Bijbel Metrics: Hoe vaak wordt "Vrees God" in de Schrift genoemd?

Hoe vaak komt de uitdrukking "vrees voor God" in de Bijbel voor?

In de King James Version komt de exacte zinsnede “angst voor God” 30 keer voor. Maar het concept van het vrezen van God komt in de hele Bijbel op vele andere manieren tot uitdrukking. Wanneer we verwante zinnen als “angst voor de Heer” of “angst voor God” opnemen, neemt het aantal aanzienlijk toe.

Ik moet opmerken dat in de oude Hebreeuwse en Griekse teksten verschillende woorden worden gebruikt die in het Engels vaak als “angst” worden vertaald. In het Hebreeuws is de meest voorkomende "yirah", wat angst, ontzag of eerbied kan betekenen. In het Grieks wordt vaak “fobos” gebruikt, wat kan wijzen op angst of eerbied.

Psychologisch gezien is het belangrijk om te begrijpen dat deze herhaling een doel dient. De veelvuldige vermelding van het vrezen van God onderstreept het belang ervan in het geestelijke leven van gelovigen. Het is niet bedoeld om angst op te wekken, maar eerder een diep respect en ontzag voor het Goddelijke.

In het Oude Testament vinden we talloze aansporingen om God te vrezen. Vooral het boek Spreuken benadrukt dit concept als het begin van wijsheid. In het Nieuwe Testament, hoewel de nadruk enigszins verschuift, blijft het idee van het vrezen van God aanwezig.

Ik moedig je aan om niet te verstrikt te raken in de exacte telling. Wat belangrijker is, is om de betekenis achter deze zin te begrijpen en te begrijpen hoe deze van toepassing is op ons leven van vandaag. De herhaling van dit concept in de hele Schrift is een herinnering aan Gods majesteit en onze juiste reactie op Hem.

Wat betekent het om "God te vrezen" volgens de Bijbel?

Het begrip "God vrezen" in de Bijbel is rijk aan betekenis en wordt in onze moderne context vaak verkeerd begrepen. Laten we dit met zowel ons hart als onze geest onderzoeken, voortbouwend op de wijsheid van de Schrift en de inzichten van menselijk begrip.

In de Bijbelse zin gaat het vrezen van God niet in de eerste plaats over bang zijn op de manier waarop we fysiek gevaar zouden kunnen vrezen. Integendeel, het omvat een krachtige eerbied, ontzag en respect voor Gods macht, heiligheid en gezag. Het is een erkenning van Gods transcendente natuur en onze afhankelijkheid van Hem.

De psalmist drukt dit prachtig uit in Psalm 111:10: “De vrees voor de Heer is het begin van wijsheid.” Dit vers suggereert dat het vrezen van God fundamenteel is voor waar begrip en een juist leven. Het gaat er niet om in angst te vervallen om ons leven af te stemmen op Gods wil en Zijn soevereiniteit te erkennen.

Psychologisch zouden we de angst voor God kunnen begrijpen als een gezonde erkenning van onze beperkingen en kwetsbaarheden in het aangezicht van het Goddelijke. Het is een houding die kan leiden tot nederigheid, wijsheid en een verlangen om rechtvaardig te leven.

In het Oude Testament zien we de vrees voor God nauw verbonden met gehoorzaamheid aan Zijn geboden. Deuteronomium 10:12-13 zegt: "En Israël, wat verlangt de HEERE, uw God, van u om de HEERE, uw God, te vrezen, in al Zijn wegen te wandelen, Hem lief te hebben, de HEERE, uw God, te dienen met heel uw hart en met heel uw ziel, en de geboden en inzettingen van de HEERE te onderhouden."

Als we het Nieuwe Testament binnengaan, zien we dat dit concept evolueert. Hoewel de vrees voor God nog steeds aanwezig is, gaat deze steeds meer gepaard met het begrip van Gods liefde en genade dat in Jezus Christus wordt geopenbaard. In 1 Johannes 4:18 lezen we: "Er is geen angst in de liefde, volmaakte liefde werpt angst uit."

Ik moedig jullie aan om de angst voor God niet als een last te zien als een uitnodiging tot een diepere relatie met onze Schepper. Het gaat erom Gods heiligheid te erkennen en met eerbied, gehoorzaamheid en liefde te reageren. Dit soort angst leidt niet tot verlamming van actie – het inspireert ons om een leven te leiden dat God eert en anderen dient.

Is er een verschil tussen bang zijn voor God en bang zijn voor God?

Dit is een krachtige vraag die het hart raakt van onze relatie met onze Schepper. Als we dit onderzoeken, laten we het benaderen met zowel theologisch inzicht als psychologisch begrip.

, er is een groot verschil tussen God vrezen in Bijbelse zin en bang zijn voor God op een manier die leed of angst veroorzaakt. De vrees voor God die de Schrift aanmoedigt is geen verlammende terreur, maar eerder een eerbiedig ontzag dat leidt tot wijsheid, gehoorzaamheid en geestelijke groei.

Psychologisch bang zijn voor God kan schadelijk zijn voor iemands geestelijk en emotioneel welzijn. Deze angst kan het gevolg zijn van misverstanden over de aard van God of van negatieve ervaringen die op iemands beeld van God zijn geprojecteerd. Dit soort angst kan leiden tot angst, het vermijden van spirituele zaken, of een verwrongen kijk op God als een harde, straffende figuur.

Aan de andere kant lijkt het bijbelse concept van God vrezen meer op wat psychologen “gezond respect” of “eerbiedig ontzag” zouden kunnen noemen. Deze angst erkent Gods kracht en heiligheid en erkent tegelijkertijd Zijn liefde en barmhartigheid. Het is een perspectief dat iemands gevoel van veiligheid en doel daadwerkelijk kan versterken.

In het Oude Testament zien we dit onderscheid in passages als Exodus 20:20, waar Mozes tegen het volk zegt: "Wees niet bang. God is gekomen om jullie op de proef te stellen, zodat de vreze Gods bij jullie zal zijn om jullie ervan te weerhouden te zondigen." Hier maakt Mozes onderscheid tussen bang zijn en een vreze Gods die leidt tot een rechtvaardig leven.

Het Nieuwe Testament verduidelijkt dit concept verder. In Romeinen 8:15 schrijft Paulus: “Want u hebt geen geest van slavernij ontvangen om terug te vallen in angst dat u een geest van adoptie hebt ontvangen.” Deze passage suggereert dat onze relatie met God moet worden gekenmerkt door liefde en vertrouwen, en niet door slopende angst.

Ik dring er bij je op aan om je eigen hart te onderzoeken. Als je merkt dat je bang bent voor God op een manier die leed veroorzaakt, zoek dan begrip en genezing. Denk aan de woorden van 1 Johannes 4:18: “Perfecte liefde verdrijft angst.” Gods liefde voor ons is perfect, en naarmate we groeien in ons begrip van deze liefde, verandert onze angst in eerbiedig ontzag en vertrouwen.

Wat zijn enkele belangrijke Bijbelverzen over het vrezen van God?

Een van de meest fundamentele verzen over dit onderwerp is te vinden in Spreuken 9:10: “De vreze des Heren is het begin van wijsheid, en kennis van de Heilige is begrip.” Dit vers vat het idee samen dat ware wijsheid en begrip geworteld zijn in een eerbiedig ontzag voor God. Het suggereert dat onze spirituele en intellectuele groei begint met het erkennen van Gods suprematie en onze afhankelijkheid van Hem.

In de Psalmen vinden we talloze verwijzingen naar de vreze Gods. Psalm 111:10 echo's Spreuken: "De vreze des Heren is het begin van wijsheid; allen die zijn voorschriften volgen, hebben een goed begrip.” Dit versterkt het verband tussen het vrezen van God en het verkrijgen van wijsheid, terwijl het ook wordt gekoppeld aan gehoorzaamheid aan Gods geboden.

Prediker 12:13 geeft een beknopte samenvatting van de menselijke plicht: “Vrees God en houd je aan zijn geboden, want dit is de plicht van de hele mensheid.” Dit vers suggereert dat het vrezen van God niet alleen een emotionele toestand is, maar een beginsel dat onze acties en keuzes moet sturen.

Als we naar het Nieuwe Testament gaan, zien we dat Jezus dit concept aanpakt in Mattheüs 10:28: “Wees niet bang voor hen die het lichaam doden, maar de ziel niet kunnen doden. Wees eerder bang voor Hem die zowel ziel als lichaam in de hel kan vernietigen.” Hier herkadert Jezus ons begrip van wat we echt zouden moeten vrezen, en wijst ons op een juiste eerbied voor God.

In Handelingen 9:31 zien we hoe de vroege kerk werd gekenmerkt door de vreze Gods: “Toen genoot de kerk in heel Judea, Galilea en Samaria een tijd van vrede en werd zij versterkt. Levend in de angst voor de Heer en aangemoedigd door de Heilige Geest, nam het aantal toe.” Deze passage suggereert dat de angst voor God een sleutelfactor was in de groei en versterking van de vroege christelijke gemeenschap.

Ik vind het fascinerend hoe deze verzen verschillende aspecten van de menselijke natuur behandelen: onze behoefte aan wijsheid, onze zoektocht naar een doel, onze neiging om onze angsten te misplaatsen. Het valt me op hoe dit concept centraal is gebleven in het hele bijbelse verhaal, van het Oude Testament tot het Nieuwe.

Hoe verschilt het concept van het vrezen van God tussen het Oude en het Nieuwe Testament?

In het Oude Testament is de vrees voor God vaak nauw verbonden met gehoorzaamheid aan Zijn wetten en erkenning van Zijn macht en oordeel. We zien dit in passages als Deuteronomium 6:2: “Opdat u, uw kinderen en hun kinderen na hen de Heer, uw God, vrezen, zolang u leeft door al zijn geboden en geboden na te leven die ik u geef, en opdat u een lang leven kunt genieten.” Hier is het vrezen van God rechtstreeks verbonden met het onderhouden van zijn geboden.

De Psalmen en Wijsheid literatuur benadrukken vaak de angst voor God als het begin van wijsheid en kennis. Deze angst wordt afgeschilderd als een eerbiedig ontzag dat leidt tot rechtvaardig leven en zegeningen van God. Spreuken 14:27 zegt: "De vreze des Heren is een bron des levens, die iemand van de strikken des doods afwendt."

Terwijl we overgaan naar het Nieuwe Testament, zien we een verschuiving in de nadruk. Hoewel de vrees voor God nog steeds aanwezig is, gaat deze steeds meer gepaard met de openbaring van Gods liefde en genade in Jezus Christus. De boodschap van het Evangelie geeft een nieuwe dimensie aan ons begrip van Gods natuur en onze relatie met Hem.

In de leringen van Jezus en de apostelen wordt meer nadruk gelegd op Gods liefde en de adoptie van de gelovige als kinderen van God. Romeinen 8:15 drukt dit prachtig uit: "De Geest die u hebt ontvangen, maakt u niet tot slaven, zodat u weer in angst leeft; Integendeel, de Geest die u ontving, bracht uw adoptie tot zoonschap. En bij Hem roepen wij: Abba, Vader.

Dit doet niets af aan de angst voor God die het herkadert in de context van een liefdevolle relatie. 1 Johannes 4:18 zegt: "Er is geen vrees in de liefde. Maar volmaakte liefde verdrijft angst, want angst heeft te maken met straf. Wie vreest, wordt niet volmaakt in de liefde.”

Ik vind deze evolutie fascinerend. Het weerspiegelt een dieper begrip van Gods natuur en onze relatie met Hem. De nadruk van het Oude Testament op angst en gehoorzaamheid komt tegemoet aan onze behoefte aan structuur en begeleiding, hoewel de focus van het Nieuwe Testament op liefde en genade spreekt tot ons diepe verlangen naar acceptatie en erbij horen.

Ik moedig je aan om beide perspectieven in spanning te houden. De vrees voor God in het Oude Testament herinnert ons aan Gods heiligheid en onze behoefte aan eerbied, hoewel de nadruk die het Nieuwe Testament legt op Gods liefde ons uitnodigt tot een intiemere relatie met Hem.

Wat zijn de voordelen van het vrezen van God volgens de Bijbel?

De Schrift leert ons dat de vreze des Heren het begin van wijsheid is (Spreuken 9:10). Deze wijsheid is niet louter intellectuele kennis, maar een praktisch begrip van hoe te leven in harmonie met Gods goddelijke plan. Wanneer we God met eerbied benaderen, stellen we ons open voor Zijn leiding en instructie, waardoor Zijn wijsheid ons leven en beslissingen kan doordringen.

De vreze Gods leidt tot geestelijke en morele groei. Zoals de psalmist zegt: "De vreze des Heren is rein, eeuwigdurend" (Psalm 19:9). Deze zuiverheid van hart en geest die voortkomt uit het eren van God helpt ons verleiding te weerstaan en gerechtigheid na te streven. Het fungeert als een spiritueel kompas, dat ons wegleidt van zonde en naar heiligheid.

De Bijbel belooft ook goddelijke bescherming aan hen die God vrezen. "De engel des Heren legert zich rondom hen die Hem vrezen, en Hij redt hen" (Psalm 34:7). Dit wil niet zeggen dat zij die God vrezen nooit moeilijkheden zullen ondervinden, maar dat zij zelfs te midden van beproevingen op Gods aanwezigheid en zorg kunnen vertrouwen.

God vrezen bevordert nederigheid en een juist perspectief op onze plaats in de schepping. Het herinnert ons aan onze afhankelijkheid van God en onze behoefte aan Zijn genade. Deze nederigheid leidt op zijn beurt tot een dieper vertrouwen in Gods voorzienigheid en een grotere bereidheid om ons leven over te geven aan Zijn wil.

Ten slotte brengt de vreze Gods vreugde en vervulling. Zoals we in Spreuken 14:27 lezen: “De vreze des Heren is een bron van leven.” Deze eerbied voor God opent ons hart om de volheid van Zijn liefde en het overvloedige leven dat Hij biedt te ervaren. Het leidt tot een gevoel van doel en betekenis dat wereldse bezigheden overstijgt.

De angst voor God, zoals gepresenteerd in de Schrift, is een transformerende kracht die ons karakter vormt, onze acties leidt en onze relatie met onze Schepper verdiept. Het is een geschenk dat, wanneer het wordt omarmd, ons leidt naar een leven van wijsheid, zuiverheid, bescherming, nederigheid en vreugde in de aanwezigheid van onze liefhebbende Vader.

Hoe kunnen christenen een gezonde angst voor God ontwikkelen?

Het ontwikkelen van een gezonde angst voor God is een reis van spirituele groei en het verdiepen van het geloof. Het is niet iets dat automatisch komt eerder een gezindheid van het hart dat we moeten cultiveren met geduld en doorzettingsvermogen.

We moeten ons onderdompelen in het Woord van God. Zoals de heilige Hiëronymus wijselijk zei: “Onwetendheid van de Schrift is onwetendheid van Christus.” Door regelmatig de Bijbel te lezen en erover te mediteren, leren we Gods karakter, Zijn machtige daden en Zijn verwachtingen voor ons leven kennen. Deze kennis leidt natuurlijk tot een gevoel van ontzag en eerbied voor Zijne Majesteit.

Gebed is een ander essentieel element in het ontwikkelen van een gezonde angst voor God. Door gebed gaan we in intieme gemeenschap met het Goddelijke. Als we ons hart openstellen voor God in een eerlijke dialoog, worden we ons meer bewust van Zijn aanwezigheid en kracht in ons leven. Dit bewustzijn bevordert een diep respect en eerbied voor Hem.

Reflectie op Gods schepping kan ook een gezonde vrees voor God voeden. Wanneer we nadenken over de uitgestrektheid van het universum, de complexiteit van het leven of de schoonheid van de natuur, worden we herinnerd aan Gods oneindige wijsheid en kracht. Zoals de psalmist uitroept: "De hemelen verkondigen de heerlijkheid van God; De hemel verkondigt het werk van zijn handen" (Psalm 19:1).

Het is ook cruciaal om nederigheid te cultiveren. Het erkennen van onze eigen beperkingen en zondigheid in het licht van Gods volmaaktheid en heiligheid leidt tot een juiste vrees voor de Heer. Dit betekent niet dat we ons moeten wentelen in schuldgevoelens, maar dat we onze behoefte aan Gods genade en barmhartigheid moeten erkennen.

Deelnemen aan het sacramentele leven van de Kerk is een andere manier om een gezonde vrees voor God te ontwikkelen. Via de sacramenten, met name de Eucharistie en de Verzoening, ontmoeten we Gods transformerende aanwezigheid en worden we herinnerd aan Zijn heiligheid en onze oproep tot heiligheid.

Het bestuderen van het leven van de heiligen kan ons inspireren tot een diepere eerbied voor God. Deze heilige mannen en vrouwen, die hun leven leidden in ontzag voor God, kunnen ons veel leren over wat het betekent om de Heer op een gezonde manier te vrezen.

Ten slotte moeten we ons bewust zijn van onze acties en de gevolgen daarvan. Inzicht in het feit dat we verantwoording verschuldigd zijn aan God voor onze keuzes zou ons ertoe moeten brengen om integer en rechtvaardig te leven. Dit is niet uit een slaafse angst voor straf uit een liefdevol verlangen om onze hemelse Vader te behagen.

Vergeet niet dat het ontwikkelen van een gezonde angst voor God een levenslang proces is. Het vereist geduld, doorzettingsvermogen en vooral openheid voor het werk van de Heilige Geest in ons leven. Naarmate we groeien in onze eerbied voor God, zullen we merken dat deze angst, verre van onderdrukkend te zijn, feitelijk leidt tot grotere vrijheid, vreugde en liefde in onze relatie met onze Schepper.

Wat leerde Jezus over het vrezen van God?

Jezus, in Zijn oneindige wijsheid, leerde ons God te vrezen op een manier die eerbied in evenwicht brengt met liefde. Hij liet ons zien dat God niet alleen de Almachtige Schepper is om vereerd te worden, maar ook de liefhebbende Vader die diep om Zijn kinderen geeft. In het Onze Vader-gebed instrueert Jezus ons om God aan te spreken als "Onze Vader" (Matteüs 6:9), ons uit te nodigen tot een intieme relatie en tegelijkertijd Gods heiligheid te erkennen.

Onze Heer benadrukte dat ware vrees voor God moet leiden tot gehoorzaamheid en vertrouwen. Hij zei: "Wees niet bang voor hen die het lichaam doden, maar de ziel niet kunnen doden. Wees eerder bang voor Hem die zowel ziel als lichaam in de hel kan vernietigen" (Mattheüs 10:28). Deze leer herinnert ons eraan dat onze ultieme trouw aan God moet zijn, wiens gezag alle aardse machten overstijgt.

Jezus leerde ook dat het vrezen van God betekent dat we Zijn soevereiniteit over alle aspecten van ons leven erkennen. Hij moedigde zijn discipelen aan om op Gods voorzienigheid te vertrouwen en zei: “Worden niet twee mussen verkocht voor een cent? Maar geen van hen zal buiten de zorg van uw Vader op de grond vallen" (Mattheüs 10:29). Dit vertrouwen in Gods zorg is geworteld in een gezonde angst die Gods macht en controle over de hele schepping erkent.

Christus liet ons zien dat het vrezen van God niet mag leiden tot verlamming of niet-handelen, maar eerder tot moedig geloof en dienstbaarheid. In de gelijkenis van de talenten (Mattheüs 25:14-30) werd de dienaar die zijn talent uit angst begroef berispt, terwijl degenen die hun talenten gebruikten werden beloond. Dit leert ons dat een juiste vrees voor God ons moet motiveren om ons geloof actief en moedig uit te leven.

Jezus verbond ook de vreze Gods met wijsheid en onderscheidingsvermogen. Hij bekritiseerde de Farizeeën voor hun misplaatste prioriteiten en zei: "Je geeft een tiende van je kruiden - munt, dille en komijn. Maar u hebt de belangrijkste zaken van de wet verwaarloosd: gerechtigheid, barmhartigheid en trouw" (Mattheüs 23:23). Dit leert ons dat ware vrees voor God leidt tot een juist begrip van Zijn wil en prioriteiten.

Belangrijk is dat Jezus door Zijn leven en leringen heeft aangetoond dat het vrezen van God uiteindelijk over liefde gaat. Hij vatte de grootste geboden samen als God liefhebbend met heel ons hart, ziel en verstand, en onze naaste liefhebbend als onszelf (Mattheüs 22:37-39). Deze volmaakte liefde, geworteld in een eerbiedige vrees voor God, werpt alle andere vrees uit (1 Johannes 4:18).

Jezus leerde ons dat God vrezen betekent dat we Zijn hoogste gezag erkennen, op Zijn voorzienigheid vertrouwen, Zijn geboden gehoorzamen, onze gaven gebruiken in Zijn dienst, Zijn wijsheid zoeken en bovenal met heel ons wezen op Zijn liefde reageren. Dit is de weg naar ware vrijheid en vervulling in Christus.

Hoe interpreteerden de vroege kerkvaders het Bijbelse concept van het vrezen van God?

Clemens van Alexandrië, die in de 2e eeuw schreef, benadrukte dat de vrees voor God nauw verbonden is met kennis en liefde. Hij verklaarde: “De volmaakte mens is dus hij die God vreest door liefde, en God liefheeft door kennis.” Dit perspectief benadrukt de transformerende aard van goddelijke angst, die leidt tot dieper begrip en genegenheid voor het Goddelijke.

De heilige Johannes Chrysostomus, bekend om zijn welsprekende prediking, leerde dat de vrees voor God een beschermende kracht is in het christelijke leven. Hij zei: “De angst voor God is de sterkste verdedigingstoren tegen de vijand.” Dit begrip ziet godvruchtige angst niet als een last als een schild dat de gelovige beschermt tegen geestelijke gevaren.

Origenes gaf, ondanks enkele van zijn controversiële leringen, waardevolle inzichten over dit onderwerp. Hij interpreteerde de angst voor God als een progressieve reis, die begon met een angst voor straf, maar zich ontwikkelde tot een angst om Gods vriendschap te verliezen. Deze ontwikkelingsvisie resoneert met ons begrip van spirituele groei en rijping.

De Cappadocische vaders – Basilius de Grote, Gregorius van Nyssa en Gregorius van Nazianzus – benadrukten gezamenlijk het verband tussen de vrees voor God en nederigheid. Ze zagen godvruchtige angst als een erkenning van menselijke beperkingen in het licht van goddelijke perfectie, wat leidde tot een houding van nederigheid en openheid voor Gods genade.

De heilige Ambrosius van Milaan koppelde de vrees voor God aan moreel gedrag. Hij leerde dat degenen die God echt vrezen van nature zullen proberen rechtvaardig te leven, niet uit angst voor straf uit een verlangen om God te behagen en de gemeenschap met Hem te onderhouden.

Belangrijk is dat veel kerkvaders, waaronder Tertullianus en Cyprianus, de vrees voor God als nauw verbonden met het martelaarschap zagen. Zij geloofden dat een juiste vrees voor God de gelovigen de moed zou geven om vervolging en zelfs de dood voor hun geloof onder ogen te zien.

Het is van cruciaal belang op te merken dat hoewel de vroege kerkvaders het over het algemeen eens waren over het belang van het vrezen van God, zij ook de mogelijke verkeerde interpretatie ervan erkenden. Ze waren voorzichtig om onderscheid te maken tussen ongezonde, verlammende angst en de heilige, motiverende angst die leidt tot spirituele groei.

Hoe vertaalt en presenteert de King James Version (KJV) het idee van het vrezen van God in vergelijking met andere vertalingen?

De KJV gebruikt consequent de uitdrukking “angst voor de Heer” of “angst voor God” om het Hebreeuwse concept van yirat Adonai en het Griekse phobos Theou te vertalen. Deze directe vertaling handhaaft de sterke taal van de originele teksten, die soms hard kan klinken voor moderne oren. In Spreuken 9:10 staat bijvoorbeeld: "De vreze des Heren is het begin van wijsheid", een weergave die in het Engels iconisch is geworden.

Ter vergelijking, sommige moderne vertalingen proberen dit concept te verzachten of te verduidelijken. In de New International Version (NIV) wordt bijvoorbeeld vaak “eerbied” of “eerbied” gebruikt in plaats van “angst”. De New Living Translation (NLT) kiest soms voor “respect” of “ontzag”. Deze keuzes weerspiegelen een poging om de genuanceerde betekenis van godvruchtige angst over te brengen aan hedendaagse lezers die “angst” misschien verkeerd begrijpen als louter terreur.

Maar het consequente gebruik van “angst” door de KJV behoudt de gelaagdheid van het oorspronkelijke concept, dat eerbied, ontzag en ja, zelfs een zekere mate van angst voor de Almachtige omvat. Dit kan worden gezien in passages als Prediker 12:13, waar de KJV luidt: "Vrees God en onderhoud zijn geboden: want dit is de hele plicht van de mens."

De benadering van de KJV handhaaft ook het verband tussen het vrezen van God en andere deugden of zegeningen. In Psalm 111:10 staat bijvoorbeeld: "De vreze des Heren is het begin van wijsheid: een goed begrip hebben van allen die zijn geboden doen.” Deze vertaling behoudt het directe verband tussen angst, wijsheid en gehoorzaamheid.

Het gebruik van “angst” door de KJV met betrekking tot God is niet willekeurig. In contexten waar menselijke terreur duidelijk wordt bedoeld, worden verschillende woorden gebruikt. Deze genuanceerde benadering helpt aandachtige lezers onderscheid te maken tussen ongezonde angst en de eerbiedige angst voor God.

De presentatie van de KJV over het vrezen van God handhaaft ook de paradoxale aard van dit begrip in de Schrift. In 1 Johannes 4:18 staat bijvoorbeeld: "Er is geen angst in de liefde; Maar volmaakte liefde verdrijft angst: Deze schijnbare tegenstrijdigheid tussen het vrezen van God en het niet vrezen nodigt uit tot diepere reflectie over de aard van godvruchtige angst.

Hoewel de archaïsche taal van de KJV soms uitdagend is voor moderne lezers, kan deze in feite dienen om het anders-zijn en de transcendentie van God te benadrukken. Zinnen als "angst en beven" (Filippenzen 2:12) geven een gevoel van ontzag dat meer informele vertalingen misschien niet zo effectief vastleggen.

De vertaling van het concept van godvrezendheid door de KJV behoudt de kracht en complexiteit van de oorspronkelijke bijbelse talen. Hoewel dit misschien een meer zorgvuldige interpretatie vereist voor moderne lezers, nodigt het ons ook uit tot een diepere betrokkenheid bij dit krachtige spirituele concept. Terwijl we de KJV naast andere vertalingen lezen, kunnen we een rijker begrip krijgen van wat het betekent om onze liefhebbende maar ontzagwekkende God met eerbiedige angst te benaderen.