Het katholicisme is een vorm van het christendom, en of je het een denominatie noemt, hangt af van wie er spreekt. Het Cambridge Dictionary doet dat wel en noemt het rooms-katholicisme. De Katholieke Kerk doet dat niet: zij leert dat de ene Kerk van Christus “subsisteert in” de Katholieke Kerk, en spreekt daarom over zichzelf als die Kerk, niet als een tak tussen vele andere.
Het Pew Research Center groepeert denominaties in een paar brede tradities en noemt het katholicisme “de grootste christelijke traditie ter wereld”, naast de protestantse en orthodoxe tradities. Het Vaticaan telde eind 2024 iets meer dan 1,422 miljard katholieken.

Wie noemt het katholicisme een denominatie?
| Wie spreekt er | Gebruikt woord | In hun eigen woorden |
|---|---|---|
| Cambridge Woordenboek | Kerkgenootschap | “Het protestantisme en het rooms-katholicisme zijn beide denominaties van het christelijk geloof” |
| Pew Research Center, 2011 | Traditie | “de grootste christelijke traditie ter wereld” |
| De Katholieke Kerk | De Kerk | De Kerk van Christus “subsisteert in de Katholieke Kerk” |
| Westminster Confessie, Amerikaanse herziening (presbyteriaans) | Bijzondere kerken van de universele kerk | “bijzondere kerken, die daarvan lid zijn, zijn min of meer zuiver” |
| Church of England, aartsbisschop Carey, 2000 | Deel van de ene Kerk | “een deel van de ene, heilige, katholieke en apostolische kerk van Christus” |
| Orthodoxe Kerk in Amerika | Een niet-orthodoxe gemeenschap | De orthodoxie “ziet zichzelf als de volheid van de Kerk” |

Wat is een denominatie?
Een denominatie is een benoemd religieus lichaam binnen een grotere religie. Het Cambridge Dictionary definieert het als “een religieuze groep die enigszins andere overtuigingen heeft dan andere groepen die dezelfde religie delen,” en Dictionary.com als “een religieuze groep, meestal inclusief vele lokale kerken, vaak groter dan een sekte.” Het Oxford Advanced Learner’s Dictionary geeft als eerste betekenis: “een tak van de christelijke Kerk.”
Het woord zelf betekent een benoeming. Het kwam in de late veertiende eeuw in het Engels terecht, via het Frans, vanuit het Latijn benoemen, “benoemen.” Het Online Etymology Dictionary dateert de religieuze betekenis naar 1716, het bijvoeglijk naamwoord denominational naar 1838, en denominationalism, een “neiging om zich op te splitsen in sektes of denominaties,” naar 1845.
Twee betekenissen van het woord moeten uit elkaar worden gehouden. In de beschrijvende zin van de woordenboeken, een benoemd lichaam binnen het christendom, past het katholicisme. De vraag die katholieken anders beantwoorden is theologisch: of de Kerk van Christus niets meer is dan de som van de gescheiden kerken, een beeld dat de Katholieke Kerk verwerpt. Sociologen gebruiken het woord op een derde manier, voor één type religieus lichaam in de kerk-sekte-theorie; het schema van Howard Becker uit 1932 was bijvoorbeeld een “cultus-sekte-denominatie-ecclesia-model.”

Waarom noemt de Katholieke Kerk zichzelf geen denominatie?
Omdat zij leert dat Christus één Kerk heeft gesticht, en dat deze Kerk voortduurt in de Katholieke Kerk. Het decreet over oecumene van het Tweede Vaticaans Concilie, Unitatis Redintegratio (1964), zegt in de openingsregels: “Christus de Heer heeft één Kerk gesticht en slechts één Kerk.” Vele christelijke gemeenschappen, zo vervolgt het, “verschillen van inzicht en gaan hun eigen weg, alsof Christus Zelf verdeeld zou zijn.”
De constitutie van het Concilie over de Kerk, Lumen Gentium, zegt waar die ene Kerk te vinden is. Zij “subsisteert in de Katholieke Kerk, die bestuurd wordt door de opvolger van Petrus en door de bisschoppen in gemeenschap met hem, hoewel vele elementen van heiliging en waarheid buiten haar zichtbare structuur worden gevonden” (8). In 2000 legde de Congregatie voor de Geloofsleer de uitdrukking uit in Dominus Iesus: de Kerk van Christus “blijft volledig bestaan alleen in de Katholieke Kerk” (16). Hetzelfde document verwerpt het theologische beeld met zoveel woorden, onder verwijzing naar de verklaring van de Congregatie Mysterium Ecclesiae uit 1973: het is katholieken “niet toegestaan zich in te beelden dat de Kerk van Christus niets meer is dan een verzameling — verdeeld, maar op de een of andere manier één — van Kerken en kerkelijke gemeenschappen” (17).
Die leer ontkent niet dat andere christenen christenen zijn. Het decreet over oecumene zegt dat degenen die “in Christus geloven en werkelijk gedoopt zijn, in gemeenschap staan met de Katholieke Kerk, ook al is deze gemeenschap onvolkomen,” en dat zij “het recht hebben christen genoemd te worden” (3). Dominus Iesus trekt een grens tussen kerken die de “apostolische successie en een geldig eucharistieviering” behouden, die zij “ware particuliere Kerken” noemt, en kerkelijke gemeenschappen die deze niet hebben behouden, waarvan zij zegt dat zij “geen Kerken in de eigenlijke zin zijn,” terwijl hun gedoopte leden “in Christus zijn ingelijfd” (17).
Het decreet baseert zijn oproep tot eenheid op het gebed dat Jezus voor zijn volgelingen aanbood voor zijn dood, voor “hen ook die door hun woord in mij zullen geloven” (Johannes 17:20):
“Opdat zij allen één mogen zijn; zoals Gij, Vader, in mij zijt en ik in U, dat ook zij in ons één mogen zijn: opdat de wereld gelove dat Gij Mij gezonden hebt.” (Johannes 17:21)
Ook zijn de kerken binnen de Katholieke Kerk geen denominaties ervan. De Latijnse Kerk en de 23 oosters-katholieke kerken behouden hun eigen riten en recht, maar het Concilie beschrijft hun leden als verenigd “door hetzelfde geloof, dezelfde sacramenten en hetzelfde bestuur” (Orientalium Ecclesiarum 2). Zijn er katholieke denominaties? zet de 24 kerken uiteen.

Hoe zien protestanten en orthodoxen dit?
Elke kerk antwoordt vanuit haar eigen visie op wat de Kerk is.
De Westminster Confessie van 1646, hier geciteerd in de Amerikaanse herziening die de Orthodox Presbyterian Church publiceert, leert dat “de katholieke of universele kerk, die onzichtbaar is, bestaat uit het gehele aantal uitverkorenen,” en dat de zichtbare kerk “bestaat uit allen die over de gehele wereld de ware religie belijden.” Daarbinnen zijn “particuliere kerken, die daarvan lid zijn, min of meer zuiver, naarmate de leer van het evangelie wordt onderwezen en aanvaard.” Vanuit dat oogpunt is de universele Kerk groter dan enig afzonderlijk lichaam, en spreekt men vanzelfsprekend over denominaties. De Confessie verwerpt ook het gezag van de paus: “Er is geen ander hoofd van de kerk dan de Heer Jezus Christus. Ook kan de paus van Rome in geen enkel opzicht het hoofd daarvan zijn.”
Anglicanen houden vol dat hun kerk tot de ene Kerk behoort zonder rooms-katholiek te zijn. Toen Dominus Iesus in 2000 verscheen, antwoordde aartsbisschop George Carey van Canterbury dat de Church of England “geen moment accepteert dat haar ambtswijdingen en eucharistie op enigerlei wijze gebrekkig zijn,” en dat zij “gelooft een deel te zijn van de ene, heilige, katholieke en apostolische kerk van Christus.”
De orthodoxen denken, net als katholieken, niet over zichzelf als één denominatie onder vele. De Orthodox Church in America antwoordt een lezer die vroeg over het ontvangen van de Communie in een katholieke parochie dat “orthodoxe christenen niet zijn toegestaan de Communie te ontvangen in niet-orthodoxe gemeenschappen, inclusief de rooms-katholieke,” omdat dit “een eenheid zou impliceren die in feite nog niet bestaat.” Hetzelfde antwoord maakt een tweede punt: terwijl katholieken de orthodoxie een “zusterkerk” noemen, “ziet de orthodoxie zichzelf als de volheid van de Kerk, niet als de ‘andere helft’ van de Kerk.” Aan katholieke zijde, Dominus Iesus houdt vol dat de Kerk van Christus “ook in deze Kerken aanwezig en werkzaam is,” en plaatst de breuk met hen in het pausdom: zij missen volledige gemeenschap “aangezien zij de katholieke leer van het Primaat niet aanvaarden” (17).
Wat de kerken nog gemeen hebben, en waar zij uiteengaan, is het terrein dat wordt bestreken door Christendom: Wat christenen al 2000 jaar geloven, een gratis cursus van achttien korte lessen.

Hoe tellen onderzoekers katholieken?
Als een van de grote tradities van het christendom. Pew’s onderzoek naar het wereldchristendom, gepubliceerd in 2011 met cijfers voor 2010, sorteerde christenen in katholieke, protestantse, orthodoxe en andere tradities. Het stelde vast dat “Ongeveer de helft van alle christenen wereldwijd katholiek is (50%), terwijl meer dan een derde protestants is (37%),” met de orthodoxen op 12 procent. Pew behield het woord denominatie voor de vele protestantse lichamen, schrijvend dat “de leerstellingen van de verschillende protestantse denominaties variëren.”
De Kerk houdt haar eigen telling bij. Het Annuario Pontificio voor 2026 en het statistisch jaarboek van de Kerk stelden het aantal gedoopte katholieken aan het einde van 2024 vast op “iets meer dan 1,422 miljard, vergeleken met ongeveer 1,406 miljard in 2023,” ongeveer 17,8 procent van de wereldbevolking, zoals Vatican News in maart 2026 rapporteerde.

Is het katholicisme christendom?
Ja. Sommige protestanten trekken in twijfel of katholieken christenen zijn, wat een van de redenen is waarom mensen dit vragen, maar in geen van de bovenstaande verslagen is het katholicisme een aparte religie. Het Cambridge Dictionary noemt het een denominatie van het christelijk geloof, Pew telde de leden ervan in 2010 als de helft van de christenen in de wereld, de protestantse en orthodoxe kerken die hier worden geciteerd zijn het er niet mee eens als mede-christenen, en de Katholieke Kerk noemt zichzelf de Kerk van Christus. Katholieken belijden de Geloofsbelijdenis van Nicea, met haar geloof in “één Heer, Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God.” Hoe katholieken verschillen van protestanten wordt uiteengezet in Katholiek vs christelijk.

Gerelateerde artikelen
- Rooms-katholiek versus katholiek: dezelfde kerk, met uitzonderingen
- Orthodox vs Katholiek: Hoe de twee kerken verschillen en waarom ze splitsten
- Anglicaans versus Katholiek: Waarom de Church of England niet Rooms-Katholiek is
- Hoeveel christelijke denominaties zijn er vandaag de dag?
- Grootste christelijke denominaties in de VS, gerangschikt op ledental

Een reactie plaatsen