19 Bijbelverzen over getuigenis

Isaiah 43:10

“‘U bent mijn getuigen,’ spreekt de HEERE, ‘en mijn dienaar die Ik verkozen heb, opdat u Mij kent en gelooft en begrijpt dat Ik de HEERE ben. Vóór Mij is er geen god gevormd, en na Mij zal er geen zijn.’”

Reflectie: De setting is een rechtszaak. Vers 9 verzamelt de volken en daagt hen uit: “Laten zij hun getuigen meebrengen om hun gelijk te bewijzen.” God antwoordt door Israël als zijn eigen getuigen op te roepen, en het punt dat zij moeten vaststellen is dat Hij alleen God is; vers 12 herhaalt de oproep na “buiten Mij is er geen Heiland.” De getuige moet ook iets leren: “opdat u Mij kent en gelooft.”

Handelingen 1:8

“Maar u zult kracht ontvangen wanneer de Heilige Geest over u komt, en u zult mijn getuigen zijn in Jeruzalem en in heel Judea en Samaria, en tot aan het uiterste einde van de aarde.”

Reflectie: De discipelen hadden net gevraagd of Jezus nu het koninkrijk voor Israël zou herstellen (Handelingen 1:6). Hij vertelt hen dat de tijden niet aan hen zijn om te weten en geeft hen in plaats daarvan een taak, met de kracht van de Heilige Geest om deze uit te voeren. De plaatsen lopen naar buiten vanaf Jeruzalem door Judea en Samaria “tot aan het uiterste van de aarde.” Het woord voor getuigen is martys.

John 15:26-27

“Maar wanneer de Trooster komt, Die Ik u zenden zal van de Vader, de Geest van de waarheid, Die van de Vader uitgaat, zal Die van Mij getuigen. En ook u zult getuigen, want u bent vanaf het begin bij Mij.”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen zijn discipelen op de avond voor zijn arrestatie, in het onderwijs dat Johannes optekent in de hoofdstukken 14 tot 16. Twee getuigen worden genoemd: de Geest van de waarheid, die “van Mij zal getuigen,” en de discipelen. Hun kwalificatie wordt duidelijk vermeld: zij zijn “vanaf het begin” bij Hem geweest.

Psalm 66:16

“Kom en luister, allen die God vrezen, en ik zal vertellen wat Hij voor mijn ziel heeft gedaan.”

Reflectie: De psalmist heeft net brandoffers in Gods huis beloofd om geloften in te lossen die hij deed “toen ik in benauwdheid was” (66:13-15). Dan wendt hij zich tot de gemeente. Wat hij vertelt is een verhoord gebed: “Ik riep Hem aan met mijn mond” en “voorwaar, God heeft geluisterd” (66:17, 19). De psalm eindigt met het zegenen van God omdat Hij dat gebed niet heeft afgewezen.

Psalm 107:2

“Laten de verlosten van de HEERE het zeggen, die Hij verlost heeft uit de hand van de tegenstander”

Reflectie: De psalm opent met dank voor Gods standvastige liefde en roept vervolgens de mensen die Hij heeft gered op om zich uit te spreken. Vers 3 noemt wie zij zijn: degenen die “verzameld zijn uit de landen, van de opgang en van de ondergang, uit het noorden en uit de zee.” Het bevel is kort: degenen die verlost zijn, moeten dat zeggen.

Mark 5:19-20

“Hij liet het hem echter niet toe, maar zei tegen hem: ‘Ga naar huis, naar de uwen, en vertel hun hoeveel de Heere voor u gedaan heeft en hoe Hij Zich over u ontfermd heeft.’ Hij ging heen en begon in het Dekapolis te verkondigen hoeveel Jezus voor hem gedaan had; en allen verwonderden zich.”

Reflectie: De man was bevrijd van een legioen demonen, en terwijl Jezus in de boot stapte, smeekte hij om met Hem mee te gaan (5:18). Jezus weigerde en stuurde hem naar huis naar zijn vrienden met iets om te vertellen. Jezus zei hem te vertellen wat “de Heere” had gedaan, en Marcus zegt dat hij in het Dekapolis verkondigde wat “Jezus” voor hem had gedaan, en “allen verwonderden zich.”

John 4:39

“Velen van de Samaritanen uit die stad geloofden in Hem vanwege het woord van de vrouw, die getuigde: ‘Hij heeft alles gezegd wat ik gedaan heb.’”

Reflectie: De vrouw bij de put was teruggegaan naar de stad en zei: “Kom, zie een Man Die alles gezegd heeft wat ik gedaan heb. Zou Hij niet de Christus zijn?” (4:29). Haar woorden brachten de stad naar Jezus, en Hij bleef twee dagen. Aan het einde zeggen de Samaritanen tegen haar: “Wij geloven niet meer om wat u gezegd hebt, want wij hebben Hem zelf gehoord” (4:42).

Psalm 145:4

“De ene generatie zal uw werken prijzen aan de andere, en uw machtige daden verkondigen.”

Reflectie: In Davids lofzang gaat het vertellen van Gods werken over van de ene generatie op de volgende. De volgende verzen wisselen af tussen één stem en vele: “Ik zal overdenken,” dan “Zij zullen spreken over de macht van uw ontzagwekkende daden,” dan “Ik zal uw grootheid verkondigen” (145:5-6).

Psalm 96:3

“Vertel onder de heidenvolken van Zijn heerlijkheid, onder alle volken van Zijn wonderwerken!”

Reflectie: Vers 1 roept “heel de aarde” op om te zingen, en vers 2 om “van dag tot dag zijn heil te verkondigen.” Vers 3 noemt het publiek: “de volken” en “alle volken.” Wat verkondigd moet worden is Gods heerlijkheid en zijn wonderbaarlijke werken.

Acts 4:20

“want wij kunnen niet spreken over wat wij gezien en gehoord hebben.”

Reflectie: Petrus en Johannes staan voor de raad nadat een man is genezen, en de raad geeft onderling toe: “wij kunnen het niet ontkennen” (4:16). Ze bevelen hen om niet meer te spreken of te onderwijzen in de naam van Jezus. Hun antwoord rust op wat zij hebben getuigd: zij kunnen niet stoppen met spreken over wat zij hebben gezien en gehoord.

1 John 1:1-3

“Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij met onze eigen ogen gezien hebben, wat wij aanschouwd hebben en wat onze handen getast hebben, met betrekking tot het Woord van het leven – het leven is geopenbaard, en wij hebben het gezien en wij getuigen ervan en verkondigen u het eeuwige leven, dat bij de Vader was en aan ons geopenbaard is – wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen wij ook aan u, opdat ook u gemeenschap met ons hebt; en onze gemeenschap is inderdaad met de Vader en met Zijn Zoon, Jezus Christus.”

Reflectie: De brief begint met de zintuigen: gehoord, gezien met onze ogen, aanschouwd, getast met onze handen. De schrijver getuigt van “het Woord van het leven” dat zichtbaar is gemaakt, en stelt het doel van het getuigenis vast: “opdat ook u gemeenschap met ons hebt,” een gemeenschap die “met de Vader en met Zijn Zoon, Jezus Christus” is.

1 John 5:11

“En dit is het getuigenis, dat God ons het eeuwige leven gegeven heeft, en dit leven is in Zijn Zoon.”

Reflectie: Hier is het getuigenis van God, niet van een gelovige. Vers 9 plaatst de twee naast elkaar: “Als wij het getuigenis van mensen aannemen, het getuigenis van God is groter.” De inhoud van Gods getuigenis is het eeuwige leven in Zijn Zoon, en vers 12 trekt de grens: “Wie de Zoon heeft, heeft het leven; wie de Zoon van God niet heeft, heeft het leven niet.”

Romeinen 10:9-10

“Want als u met uw mond de Heere Jezus belijdt en met uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u zalig worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot zaligheid.”

Reflectie: Paulus heeft zojuist de Schrift geciteerd: “Het woord is dicht bij u, in uw mond en in uw hart” (10:8), en deze verzen werken beide helften uit: de mond belijdt dat Jezus Heer is, en het hart gelooft dat God Hem heeft opgewekt. Vers 11 voegt eraan toe: “Ieder die in Hem gelooft, zal niet beschaamd worden.”

Revelation 19:10

“Toen viel ik aan zijn voeten neer om hem te aanbidden, maar hij zei tegen mij: ‘Doe dat niet! Ik ben een mededienstknecht van u en van uw broeders die het getuigenis van Jezus hebben. Aanbid God.’ Want het getuigenis van Jezus is de geest van de profetie.”

Reflectie: Tegen Johannes is zojuist gezegd: “Dit zijn de waarachtige woorden van God,” en hij valt aan de voeten van de engel die het hem vertelde (19:9). De engel weigert aanbidding en noemt zichzelf een mededienstknecht van Johannes en van “uw broeders die het getuigenis van Jezus vasthouden.” Na de woorden van de engel voegt Johannes zijn eigen commentaar toe: “Want het getuigenis van Jezus is de geest van de profetie.”

2 Timothy 1:8

“Schaam u dus niet voor het getuigenis van onze Heer, noch voor mij, zijn gevangene, maar deel in het lijden voor het evangelie door de kracht van God.”

Reflectie: Paulus schrijft als gevangene en vraagt Timotheüs om zich niet te schamen voor het getuigenis of voor hem. De verzen 9-10 geven de inhoud van dat getuigenis: God heeft ons gered en geroepen door Zijn eigen voornemen en genade, en Christus heeft “de dood tenietgedaan en het leven en de onvergankelijkheid aan het licht gebracht.” Paulus past het in vers 12 op zichzelf toe: “Maar ik schaam mij niet, want ik weet in Wie ik geloofd heb.”

1 Petrus 3:15

“maar heilig Christus de Heer in uw harten, altijd bereid tot verantwoording aan iedereen die u vraagt naar de reden van de hoop die in u is; maar doe dit met zachtmoedigheid en respect.”

Reflectie: De lezers kunnen “lijden om de gerechtigheid” (3:14). Zij moeten bereid zijn hun hoop uit te leggen aan “ieder die u vraagt,” met zachtmoedigheid en respect. Vers 16 voegt daar een goed geweten aan toe, zodat degenen die hun goede gedrag belasteren “beschaamd mogen worden.”

Acts 20:24

“Maar ik hecht aan mijn leven geen enkele waarde en het is mij niet kostbaar, als ik mijn loopbaan maar mag voltooien en de bediening die ik van de Heere Jezus ontvangen heb, om te getuigen van het Evangelie van de genade van God.”

Reflectie: Paulus is op weg naar Jeruzalem en hij zegt dat de Heilige Geest “mij in elke stad getuigt dat gevangenschap en verdrukkingen mij wachten” (20:23). De HSV gebruikt hetzelfde Nederlandse woord voor de waarschuwing van de Geest en voor het eigen werk van Paulus: hij acht zijn leven van geen waarde als hij zijn loop kan voltooien en “getuigen van het evangelie van de genade van God.”

Openbaring 12:11

“En zij hebben hem overwonnen door het bloed van het Lam en door het woord van hun getuigenis, en zij hebben hun leven niet liefgehad tot in de dood.”

Reflectie: Een stem in de hemel kondigt aan dat “de aanklager van onze broeders,” die hen “dag en nacht voor onze God” beschuldigde, naar beneden is geworpen (12:10). De broeders overwonnen hem door twee dingen: het bloed van het Lam en hun eigen getuigenis, en zij “hebben hun leven niet liefgehad tot in de dood.” Het woord voor getuigenis is martyria.

Hebreeën 12:1

“Laten wij daarom, nu wij door zo’n grote wolk van getuigen omringd zijn, elke last afleggen en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt, en met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt.”

Reflectie: “Daarom” wijst terug naar Hebreeën 11, de lijst van mensen die “door hun geloof getuigenis hebben gekregen” maar “niet verkregen hebben wat beloofd was” (11:39). Zij zijn de wolk van getuigen, en het woord is martys. Het beeld wordt dan een wedloop, en vers 2 vertelt de loper waar hij naar moet kijken: “op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof.”