Denominaties vergeleken117 artikelen

Mogen christenen alcohol drinken? Wat de kerken leren



  • De katholieke, orthodoxe, lutherse en anglicaanse kerken en vele anderen staan een christen toe om te drinken, zolang het matig blijft.
  • Southern Baptists, de Assemblies of God, Nazareners, het Leger des Heils, zevendedagsadventisten en de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen vragen hun leden om ervan af te zien.
  • De United Methodists zeggen dat je mag drinken en bevelen vervolgens aan om het niet te doen, en het koptisch-orthodoxe bisdom in het zuiden van de Verenigde Staten adviseert volledige onthouding zonder een drankje als zonde te bestempelen.
  • Geen van de kerken verdedigt dronkenschap, en ze interpreteren de wijn in Kana en bij het Laatste Avondmaal op verschillende manieren.
  • Het druivensap in zoveel protestantse avondmaalsbekers gaat terug op een methodistische avondmaalsdienaar, Thomas B. Welch, die het in 1869 in zijn keuken pasteuriseerde.
  • Katholieken behouden wijn bij de mis, en een Vaticaanse brief uit 2003, voortbouwend op eerdere brieven, stelt dat een bisschop mustum, een druivensap, mag toestaan voor iemand die geen wijn kan drinken.
Denominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen in deze reeks

Ja, wat de katholieke, orthodoxe, lutherse en anglicaanse kerken en vele anderen betreft, mag een christen drinken zolang het drinken matig blijft, en een flink aantal andere kerken vraagt hun leden om helemaal niet te drinken. Geen van hen verdedigt dronkenschap, omdat Paulus er geen ruimte voor liet: “En wordt niet dronken van wijn, waarin overdaad is, maar wordt vervuld met de Geest” (Efeziërs 5:18). Waar ze verschillen is over het glas wijn bij het avondeten. Southern Baptists, de Assemblies of God, Nazareners, het Leger des Heils, zevendedagsadventisten en de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen vragen hun leden om ervan af te zien, en United Methodists vertellen je dat je het mag drinken en bevelen vervolgens aan om het niet te doen. Onder al deze antwoorden ligt de vraag of alcohol drinken een zonde is op zichzelf.

De vraag stopt ook niet bij de keukentafel, want ze reikt tot aan het altaar. Op de avond voor zijn dood nam Jezus de beker en zei tegen zijn discipelen: “Ik zal van nu aan niet meer drinken van deze vrucht van de wijnstok, tot op die dag dat Ik die met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk van Mijn Vader” (Mattheüs 26:29). Wij vullen die beker tegenwoordig anders. Bij een katholieke mis bevat deze wijn, bij een avondmaal van adventisten of nazareners bevat deze ongegist druivensap, en bij een sacrament van de Heiligen der Laatste Dagen bevat deze water. Veel van de kerken die sap of water schenken aan de tafel van de Heer, vragen hun leden ook om thuis het glas te laten staan, hoewel United Methodists sap aan tafel kunnen serveren en toch een drankje toestaan.

Het standpunt van elke kerk over alcoholgebruik

Zoek uw eigen kerk aan de linkerkant. De rechterkolom noemt het document waar elk antwoord vandaan komt.

Kerk Wat het van leden vraagt Waar dat staat
Katholiek Matigheid; “vermijd elke vorm van overdaad” Catechismus, 2290
Oosters-Orthodox Matigheid; wijn vermeden tijdens de vasten Orthodoxe Kerk in Amerika; Russisch-Orthodoxe Kerk
Luthers (Missouri-synode) Verantwoord drinken toegestaan LCMS-antwoorden
Episcopaals (Anglicaans) “matig gebruik wordt verwacht” Algemene Conventie, 1985
Presbyterian Church in America Onthouding niet vereist Algemene Vergadering, 1980
Jehovah’s getuigen Matiging toegestaan JW.org
Verenigde Methodist Toegestaan; onthouding aanbevolen Sociale Principes
Koptisch-Orthodox Op zichzelf geen zonde; onthouding geadviseerd Bisdom in het zuiden van de VS
Quakers (Wilmington Yearly Meeting) Totale onthouding aanbevolen Geloof en praktijk
Evangelicals (NAE) Onthouding aangemoedigd Resolutie, 1989
Amish Sterk afgeraden Ohio-studie, 2011
Southern Baptist “totale oppositie”; elke kerk beslist zelf Resolutie, 2006
Assemblies of God Onthouding, “de bijbelse keuze” Standpuntnota, 2016
Verenigde Pinkstergemeente (Eenheid) Verzet zich tegen drinken “matig of anderszins” Heiligheid, 1977
Kerk van de Nazarener Leden opgeroepen tot onthouding Handboek, 2023
Leger des Heils Soldaten beloven zich te onthouden Soldatenverbond
Zevendedagsadventist Onthouding, in de doopbelofte Geloofspunt 22; Kerkhandboek
Heiligen der laatste dagen Alcohol vermeden Woord van Wijsheid, 1833
Kerken van Christus Sociaal drinken tegengewerkt Christian Courier (één tijdschrift)
Verenigde Kerk van Christus Geen leer over deze kwestie Geen gevonden
Discipelen van Christus Geen leer over deze kwestie Geen gevonden

Onze gratis tool, Vergelijk christelijke denominaties, plaatst willekeurig twee van de 23 kerken naast elkaar over deze vraag en 54 andere.

Kerken die een drankje toestaan en waarschuwen tegen overmaat

Het katholieke antwoord begint met een deugd en noemt een drankje in één adem met een diner en een recept. De Catechismus van de Katholieke Kerk leert dat matigheid “ons ertoe aanzet elke vorm van overdaad te vermijden: het misbruik van voedsel, alcohol, tabak of medicijnen” (paragraaf 2290). De harde woorden zijn gereserveerd voor de dronkaard die anderen in gevaar brengt: “Zij die door dronkenschap of zucht naar snelheid de veiligheid van zichzelf en anderen op de weg, op zee of in de lucht in gevaar brengen, laden een zware schuld op zich.” Wijn zelf blijft op het altaar, en het canoniek recht vereist dat deze “natuurlijk is, van de vrucht van de wijnstok, en niet bedorven” (canon 924).

Orthodoxe christenen drinken evenzeer volgens de kalender als volgens hun geweten. De Orthodoxe Kerk in Amerika zegt tegen haar gelovigen: “Tijdens de Grote Vasten — en alle vastentijden — worden we opgeroepen ons te onthouden van vlees, zuivel, vis, wijn en olijfolie.” De reden die zij geeft, is dezelfde als die we kennen om onze eetlust niet te bederven voor een goed diner: we vasten “om op het Feest zelf des te vollediger te kunnen vieren en feestvieren.” Hetzelfde antwoord voegt eraan toe: “Als we binnen dit kader de mate waarin we vasten moeten aanpassen, is dat uiteraard mogelijk,” en de gids van de kerk voor de vasten staat wijn en olijfolie toe op de zaterdagen en zondagen van de Vasten, behalve op Stille Zaterdag. Buiten de vastentijden kan de Russisch-Orthodoxe Kerk in haar Basis van het Sociale Concept de psalm citeren: “wijn verheugt het hart van de mens,” en Sirach: “het is goed… als het met mate wordt gedronken,” en zij weet net zo goed waar de andere weg naartoe leidt: naar “de ondeugd van het drinken, die, ongemerkt beginnend, tot vele andere verderfelijke zonden leidt.”

In de antwoorden die zij publiceert op veelgestelde vragen, zegt de Lutheran Church—Missouri Synod: “De Bijbel veroordeelt nergens het juiste en verantwoorde gebruik (consumptie) van alcoholische dranken, en de Lutheran Church—Missouri Synod doet dat ook niet.” Zij gaat direct over op de waarschuwingen en stelt dat “de Schrift wel degelijk krachtig en herhaaldelijk waarschuwt tegen het misbruik, oneigenlijk gebruik of overmatig gebruik van alcoholische dranken,” en dat zij haar eigen mensen keer op keer voor dezelfde gevaren heeft gewaarschuwd.

Toen de Algemene Conventie van de Episcopale Kerk, de anglicaanse kerk in de Verenigde Staten, in 1985 sprak, zei zij dat de kerk “het verbieden van het gebruik van dranken die alcohol bevatten onder volwassen leden nooit heeft onderschreven,” en zij wees op de Heer zelf te Kana en bij het Laatste Avondmaal. Zij vertelde volwassenen die drinken waar de grens ligt: “Als een volwassen lid echter besluit alcohol te gebruiken, wordt matig gebruik verwacht.” Dertig jaar later keek dezelfde Conventie naar haar eigen staat van dienst en gaf zij een “langdurige tolerantie voor het gebruik van alcohol toe die in sommige gevallen heeft bijgedragen aan misbruik ervan,” en zij vroeg dat waar alcohol wordt geserveerd in de kerk, “aantrekkelijke alcoholvrije alternatieven altijd met gelijke nadruk en toegankelijkheid moeten worden aangeboden.”

Jehova's getuigen zeggen op hun eigen website dat “het geen zonde is om met mate alcohol te drinken,” en dat “de Bijbel wijn beschrijft als een geschenk van God dat het leven aangenamer kan maken.” Zij houden de grens even strikt aan en zeggen dat “een christen die ervoor kiest alcohol te drinken, dit alleen met mate zou doen,” terwijl iedereen die “zijn drinken niet onder controle kan houden,” er helemaal vanaf moet blijven.

Het geweten en de vraag of een kerk de regel mag bepalen

De Presbyterian Church in America weigerde in 1980 om totale onthouding aan te nemen, en haar Algemene Vergadering gaf als reden dat “het aannemen van een standpunt van totale onthouding verder zou gaan dan de vereisten van de Schrift” en in strijd zou zijn met de Westminster Confessie, waarvan de woorden over deze kwestie kort en oud zijn: “God alleen is Heer over het geweten.” De vergadering wees ook op Paulus, die de Kolossenzen vraagt waarom gelovigen zouden moeten leven volgens regels als “Raak niet aan; proef niet; hanteer niet” die voortkomen “uit de geboden en leerstellingen van mensen” (Kolossenzen 2:21–22). Vervolgens vroeg zij haar kerken om “de zonde die gepaard gaat met het onmatig of escapistisch gebruik van enig deel van de schepping” te onderwijzen, evenals “de soort liefde en wijsheid die kan leiden tot individuele beslissingen om te minderen of zich te onthouden.” Die stemming spreekt voor de PCA, en andere presbyteriaanse lichamen hebben hun eigen beslissingen genomen.

Toen de Southern Baptist Convention in 2006 stemde voor “totale oppositie tegen het produceren, adverteren, distribueren en consumeren van alcoholische dranken,” zei zij dat sommige religieuze leiders drank verdedigden op basis van “een verkeerde interpretatie” van “onze vrijheid in Christus.” U zult die stemming echter niet vinden in de Baptistische geloofsbelijdenis, omdat de Baptist Faith and Message niets zegt over alcohol, en elke baptistengemeente zichzelf bestuurt, dus uiteindelijk ligt het antwoord bij de lokale kerk. De verbonden, stemmingen en enquêtes die daarachter liggen, staan in Mogen baptisten alcohol drinken?

De United Pentecostal Church International, een Oneness-pinkstergemeente, laat geen ruimte voor het glas bij het avondeten en zegt in haar paper Holiness uit 1977: “Wij verzetten ons tegen het drinken van alcoholische dranken, hetzij matig of anderszins.” De Churches of Christ, een andere familie dan de United Church of Christ, zijn moeilijker te vertegenwoordigen, omdat we geen verklaring hebben gevonden die voor elke gemeente spreekt. De Christian Courier, een tijdschrift geschreven binnen de Churches of Christ, pleit in een van haar onderwijsartikelen tegen matig sociaal drinken en zegt: “God heeft nooit bedoeld dat druiven, graan, de papaver of de marihuanaplant worden gebruikt als recreatieve, geestverruimende, gedragsveranderende middelen.”

De Amish verbieden geen enkel voedsel, maar onderzoekers die in 2011 Amish en niet-Amish volwassenen in Ohio ondervroegen, schreven dat onder hen “alcoholconsumptie sterk wordt ontmoedigd.” In dat onderzoek rapporteerde 85 procent van de Amish-vrouwen het afgelopen jaar niet te hebben gedronken, tegenover 60 procent van hun niet-Amish buren, en 55 procent van de Amish-mannen dronk één drankje per week of minder, tegenover 16 procent van de niet-Amish mannen. Er is meer over dat verhaal in Drinken de Amish alcohol?

Omwille van degenen die tot struikelen gebracht zouden kunnen worden

Sommige kerken die hun mensen vragen niet te drinken, geven Paulus' reden uit Romeinen 14: de broeder die zwak zou worden gemaakt door wat wij vrij zijn om te doen. De Assemblies of God zegt in haar standpuntbepaling uit 2016: “Vanaf haar oprichting is de Assemblies of God ondubbelzinnig toegewijd aan onthouding van alcoholische dranken,” en dit pinkstergenootschap wortelt deze toewijding “in het hoogste morele kenmerk van liefde.” Het document zegt wat het woord betekent: “Zich onthouden betekent vrijwillig kiezen om te vermijden. Het is een keuze, geen gebod,” en het vervolgt: “Onthouding is de bijbelse keuze.”

De handleiding van de Church of the Nazarene zegt: “Wij roepen onze mensen op zich te onthouden van het drinken van alcohol, en zo te getuigen voor de wereld,” en wanneer zij de reden geeft, is die reden de medemens. Nazareners onthouden zich “als een uiting van zelfgevende liefde en solidariteit met individuen, gezinnen en gemeenschappen die pijn en trauma lijden door alcoholmisbruik en verslaving.” De handleiding weet dat niet elke christen het ermee eens zal zijn, want “Wij erkennen dat andere christelijke tradities anders op deze kwesties kunnen reageren,” zegt zij, en zij besluit: “Ons standpunt moet met genade worden belichaamd.”

De United Methodist Church geeft beide antwoorden tegelijk, en ook zij komt uit bij de liefde. Vraag haar “Mogen United Methodists alcohol drinken?” en zij begint met: “Mogen wij? Ja,” en vervolgt dat zij al lang gelooft dat onthouding getuigt van “Gods bevrijdende en verlossende liefde.” De Sociale Principes van de United Methodist Church “erkennen het historische standpunt van de United Methodists over onthouding als een waarborg tegen mentale, fysieke en spirituele schade veroorzaakt door overmatig drinken,” en zij “dringen er bij degenen die ervoor kiezen alcoholische dranken, inclusief wijn en bier, te consumeren op aan om dit verstandig en met mate te doen.” Wat zij liever wil dat we onszelf afvragen is “wat we doen om onze liefde voor God en elke naaste die door alcohol nadelig beïnvloed kan worden, te tonen.”

Vriendschap is het woord waar de Quakers van de Wilmington Yearly Meeting in Ohio naar grijpen, schrijvend in hun boek van discipline, Faith and Practice: “Vrienden erkennen dat sociaal drinken geen gezonde basis is voor vriendschap. Vrienden bevelen totale onthouding van alcoholische dranken en van misbruik van drugs aan.” In een resolutie uit 1989 herinnerde de National Association of Evangelicals, een genootschap van vele denominaties en zelf geen kerk, eraan dat zij haar kerken had opgeroepen om “het nationale probleem van alcoholgebruik serieus te nemen, hun leden te onderwijzen over de gevaren ervan en hen aan te moedigen onthouding te beoefenen.” Niet-confessionele kerken stellen hun eigen regels op, dus hun leden kunnen overal op deze pagina opduiken.

Als drank al een greep op u heeft of op iemand van wie u houdt, spreek dan alstublieft met een arts, en in de Verenigde Staten beantwoordt de National Helpline van SAMHSA gratis en in vertrouwen op 1-800-662-HELP (4357), elke dag en nacht van het jaar.

Het lichaam als een tempel

Paulus vertelde de Korinthiërs dat het lichaam “de tempel van de Heilige Geest” is (1 Korinthiërs 6:19), en sommige kerken beginnen daar. Het Koptisch-Orthodoxe Bisdom van het Zuiden van de Verenigde Staten zegt: “De Kerk zegt niet openlijk dat het drinken van alcohol op zichzelf zondig is, maar dat het misbruik van alcohol dat wel is. De Kerk pleit echter voor volledige onthouding van drinken omdat de mogelijkheid van misbruik meestal erg hoog is,” en zij stuurt de vragende persoon naar dat vers.

Fundamenteel Geloofspunt 22 van de Zevendedagsadventistenkerk zegt: “omdat onze lichamen de tempels van de Heilige Geest zijn, moeten we er intelligent voor zorgen,” en het vervolgt: “Aangezien alcoholische dranken, tabak en het onverantwoord gebruik van drugs en verdovende middelen schadelijk zijn voor ons lichaam, moeten we ons ook daarvan onthouden.” Een nieuwe adventist belooft dit bij de doop, in een gelofte over het eren van God door “zich te onthouden van alle onreine voedingsmiddelen; van het gebruik, de productie of de verkoop van alcoholische dranken,” en de Kerkhandleiding vermeldt hetzelfde onder de gronden voor kerktucht.

Leden van de Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leven volgens het Woord van Wijsheid, een openbaring die Joseph Smith ontving op 27 februari 1833, nu sectie 89 van de Leer en Verbonden, die zegt: “voor zover iemand onder u wijn of sterke drank drinkt, zie, het is niet goed, noch passend in de ogen van uw Vader, behalve wanneer gij uzelf vergadert om uw sacramenten voor hem te offeren.” Wanneer de kerk vandaag de stoffen opsomt die zij schadelijk noemt, staat “Alcoholische dranken” op de eerste plaats.

Een nieuwe soldaat van het Leger des Heils doet dezelfde soort belofte bij toetreding, door het Soldatencovenant te ondertekenen, afgedrukt in haar Handboek van de Leer, dat zegt: “Ik zal mij onthouden van alcoholische drank, tabak, het niet-medisch gebruik van verslavende drugs, gokken, pornografie, het occulte en al het andere dat het lichaam of de geest zou kunnen verslaven.”

Protestanten hebben geen gedeelde regel

Twee kerken hebben niets te vertellen over deze specifieke vraag. De United Church of Christ heeft geen leer over drinken die we konden vinden, en haar gids voor de Communie zegt alleen dat “sommige kerken alcoholvrije en glutenvrije elementen aanbieden.” We vonden ook geen leer over drinken van de Disciples of Christ, wier rapport uit 1991 aan hun Algemene Vergadering over het Avondmaal “kleine bekertjes sap of wijn” noemt en de zaak niet verder voert.

Hoe protestanten daadwerkelijk leven, varieert net zozeer als wat hun kerken schrijven. Toen LifeWay Research in 2017 1.010 Amerikaanse protestantse kerkgangers ondervroeg, zei 41 procent dat ze drinken. Lutheranen (76 procent) en methodisten (62 procent) waren het meest geneigd dit te doen, daarna kwamen niet-confessionele christenen (43 procent), baptisten (33 procent) en leden van de Assemblies of God en andere pinksterkerken (23 procent). Op het ene punt dat elke kerk deelt, waren ze bijna allemaal eensgezind: 87 procent zei dat de Schrift leert dat mensen nooit dronken moeten worden, en slechts 23 procent zei dat het leert dat mensen nooit moeten drinken.

De verzen die elke kant aanhaalt

Ze lezen allemaal dezelfde Bijbel, dus het helpt om te kijken hoe ze die lezen. Degenen die een drankje toestaan, beginnen met blijdschap. De psalm dankt God voor “wijn die het hart van de mens verheugt” (Psalm 104:15), en te Kana, toen de wijn op was, zei de ceremoniemeester die proefde wat Jezus had gemaakt tegen de bruidegom: “gij hebt de goede wijn tot nu toe bewaard” (Johannes 2:10). Jezus vertelde zijn critici wat ze over hem zeiden: “De Zoon des mensen kwam etende en drinkende, en zij zeggen: Zie, een mens die vraat en een wijndrinker is” (Mattheüs 11:19). De Episcopale Kerk noemt dat “Jezus' voorbeeld van het gebruik en serveren van wijn,” en Jehova's getuigen noemen het “een genereus geschenk op een bruiloftsfeest.” De Assemblies of God kijkt naar hetzelfde hoofdstuk en komt tot iets anders. Haar paper, ingaand op oinos, het Griekse woord voor wijn, zegt: “De tekst zwijgt over de betekenis van oinos in de passage in Johannes 2,” en vervolgens: “Wij geloven dat de bredere contextuele interpretatie is dat Jezus geen product zou hebben gemaakt dat schadelijk zou zijn voor de bruiloftsgasten.” De Christian Courier gaat verder en stelt dat het woord oinos “vers geperst druivensap kan aanduiden,” zodat niemand uit het woord alleen kan opmaken dat de wijn te Kana gegist was.

Paulus' woord aan Timotheüs krijgt dezelfde twee lezingen. Hij vertelt hem: “Drink niet langer water, maar gebruik een beetje wijn voor uw maag en uw vele zwakheden” (1 Timotheüs 5:23). Jehova's getuigen nemen dat om “de medicinale waarde van wijn” aan te tonen, en de Assemblies of God is het eens over het medicijn en stopt daar: “In dit geval wordt oinos alleen aangeraden voor medicinaal gebruik.”

Degenen die om onthouding vragen, openen Spreuken, die zegt: “Wijn is een spotter, sterke drank is luidruchtig: en wie daardoor misleid wordt, is niet wijs” (Spreuken 20:1), en die de beker schildert die bijt: “Kijk niet naar de wijn als hij rood is, als hij zijn kleur in de beker geeft, als hij zich recht beweegt. Op het laatst bijt hij als een slang, en steekt hij als een adder” (Spreuken 23:31–32). Bovenal openen zij Romeinen 14, waar Paulus een ruzie over eten en drinken beslecht door iedereen te vragen aan de zwakkere gelovige te denken: “Het is goed om geen vlees te eten, noch wijn te drinken, noch iets waardoor uw broeder struikelt, of aanstoot neemt, of zwak wordt gemaakt” (Romeinen 14:21). De handleiding van de Nazareners vermeldt dat hoofdstuk onder haar oproep tot onthouding, en de Assemblies of God citeert het vers wanneer zij spreekt over liefde voor broeders en zusters. En de presbyterianen die een regel weigerden, gingen naar dezelfde apostel en hoorden hem waarschuwen tegen “de geboden en leerstellingen van mensen.” Beide kanten hebben Paulus in handen, en beiden geloven dat ze een broeder of zuster beschermen.

De Bijbel spreekt over wijn en over sterke drank, en de kerken hebben voorbij beide moeten denken. United Methodists noemen “wijn en bier” samen, en het Woord van Wijsheid spreekt van “wijn of sterke drank.” De Assemblies of God wijst op iets waar de schrijvers van de Bijbel nooit rekening mee hoefden te houden: “Destillatie, die nu alcoholische dranken produceert met een alcoholgehalte van 40 procent of meer, werd pas in de Middeleeuwen uitgevonden,” en dus houdt zij vol dat de wijn van de Bijbel de “huidige consumptie van veel krachtigere bedwelmende middelen” niet kan rechtvaardigen.

De geloften die christenen ondertekenden

John Wesley's Algemene Regels voor de eerste methodistische genootschappen vermelden onder de dingen die een lid moet vermijden: “Dronkenschap: het kopen of verkopen van sterke drank, of het drinken ervan, tenzij in gevallen van uiterste noodzaak.” In 1853 drukte J. Newton Brown een kerkverbond af dat baptisten ongeveer honderd jaar lang op grote schaal lazen, en daarin beloofden zij “zich te onthouden van de verkoop en het gebruik van bedwelmende dranken als drank.” De Southern Baptist Convention verklaarde in 1886 haar “onverzoenlijke en compromisloze vijandigheid” tegen de drankhandel, en baptisten gingen door met campagne voeren voor het nationale verbod dat in 1920 in de Verenigde Staten van kracht werd en in 1933 werd ingetrokken.

Katholieken in Ierland tekenden ook. Op 28 december 1898, in de St Francis Xavier Church aan Gardiner Street in Dublin, richtte pater James Cullen de Pioneer Total Abstinence Association of the Sacred Heart op, met vier vrouwen uit Dublin bij die eerste bijeenkomst. Een Pioneer beloofde “zich voor het leven van alcohol te onthouden,” wat pater Cullen “Het heroïsche offer” noemde, en beloofde ook om twee keer per dag het Pioneer-gebed te bidden en de Pioneer-speld te dragen. In 1910 waren er 100.000 van hen, en “In de jaren vijftig was wel één op de drie Ierse volwassenen lid.” Dus de kerk die wijn in de kelk houdt, heeft ook honderdduizenden mensen voortgebracht die uit toewijding aan het Heilig Hart voor het leven van drank afzagen.

De Nazareners zeggen dat “Nazareners vanaf hun vroegste dagen afzagen van het drinken van alcohol, als getuigenis van getransformeerde levens,” en leiders van de Zevendedagsadventisten ondertekenden in 2003 een onthoudingsgelofte tijdens een kerkelijke zakelijke bijeenkomst. “Ellen White was een zeer, zeer uitgesproken voorstander van het ondertekenen van de onthoudingsgelofte, en we weten dat ze die zelf heeft ondertekend,” vertelde de directeur van haar nalatenschap aan de wereldzitting van de kerk in 2010, waar afgevaardigden van over de hele wereld dezelfde woorden ondertekenden: “Erkennend de verantwoordelijkheid voor zowel mezelf als voor anderen, beloof ik door de genade van God alcohol en tabak, evenals andere schadelijke stoffen en praktijken, te vermijden.”

Hoe druivensap op de tafel van de Heer terechtkwam

De kerken van de geheelonthoudersbeweging hadden in de 19e eeuw een probleem, omdat ze mensen vroegen om alcohol op te geven en vervolgens de avondmaalskelk met wijn vulden. Je kon niet zomaar sap gebruiken, aangezien vers druivensap bij kamertemperatuur in wijn verandert en "thuiskoelkasten pas vanaf 1913 beschikbaar waren", zoals de eigen geschiedenis van de United Methodist Church ons herinnert. Dus maakten sommige beheerders een vervanger door rozijnen te koken, sommige kerken deden water in de beker, en "veel kerken hielden gewoon geen avondmaal als er geen druiven in het seizoen waren." Maar de meeste kerken "bleven simpelweg wijn gebruiken", omdat "velen geloofden dat het bijbelse mandaat opriep tot het gebruik van wijn, en het sacrament beschouwden als een uitzondering op de geheelonthouding."

In 1864 adviseerde de Algemene Conferentie van de Methodist Episcopal Church om "het pure sap van de druif te gebruiken bij de viering van het Avondmaal." Vier jaar later werd Thomas B. Welch avondmaalsbeheerder in de Methodist Episcopal-kerk in Vineland, New Jersey, en in 1869 "perfectioneerde hij een pasteurisatieproces voor sap in zijn keuken" en begon hij "Dr. Welch’s Unfermented Wine" aan kerken te verkopen. Het idee sloeg niet aan, en na vier jaar gaf hij het op, totdat zijn zoon Charles hem twee jaar later overhaalde om het opnieuw te maken en gratis monsters aan kerken begon aan te bieden. Tegen 1876 weigerden leden van de Woman’s Christian Temperance Union het sacrament in kerken die wijn gebruikten, en in 1880 schreef de Methodist Episcopal Church in haar Discipline: "Laat niemand anders dan het pure, ongegiste sap van de druif worden gebruikt bij het toedienen van het Avondmaal, wanneer dit uitvoerbaar is." Dus het druivensap in zoveel protestantse avondmaalsbekers begon in de keuken van een methodistische beheerder. Baptisten maakten eind 19e eeuw dezelfde verandering, zodra pasteurisatie en koeling ongegist sap binnen bereik brachten, en hun geloofsbelijdenis spreekt nog steeds van "het brood en de vrucht van de wijnstok."

Dat argument zit vandaag de dag nog steeds in de beker. United Methodists "mogen druivensap blijven gebruiken bij het avondmaal uit pastorale zorg voor mensen die problemen met alcohol kunnen hebben." Het Nazarene Manual zegt: "Alleen ongegiste wijn mag worden gebruikt in het sacrament van het Avondmaal," en het Adventist Church Manual zegt: "alleen ongegist druivensap en ongezuurd brood zijn geschikt voor gebruik tijdens de avondmaalsdienst." Latter-day Saints, wiens Word of Wisdom zijn enige uitzondering maakte voor het sacrament, hebben een andere openbaring die zegt: "het maakt niet uit wat gij zult eten of wat gij zult drinken wanneer gij deelneemt aan het sacrament," en vandaag de dag "nemen zij brood en water tot zich ter herinnering aan Jezus Christus' verzoenende offer." Jehovah's Getuigen gebruiken "gewone rode wijn, geen druivensap." En het Leger des Heils "werd door God geleid om geen specifieke sacramenten te vieren," dus heeft het geen avondmaalsbeker om te vullen.

De Katholieke Kerk behield wijn en vond nog steeds ruimte voor de persoon die het niet kan drinken. Het Vaticaan had hierover geschreven in 1980, 1982 en 1995, en in 2003 pakte de Congregatie voor de Geloofsleer het opnieuw op en schreef dat "Mustum, wat druivensap is dat ofwel vers is of geconserveerd door methoden die de gisting opschorten zonder de aard ervan te veranderen (bijvoorbeeld invriezen), geldige materie is voor de viering van de Eucharistie." Met toestemming van zijn bisschop mag een priester die geen wijn kan drinken mustum gebruiken, en een leek mag dat ook, en in dezelfde brief werd gevraagd dat "aandacht moet worden besteed aan medische vooruitgang op het gebied van coeliakie en alcoholisme."

Hoe we het ook vullen, Jezus beloofde het nieuw te drinken met zijn discipelen in het koninkrijk van zijn Vader, en degene die nog nooit wijn heeft geproefd en degene die een glas bij het avondeten heeft, wachten beiden op die tafel. Paulus vertelde een kerk die verdeeld was over vlees en wijn wat zal tellen als ze eraan zitten: "Want het koninkrijk van God is niet eten en drinken; maar gerechtigheid, en vrede, en blijdschap in de Heilige Geest" (Romeinen 14:17).


Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 117 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...