14 Bijbelverzen over zussen

Exodus 2:4

“Zijn zus bleef op een afstand staan om te zien wat er met hem zou gebeuren.”

Reflectie: De baby is Mozes, drie maanden lang verborgen door zijn moeder en daarna in een mandje van papyrus tussen het riet van de Nijl gezet. Zijn zus wordt hier niet bij naam genoemd. Wanneer de dochter van de farao het kind vindt, biedt de zus aan om “een van de Hebreeuwse vrouwen te halen om de baby te zogen” en brengt de eigen moeder van de baby terug (Exodus 2:7-8). Numeri 26:59 noemt één zus van Mozes en Aäron, Mirjam, en Exodus 15:20 noemt haar “de profetes Mirjam, de zus van Aäron.”

Genesis 29:30-31

“Jakob had ook Rachel lief, en zijn liefde voor Rachel was groter dan zijn liefde voor Lea. En hij werkte nog zeven jaar voor Laban. Toen de Heer zag dat Lea niet geliefd was, stelde Hij haar in staat om zwanger te worden, maar Rachel bleef kinderloos.”

Reflectie: Lea en Rachel waren de dochters van Laban, Lea de oudste. Jakob werkte zeven jaar voor Rachel, en Laban gaf hem Lea op de huwelijksnacht. Toen Jakob hem de volgende ochtend confronteerde, antwoordde Laban: “Het is hier niet de gewoonte om de jongere dochter vóór de oudere uit te huwelijken” (Genesis 29:26). Jakob trouwde daarna ook met Rachel en hield meer van haar, en toen de Heer zag dat Lea niet geliefd was, gaf Hij haar zonen terwijl Rachel kinderloos bleef. Het volgende hoofdstuk opent met het resultaat: Rachel “werd jaloers op haar zus” (Genesis 30:1).

Numeri 27:7

“Wat de dochters van Zelofechad zeggen is juist. Je moet hen zeker bezit geven als erfenis onder de familieleden van hun vader en de erfenis van hun vader aan hen geven.”

Reflectie: Vijf zussen, Machla, Noa, Chogla, Milka en Tirsa, stonden samen voor Mozes, de priester Eleazar en de hele vergadering. Hun vader Zelofechad was in de woestijn gestorven zonder zonen, en zij vroegen: “Waarom zou de naam van onze vader uit zijn clan verdwijnen omdat hij geen zoon had?” Mozes bracht de zaak voor de Heer, wiens antwoord hun kant kiest en in het volgende vers een wet wordt: “Als een man sterft en geen zoon achterlaat, geef zijn erfenis dan aan zijn dochter.” Numeri 36:10-12 vermeldt dat de zussen binnen de clan van hun vader trouwden, zodat het land in de stam bleef.

Job 1:4

“Zijn zonen hielden gewoonlijk feesten in hun huizen op hun verjaardagen, en ze nodigden hun drie zussen uit om met hen te eten en te drinken.”

Reflectie: Vóór al het verlies van Job beschrijft het boek zijn kinderen die samen in vrede leefden: zijn zonen hielden feesten in hun huizen op hun verjaardagen en nodigden hun drie zussen uit om met hen te eten en te drinken. Jobs reactie in het volgende vers was om daarna voor elk van zijn kinderen een brandoffer te brengen, voor het geval ze “gezondigd hadden en God in hun hart hadden vervloekt.”

Lukas 10:41-42

“‘Martha, Martha,’ antwoordde de Heer, ‘je maakt je zorgen en bent van streek over veel dingen, maar er zijn maar weinig dingen nodig—of eigenlijk slechts één. Maria heeft het betere deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.’”

Reflectie: Martha opende haar huis voor Jezus, en haar zus Maria “zat aan de voeten van de Heer en luisterde naar wat hij zei” terwijl Martha “afgeleid was door alle voorbereidingen.” Martha vroeg hem: “Heer, maakt het u niet uit dat mijn zus mij alleen het werk laat doen? Zeg haar dat ze mij moet helpen!” Jezus antwoordt Martha bij naam, twee keer, en stuurt Maria niet om te helpen.

John 11:5

“Jezus hield nu van Martha en haar zus en Lazarus.”

Reflectie: Johannes introduceert Betanië als “het dorp van Maria en haar zus Martha,” wiens broer Lazarus ziek was. De twee vrouwen handelen eerst samen: “de zussen stuurden een bericht naar Jezus: ‘Heer, degene van wie u houdt is ziek’” (Johannes 11:3). Wanneer Jezus komt, gaat Martha hem tegemoet en blijft Maria thuis (Johannes 11:20).

Marcus 6:3

“‘Is dit niet de timmerman? Is dit niet de zoon van Maria en de broer van Jakobus, Jozef, Judas en Simon? Zijn zijn zussen hier niet bij ons?’ En ze namen aanstoot aan hem.”

Reflectie: Jezus is teruggekeerd naar zijn geboorteplaats en heeft op de sabbat in de synagoge onderwezen. De mensen die hem horen, noemen zijn moeder, Maria, en vier broers, Jakobus, Jozef, Judas en Simon, en vragen of zijn zussen niet “hier bij ons” zijn, zonder de namen of het aantal van de zussen te noemen. Jezus antwoordt in vers 4 dat een profeet zonder eer is “onder zijn familieleden en in zijn eigen huis.”

Mark 3:35

“Wie de wil van God doet, is mijn broeder en zuster en moeder.”

Reflectie: De moeder en broers van Jezus kwamen aan en stuurden iemand naar binnen om hem te roepen terwijl een menigte om hem heen zat. Hij keek naar degenen die om hem heen zaten en zei: “Hier zijn mijn moeder en mijn broers!” Vers 31 vermeldt alleen dat zijn moeder en broers aankwamen; Jezus voegt “zus” toe wanneer hij benoemt wie er tot zijn familie behoort.

Romeinen 16:1-2

“Ik beveel onze zuster Febe bij u aan, die dienares is van de gemeente in Kenchreeën. Ontvang haar in de Heere, zoals het de heiligen betaamt, en sta haar bij in alles waarin zij u nodig heeft, want zij is een beschermvrouwe geweest van velen, ook van mijzelf.”

Reflectie: Paulus beveelt Febe aan bij de kerk in Rome en noemt haar “onze zus” en “een diaken van de kerk in Kenchreeën.” Hij vraagt de Romeinen om haar te ontvangen “op een manier die zijn volk waardig is” en haar alle hulp te bieden die ze nodig heeft, omdat ze een weldoener van velen is geweest, “inclusief mijzelf.”

Philemon 1:2

“aan Apphia, onze zuster, en aan Archippus, onze medestrijder, en aan de gemeente die in uw huis samenkomt:”

Reflectie: De brief is gericht aan Filemon, aan Appia, aan Archippus en “aan de kerk die in uw huis samenkomt.” Paulus noemt Timoteüs “onze broer” in vers 1 en Appia “onze zus” in vers 2, waarbij hij voor beiden de familiewoorden gebruikt. Het vers geeft haar naam en die titel en niets meer.

1 Timoteüs 5:1-2

“Een oudere man moet u niet hard aanpakken, maar verman hem als een vader. Behandel jongere mannen als broeders, oudere vrouwen als moeders, jongere vrouwen als zussen, in alle reinheid.”

Reflectie: Paulus vertelt Timoteüs hoe hij leden van de kerk moet corrigeren: een oudere man moet worden aangespoord “alsof hij je vader was,” niet hard berispt. Hetzelfde familiepatroon loopt door elke leeftijd en elk geslacht, met jongere mannen als broers, oudere vrouwen als moeders en jongere vrouwen als zussen, en het laatste paar draagt de toegevoegde woorden “met absolute zuiverheid.”

James 2:15

“Stel dat een broer of een zus geen kleding en dagelijks voedsel heeft.”

Reflectie: Jakobus test het geloof bij een broeder of zuster die geen kleding en geen dagelijks voedsel heeft, en een gelovige die zegt: “Ga in vrede; warm u en eet u verzadigd,” maar niets geeft. Zijn conclusie volgt in vers 17: “zo is ook het geloof, als het geen werken heeft, in zichzelf dood.” Het hoofdstuk spreekt de lezers aan als “mijn broeders en zusters” (Jakobus 2:14), dus de persoon in nood is een van hen.

Hooglied 4:9

“Je hebt mijn hart gestolen, mijn zuster, mijn bruid; je hebt mijn hart gestolen met één blik van je ogen.”

Reflectie: De man in het Hooglied spreekt de vrouw hier aan als “mijn zuster, mijn bruid,” en opnieuw in de verzen 10 en 12. Het gedicht koppelt de twee woorden telkens, dus “zuster” is een naam voor nabijheid die tot zijn bruid wordt gesproken.

Proverbs 7:4

“Zeg tegen de wijsheid: ‘U bent mijn zuster,’ en noem het inzicht ‘mijn verwante.’”

Reflectie: Een vader zegt tegen zijn zoon dat hij de wijsheid “mijn zuster” en het inzicht “mijn verwante” moet noemen. Het volgende vers geeft de reden: zij “zullen u bewaren voor de vreemde vrouw, voor de onzedelijke vrouw die met haar woorden vleit.”