”

Reflectie: Petrus schrijft aan de “vreemdelingen in de verstrooiing in Pontus, Galatië, Kappadocië, Asia en Bithynië” (1:1). De verantwoording waar hij om vraagt, is een antwoord aan iedereen die vraagt naar “de hoop die in u is”, gegeven met zachtmoedigheid, respect en een goed geweten, zodat degenen die hun goede gedrag belasteren, beschaamd worden. Vers 17 voegt eraan toe dat het “beter is, als de wil van God het zou willen, dat u lijdt terwijl u goeddoet, dan terwijl u kwaaddoet.”

Handelingen 5:41

“Zij dan gingen weg van het aangezicht van de Raad, verblijd dat zij waardig geacht waren om voor Zijn Naam smaad te lijden.”

Reflectie: De hogepriester en de Sadduceeën hadden de apostelen gearresteerd, “vervuld met afgunst” (5:17), en voor de Raad antwoordden Petrus en de apostelen: “Men moet God meer gehoorzamen dan de mensen” (5:29). De Raad liet hen geselen en beval hen niet meer in de naam van Jezus te spreken (5:40). Zij gingen weg, verblijd dat zij waardig geacht waren die smaad te lijden, en vers 42 vermeldt dat zij bleven onderwijzen “in de tempel en bij de huizen.”

1 Petrus 4:12-13

“Geliefden, laat de vuurproef die u beproeft, u niet vreemd voorkomen, alsof u iets vreemds overkwam. Maar verblijd u naarmate u deel hebt aan het lijden van Christus, opdat u ook bij de openbaring van Zijn heerlijkheid u mag verblijden en verheugen.”

Reflectie: De “vuurproef” komt “om u te beproeven”, en Petrus vertelt zijn lezers dat ze het niet als iets vreemds moeten beschouwen. Hij verbindt hun huidige lijden met dat van Christus, en hun vreugde met de dag “wanneer Zijn heerlijkheid geopenbaard zal worden.” De verzen 15-16 trekken een grens: Petrus verbiedt lijden “als moordenaar of dief”, maar “als iemand lijdt als christen, laat hij zich niet schamen, maar laat hij God verheerlijken in die naam.”

Matteüs 5:44

“Maar Ik zeg u: Heb uw vijanden lief, zegen hen die u vervloeken, doe goed aan hen die u haten, en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen,”

Reflectie: Jezus stelt dit tegenover een uitspraak die zijn hoorders hadden gehoord: “U zult uw naaste liefhebben en uw vijand haten” (5:43). Hij geeft de reden in vers 45: “opdat u kinderen zult zijn van uw Vader, Die in de hemelen is”, Die zon en regen geeft aan zowel de kwaden als de goeden. Lukas 6:27-28 vermeldt hetzelfde gebod met “doe goed aan hen die u haten” en “bid voor hen die u beledigen.”

Romeinen 12:14

“Zegen wie u vervolgen; zegen hen en vervloek hen niet.”

Reflectie: Het gebod komt voor in een reeks instructies aan de kerk in Rome, direct na “wees gastvrij” (12:13). In het Grieks zijn “wees gastvrij” (letterlijk: streef naar gastvrijheid) en “vervolg” hetzelfde werkwoord, dioko, namelijk najagen. Het hoofdstuk gaat verder met het verbieden van wraak: “Wreek uzelf niet, geliefden, maar laat ruimte voor de toorn” (12:19), en eindigt met: “overwin het kwade door het goede” (12:21).

1 Corinthians 4:12-13

“en wij zwoegen, terwijl wij met onze eigen handen werken. Als wij uitgescholden worden, zegenen wij; als wij vervolgd worden, verdragen wij het; als wij gelasterd worden, spreken wij vriendelijk.”

Reflectie: Paulus contrasteert de apostelen met de Korinthiërs: “Wij zijn zwak, maar u bent sterk. U bent in ere, maar wij in oneer” (4:10). Elke vijandige daad in deze verzen wordt beantwoord: uitschelden met zegenen, vervolging met verdragen, laster met vriendelijkheid. Vers 9 beschrijft de apostelen als “mensen die ter dood veroordeeld zijn”, een schouwspel “voor de wereld, voor engelen en voor mensen.”

1 Peter 2:20-23

“Want wat voor roem is er als u geduldig bent wanneer u zondigt en daarvoor geslagen wordt? Maar als u geduldig bent wanneer u goeddoet en daarvoor lijdt, is dat genade bij God. Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft en ons een voorbeeld heeft nagelaten, opdat u Zijn voetstappen zou navolgen. Hij heeft geen zonde gedaan en er is geen bedrog in Zijn mond gevonden. Toen Hij uitgescholden werd, schold Hij niet terug; toen Hij leed, dreigde Hij niet, maar gaf het over aan Hem Die rechtvaardig oordeelt.”

Reflectie: Petrus spreekt huisslaven toe onder meesters die “onrechtvaardig” kunnen zijn (2:18), en hij maakt onderscheid tussen lijden door wangedrag en lijden door goeddoen. Het voorbeeld dat hij in Christus geeft, omvat zowel de reactie als het lijden: niet terugschelden, niet dreigen en vertrouwen op “Hem Die rechtvaardig oordeelt.” Vers 24 gaat verder over het doel van dat lijden: “Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft aan het hout.”

Hebrews 12:1-3

“Daarom dan, nu wij door zo’n menigte van getuigen omringd worden, laten ook wij alle last afleggen en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. Laten wij met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft, om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht, en is gaan zitten aan de rechterhand van de troon van God. Want denk aan Hem Die zo’n tegenspraak van de zondaars tegen Zich heeft verdragen, opdat u niet verzwakt en bezwijkt in uw zielen.”

Reflectie: De “menigte van getuigen” zijn de gelovigen in Hebreeën 11, waarin tegen het einde degenen worden genoemd die “gestenigd”, “in tweeën gezaagd” en “gebrek lijden, verdrukt en mishandeld” werden (11:37). Vers 3 wijst naar Jezus, “Die zo’n tegenspraak van de zondaars tegen Zich heeft verdragen”, en vers 4 vertelt de lezers dat zij nog niet “tot bloedens toe” weerstand hebben geboden. Eerder herinnert de brief aan hun publieke smaad en “de beroving van uw bezittingen” (10:32-34).

1 Petrus 4:19

“Laten daarom ook zij die lijden naar de wil van God, hun zielen aan de getrouwe Schepper toevertrouwen, terwijl zij goeddoen.”

Reflectie: Het vers sluit de paragraaf van Petrus over de vuurproef af en verbindt twee acties: degenen die lijden “naar de wil van God” vertrouwen hun zielen toe aan God en blijven “goeddoen.” Petrus gebruikte soortgelijke woorden over Christus in 2:23, Die “het overgaf aan Hem Die rechtvaardig oordeelt.”

Mattheüs 10:28

“En wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden, maar de ziel niet kunnen doden. Wees veeleer bevreesd voor Hem Die zowel ziel als lichaam kan verderven in de hel.”

Reflectie: Dit komt voor in dezelfde opdracht als Mattheüs 10:22, na het gebod “Wees dan niet bevreesd voor hen” (10:26). Jezus vertelt de twaalf om God, Die macht heeft over ziel en lichaam, meer te vrezen dan degenen die alleen het lichaam kunnen doden. De volgende verzen voegen eraan toe dat geen enkele mus “buiten uw Vader om” valt en dat “zelfs de haren van uw hoofd alle geteld zijn”, eindigend met: “Wees dan niet bevreesd; u gaat vele mussen te boven” (10:31).

Romans 8:35-37

“Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Zoals geschreven staat: ‘Want om U worden wij de hele dag gedood; wij worden beschouwd als slachtschapen.’ Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad.”

Reflectie: Paulus’ lijst bevat vervolging en het zwaard, en de regel die hij citeert is Psalm 44:23. In die psalm zeggen de mensen dat hun lijden is gekomen “hoewel wij U niet vergeten zijn en wij niet ontrouw zijn geweest aan Uw verbond” (Psalm 44:18). Paulus’ antwoord is dat “wij in dit alles meer dan overwinnaars zijn”, en de verzen 38-39 breiden de lijst uit naar de dood, overheden en “enig ander schepsel.”

2 Corinthians 4:8-10

“Wij worden in alles verdrukt, maar niet in het nauw gebracht; wij zijn in twijfel, maar niet in vertwijfeling; wij worden vervolgd, maar niet verlaten; wij worden neergeworpen, maar niet vernietigd; wij dragen altijd het sterven van de Heere Jezus in het lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus in ons lichaam geopenbaard wordt.”

Reflectie: Elk paar noemt een beproeving en het punt dat het niet bereikt: verdrukt maar niet in het nauw gebracht, vervolgd maar niet verlaten. Het vers ervoor geeft de reden die Paulus aanvoert: “Wij hebben deze schat in aarden vaten, opdat de uitnemendheid van de kracht van God zou zijn en niet uit ons” (4:7). Vers 11 noemt dezelfde ervaring “om Jezus’ wil aan de dood overgegeven worden.”

Acts 9:4-5

“En hij viel op de grond en hoorde een stem die tegen hem zei: ‘Saul, Saul, waarom vervolgt u Mij?’ En hij zei: ‘Wie bent U, Heere?’ En de Heere zei: ‘Ik ben Jezus, Die u vervolgt.’”

Reflectie: Saulus was op weg naar Damascus met brieven van de hogepriester om “mensen die van die Weg waren, mannen of vrouwen” gebonden terug te brengen (9:1-2). De stem vraagt waarom Saulus “Mij” vervolgt, en noemt zichzelf vervolgens “Jezus, Die u vervolgt.” Paulus vertelt het verhaal opnieuw voor een menigte in Jeruzalem in Handelingen 22:4-8, met dezelfde vraag.

Hebreeën 13:3

"Denk aan de gevangenen alsof u medegevangene bent, en aan hen die slecht behandeld worden, aangezien u zelf ook in het lichaam bent."

Reflectie: De instructie komt voor tussen de afsluitende geboden van de brief, na “Laat de broederliefde blijven” (13:1). Gevangenen moeten worden herinnerd “alsof u medegevangene bent”, en de mishandelden “aangezien u zelf ook in het lichaam bent.” De brief heeft zijn lezers al geprezen omdat zij “medegevoel met de gevangenen” hadden (10:34).