22 Bijbelverzen over het openen van je hart voor God

Handelingen 16:14

“En een zekere vrouw, van wie de naam Lydia was, een verkoopster van purper uit de stad Thyatira, die God vereerde, luisterde mee. De Heere opende haar hart, zodat zij acht gaf op wat door Paulus gesproken werd.”

Reflectie: Paulus en zijn metgezellen gaan bij een rivier buiten de stadspoort zitten, op een plek waar ze mensen verwachtten die aan het bidden waren, en spreken tot de vrouwen die daar verzameld waren. Lydia, een handelaarster in purper uit Thyatira, vereerde God al, maar toch schrijft Lucas het openen van haar hart toe aan de Heere, zodat zij acht gaf op Paulus. Het volgende vers vermeldt wat er daarna gebeurde: zij en haar huisgezin werden gedoopt en zij drong er bij de groep op aan om in haar huis te blijven.

Ezechiël 36:26

“En Ik zal u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit uw lichaam wegnemen en u een hart van vlees geven.”

Reflectie: Ezechiël krijgt de opdracht om tot “het huis van Israël” te spreken (36:22), en de belofte komt tussen twee andere in: “Ik zal rein water op u sprenkelen” in vers 25 en “Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven” in vers 27. In vers 27 is het Gods Geest die “maakt dat u in Mijn inzettingen wandelt.” Door de verzen 25 tot 27 heen is God Degene Die sprenkelt, reinigt, geeft, wegneemt en Zijn Geest in het binnenste plaatst.

Psalm 51:12

“Schep in mij een rein hart, o God, en vernieuw in mij een standvastige geest.”

Reflectie: Het opschrift van de psalm plaatst deze nadat de profeet Nathan bij David kwam vanwege Bathseba. David vraagt God om een rein hart in hem te scheppen en een vaste geest in hem te vernieuwen. De volgende verzen gaan in dezelfde richting verder: “Verwerp mij niet van Uw aangezicht” en “Geef mij de vreugde van Uw heil terug.”

Efeziërs 3:17-19

“Opdat Christus door het geloof in uw harten woont en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent, opdat u ten volle in staat bent te begrijpen, met alle heiligen, wat de breedte, lengte, diepte en hoogte is, en de liefde van Christus te kennen die de kennis te boven gaat, opdat u vervuld wordt tot alle volheid van God.”

Reflectie: De verzen sluiten een gebed af dat Paulus naar eigen zeggen op zijn knieën voor de Vader uitspreekt (Efeze 3:14). Vers 16 vraagt of de Efeziërs door de Geest versterkt mogen worden “in de innerlijke mens,” en dat Christus door het geloof in hun harten woont, is waar die versterking voor dient. Het verzoek verbreedt zich vervolgens van het hart naar het kennen van een liefde die “de kennis te boven gaat.”

Openbaring 3:20

“Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Als iemand Mijn stem hoort en de deur opent, zal Ik bij hem binnenkomen en de maaltijd met hem gebruiken, en hij met Mij.”

Reflectie: De woorden behoren tot de brief aan de gemeente in Laodicea, een gemeente die zegt “Ik ben rijk” en te horen krijgt dat zij “ellendig, beklagenswaardig, arm, blind en naakt” is. Het kloppen volgt direct op “Ieder die Ik liefheb, wijs Ik terecht en kastijd Ik. Wees dan ijverig en bekeer u” (3:19). De uitnodiging is gericht aan iedereen die hoort, en wat wordt aangeboden is een gezamenlijke maaltijd.

Mattheüs 11:28-29

“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn juk op u en leer van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel.”

Reflectie: Jezus heeft net de Vader gedankt voor het openbaren van “deze dingen” aan jonge kinderen in plaats van aan de wijzen, en gezegd dat niemand de Vader kent dan de Zoon en degenen aan wie de Zoon Hem openbaart. De uitnodiging aan de vermoeiden volgt. Hier wordt het hart van Jezus zelf beschreven als “zachtmoedig en nederig van hart,” en vers 30 voegt eraan toe dat Zijn juk zacht is en Zijn last licht.

Jakobus 4:8

“Nader tot God, en Hij zal tot u naderen. Reinig de handen, zondaars, en zuiver de harten, dubbelhartigen!”

Reflectie: Jakobus citeert “God wederstaat de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade” (4:6) en laat daar een reeks geboden op volgen die begint met “Onderwerp u dan aan God” (4:7) en eindigt met “Verneder u voor de Heere, en Hij zal u verhogen” (4:10). Naderen gaat gepaard met het reinigen van de handen en het zuiveren van de harten. Hij spreekt de lezers aan als “dubbelhartigen,” mensen wiens harten verdeeld zijn.

Jeremia 29:13

“U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel je hart.”

Reflectie: Jeremia stuurt de woorden in een brief vanuit Jeruzalem naar de mensen die Nebukadnezar in ballingschap naar Babel had gevoerd (29:1), en de omliggende verzen beloven hun terugkeer wanneer “zeventig jaren voor Babel voorbij zijn” (29:10). God zoeken met het hele hart is in die belofte verankerd: “Dan zult u Mij aanroepen en heengaan, tot Mij bidden, en Ik zal naar u luisteren” (29:12), en vers 14 voegt eraan toe: “Ik zal door u gevonden worden.”

Hosea 10:12

“Zaai voor jezelf in gerechtigheid, oogst naar de goedertierenheid. Ontgin voor jezelf braakliggend land, want het is tijd om de HEERE te zoeken, totdat Hij komt en gerechtigheid over u laat regenen.”

Reflectie: Hosea gebruikt in de hele passage landbouwtaal: Efraïm is een kalf dat in het juk is geplaatst, Juda moet ploegen. Braakliggend land is grond die niet geploegd is, en het omploegen ervan is het werk dat nodig is voor het zaaien. Vers 13 laat zien wat Israël in plaats daarvan had gedaan: “U hebt goddeloosheid geploegd, u hebt onrecht geoogst.”

Spreuken 3:5-6

“Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Reflectie: Spreuken 3 begint met “Mijn zoon,” en hier stelt de vader het vertrouwen op de Heere “met heel je hart” tegenover het steunen op het eigen inzicht. Vers 7 herhaalt het contrast: “Wees niet wijs in eigen ogen; vrees de Heere en keer u af van het kwade.” Het hele hart wordt gegeven aan vertrouwen, en de belofte die daaraan verbonden is, zijn rechte paden.

Psalm 62:8

“Vertrouw op Hem te allen tijde, o volk; stort je hart uit voor Hem; God is voor ons een toevlucht.”

Reflectie: Eerder in de psalm spreekt de psalmist tot zijn eigen ziel: “Mijn ziel, wees stil voor God” (62:6). In vers 9 wendt hij zich tot het volk en zegt hun dat ze hun hart voor God moeten uitstorten, en geeft daar in dezelfde regel de reden voor: “God is voor ons een toevlucht.”

Lamentations 2:19

“Sta op, roep in de nacht, bij het begin van de nachtwaken! Stort uw hart uit als water voor het aangezicht van de Heere! Hef uw handen naar Hem op voor het leven van uw jonge kinderen, die bezwijken van de honger op de hoek van alle straten.”

Reflectie: Het vers komt uit een klaaglied over Jeruzalem, en de oproep is om 's nachts te roepen en het hart “als water” uit te storten voor de Heere. Het gebed waar om gevraagd wordt is specifiek: opgeheven handen “voor het leven van uw jonge kinderen, die bezwijken van de honger op de hoek van alle straten.”

Psalm 139:23-24

“Doorgrond mij, o God, en ken mijn hart! Beproef mij en ken mijn gedachten! Zie of er bij mij een weg is die tot verdriet leidt, en leid mij op de eeuwige weg!”

Reflectie: Psalm 139 opent met een verklaring: “O Heere, U doorgrondt mij en kent mij!”, en sluit af met een verzoek om hetzelfde. David vraagt God om zijn hart te doorgronden, zijn gedachten te beproeven, elke “weg die tot verdriet leidt” te vinden en hem op de eeuwige weg te leiden.

Filippenzen 4:7

“En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”

Reflectie: Het vorige vers begint met “wees over niets bezorgd” en draagt de Filippenzen op om alles bij God te brengen “door gebed en smeking, met dankzegging.” Vers 7 is de belofte die aan die instructie is verbonden.

Psalm 34:19

“De HEERE is nabij de gebrokenen van hart en Hij verlost de verbrijzelden van geest.”

Reflectie: De regel daarvoor zegt dat wanneer de rechtvaardigen om hulp roepen, de Heer hen hoort en redt (34:17). Vers 18 benoemt bij wie Hij nabij is: de gebrokenen van hart en de verbrijzelden van geest.

Joël 2:13

“en scheur uw hart en niet uw klederen. Keer terug tot de HEERE, uw God, want Hij is genadig en barmhartig, geduldig en rijk aan goedertierenheid, en Hij heeft berouw over het kwaad.”

Reflectie: Het gebod begint in vers 12 als de woorden van de Heer zelf: “keer tot Mij terug met heel je hart, met vasten, met geween en met rouwklacht,” en daarin stelt de Heer gescheurde kleding tegenover gescheurde harten. De profeet geeft vervolgens de reden om terug te keren, het karakter van de Heer, en vers 14 laat de uitkomst open: “Wie weet of Hij niet zal terugkeren en berouw zal hebben.”

Jesaja 55:7

“laat de goddeloze zijn weg verlaten en de onrechtvaardige man zijn gedachten; laat hij terugkeren naar de HEERE, opdat Hij Zich over hem ontfermt, en naar onze God, want Hij vergeeft overvloedig.”

Reflectie: De oproep komt vlak na “Zoek de Heer terwijl Hij te vinden is” (55:6) en vraagt de goddeloze om zowel een weg als gedachten achter te laten. Vers 8 verklaart de vergeving door contrast: “Mijn gedachten zijn niet jullie gedachten, en jullie wegen zijn niet Mijn wegen.” Hetzelfde hoofdstuk opent met een uitnodiging om te komen en te kopen “zonder geld en zonder prijs” (55:1).

Klaagliederen 3:40

“Laten wij onze wegen onderzoeken en doorzoeken, en terugkeren naar de HEERE!”

Reflectie: Het gedicht gaat over van de vraag waarom iemand zou klagen over de straf voor zonde (3:39) naar zelfonderzoek. Het volgende vers verbindt hart en lichaam: “Laten wij ons hart en onze handen opheffen tot God in de hemel,” en vers 42 geeft de woorden om te zeggen: “Wij hebben overtreden en zijn in opstand gekomen.”

1 Johannes 1:9

“Als wij onze zonden belijden, is Hij getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.”

Reflectie: Johannes plaatst het vers tussen twee waarschuwingen: “Als wij zeggen dat wij geen zonde hebben, misleiden wij onszelf” (1:8) en “Als wij zeggen dat wij niet gezondigd hebben, maken wij Hem tot een leugenaar” (1:10). De vergeving rust op het feit dat God “getrouw en rechtvaardig” is.

1 Samuël 16:7

“Maar de HEERE zei tegen Samuel: Kijk niet naar zijn uiterlijk of naar zijn lange gestalte, want Ik heb hem verworpen. Want de HEERE ziet niet zoals een mens ziet: de mens kijkt namelijk naar wat voor ogen is, maar de HEERE kijkt naar het hart.”

Reflectie: Samuel is naar Bethlehem gekomen om een van de zonen van Isaï tot koning te zalven en denkt bij het zien van Eliab: “Voorzeker, de gezalfde van de Heer staat voor Hem.” Het antwoord van de Heer verwerpt Eliab en stelt wat mensen zien tegenover wat de Heer ziet. Aan het begin van het hoofdstuk had de Heer tegen Samuel gezegd dat Hij ook Saul als koning had verworpen (16:1).

Hebreeën 4:12

“Want het woord van God is levend en krachtig. Het is scherper dan een tweesnijdend zwaard en dringt door tot in het diepst van onze ziel, tot in onze gewrichten en merg, en het oordeelt over de gedachten en intenties van ons hart.”

Reflectie: Er wordt gezegd dat het woord van God “de gedachten en overleggingen van het hart” onderscheidt. Vers 13 gaat van het woord over naar God zelf: “geen schepsel is voor Hem verborgen, maar alles ligt naakt en ontbloot voor de ogen van Hem aan Wie wij rekenschap moeten afleggen.” De brief vervolgt dit met een uitnodiging om “tot de troon van de genade te naderen” (4:16).

Matteüs 5:8

“Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien.”

Reflectie: Jezus is op de berg om Zijn discipelen te onderwijzen (Mattheüs 5:1-2), en dit is een van de zegeningen die Zijn onderwijs openen. De belofte die verbonden is aan een zuiver hart is het zien van God. Psalm 24:3-4 vraagt wie op de heilige plaats van God mag staan en antwoordt: “Wie reine handen heeft en een zuiver hart.”