Gingen Adam en Eva naar de hemel?

Het eeuwige lot van Adam en Eva: Een christelijke verkenning

Heb je je ooit afgevraagd over Adam en Eva? De eerste twee mensen die God heeft geschapen. Hebben zij de hemel bereikt? Het is een vraag die al eeuwenlang in de harten van mensen leeft, en het raakt echt aan de kern van wat we geloven over Gods verbazingwekkende liefde, Zijn ongelooflijke barmhartigheid en Zijn plan voor ieder van ons. De Bijbel geeft ons niet alleen een snel “ja” of “nee” 1. Hun verhaal is als het eerste hoofdstuk in Gods ongelooflijke boek van Zijn plan voor de hele mensheid. Het is een plan dat begint bij het begin van alles en ons helemaal leidt naar de prachtige hoop om nieuw te worden gemaakt.2 Laten we dus samen op reis gaan, kijken naar wat de Schrift zegt, wat wijze mensen erover hebben gedacht en wat verschillende christelijke tradities leren, om wat licht te brengen in deze tijdloze vraag.

Het feit dat de Bijbel hun eindbestemming niet in grote, gedurfde brieven omschrijft, heeft ons in feite uitgenodigd om nog dieper na te denken over Gods goedheid. Het doet ons nadenken over hoe groot Zijn gerechtigheid en barmhartigheid werkelijk zijn, hoe het offer van Jezus iedereen omvat, en wat er is gebeurd met die goede mensen die leefden en geloofden voordat Jezus op aarde rondliep. Het gaat dus niet alleen om een terugblik op de geschiedenis; het gaat erom na te denken over een aantal echt rijke, met geloof gevulde ideeën. Juist het feit dat deze vraag steeds weer naar voren komt, toont aan dat we allemaal dit diepe verlangen hebben om te weten wat er met deze sleutelfiguren in ons geloof is gebeurd. Adam en Eva, het zijn niet zomaar mensen van lang, lang geleden; Ze vertegenwoordigen waar we allemaal vandaan kwamen, hoe dingen een beetje uit het spoor gingen met zonde, en onze verbinding met onze Schepper. Als we ons afvragen of ze zijn gered, is het alsof we hopen dat Gods plan zo groot en zo goed is dat het zelfs degenen die die eerste fout hebben gemaakt, naar huis kan halen. En dat geeft ons een geruststellend gevoel over hoe grenzeloos Gods genade werkelijk is.

Wat zegt de Bijbel dat er met Adam en Eva gebeurde nadat zij zondigden?

Goed, om te bepalen of Adam en Eva Gods reddende genade hadden kunnen ervaren, moeten we teruggaan naar het begin, naar het boek Genesis. Dit is waar we lezen over hun verbazingwekkende creatie, hun prachtige leven in de Hof van Eden, dat ze op een keer het merkteken misten en wat er direct daarna gebeurde.

De zonde en haar onmiddellijke nasleep

God, in Zijn ongelooflijke wijsheid, vormde Adam uit het stof van de aarde en vervolgens, van Adams eigen zijde, schiep Hij Eva. Hij plaatste hen op die perfecte plaats, de Hof van Eden.2 Zij waren verantwoordelijk voor de hele schepping en hadden deze verbazingwekkende, directe vriendschap met God. Maar er was maar één regel: Eet niet van de boom van de kennis van goed en kwaad. God waarschuwde hen liefdevol dat als ze dat deden, het tot de dood zou leiden.2 Wel, die stiekeme slang kwam langs en sprak Eva aan om de vrucht te proberen, en toen deelde zij het met Adam, en hij at het ook op.4

En meteen veranderden de dingen op een grote manier:

• Plotseling zagen ze de dingen anders. Ze beseften dat ze naakt waren en een gevoel van schaamte overspoelde hen. Ze probeerden zelfs enkele snelle bedekkingen te maken van vijgenbladeren.4
• Toen ze God in de tuin hoorden lopen, kun je je dat voorstellen? Ze hebben zich verstopt! Dat laat zien hoe angst was ingeslopen en die zoete gemeenschap die zij hadden, had verbroken.4
• Toen God op Zijn liefdevolle manier met hen kwam praten, wees Adam met zijn vinger naar Eva (“het was de vrouw die je hier bij mij stopte!”), en Eva wees met haar vinger naar de slang (“De slang bedroog me!”).4 In plaats van alleen maar te zeggen: “We hebben het verknald”, begonnen ze het schuldspel te spelen, en dat is een heel belangrijk onderdeel van hoe ze voor het eerst reageerden.

Gods oordelen

Nadat ze ervoor kozen om ongehoorzaam te zijn, legde God enkele gevolgen uit, die sommige mensen vloeken noemen:

• De slang: Het was meer vervloekt dan enig ander dier, vertelde dat het op zijn buik zou kruipen en stof zou eten. Maar luister hiernaar, dit is zo belangrijk: God zei: "Ik zal vijandschap zaaien tussen u en de vrouw en tussen uw nageslacht en haar nageslacht. Hij zal uw hoofd vermorzelen, en gij zult zijn hiel vermorzelen" (Genesis 3:15).4 Vele, vele gelovigen zien dit als het eerste teken van het goede nieuws! Het is als de vroegste belofte dat een Redder, Jezus Christus, op een dag zou komen en de ultieme overwinning zou behalen op de vijand, op Satan (die wordt gezien als de slang).2
• De vrouw (Eva): God zei dat ze meer pijn in de bevalling zou hebben, en dat haar verlangen naar haar man zou zijn, en hij zou haar leiden.
• De man (Adam): Door de keuze van Adam werd de grond zelf vervloekt. Dat betekende dat landbouw hard werk zou zijn, gevuld met zwoegen. Doornen en distels zouden opduiken, en uiteindelijk zou Adam terugkeren naar het stof waar hij vandaan kwam. Dit was het begin van de fysieke dood: "Want gij zijt stof en tot stof zult gij wederkeren".1

Gods voorziening en verdrijving

Maar zelfs toen God deze consequenties aan het leggen was, deed Hij iets dat zo liefdevol was: "De Heer God maakte kleren van huid voor Adam en zijn vrouw en kleedde ze".2 Dit wordt vaak gezien als een mooie daad van Zijn barmhartigheid. Hij zag hun schaamte en gaf hun iets dat veel beter en duurzamer was dan de vijgenbladeren die ze hadden gemaakt. Sommige wijze denkers suggereren zelfs dat dit de allereerste keer was dat een dier werd geofferd, wijzend op het ultieme offer dat Jezus zou brengen voor al onze zonden, omdat een dier zijn leven zou hebben moeten geven voor die huiden.

Uiteindelijk moest God Adam en Eva uit de Hof van Eden sturen. Dit was in feite een daad van bescherming, om hen ervan te weerhouden van de Boom des Levens te eten en voor eeuwig in die gevallen, zondige staat te leven.2 Hij plaatste zelfs engelen, cherubijnen genaamd, en een vlammend zwaard om de weg naar die Boom des Levens te bewaken.4

Dus, buiten die prachtige tuin, begonnen Adam en Eva hun nieuwe leven, een leven in een wereld die nu de zonde en al haar gevolgen kende. Ze kregen kinderen, zoals Kaïn en Abel, en later Seth.2 De Bijbel vertelt ons dat Adam een lang, lang leven had - 930 jaar - en toen, net zoals God had gezegd, stierf hij.2

Dit verhaal over de zondeval in de Bijbel laat ons dus zien dat God de zonde serieus neemt en dat de gevolgen reëel en onmiddellijk zijn. Maar hou vol, ingeweven in dat oordeel is een zonnestraal, een sprankje hoop! Dat krachtige woord tegen de slang in Genesis 3:15, dat precies werd uitgesproken toen de mensheid op haar laagst was, vertelt ons dat Gods laatste woord nooit een veroordeling zou zijn. Het is alsof Gods reddingsplan in de versnelling begon te klikken op precies hetzelfde moment dat zonde in beeld kwam. Dat is vanaf het begin een krachtige hoop! En denk aan God die hen kleedt. Dat was meer dan alleen maar iets om te dragen. Hun vijgenbladeren? Dat waren zij die hun schaamte alleen probeerden op te lossen.4 Maar God kwam tussenbeide met die kleren van huid - een geschenk van Hem, waarschijnlijk met een offer. Dat kan worden gezien als God Zelf die de eerste stap zet om hun spirituele probleem aan te pakken, door erop te wijzen dat Hij hen niet opgaf en dat Hij de Ene zou zijn die de ultieme oplossing voor de zonde zou bieden.2

Is er bewijs in de Bijbel dat Adam en Eva berouw hadden?

Dit is een grote vraag als we nadenken over hun eeuwige toekomst: Zeiden Adam en Eva dat ze spijt hadden? Gingen zij terug naar God? De Bijbel komt er niet meteen uit en zegt: "En Adam en Eva hebben zich bekeerd" in die exacte woorden.1 Daarom hebben mensen heel goed naar de Schriften gekeken voor kleine aanwijzingen, zoals geestelijke broodkruimels.

Indirecte Schriftuurlijke Hints suggereren mogelijke berouw:

Sommige van hun daden en woorden worden door wijze leraren gezien als tekenen dat hun hart misschien was veranderd of dat ze begonnen te vertrouwen op Gods beloften:

• Adam noemt Eva (Genesis 3:20): Denk hier eens over na: zelfs nadat God hen over de dood had verteld, noemde Adam zijn vrouw “Eva”, wat betekent “moeder van alle levenden”. Dat zou hij kunnen zijn die geloof toonde in Gods belofte dat er toekomstige generaties zouden zijn, een belofte die in die eerste boodschap van goed nieuws was weggestopt (Genesis 3:15).2 Het is alsof hij vasthield aan de hoop dat Gods plan groter was dan hun fout.
• God kleedt hen (Genesis 3:21): Ja, dit was God die ongelooflijk barmhartig was. Maar het feit dat ze deze kleren van God accepteerden, in plaats van vast te houden aan hun eigen vijgenbladcreaties, zou kunnen aantonen dat ze afstappen van het proberen om het allemaal zelf te doen en in de richting van het accepteren van Gods hulp en Zijn weg.2
• Verklaring van Eva bij de geboorte van Kaïn (Genesis 4:1): Toen hun eerste zoon Kaïn werd geboren, zei Eva: "Ik heb een man gekregen met de hulp van de HEERE." Zelfs nadat ze uit Eden was gestuurd, erkende ze de hand van God erin. Dat zou kunnen betekenen dat ze zich nog steeds bewust was van God, misschien zelfs op Hem vertrouwde.2
• Verklaring van Eva bij de geboorte van Seth (Genesis 4:25): Deze voelt vaak nog sterker aan. Nadat Kaïn Abel had vermoord, kreeg Eva nog een zoon, Seth. En zij zei: “God heeft mij een ander nageslacht gegeven in plaats van Abel, want Kaïn heeft hem gedood.” Hier zegt ze duidelijk dat God tussenbeide is gekomen en voor een ander kind heeft gezorgd. Velen geloven dat ze Seth verbond met het beloofde "zaad" uit Genesis 3:15, degene die de lijn van hoop zou voortzetten.2

Argumenten tegen of redenen voor twijfel over hun berouw:

Maar zelfs met deze hoopvolle tekenen zijn er redenen waarom sommige mensen er niet zo zeker van zijn:

• Onmiddellijke reactie was de schuld: Denk eraan, direct nadat ze gezondigd hadden, toen God tot hen kwam, was hun eerste instinct om iemand anders de schuld te geven. Ze zeiden niet meteen: "Het spijt ons, God, vergeef ons."4 God gaf hen de kans om het toe te geven, de Bijbel zegt niet dat ze het deden, niet op dat moment en daar.5
• Stilte bij expliciet berouw: Het is een groot probleem dat er geen duidelijke, eenvoudige zin is die zegt dat ze zich bekeerd hebben. De Bijbel vertelt ons vaak wanneer andere belangrijke mensen zich bekeerden.1
• Uitsluiting uit Hebreeën 11: Noch Adam, noch Eva staan op die beroemde "Geloofszaal"-lijst in Hebreeën hoofdstuk 11, ook al is hun zoon Abel daar vanwege zijn geloof.7 Sommigen zouden zeggen dat die lijst niet bedoeld is om elke gelovige uit het Oude Testament op te nemen, en dat is een goed punt.7

Theologische overwegingen:

Sommige denkers suggereren dat Adam en Eva heel lang hebben geleefd (Adam 930 jaar!), en dat zou hen voldoende tijd hebben gegeven om na te denken en medelijden te hebben, vooral na het zien van de vreselijke dingen die vanwege hun zonde zijn gebeurd, zoals Kaïn die Abel vermoordde.6 Het is ook mogelijk dat het belangrijkste punt van die vroege Genesis-verhalen was om ons te laten zien waar zonde vandaan kwam, wat het doet en hoe God Zijn reddingsplan begon, in plaats van ons alle details te geven van het persoonlijke spirituele leven van Adam en Eva nadat ze de Hof hadden verlaten.5

Omdat de Bijbel niet glashelder is over hun berouw, hebben veel theologische discussies de neiging zich te concentreren op Gods verbazingwekkende, nooit eindigende genade en hoe krachtig het werk van Jezus voor iedereen zou zijn, zelfs als we terugkijken in de tijd. Als Adam en Eva werden gered, wordt het gezien als veel meer over God die uitreikt in Zijn genade — getoond in die belofte uit Genesis 3:15 en Zijn geschenk van kleding voordat ze vertoonden duidelijke tekenen van medelijden – in plaats van dat ze het verdienden door perfect berouwvol te zijn.2 En dat is een belangrijk christelijk idee: We zijn gered door genade! En als Eva's woorden in Genesis 4 echt haar ware geloof uitdrukken, wow, wat een krachtig voorbeeld van hoop! Het zou aantonen dat zelfs in een gebroken wereld, zelfs na een enorme persoonlijke mislukking en het zien van de tragische gevolgen van de zonde, het nog steeds mogelijk is om een relatie met God te hebben en op Zijn beloften te vertrouwen. Dat is een belangrijke boodschap voor ons allemaal als we struikelen: We kunnen nog steeds contact maken met God en op Hem leunen, zelfs nadat we de boel hebben verknoeid.

Wat is oorspronkelijke zonde en hoe verhoudt het zich tot Adam en Eva?

“Originele zonde” is een heel groot idee in het christelijk geloof en houdt rechtstreeks verband met wat Adam en Eva in de Hof van Eden hebben gedaan. Het helpt ons te begrijpen waarom wij allemaal mensen deze neiging tot zonde lijken te hebben en waarom we ons in deze toestand bevinden die we “gevallen” noemen.

Definitie van Original Sin:

In het algemeen, wanneer christenen over de Oorspronkelijke Zonde spreken, bedoelen ze dat we vanwege die allereerste zonde van Adam en Eva allemaal in een staat van zondigheid en een soort geestelijke gebrokenheid worden geboren.8 Het gaat niet alleen om de eerste fout die ze hebben gemaakt; het is een aandoening die iedereen treft die na hen is geboren.

• Het betekent dat we deze ingebouwde aantrekkingskracht of drang hebben om te doen wat verkeerd is en tegen Gods wegen in te gaan9.
• Het is als een overgeërfde geestelijke zwakte of “ziekte” die onze menselijke natuur raakt.9 Zelfs een kleine baby, die persoonlijk niets verkeerds heeft gedaan, wordt nog steeds geacht door deze staat te worden getroffen.9
• Het woord “oorspronkelijk” betekent alleen maar dat deze toestand al bestaat sinds de “oorsprong” of het allereerste begin van de menselijke familie met Adam en Eva.8

Bijbelse basis:

Dit hele idee komt voornamelijk voort uit dat verhaal in Genesis over Adam en Eva die God ongehoorzaam waren.8 En dan helpen enkele belangrijke verzen in het Nieuwe Testament ons het nog beter te begrijpen:

• Romeinen 5:12: “Daarom, net zoals de zonde de wereld binnenkwam door één man dat is Adam, en de dood door de zonde, en zo kwam de dood tot alle mensen, omdat allen gezondigd hadden".2
• Romeinen 5:19: "Want zoals door de ongehoorzaamheid van de ene mens velen tot zondaars zijn gemaakt, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van de ene mens velen tot rechtvaardigen worden gemaakt."6
• 1 Korintiërs 15:22: "Want zoals in Adam allen sterven, zo zullen in Christus allen levend gemaakt worden."2

Transmissie van de Oorspronkelijke Zonde (Augustijns Gezicht):

Een zeer invloedrijke vroegchristelijke denker genaamd St. Augustinus van Hippo heeft echt gevormd hoe velen in de westerse wereld de Oorspronkelijke Zonde begrijpen. Hij leerde dat we allemaal in zekere zin “aanwezig waren in Adam”. Dus toen Adam zondigde, raakte onze hele menselijke natuur, die een beetje in hem was gewikkeld, verstrikt en verdorven door zonde.9 Deze corruptie, waaronder wat Augustinus concupiscence noemde (dat is wanneer onze verlangens uit de war raken en onze lichamelijke driften, met name dingen als seksueel verlangen, kunnen proberen ons gezond verstand te beheersen), wordt doorgegeven aan elke persoon vanaf het moment dat we worden geboren.10

Gevolgen van de Oorspronkelijke Zonde voor de Mensheid:

De effecten van Original Sin zijn enorm:

• Scheiding van God: Het is een deuk in onze relatie met God en creëert een soort spirituele afstand.8
• Inclinatie tot het kwaad: Het geeft ons deze ingebouwde neiging om naar zonde te leunen.9
• Lijden en dood: Het bracht hard werken, pijn, fysieke dood en een algemeen gevoel van dingen die niet helemaal goed waren in onze wereld.
• Universele zondigheid: Het helpt verklaren waarom zonde overal is, in elke cultuur, door de hele geschiedenis heen.
• Behoefte aan verlossing: Vanwege de Oorspronkelijke Zonde worden wij mensen gezien als mensen die niet in staat zijn om deze aandoening zelf op te lossen. De enige uitweg is door Gods verbazingwekkende genade, waarvan we meestal begrijpen dat die tot ons komt wanneer we ons geloof in Jezus Christus stellen en wat Hij voor ons heeft gedaan.2

Verschillende interpretaties:

Hoewel de meeste christenen het erover eens zijn dat onze menselijke natuur is "gevallen" als gevolg van Adam en Eva, zijn er verschillende manieren om naar de details te kijken. Sommigen geloven dat Adam en Eva het kwaad letterlijk door hun keuze in een perfecte wereld hebben gelaten. Anderen denken dat het kwaad, misschien in de vorm van de slang (vaak gezien als Satan), al in de buurt was, en de zonde van Adam en Eva was dat ze toegaven aan de verleiding ervan.8 Het is ook goed om te weten dat de oosters-orthodoxe kerk een iets ander idee heeft dat “voorouderlijke zonde” wordt genoemd, wat niet precies hetzelfde is als het westerse idee van “oorspronkelijke zonde”, vooral als het gaat om het erven van schuld. Daar zullen we het later over hebben.11

Het idee van Original Sin maakt het verhaal van Adam en Eva veel meer dan alleen een oud verhaal over een persoonlijke fout. Wat ze hebben gedaan, heeft enorme, wereldwijde gevolgen gehad voor ieder van ons. Daarom is hun verhaal zo belangrijk voor iedereen, omdat het vertelt waar deze spirituele toestand vandaan komt die ons allemaal raakt. Daarom wordt het werk van Jezus Christus, die in de Bijbel de “tweede Adam” of de “nieuwe Adam” wordt genoemd (hierover kunt u lezen in Romeinen 5 en 1 Korintiërs 15), gezien als een directe bevestiging van wat de eerste Adam heeft verknoeid.2 Deze manier van denken helpt ons ook te begrijpen waarom er zoveel slechte dingen en lijden zijn in een wereld die door een goede en liefhebbende God is geschapen, zonder te zeggen dat God het zelf heeft veroorzaakt. Original Sin zegt dat deze gebrokenheid in de wereld kwam vanwege menselijke ongehoorzaamheid. Dat houdt Gods goedheid intact en legt nog steeds uit waarom de wereld is zoals ze is en waarom we allemaal met zonde worstelen. En dat laat ons zien hoezeer we God nodig hebben om in te stappen en ons te redden.

Wat leerden de vroege kerkvaders over de redding van Adam en Eva?

De leringen van de vroege kerkvaders – die werkelijk wijze en invloedrijke geestelijke leiders en schrijvers uit de eerste paar eeuwen van het christendom – zijn zo belangrijk om te begrijpen hoe de christelijke overtuigingen zich ontwikkelden, met inbegrip van wat zij dachten over de redding van Adam en Eva. Hoewel ze misschien verschillende dingen hadden benadrukt, was er bij velen van hen een sterk gevoel dat, ja, Adam en Eva door Jezus werden gered.

Veel van deze vroege Vaders hadden veel medelijden met Adam en Eva. Soms zagen ze dat hun fout voortkwam uit een soort onschuld of gemakkelijk werd bedrogen, waardoor ze goede kandidaten waren voor Gods barmhartige redding.20

Laten we eens kijken naar wat sommige van deze belangrijke kerkvaders geloofden:

Kerkvader	Belangrijkste argument voor redding	Schriftelijke basis/redenering	Impliciet of expliciet?
Irenaeus van Lyon (c. 130 – c. 202 AD)	Hij voerde aan dat het alleen maar moest zijn dat Jezus, de “tweede Adam”, de “eerst gevormde mens” Adam zou redden. Adam werd naar Gods beeld geschapen en was de eerste die door Satan werd gevangengenomen.21	Het werk van Jezus was als een samenvatting en vernieuwing van de mensheid. Het zou niet logisch zijn als Adam, die het meest werd gekwetst, niet werd gered terwijl zijn kinderen dat wel waren.21 Het ging om Gods rechtvaardigheid en macht om de mensheid te herstellen.21	Expliciet
Augustinus van Hippo (354-430 AD)	Jezus, de tweede Adam, gaf Zichzelf voor de Kerk (de nieuwe Eva). Augustinus suggereerde dat dit “waarschijnlijk ook de oude Eva omvat”.22 Verlossing komt door Gods genade en het offer van Jezus.	Hij vergeleek Adam die niet offerde voor Eva met Jezus die offerde voor de Kerk (de nieuwe Eva). Adams zonde was opzettelijk, maar Gods barmhartigheid door Jezus bereikt hen.22	Sterk geïmpliceerd
John Chrysostomus (c. 347-407 AD)	Hij zei het rechtuit: "De duivel heeft de mens uit het Paradijs verdreven; God leidde hem naar de hemel. De winst is groter dan het verlies.”20	Hij benadrukte dat Adam en Eva verantwoordelijk waren, maar ook dat Gods genade en Zijn reddingsplan overweldigend groter waren. Het werk van Jezus draait om de gevolgen van de zondeval.20 Hij sprak er ook over in het kader van het Harrowing of Hell.25	Expliciet
Gregorius van Nyssa (c. 335 – c. 395 AD)	Hij geloofde dat iedereen uiteindelijk gered zou worden door Jezus. De manier waarop de menselijke natuur van Jezus werd getransformeerd om gered te worden, zou zich verspreiden naar alle mensen, en dat zou natuurlijk ook Adam en Eva omvatten26.	Hij sprak over de eenheid van de menselijke natuur; "samen met de eerste vruchten van de mensheid ... is ook de hele massa van de mensheid geheiligd".26 Jezus is als het nieuwe beginpunt van de opstanding voor iedereen.26	Geïmpliceerd (door systeem)

Patristische inzichten:

• Irenaeus Hij wees er echt op dat God Adam zelf niet vervloekte, Hij vervloekte de grond. Hieruit bleek dat het eeuwige vuur bedoeld was voor de duivel, niet oorspronkelijk voor mensen.21 Hij vermeldde ook dat Adam, nadat hij had gezondigd, vrees voor God toonde en enige zelfbeheersing leek te oefenen, wat suggereert dat zijn hart was veranderd.21 Die belofte in Genesis 3:15 was de sleutel tot hoe hij de toekomstige overwinning van Jezus en de bevrijding van Adam begreep.21
• van Augustinus De leringen over de oorspronkelijke zonde zijn zeer diep en laten zien hoe de zonde door Adam is doorgegeven.10 Maar zijn begrip van Jezus als de “tweede Adam” die vastlegt wat de eerste Adam brak, geeft een duidelijk pad voor hun redding door Gods genade.22 Het idee dat de barmhartigheid van Jezus de “oude Eva” (en dus ook Adam) bereikt als onderdeel van de nieuwe Eva (de kerk) is een sterk teken dat hij geloofde dat ze uiteindelijk werden gered22.
• John Chrysostomus, Hoewel hij wel zei dat Adam en Eva vrije wil hadden en verantwoordelijk waren voor hun keuzes 20, bevestigde hij uiteindelijk Gods grotere plan om de mensheid (en dus de eerste leden ervan) naar de hemel te leiden.24 Hij zag God de dood zelf gebruiken als een manier om ons eeuwig leven te geven via Jezus.24 Zijn discussie over vrouwen die gered worden door de bevalling (als ze geloof hebben en een heilig leven leiden) past ook in een groter plaatje waar redding zeker mogelijk is na de val.28
• Gregorius van Nyssa idee van apokatastasis (wat een universeel herstel van alle dingen betekent), hoewel niet iedereen het aanvaardde, zouden Adam en Eva logischerwijs worden opgenomen in de uiteindelijke redding van alles door het transformerende werk van Jezus.26
• Het idee van de "Gelukkig najaar" (Felix Culpa), die vaders leuk vinden Gregorius de Grote (die leefde rond 540 - 604 n.Chr.) sprak, ondersteunt ook een verhaal van verlossing voor Adam en Eva. Deze zienswijze suggereert dat de zonde van Adam, ook al was het een tragedie, eigenlijk de deur opende voor iets nog groters: Jezus kwam in het vlees en de redding die Hij bracht.29 Gregorius de Grote zei: “Tenzij Adam gezondigd had, had het onze Verlosser niet betaamd om ons vlees aan te nemen.”29 Dit idee plaatst het verhaal van Adam natuurlijk binnen Gods grotere, uiteindelijk goede plan.

De kerkvaders, zelfs met hun eigen unieke manieren om dingen uit te leggen, waren het er meestal over eens dat de redding van Adam en Eva niet alleen een mogelijkheid was, maar ook daadwerkelijk plaatsvond door het reddende werk van Jezus Christus, vooral toen Hij naar de plaats van de doden ging (het Harrowing of Hell). Deze sterke overeenkomst tussen de Vaders creëerde een blijvend traditioneel geloof dat bevestigt dat ze in de hemel zijn. Hun focus op Genesis 3:15 (die eerste hint van het evangelie) en het nieuwtestamentische idee van Jezus als de “tweede Adam” werden de belangrijkste redenen voor dit geloof. Deze manier van denken stelde hen in staat om het verhaal van Adam en Eva niet als een laatste, verschrikkelijke tragedie te zien als de noodzakelijke eerste stap naar een nog grotere overwinning voor God. Dit plaatste onze eerste ouders in feite midden in de allesomvattende missie van Jezus om ons te redden.

Leert de Katholieke Kerk dat Adam en Eva in de hemel zijn?

De Rooms-Katholieke Kerk heeft een heel duidelijk en positief antwoord op deze vraag: Ja, ze leren dat Adam en Eva in de hemel zijn! Deze leer komt voort uit oude tradities, de geschriften van die wijze vroege kerkvaders en hoe de kerk het verbazingwekkende verlossingswerk van Jezus begrijpt.

Officieel onderwijs en heiligheid:

De katholieke kerk leert dat Adam en Eva in de hemel zijn en erkent hen zelfs als heiligen.19 Hun redding wordt beschouwd als een “verklaarde waarheid” van de kerk.19

• Historische verering: En dit is niet iets nieuws! Adam en Eva staan al op lijsten van heiligen sinds mensen die lijsten begonnen te maken.19 In de middeleeuwen wist iedereen dat ze heiligen waren. Mensen baden vaak tot hen, en je zou er beelden van zien in kerken.19
• Feestdag: Traditioneel is de speciale dag om de heiligen Adam en Eva te gedenken op kerstavond, 24 december 19, dat timing echt zinvol is, omdat het het verhaal van de val en onze eerste ouders direct naast de viering van Jezus Christus, onze Verlosser, wordt geboren.

Redenen voor hun redding:

Waarom gelooft de kerk dat ze gered zijn? Hier zijn enkele belangrijke geloofspunten:

• Berouw en wachten: De Kerk is van mening dat Adam en Eva vol verdriet en berouw leefden nadat zij het Paradijs moesten verlaten.19 Toen zij stierven, wachtten zij op de komst van de Verlosser op een plaats die vaak de "Limbo van de Rechtvaardigen" of de "Bosom van Abraham" wordt genoemd.12 Dit was als een vredige wachtruimte voor de goede zielen uit het Oude Testament.
• De afdaling van Christus naar de hel (Hades): Een echt centraal geloof is dat Jezus Christus, nadat Hij stierf aan het kruis, afdaalde naar dit rijk van de doden (Sheol/Hades). Daar deelde Hij het goede nieuws met de heilige zielen die op Hem wachtten en hen bevrijdden en de poorten van de hemel openden die gesloten waren vanwege de zonde.12
• Eerst onder de heiligen: Adam en Eva stonden vooraan in de rij en behoorden tot de allereerste van deze oudtestamentische heiligen die door Jezus werden bevrijd en Hem volgden tot in de heerlijkheid van de hemel.19

Steun van de Catechismus van de Katholieke Kerk (CCC):

De Catechismus van de Katholieken, die als een handboek van katholieke leringen is, ondersteunt dit:

• CCC 635 deelt een deel van een oude preek voor Heilige Zaterdag die levendig beschrijft dat Jezus naar beneden gaat om hen te vinden: “Hij is op zoek gegaan naar Adam, onze eerste vader, als naar een verloren schaap ... Hij is gegaan om Adam te bevrijden van verdriet in zijn banden en Eva, gevangen met hem – Hij die zowel hun God als de zoon van Eva is ...”.19
• De leer over het uitroeien van de hel, zoals de Kerk het uitlegt, bevestigt dat Jezus “de poorten van de hemel heeft geopend voor de rechtvaardigen die hem waren voorgegaan”.17

Theologische betekenis:

De redding van Adam en Eva betekent veel in het katholieke geloof:

• Het benadrukt echt Gods ongelooflijke, grenzeloze barmhartigheid en hoe de verlossing van Jezus alles en iedereen omvat.19
• Adam en Eva worden traditioneel gezien als speciale heiligen voor tuinders en kleermakers (denk aan hun leven na de val!) en mensen kunnen ook vragen om hun gebeden voor de zielen in het vagevuur.19
• Vanuit een katholiek standpunt begint het hele verhaal van verlossing met God die Adam en Eva schiep. En direct nadat zij gezondigd hadden, gaf God hun de belofte van een Verlosser, die de weg bereidde voor Zijn gehele goddelijke plan om ons te redden.

De katholieke kerk die duidelijk zegt dat Adam en Eva dat zijn en hen zelfs een speciale feestdag geven, is een formele manier waarop de kerk bevestigt dat het oude en wijdverbreide christelijke geloof in hun redding. Dit neemt hun status van iets zijn waar theologen over praten tot een duidelijke leer van de Kerk. Het verstevigt hun plaats onder alle heiligen en presenteert ze ons niet alleen als degenen die eerst gezondigd hebben, maar ook als verbazingwekkende voorbeelden van berouw en uiteindelijk als mensen die Gods overweldigende barmhartigheid hebben ontvangen. En hun feestdag op kerstavond plaatsen? Dat is zo krachtig. Het weeft het verhaal van de val en de belofte van redding rechtstreeks samen met de geboorte van Jezus. Deze timing werpt echt een licht op dat idee van de “Gelukkige herfst” (Felix Culpa), wat suggereert dat juist de gebeurtenis – de zonde van Adam en Eva – die een Verlosser noodzakelijk maakte, wordt herinnerd op de avond voordat die Verlosser ter wereld kwam. Dit onderstreept de overtuiging dat Gods heilsplan onmiddellijk en doelgericht was en in staat was de tragedie van de zondeval om te zetten in een kans voor de nog grotere gave van Jezus die naar de aarde kwam en de hele mensheid verloste.

Wat is de visie van de oosters-orthodoxe kerk op de redding van Adam en Eva?

De oosters-orthodoxen geloven net als de katholieken sterk in de redding van Adam en Eva. Zij zien hen als heiligen en als absolute sleutelfiguren in het grootse verhaal van Gods reddingsplan. Maar de orthodoxe manier om dit te begrijpen heeft een aantal unieke en mooie punten.

Adam en Eva als heiligen:

De Oosters-Orthodoxe Kerk eert Adam en Eva duidelijk en noemt hen vaak de "Heilige Voorvaderen"30.

• Het orthodoxe idee van een heilige is vrij breed: het is iedereen die in de hemel is, of ze nu officieel erkend zijn hier op aarde of niet. Dus, natuurlijk, dit omvat goede Oudtestamentische mensen zoals Adam en Eva, Mozes, de profeten en zelfs aartsengelen.31 Heilig zijn in de Orthodoxie gaat voornamelijk over het in gemeenschap zijn met God, niet noodzakelijkerwijs over het hebben geleefd van een perfect leven voordat je naar Hem terugkeert.31

Voorouderlijke Zonde vs. Oorspronkelijke Zonde:

Hier is een heel belangrijk verschil in het orthodoxe denken: er wordt gesproken over “voorouderlijke zonde” in plaats van “oorspronkelijke zonde”, zoals vaak wordt begrepen in veel westerse christelijke tradities, met name die welke worden beïnvloed door Sint-Augustinus11.

• De orthodoxie leert dat wat wij van Adam en Eva erven, de gevolgen van hun zonde – dingen als de fysieke dood, een neiging tot verval en zondigen (corruptie) en een neiging tot zonde – maar niet hun persoonlijke schuld.11 Alleen Adam en Eva zijn volledig verantwoordelijk voor die specifieke keuze die ze in de Hof hebben gemaakt.11 Ze gebruiken een Grieks woord, amartema, voor die individuele daad, en een ander woord, amartia (wat "het missen van het merkteken" betekent) om de algemene menselijke conditie te beschrijven.11

Gods mededogen, geen vergeldende woede:

Vanwege dit begrip van voorouderlijke zonde benadrukt de orthodoxe kerk echt dat Gods reactie op de val er een was van diep, liefdevol medeleven, niet zoals een rechter die boos werd of iemand nodig had om voor een misdrijf te betalen.11

• Toen Adam en Eva uit het paradijs werden gestuurd, werd het niet voornamelijk gezien als een straf als een daad van Gods liefde en barmhartigheid. Het was bedoeld om te voorkomen dat de mensheid "onsterfelijk zou worden in zonde" door te eten van de Boom des Levens, hoewel ze in die gevallen staat verkeerden11.

Verlossing door het werk van Christus en het schaden van de Hades:

Redding voor Adam en Eva, en voor ons allemaal, komt door het leven, de dood en de opstanding van Jezus Christus, de “tweede Adam” of “nieuwe Adam”. Het werk van Jezus overwon de dood, de zonde, de verdorvenheid en de macht van de duivel11.

• The Harrowing of Hades is een enorm en levendig geportretteerd onderwijs in de orthodoxie. Zij geloven dat Jezus, tussen Zijn dood en opstanding, in het dodenrijk is neergedaald, zijn poorten heeft vernield en de rechtschapen zielen heeft bevrijd die daar werden vastgehouden, met Adam en Eva in de voorhoede onder hen. Anastasis (Verrijzenis) icoon, dat is de belangrijkste icoon voor Pascha (Pasen), toont bijna altijd Jezus trekken Adam en Eva uit hun graven.

Verlossing als vergoddelijking (theose):

Het uiteindelijke doel van ons leven, en waar Adam en Eva oorspronkelijk voor bedoeld waren in het Paradijs, is wat de Orthodoxie theose of vergoddelijking noemt. Dit is het proces om meer op God te gaan lijken, door te delen in Zijn goddelijke leven en energieën door Zijn genade.11 De Val onderbrak dit proces.

• Jezus' komst in het vlees, Zijn leven, dood en opstanding, maakte dit opnieuw mogelijk. Redding wordt dus gezien als een dynamische reis van genezing, transformatie en herstel van die nauwe relatie met God. Het gaat om synergie, d.w.z. een samenwerking tussen Gods genade en onze vrije wil, die tot uiting komt in gebed, een gedisciplineerd leven probeert te leiden, deelneemt aan de sacramenten en een leven van liefde leidt11.

Berouw:

Hoewel de Orthodoxie echt benadrukt dat God de eerste stap zet, erkennen ze ook dat onze reactie ertoe doet. Bijvoorbeeld, een wijze leraar genaamd St. Symeon de Nieuwe Theoloog (uit de 10e-11e eeuw) leerde dat als Adam of Eva ervoor had gekozen om zich te bekeren direct nadat ze gezondigd hadden (in plaats van anderen de schuld te geven), God hen zou hebben hersteld. Omdat ze dat niet deden, werd hun wezen nog verder verdorven, waardoor het volledige genezingswerk van Jezus zo noodzakelijk werd.32

De oosters-orthodoxe manier om de voorouderlijke zonde te zien – waarbij de nadruk ligt op de overgeërfde gevolgen zoals de dood en een neiging tot zonde, in plaats van op de overgeërfde schuld – vormt echt de manier waarop zij de verantwoordelijkheid van Adam en Eva en Gods daden daarna zien. Het schetst Gods antwoord niet als een wettelijke betaling voor een misdrijf als een daad van onwrikbaar medeleven. Redding wordt dus minder begrepen als een rechter die gratie verleent en meer als een arts die onze menselijke natuur geneest en ons herstelt van corruptie. Deze manier van denken maakt de redding van Adam en Eva een heel natuurlijk en logisch resultaat van Gods liefdevolle en helende interventie in een wereld die lijdt aan dood en verval. Die krachtige en constante nadruk op het Harrowing of Hell in het orthodoxe geloof en hun kerkelijke kunst, in het bijzonder dat Anastasis icoon 15, speelt een grote rol. Er wordt niet alleen gezegd dat Adam en Eva persoonlijk werden gered; het is een levendige verklaring van Jezus’ kosmische overwinning op de dood zelf – de belangrijkste vijand en consequentie van de zondeval. Hun bevrijding wordt een symbool van de bevrijding van de hele mensheid van de tirannie van de dood, alles bereikt door de opstanding van Jezus.

Wat geloven protestantse tradities over het algemeen over Adam en Eva die naar de hemel gaan?

Als we het hebben over protestantisme, hebben we het over een hele familie van verschillende kerken en denkwijzen, dus er is niet slechts één protestants antwoord over de vraag of Adam en Eva de hemel hebben bereikt. Maar veel protestantse tradities, die kijken naar belangrijke Bijbelinterpretaties en kernovertuigingen, neigen naar het idee dat Adam en Eva werden gered door Gods verbazingwekkende genade.

Nadruk op Gods genade en geloof:

Een echt centraal geloof in de protestantse theologie is dat we gered worden door genade door geloof (je zou de Latijnse zinnen Sola Gratia, Sola Fide kunnen horen). En dit principe wordt vaak toegepast op Adam en Eva:

• Hun redding wordt verondersteld door Gods genade te zijn gekomen, omdat zij geloofden in Zijn belofte van een Verlosser – dat "zaad van de vrouw" waarover Hij lang geleden in Genesis 3:15.33 sprak.
• Over het algemeen wordt aangenomen dat Adam en Eva niet werden gered vanwege iets goeds dat ze deden of enige inspanning die ze deden. Denk er eens over na: Nadat zij gezondigd hadden, verborgen zij zich en maakten excuses. Dat toont hun gevallen staat en dat ze zichzelf niet konden redden.33 Dus als ze gered werden, was het volledig God die het initiatief nam in Zijn genade.33

Belangrijkste schriftuurlijke interpretaties:

Protestantse interpretaties wijzen vaak op specifieke delen van Genesis als aanwijzingen voor het geloof van Adam en Eva en het plan van God om hen te redden:

• Genesis 3:15 (Het Protoevangelium): Dit wordt algemeen gezien als het allereerste delen van het Evangelie! Toen God zei dat Hij vijandschap zou zaaien (een soort diepe tegenstelling) tussen de slang en de vrouw (Eva), en tussen hun nakomelingen, en dat de nakomelingen van de vrouw het hoofd van de slang zouden verpletteren – dit wordt gezien als God die een verbondsrelatie met Eva herstelt en een toekomstige Messias (Jezus!) belooft die Satan zou verslaan.33 Geloven in deze goddelijke belofte wordt als superbelangrijk beschouwd voor hun redding.
• Genesis 3:21 (De mantels van de huiden): Wanneer God “kledingstukken van huiden” voor Adam en Eva maakte, wordt dit vaak gezien als een beeld van de “kledingstukken van redding”.33 Deze handeling wordt vaak verondersteld te impliceren dat er een offer nodig was (een dier moest sterven), wat wijst op het verzoenende offer van Jezus dat onze zonde bedekt.
• De geloofsbelijdenissen van Eva (Genesis 4:1, 4:25): Eva’s verklaringen toen Kaïn werd geboren (“Ik heb een man gekregen met de hulp van de Heer”) en toen Seth werd geboren (“God heeft voor mij een ander nageslacht aangewezen”) worden vaak beschouwd als haar uitdrukking van haar geloof en vertrouwen op God, zelfs na alles wat er is gebeurd.33 Adam die betrokken is bij het benoemen van zijn zonen wordt soms ook gezien als een blijk van zijn gedeelde geloof.33

Perspectieven uit het Reformatietijdperk:

In de tijd van de Protestantse Reformatie benadrukten leiders als Martin Luther echt dat mensen passief zijn als het gaat om redding; Jezus is de enige die ons kan verlossen.35 Dit was een beetje anders dan sommige middeleeuwse katholieke opvattingen die Adam en Eva soms afschilderden als actiever betrokken bij hun eigen redding. In sommige lutherse denkbeelden werd Eva zelfs gezien als een rolmodel voor alle gelovigen, omdat ze deze passiviteit voor Christus aanvaardde en alleen op Zijn werk vertrouwde.35

Specifieke denominatieve standpunten (bv. presbyteriaan):

Hoewel niet elke protestantse denominatie een officiële verklaring heeft over deze exacte vraag, kunnen we enkele gemeenschappelijke theologische richtingen zien.

• Binnen het presbyterianisme wordt bijvoorbeeld algemeen aangenomen dat het waarschijnlijk is dat Adam en Eva werden gered.36 Sommige oudere presbyteriaanse geschriften, zoals een artikel in Presbyteriaanse review dat één bron vermeldt, erop wijst dat de Westminster Confession of Faith (een belangrijk presbyteriaans document) de redding van Adam mogelijk maakt36.
• Een heel interessante interpretatie in sommige protestantse kringen is dat toen God Adam en Eva uit de Hof van Eden zond, het in zekere zin een daad van liefde en barmhartigheid was.36 Door hen ervan te weerhouden van de Boom des Levens te eten Hoewel ze in hun gevallen, zondige staat waren, hield God in feite de mogelijkheid van hun toekomstige verlossing door Jezus in leven. Als ze onsterfelijk waren geworden terwijl ze nog in zonde waren, zou redding onmogelijk zijn geweest!

Hoewel de Bijbel niet meteen naar buiten komt en verklaart dat Adam en Eva werden gered, doet de richting van Gods beloften en daden in Genesis 3 en 4, gezien door de lens van redding door genade door geloof, veel protestanten geloven dat ze in Gods reddingsplan waren opgenomen. De nadruk blijft er sterk op liggen dat God de eerste stap in Zijn soevereine macht zet en dat het offer van Jezus volledig toereikend is voor iedereen die gelooft, met inbegrip van de allereerste mensen die de allereerste belofte van dat offer hebben gehoord. Dit perspectief maakt hun verhaal tot een fundamenteel voorbeeld van Gods onverdiende gunst aan de gevallen mensheid, allemaal afhankelijk van het geloof in Zijn goddelijke belofte. En het idee dat hun verdrijving uit Eden een harde maar uiteindelijk liefdevolle daad is om hen te beschermen voor toekomstige redding, voegt een nieuwe laag toe aan het begrip van Gods complexe en prachtige manieren, waarbij een daad van oordeel wordt geherformuleerd en ook elementen van verlossende vooruitziendheid worden opgenomen.

Conclusie: De eerste ouders en de hoop op eeuwig leven

Die grote vraag: zijn Adam en Eva naar de hemel gegaan? – hoewel niet beantwoord in één eenvoudige zin in de Bijbel, vindt een sterk, weerklinkend “ja!” weerklinken in het hart van de christelijke traditie en diep spiritueel denken. Hoewel de Bijbel ons zorgvuldig vertelt over hun schepping, hun droevige zondeval en de onmiddellijke, wijdverspreide gevolgen, plant hij vanaf het allereerste begin ook kleine zaadjes van hoop.

De hoop op de redding van Adam en Eva is dus eigenlijk dezelfde hoop die het geloof van alle christenen in stand houdt: een hoop die geworteld is in de grenzeloze barmhartigheid van God en het algenoegzame, verlossende werk van Jezus Christus. Hun verhaal, dat begint met het verliezen van het Paradijs, wijst er uiteindelijk op dat ze weer in gemeenschap met God worden gebracht, allemaal mogelijk gemaakt door de “Tweede Adam”. Het is een krachtige herinnering aan de nooit eindigende aard van Gods liefde, een liefde die de eerste mensen bereikte toen ze waren gevallen en nog steeds tot gelovigen reikte en de ultieme overwinning van genade op zonde en leven op de dood beloofde. Als je nadenkt over het lot van Adam en Eva, dan gaat het er minder om absoluut zeker te zijn van een historisch feit en meer om dat fundamentele christelijke geloof te bevestigen in een God wiens liefde echt sterk genoeg is om volledig en voor altijd te redden.

“