Hoe lang was Jezus aan het kruis? De uren van Christus' lijden begrijpen

Heb je je ooit afgevraagd hoe lang onze Heiland, Jezus Christus, de Zoon van God, die zware last aan het kruis droeg? Het is een vraag die de harten van gelovigen al generaties, zelfs eeuwenlang, heeft geraakt. En dit gaat niet alleen over geschiedenis, niet alleen over een curieus feit. Nee, deze vraag raakt de kern van ons geloof. Het moedigt ons als gelovigen aan om dieper te kijken, om het ongelooflijke offer te begrijpen dat Hij voor jou en voor mij heeft gebracht. De Bijbel, Gods geweldige Woord, geeft ons enkele duidelijke tijdsaanduidingen. Maar om echt te begrijpen wat die uren betekenden, mogen we oude gebruiken verkennen, zien hoe de prachtige evangelieverhalen in elkaar passen en echt nadenken over de diepe, spirituele betekenis die God in deze levensveranderende gebeurtenis heeft gelegd.¹ Dit artikel is bedoeld om licht te werpen op de tijdlijn van Jezus' kruisiging, de wereld rond die heilige uren en de krachtige betekenis die ze vandaag de dag nog steeds hebben voor elke gelovige. Je ziet, wanneer we vragen "hoe lang", opent dat voor ons als christenen vaak een deur om het "waarom" achter de kruisiging en "wat het betekent voor mijn leven" te ontdekken, waardoor een simpele vraag over geschiedenis verandert in een geweldige reis van spirituele groei en begrip.

Dus, wanneer we in de kostbare evangeliën kijken, vertellen ze ons dat Jezus ongeveer zes uur aan dat kruis hing. We krijgen dit inzicht voornamelijk uit het Evangelie van Marcus. Hij vertelt ons dat Jezus werd gekruisigd op "het derde uur" (Marcus 15:25) en dat Hij Zijn laatste adem uitblies op "het negende uur" (Marcus 15:34-37).³ In die tijd begonnen de Joden hun dag rond zonsopgang, wat ongeveer 06:00 uur 's ochtends was. Dus dat "derde uur" zou voor ons ongeveer 09:00 uur 's ochtends zijn, en het "negende uur" zou rond 15:00 uur 's middags zijn.⁵

En het is wonderbaarlijk hoe de evangeliën van Matteüs en Lucas overeenstemmen met Marcus over die tijd van duisternis die over het land kwam en het moment waarop Jezus stierf op het negende uur.³ Bijvoorbeeld, Matteüs 27:45-50 vertelt ons over duisternis van het zesde tot het negende uur, en daarna riep Jezus en gaf Hij de geest.⁵ Lucas 23:44-46 deelt een zeer vergelijkbaar verhaal.⁵ Deze overeenstemming tussen Matteüs, Marcus en Lucas—wat we de synoptische evangeliën noemen—over Zijn sterven op het “negende uur” laat ons zien dat dit specifieke moment ongelooflijk belangrijk was voor de vroege gelovigen die deze verhalen deelden. Zij zagen het waarschijnlijk niet zomaar als een tijdstip, maar als een door God Zelf gekozen tijd, misschien zelfs verbonden met belangrijke tradities zoals het avondoffer in de Tempel.² Dus, dat venster van zes uur, van ongeveer 9:00 's ochtends tot 3:00 's middags, is de tijd waarvan de meeste mensen het erover eens zijn dat Jezus aan het kruis zelf leed.

Die zes uur die Jezus aan het kruis doorbracht, waren gevuld met krachtige en hartverscheurende momenten, allemaal zorgvuldig opgeschreven in de evangeliën. Deze verhalen tonen ons iemand die niet zomaar een slachtoffer was, maar Iemand die, zelfs in Zijn diepste pijn, oude profetieën vervulde, vergeving aanbood en Zijn goddelijke, liefdevolle natuur toonde.

• De kruisiging (rond 09:00 uur): Jezus werd aan het kruis genageld op een plaats genaamd Golgotha, precies tussen twee misdadigers in.³ En boven Zijn hoofd plaatsten ze een bord waarop vaak stond: "Jezus van Nazareth, de Koning van de Joden".⁴
• De soldaten verdelen Zijn kleding: Romeinse soldaten dobbelden om Jezus' kleding door het lot te werpen. Dit was een verbazingwekkende vervulling van een profetie uit het Oude Testament (Psalm 22:19).³
• Bespotting en beledigingen: Jezus kreeg te maken met zoveel onvriendelijkheid en spot van allerlei mensen: voorbijgangers, de overpriesters, de godsdienstleraren, de oudsten en zelfs een van de misdadigers die naast Hem hing.³ Ze daagden Hem uit en zeiden dat als Hij echt de Zoon van God of de Koning van Israël was, Hij Zichzelf moest redden.
• Jezus' zeven laatste woorden aan het kruis: Zelfs in die pijn sprak Jezus woorden vol betekenis en genade:
• "Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen" (Lucas 23:34).³ Wat een geweldige liefde!
• Tegen de dief die geloofde: "Voorwaar, Ik zeg u, heden zult u met Mij in het paradijs zijn" (Lucas 23:43).³ Hij bood zelfs toen nog hoop!
• Tegen Zijn kostbare moeder, Maria, en Zijn geliefde discipel Johannes: "Vrouw, zie, uw zoon," en tegen Johannes: "Zie, uw moeder" (Johannes 19:26-27).³ Hij zorgde voor hen.
• "Eloi, Eloi, lama sabachtani?" (wat betekent: "Mijn God, mijn God, waarom hebt U Mij verlaten?") (Mattheüs 27:46; Marcus 15:34).³ Dit is het begin van Psalm 22, een psalm die spreekt over diep lijden maar ook over de uiteindelijke overwinning.
• "Ik heb dorst" (Johannes 19:28).³
• "Het is volbracht" (Johannes 19:30).³ Zijn missie was volbracht!
• "Vader, in Uw handen beveel Ik Mijn geest" (Lucas 23:46).³
• Duisternis over het land (12:00 tot 15:00 uur): Een diepe, ongebruikelijke duisternis viel over het hele land vanaf het zesde uur (dat is ongeveer 12:00 uur 's middags) tot het negende uur (rond 15:00 uur 's middags).³
• De dood van Jezus (rond 15:00 uur): Nadat Hij met luide stem had geroepen, "gaf Jezus de geest".³
• Bovennatuurlijke gebeurtenissen bij Zijn dood: De evangeliën, vooral Mattheüs, vertellen ons over ongelooflijke dingen die gebeurden toen Hij stierf: het enorme voorhangsel in de tempel scheurde van boven naar beneden in tweeën, de aarde beefde, rotsen spleten en graven gingen open.³
• De belijdenis van de centurio: Een Romeinse centurio, een soldaat die al deze dingen zag en hoe Jezus stierf, verklaarde: "Werkelijk, deze mens was de Zoon van God!" (Mattheüs 27:54; Marcus 15:39) of "Werkelijk, deze mens was rechtvaardig" (Lucas 23:47).³ Zelfs hij herkende iets buitengewoons!

Deze gebeurtenissen, die allemaal voor ons zijn opgeschreven, laten zien dat het lijden van Jezus niet willekeurig of zonder betekenis was. De evangelieschrijvers wilden dat we Hem zagen vervullen Gods plan, waarbij Hij Zijn goddelijke liefde en vergeving toonde en verbonden bleef met Zijn Vader, zelfs in die verschrikkelijke pijn. Voor elke christelijke lezer benadrukt dit verhaal Zijn kracht en het doelgerichte, liefdevolle karakter van Zijn offer.

Om de tijdsaanduidingen in de verhalen over Jezus' kruisiging echt te begrijpen, helpt het om een beetje te weten hoe mensen in die tijd in de Joodse en Romeinse culturen de tijd vertelden. Hun manieren waren anders dan onze superprecieze klokken van vandaag, en zelfs anders dan die van elkaar. Soms, als we deze verschillen niet begrijpen, kan het een beetje verwarrend lijken.⁵ Maar als we erover leren, wordt de tijdlijn van de Bijbel duidelijker en kunnen we zien hoe de evangelieschrijvers spraken tot mensen in hun eigen tijd en cultuur.

Joodse tijdmeting

In Judea, in de eerste eeuw, begonnen mensen hun dag meestal wanneer de zon opkwam, wat rond 06:00 uur 's ochtends was.⁵ Daarna telden ze de uren vanaf dat punt.

• Dus het "eerste uur" zou ongeveer 07:00 uur 's ochtends zijn.
• Het "derde uur" waar de evangeliën over spreken (zoals in Marcus 15:25) zou rond 09:00 uur 's ochtends zijn.⁶
• Het "zesde uur" (genoemd in Mattheüs 27:45; Marcus 15:33; Lucas 23:44) zou ongeveer 12:00 uur 's middags zijn.⁵
• En het "negende uur" (zoals in Mattheüs 27:46; Marcus 15:34; Lucas 23:44) zou rond 15:00 uur 's middags zijn.⁵ Deze manier van uren tellen vanaf zonsopgang is over het algemeen wat we geloven dat Mattheüs, Marcus en Lucas gebruikten toen ze over de kruisiging schreven.⁵

Romeinse tijdmeting

De Romeinen hadden een systeem dat, vooral voor officiële zaken zoals wetten, de dag vaak om middernacht begon, net zoals wij vandaag doen.⁵ Dit wordt soms "Romeinse civiele tijd" genoemd.

• Met dit systeem zou het "eerste uur" na middernacht 01:00 uur 's nachts zijn.
• Het "zesde uur" na middernacht zou 06:00 uur 's ochtends zijn.¹⁰ Sommige slimme geleerden denken dat het Evangelie van Johannes, dat werd geschreven in de wetenschap dat mensen in de bredere Griekse en Romeinse wereld het zouden lezen, deze Romeinse manier van tijd vertellen zou kunnen hebben gebruikt. Dit wordt vooral gedacht voor Johannes 19:14, waar staat dat het "ongeveer het zesde uur" was toen Pilatus Jezus aan de menigte toonde voor het definitieve oordeel.⁶

Benaderend karakter van oude tijdmeting

Het is ook heel belangrijk om te onthouden dat tijd vertellen in die tijd niet zo exact was als onze digitale klokken van nu. Wanneer ze "een uur" zeiden, was dat vaak een schatting, een algemeen idee.⁵ Mensen gebruikten dingen zoals de stand van de zon of zonnewijzers, die hen een algemeen tijdsbestek gaven, geen uiterste precisie.¹⁰ Dus wanneer je zinsneden ziet als "ongeveer het zesde uur" (Johannes 19:14), vertelt het je dat ze een benadering gaven.¹⁰ Dit betekent dat kleine verschillen in de genoemde tijden helemaal geen tegenstrijdigheden hoeven te zijn, maar gewoon verschillende manieren om dezelfde algemene periode in te schatten.

De manier waarop een auteur ervoor koos om tijd te vermelden, kon ook laten zien tot wie ze spraken of wat ze wilden benadrukken. Als Johannes bijvoorbeeld Romeinse tijd gebruikte voor het oordeel van Pilatus, zou dat het officiële Romeinse juridische proces kunnen benadrukken. Maar Marcus die Joodse tijd gebruikte voor de kruisiging zelf, zou logischer zijn voor een Joods publiek. Het is allemaal onderdeel van Gods wijsheid in hoe Zijn Woord aan ons is gegeven!

Een van de details waar mensen veel over hebben gesproken, is hoe het Evangelie van Marcus en het Evangelie van Johannes verschillende tijden lijken te geven voor wanneer Jezus werd gekruisigd. Marcus 15:25 vertelt ons: "Het was het derde uur toen zij Hem kruisigden." Als we Joodse tijd gebruiken, is dat 09:00 uur 's ochtends.⁶ Maar dan zegt Johannes 19:14, wanneer Pilatus Jezus aan de menigte presenteert vlak voordat Hij wordt weggevoerd om gekruisigd te worden: "Het was de dag van de voorbereiding voor het Pascha; het was ongeveer het zesde uur." Als Johannes hier Joodse tijd gebruikte, zou dit "zesde uur" 12:00 uur 's middags zijn. Dat zou betekenen dat de veroordeling drie uur plaatsvond na Marcus zegt dat de kruisiging begon! 5 Dit heeft door de geschiedenis heen geleid tot veel goede discussies onder geleerden en gelovigen, omdat ze wilden begrijpen hoe deze verslagen perfect in elkaar passen, omdat we geloven in de waarheid van Gods Woord.¹¹

En weet je wat? Er zijn een aantal heel goede verklaringen die laten zien dat deze passages helemaal niet met elkaar in tegenspraak zijn, maar eigenlijk verschillende delen van hetzelfde geweldige verhaal geven:

• Johannes gebruikte Romeinse tijd: Dit is de verklaring waar veel wijze mensen het over eens zijn. Zij geloven dat Johannes, in 19:14, Romeinse civiele tijd gebruikte, die uren vanaf middernacht telde.⁵ Als dat het geval is, zou Johannes' "ongeveer het zesde uur" rond 06:00 uur 's ochtends betekenen. Deze timing past zo goed bij alles wat er verder gebeurde: Jezus' proces voor Pilatus eindigde rond 06:00 uur 's ochtends, en daarna werd Hij gegeseld, bespot en weggevoerd naar Golgotha. Alle voorbereidingen en de daad van de kruisiging zouden dan leiden tot rond 09:00 uur 's ochtends, wat het "derde uur" (Joodse tijd) is waar Marcus over spreekt.¹⁰ Dus je ziet, ze beschrijven verschillende momenten van die ochtend, en spreken elkaar niet tegen over hetzelfde moment.¹⁰
• Verschillende gebeurtenissen die getimed worden: Dit lijkt erg op het bovenstaande punt. Marcus zou kunnen spreken over het exacte moment waarop de fysieke daad van de kruisiging — het spijkeren aan het kruis — begon om 09:00 uur, terwijl Johannes wijst op het eerdere tijdstip waarop Pilatus zijn definitieve oordeel velde en Jezus veroordeelde.¹⁰
• Benaderende taal en tijdmeting in de oudheid: Herinner je je nog dat we zeiden dat “ongeveer het zesde uur” in Johannes ons al vertelt dat het een schatting is? 10 Omdat tijdsaanduidingen in de oudheid vaak werden afgerond, hebben sommige geleerden, zoals een slimme man genaamd D.A. Carson, erop gewezen dat als iets halverwege de ochtend gebeurde (zeg, rond 10:00 of 10:30 uur), de een het naar beneden zou kunnen afronden naar “het derde uur” (het tijdsblok van 09:00 uur), terwijl een ander het zou kunnen afronden naar “het zesde uur” (het middagblok), vooral als ze zeiden “ongeveer.”5 Dit idee suggereert dat zelfs als beiden de Joodse tijd gebruikten, de manier waarop ze schatten het verschil zou kunnen verklaren.
• Marcus’ “derde uur” als samenvattende verklaring: Sommige geleerden denken dat Marcus’ “derde uur” een manier zou kunnen zijn om het hele proces van de kruisiging samen te vatten, wat de eerdere veroordeling door Pilatus of de tocht naar Golgotha had kunnen omvatten.¹¹

Is het niet prachtig hoe Gods Woord zo harmonieus begrepen kan worden? De inspanning om te zien hoe deze verslagen bij elkaar passen, toont een lang gekoesterd geloof in de consistentie van de Evangeliën. Het begrijpen van deze verklaringen kan je geloof nog sterker maken, door te laten zien dat wat een discrepantie lijkt, vaak een volkomen redelijk historisch en tekstueel antwoord heeft. Het herinnert ons er ook aan dat de evangelieschrijvers niet zomaar feiten noteerden; het waren geïnspireerde auteurs die zorgvuldige keuzes maakten, misschien om aan verschillende doelgroepen tegemoet te komen of om verschillende, prachtige aspecten van Jezus’ lijden en liefde te benadrukken.

Om nog duidelijker te maken hoe deze tijdlijnen kunnen samenwerken, is hier een tabel met een mogelijke volgorde van gebeurtenissen:

Tabel: Geharmoniseerde tijdlijn van de ochtend van Jezus’ kruisiging

Gebeurtenis	Evangelieverwijzing(en)	Romeinse tijd (Johannes)	Joodse tijd (Synoptici)	Modern tijdsequivalent
Jesus’s Trial Concludes/​Sentencing by Pilate	Johannes 19:14	“Ongeveer het 6e uur”		~06:00 uur
Jezus weggeleid naar Golgotha	Mattheüs 27:31, Marcus 15:20			Na 06:00 uur
Jezus aan het kruis genageld	Marcus 15:25		“Het 3e uur”	~09:00 uur
Duisternis begint	Mattheüs 27:45, Marcus 15:33, Lucas 23:44		“Het 6e uur”	~12:00 uur (middag)
Jezus sterft	Mattheüs 27:46-50, Marcus 15:34-37, Lucas 23:44-46		“Het 9e uur”	~15:00 uur

Deze manier van kijken suggereert dat Johannes spreekt over de veroordeling door Pilatus rond 06:00 uur (met gebruik van Romeinse tijd), en Marcus spreekt over de daadwerkelijke kruisiging die rond 09:00 uur begon (met gebruik van Joodse tijd). Het past allemaal prachtig bij elkaar!

Die uren die Jezus aan het kruis doorbracht, zijn voor elke christen overladen met diepe spirituele betekenis. Ze vormen het fundament van ons geloof en hoe we Gods geweldige heilsplan begrijpen. Deze tijd was niet zomaar iets dat in de geschiedenis gebeurde; het was een goddelijke daad met gevolgen die eeuwig duren.

• Verlossing en verzoening voor de zonde: De meest centrale spirituele betekenis is dat Jezus’ lijden en dood het ultieme, volmaakte offer waren voor alle menselijke zonde. Hij nam de straf op Zich die wij allemaal verdienden. Door dit te doen, bracht Hij de zaken in orde (verzoening) voor de zonde en bracht Hij de mensheid terug in een juiste relatie met God.⁸ Die zes uur waren de tijd waarin Hij “stierf om het effect van de zonde op de hele schepping ongedaan te maken” en “om de mensheid te redden”.¹⁷ Hij deed dat voor jou!
• Demonstratie van Gods ondoorgrondelijke liefde: Het feit dat Jezus, God de Zoon, bereid was om die zes uur lang door zo’n vreselijke pijn en schande te gaan, is het grootste bewijs van Gods ongelooflijke, grenzeloze liefde voor een wereld die zich van Hem had afgekeerd.⁸
• Overwinning over zonde, dood en Satan: Door Zijn offerdood aan het kruis begrijpen we dat Jezus de macht van de zonde, de angst voor de dood en de invloed van Satan overwon.²⁰ Zijn dood was geen verlies; het was een machtige overwinning die de vijandige geestelijke machten ontwapende en alles terugvorderde wat verloren was gegaan toen Adam voor het eerst zondigde.²⁰
• Symboliek van het getal zes: Sommige prachtige theologische inzichten vinden betekenis in het getal zes zelf. Net zoals God de hemel en de aarde in zes dagen schiep, worden Jezus’ zes uur aan het kruis gezien als Zijn werk om een nieuwe schepping te maken, waarbij Hij de oude, die door de zonde was bedorven, verloste. En aangezien de mensheid op de zesde dag werd geschapen, benadrukken die zes uur dat Christus specifiek voor mensen stierf, voor jou en mij.¹⁷
• Symboliek van de drie uren licht en drie uren duisternis: Zelfs de manier waarop die zes uur werden verdeeld, heeft een symbolisch belang 17:
• De eerste drie uur (ongeveer 09:00 uur tot de middag), in het daglicht: Deze uren worden gezien als een “volmaakt getuigenis” van Christus als het pure, zondeloze Lam van God. Net zoals een offer gecontroleerd moest worden en volmaakt bevonden moest worden, toonden deze uren in het licht de heiligheid van Christus voordat Hij de zonde van de wereld op Zich nam.¹⁷
• De laatste drie uur (ongeveer de middag tot 15:00 uur), in bovennatuurlijke duisternis: Deze tijd wordt begrepen als een “volmaakt getuigenis” van Christus die geoordeeld wordt voor de zonden van de hele wereld. De duisternis vertegenwoordigde Gods oordeel over de zonde, die Jezus voor ons op Zich nam.¹⁷
• Vervulling van Gods soevereine plan: De timing en de manier waarop Jezus stierf worden niet als toevalligheden gezien. Ze maakten allemaal deel uit van Gods zorgvuldige en doelgerichte plan voor redding, dat precies op de “juiste tijd” en op de “juiste manier” gebeurde.¹⁷ God heeft altijd de controle!
• Jezus als het ultieme Paaslam: Jezus’ dood, die vooral plaatsvond rond het Pesachfeest en op hetzelfde moment als het dagelijkse middagoffer in de Tempel (het negende uur, of 15:00 uur), herinnert ons er krachtig aan dat Hij het ware Paaslam is, wiens offer de zonde van de wereld wegneemt.²

Deze prachtige theologische inzichten laten ons zien hoeveel moeite er is gedaan om Gods goddelijke doel en symboliek te vinden in elk detail van Jezus' lijden. Het verandert eenvoudige feiten over tijd in rijke geestelijke lessen, die ons als gelovigen aanmoedigen om Gods liefdevolle hand niet alleen te zien in het grote geheel van de verlossing, maar in alle ingewikkelde details van het lijden van Christus. Dit maakt het verhaal van de kruisiging nog betekenisvoller en persoonlijker voor ieder van ons.

Die vroege Kerkvaders — de wijze theologen en schrijvers in de eerste paar eeuwen na Christus — besteedden veel tijd aan het nadenken en schrijven over de gebeurtenissen van de kruisiging, inclusief wanneer het allemaal gebeurde. Hun leringen benadrukten vaak de diepe theologische betekenis van die sleutelmomenten en verdedigden ook de waarheid en consistentie van de evangelieverhalen.

• Nadruk op de wonderbaarlijke duisternis: Een groot thema in hun geschriften was de bovennatuurlijke aard van die drie uur durende duisternis die plaatsvond van het zesde tot het negende uur (dat is de middag tot 15:00 uur). Ze geloofden algemeen dat dit niet zomaar een weersverschijnsel was, maar een waar teken van God.³
• Johannes Chrysostomus (die leefde rond 347–407 na Chr.), betoogde in een van zijn beroemde preken (Homilie 88 over Mattheüs) zeer krachtig dat de duisternis geen zonsverduistering was. Hij wees erop dat een zonsverduistering niet drie uur zou duren en niet kon plaatsvinden tijdens volle maan (wat het geval is bij Pesach). In plaats daarvan zag Chrysostomus de duisternis als God die Zijn woede toonde over de vreselijke misdaad van het kruisigen van Jezus. Hij geloofde dat het een teken was dat bedoeld was om mensen tot inkeer te brengen, en een teken van toekomstige problemen die zouden komen.¹⁹
• Het verzoenen van evangelietijdlijnen: Dat schijnbare verschil tussen Marcus die zegt dat de kruisiging op het “derde uur” (09:00 uur) plaatsvond (Marcus 15:25) en Johannes die zegt dat het “ongeveer het zesde uur” was voor het oordeel van Pilatus (Johannes 19:14), was iets waar ze vanaf wisten en waarover ze discussieerden.¹¹
• Augustinus van Hippo (die leefde van 354–430 na Chr.), in zijn belangrijke werk genaamd Harmonie van de Evangeliën, sprak hier veel over. Hij dacht na over verschillende mogelijkheden. Eén idee was dat het “derde uur” van Marcus zou kunnen verwijzen naar de tijd dat de Joodse leiders schreeuwden om Jezus te laten kruisigen, wat hun verantwoordelijkheid zou benadrukken. Daarna zou het daadwerkelijke vastspijkeren aan het kruis door de soldaten later kunnen zijn gebeurd, misschien in lijn met het “zesde uur” van Johannes als dat werd beschouwd als de Joodse tijd voor de kruisiging zelf. Augustinus overwoog ook dat Johannes de Romeinse tijd (06:00 uur) voor de veroordeling zou kunnen hebben gebruikt.¹¹ Zijn hoofddoel was om aan te tonen dat de verhalen in de Evangeliën consistent en volledig waarheidsgetrouw waren.
• De betekenis van het sterven op het negende uur: Het feit dat Jezus op het negende uur (15:00 uur) stierf, was iets dat ze consequent opmerkten, en ze verbonden het vaak met de spirituele betekenis ervan.
• Epiphanius van Salamis (die leefde rond 310/320–403 na Chr.) vermeldde dat woensdag en vrijdag dagen waren waarop mensen vastten tot het negende uur. Hij verbond het vasten op vrijdag specifiek met het tijdstip van Christus' dood aan het kruis.²³ Dit toont aan dat er een spirituele en aanbiddende verbinding was met dit specifieke uur.
• Visies op de dag van de kruisiging: Hoewel de meeste mensen geloofden dat de kruisiging op een vrijdag plaatsvond, onderzochten of noemden sommige vroege christelijke geschriften andere ideeën, zoals een kruisiging in het midden van de week (woensdag). Ze deden dit in een poging om perfect aan te sluiten bij de profetie van “drie dagen en drie nachten” (Matteüs 12:40).²³ Maar dit waren niet de meest gangbare opvattingen. Epiphanius verbond bijvoorbeeld woensdag aan de arrestatie van Christus en vrijdag aan Zijn kruisiging.²³
• De aard van het lijden aan het kruis: Hoewel we misschien niet zoveel gedetailleerde symbolische analyses van de hele periode van zes uur zien in de geschriften van de vroege Kerkvaders (zoals sommige moderne interpretaties doen), benadrukten zij hoe verschrikkelijk Christus leed.
• Augustinus beschreef kruisiging als een methode die ontworpen was om de meeste pijn te veroorzaken en de dood zo lang mogelijk te laten duren. Dit benadrukte echt de pijnlijke ervaring die Christus voor de hele mensheid doormaakte.²⁴

Je ziet, de Kerkvaders waren vooral gericht op het bevestigen van de goddelijke kracht die aan het werk was bij de kruisiging (wat de wonderbaarlijke duisternis liet zien), de vervulling van Gods perfecte plan (gezien in de timing van Zijn dood), en de algehele waarheidsgetrouwheid en betrouwbaarheid van de verslagen in de Evangeliën. Wanneer ze spraken over “hoe lang” Jezus aan het kruis hing, was dat vaak met deze liefdevolle, pastorale en geloofsverdedigende doelen in gedachten. Ze concentreerden zich op de theologische betekenis van de belangrijkste gebeurtenissen waarover werd gerapporteerd, in plaats van alleen op een tijdlijn van minuut tot minuut. Ze wilden dat we God in dit alles zouden zien!

Kruisiging was een ongelooflijk wrede manier om iemand te executeren, en slachtoffers konden soms dagen lijden voordat ze uiteindelijk bezweken aan uitputting, uitdroging, het onvermogen om te ademen of shock.² Dus het feit dat Jezus in ongeveer zes uur stierf, was eigenlijk vrij snel vergeleken met vele anderen die werden gekruisigd. Dit heeft mensen doen afvragen waarom Zijn dood eerder kwam. Als we naar de Evangeliën kijken en naar wat we weten over de geschiedenis, lijkt het een combinatie van redenen te zijn:

• De ernst van het trauma vóór de kruisiging: De grootste fysieke reden voor het relatief snel sterven van Jezus was het extreme lijden dat Hij doormaakte voordat Hij werd zelfs aan het kruis genageld.³
• Geseling: Jezus werd onderworpen aan een brute Romeinse geseling, wat een verschrikkelijke afranseling was.³ Deze straf hield in dat men werd geslagen met iets dat een flagrum werd genoemd, dat vaak stukjes bot of metaal aan de leren riemen had vastzitten. Geseling scheurde het vlees van een persoon, veroorzaakte een enorm bloedverlies, bracht hen in shock en kon op zichzelf al dodelijk zijn of iemand heel dicht bij de dood brengen.⁹ Eén bron zegt zelfs dat Hij “tot op een haar na dood werd gegeseld”.⁹
• Mishandeling en misbruik: Gedurende Zijn processen voor de Joodse leiders en de Romeinse soldaten werd Jezus herhaaldelijk geslagen, geslagen en bespot.⁷
• Uitputting en emotionele nood: Die nacht omvatte Zijn doodsangst in de Hof van Getsemane, Zijn arrestatie, het meerdere malen ondervraagd worden, het niet slapen en het dragen van de emotionele last van verraad en verlatenheid.¹² De beschrijving van Hem die bloed zweet (hematidrose) in Getsemane laat zien dat Hij onder extreme fysieke stress stond, zelfs vóór Zijn arrestatie.¹² Al deze dingen zouden Hem ongelooflijk verzwakt hebben en in een staat van ernstige fysieke shock hebben gebracht tegen de tijd dat Hij zelfs maar op Golgotha aankwam. Marcus 15:44 vertelt ons zelfs dat Pilatus verrast was dat Jezus zo snel was gestorven.¹⁴
• Het theologische perspectief: Jezus gaf vrijwillig Zijn geest op: Naast alleen de fysieke redenen laten de Evangeliën ons zien dat Jezus' dood een daad van Zijn eigen wil was. Hij had de controle.
• Johannes 10:17-18 vermeldt dat Jezus zegt: “Niemand neemt het mijn leven van mij af, ik leg het uit eigen beweging af….Bron(https://onegoodport.blogspot.com/2019/04/like-flint.html) om het af te leggen en macht om het weer op te nemen.” Hij koos dit voor ons!
• De verslagen in de Evangeliën beschrijven hoe Hij met luide stem riep en vervolgens “de geest gaf” (Matteüs 27:50; Marcus 15:37; Lucas 23:46) of “zijn hoofd boog en de geest gaf” (Johannes 19:30).² Deze taal vertelt ons dat het een bewuste, vrijwillige overgave van Zijn leven was, niet alleen dat Zijn lichaam bezweek aan de pijn. Zoals één analyse prachtig zegt: “Jezus' leven werd niet genomen; het werd gegeven”.²
• Een andere manier om ernaar te kijken is dat Hij stierf aan een “gebroken hart”, overweldigd door de mentale kwelling en het zware gewicht van de zonde van de wereld.²⁵ Deze visie benadrukt ook dat de uiteindelijke reden voor Zijn dood meer was dan alleen fysiek.
• Bevestiging van de dood: Het feit dat de Romeinse soldaten de benen van Jezus niet hoefden te breken (wat een praktijk was genaamd crurifragium, gedaan om slachtoffers sneller te laten sterven door het onmogelijk te maken voor hen om zich omhoog te duwen om te ademen) laat ook zien dat Hij al was heengegaan.³ In plaats daarvan doorboorde een soldaat Zijn zijde met een speer, en er stroomde bloed en water uit (Johannes 19:33-34), wat werd gezien als een duidelijk teken van de dood.³

Dus we kunnen de relatief snelle dood van Jezus op twee manieren begrijpen. Zijn menselijkheid betekende dat Hij alle verwoestende fysieke effecten van de marteling die Hij onderging, voelde. Maar Zijn goddelijkheid betekende dat Hij zelfs in de dood de controle behield en Zijn leven gaf om Zijn missie voor ons te voltooien. Voor gelovigen bevestigt dit zowel Zijn gedeelde menselijke lijden als Zijn goddelijke kracht en controle. Het maakt Zijn offer zowel iets waar we ons in onze eigen pijn mee kunnen identificeren als iets dat uniek krachtig en gezaghebbend is. Hij deed het allemaal voor jou!

Wanneer we naar de verslagen in de Evangeliën kijken, vertellen ze ons dat Jezus Christus fysiek ongeveer zes uur aan dat kruis hing. Het was van ongeveer 09:00 uur 's ochtends (wat ze het “derde uur” noemden) tot ongeveer 15:00 uur 's middags (het “negende uur”). Die uren waren gevuld met onvoorstelbare fysieke pijn, diepe emotionele nood en zelfs kosmische tekenen zoals die bovennatuurlijke duisternis die het land bedekte.

Maar als we ons alleen zouden concentreren op hoe lang het duurde in termen van minuten en uren, zouden we het eeuwige belang en het ongelooflijke gewicht van die momenten missen. Het lijden dat Jezus onderging begon eigenlijk al lang voordat Hij aan dat houten kruis werd genageld, en het werd nog intenser gemaakt door de geestelijke last die Hij droeg – de zonde van de hele mensheid – voor jou en voor mij. De vroege kerkvaders, die wijze leiders van het geloof, wezen er altijd op – terwijl ze spraken over de tijdlijn en hoe de verschillende verslagen bij elkaar pasten – op de goddelijke betekenis die in deze gebeurtenissen verweven is: Gods oordeel over de zonde, Zijn machtige kracht en de vervulling van oude profetieën.

Voor ons als christenen zijn deze zes uur zoveel meer dan alleen een notitie in een geschiedenisboek. Ze vertegenwoordigen het absolute hoogtepunt van Gods geweldige plan om ons te verlossen, de ultieme uitdrukking van Zijn ongelooflijke liefde en de kostbare prijs die Hij betaalde voor onze redding. De gebeurtenissen aan het kruis, hoewel ze op een specifiek tijdstip en op een specifieke plaats plaatsvonden, worden begrepen als effecten die voor altijd duren, voorbij de tijd zelf.²⁰ Het begrijpen van de tijdlijn, hoe ze destijds de tijd vertelden, de volgorde van gebeurtenissen en zelfs waarom Jezus' dood relatief snel kwam, kan allemaal onze waardering verdiepen voor hoe enorm Zijn offer was. Deze uren vragen om meer dan alleen erover te weten; ze nodigen ons uit om na te denken, dankbaar te zijn, te aanbidden en een leven te leiden dat volledig getransformeerd is door de geweldige liefde die Hij toonde aan dat kruis op Golgotha.