Worstelen met lust als alleenstaande christelijke vrouw: wat helpt



  • Alleenstaande christelijke vrouwen worstelen wel degelijk met lust, en de Bijbel geeft het verlangen van de vrouw een stem in het Hooglied.
  • Het verlangen naar liefde is geen zonde, en verleiding evenmin; katholieken en presbyterianen beschrijven de eerste aanzet tot verkeerde verlangens verschillend, maar beiden zeggen dat een gedachte die we verwelkomen en voeden, zonde is.
  • Voor veel vrouwen leeft lust meer in de verbeelding, in verhalen, romantiek en dagdromen, dan in wat ze zien.
  • Paulus spreekt met eerbied over de ongehuwde vrouw, als iemand die zorgt voor “de dingen van de Heere”.
  • Het helpt om één ding weg te nemen dat de gedachten voedt, op dat moment te bidden, het aan één vertrouwde vrouw te vertellen en vooraf datalimieten af te spreken.
  • Als je al een grens bent overgegaan, blijft Jezus' woord aan de vrouw die voor Hem werd gebracht staan: “Ook Ik veroordeel u niet; ga heen en zondig niet meer.”

Ja, alleenstaande christelijke vrouwen worstelen met lust, en je bent niet vreemd of alleen als je dat doet. Verlangen is een deel van hoe God je heeft gemaakt; lust is verlangen dat de geest overneemt en vooruitloopt op Gods tijd. We gaan er eerlijk mee om: door te benoemen wat het voedt, het aan iemand te vertellen die we vertrouwen, en het zonder schaamte bij God te brengen.

Het Hooglied geeft dit alles een vrouwelijke stem. De bruid zingt openlijk over haar verlangen naar de man van wie ze houdt, en drie keer wendt ze zich tot de jonge vrouwen van de stad, de dochters van Jeruzalem, met dezelfde opdracht: “Ik bezweer u, dochters van Jeruzalem, bij de gazellen of bij de hinden van het veld: wek de liefde niet op en stoot haar niet aan, totdat het haar behaagt” (Hooglied 2:7; zie ook 3:5 en 8:4). In de Statenvertaling vraagt ze hen de liefde niet op te wekken totdat het haar behaagt. Moderne vertalingen lezen de regel als een waarschuwing over de liefde zelf: “Wek de liefde niet op en stoot haar niet aan, voordat het haar behaagt.” Hoe je het ook leest, ze noemt verlangen niet zondig. Ze vraagt om geduld ermee.

Worstelen vrouwen met lust?

Dat doen ze wel, hoewel er veel minder over gesproken wordt. De Schrift zelf doet niet alsof vrouwen geen verlangens hebben. “'s Nachts op mijn bed zocht ik hem die mijn ziel liefheeft,” zegt de bruid (Hooglied 3:1). En Paulus schrijft aan mannen en vrouwen gelijk: “U hebt geen beproeving getroffen dan die menselijk is. En God is getrouw, Die niet zal toelaten dat u boven uw kracht verzocht wordt” (1 Korinthe 10:13).

Marian Jacobs, die in 2018 voor Desiring God schreef, verwoordde de eenzaamheid ervan treffend: “Een vrouw zijn die worstelt met lust kan voelen als alleen zijn in een overvolle kamer.” Veel van wat kerken over lust zeggen, gaat over mannen die naar vrouwen kijken, waardoor vrouwen het bij zichzelf missen: “Als lust alleen door de ogen van mannen wordt beschreven, zullen we het niet herkennen door onze eigen ogen.” Voor veel vrouwen leeft het minder in wat ze zien dan in wat ze zich voorstellen. Haar woorden nogmaals: “onze lust kan zich makkelijker verschuilen achter het mom van vriendschap en verhalen.” Een dagdroom over één specifieke man, een romantische roman die tot laat in de nacht wordt gelezen, een serie die de geest bezig houdt: dit kan lust net zo goed voeden als al het andere.

Is het een zonde om als alleenstaande vrouw seksuele verlangens te hebben?

Niet op zichzelf. Het verlangen naar liefde, huwelijk en nabijheid is een deel van hoe God je heeft gemaakt. Verleiding is ook geen zonde: Jezus “is in alles op dezelfde wijze als wij verzocht, maar zonder zonde” (Hebreeën 4:15).

Kerken verschillen van mening over de eerste aanzet tot een verkeerd verlangen. De Katholieke Kerk noemt onze neiging tot zonde begeerlijkheid en leert dat “zij degenen die niet toestemmen, maar er zich door de genade van Christus dapper tegen verzetten, niet kan schaden” (Catechismus, paragraaf 1264). De Westminster Confessie, de presbyteriaanse belijdenis uit 1646, stelt dat deze verdorvenheid “en alle bewegingen daarvan, werkelijk en naar behoren zonde zijn,” hoewel het bij gelovigen “door Christus vergeven” is (hoofdstuk 6). Beiden sturen ons naar dezelfde Heiland, en beiden zijn het erover eens dat een gedachte die we verwelkomen en voeden, zonde is.

Jakobus beschrijft hoe het een in het ander overgaat: “ieder wordt verzocht, wanneer hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleept en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart zij zonde” (Jakobus 1:14–15). Het keerpunt is wanneer we de gedachte toelaten, vasthouden en voeden. Jezus sprak over “ieder die naar een vrouw kijkt om haar te begeren” (Mattheüs 5:28), maar het hart waar Hij op doelde is bij een vrouw hetzelfde. De Catechismus van de Katholieke Kerk definieert lust als “een ongeordend verlangen naar of een buitensporig genot van seksueel genot” (paragraaf 2351), en dat beschrijft een fantasie net zo goed als een blik.

Alleenstaand zijn verandert het antwoord niet, en het maakt je ook niet tweederangs. Paulus spreekt direct en met eerbied over alleenstaande vrouwen: “De ongehuwde vrouw zorgt voor de dingen van de Heere, opdat zij heilig is, zowel naar lichaam als naar geest” (1 Korinthe 7:34). De Katholieke Kerk leert dat ieder gedoopt persoon geroepen is tot kuisheid “op de wijze die past bij hun levensstaat,” en noemt de alleenstaanden onder hen (paragraaf 2349). Er is meer hierover op wat de Bijbel zegt over seksualiteit voor alleenstaande christenen.

Hoe kan een alleenstaande vrouw omgaan met lustvolle gedachten?

Niet door pure wilskracht, en niet allemaal tegelijk. De Catechismus is hier eerlijk over: “Zelfbeheersing is een lang en veeleisend werk. Men kan het nooit als eens en voor altijd verworven beschouwen” (paragraaf 2342).

Benoem wat het voedt, en neem één ding weg

Paulus' raad is praktisch: “bekleed u met de Heere Jezus Christus, en verzorg het vlees niet om de begeerten ervan te bevredigen” (Romeinen 13:14). Let op wat de gedachten bij jou opwekt. Dat kunnen bepaalde boeken, films of apps zijn, laat op de avond scrollen, of tijd alleen met één persoon. Verwijder er deze week één van. Verwijder de app, breng het boek terug, verander de avondroutine. Je straft jezelf niet. Je sluit een deur waarvan je weet dat die naar een plek leidt waar je niet wilt zijn.

Wend je op dat moment tot God

Wanneer er een gedachte opkomt, ga er dan niet een uur over discussiëren. Keer je om. Een kort gebed is genoeg: “Schep in mij een rein hart, o God, en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest” (Psalm 51:10). Sta dan op en doe iets anders: bel een vriendin, ga wandelen, lees een psalm. Paulus' belofte is dat de Geest ons naar een betere plek leidt: “Wandel door de Geest en u zult de begeerte van het vlees zeker niet volbrengen” (Galaten 5:16).

Vertel het aan één vrouw die je vertrouwt

Lust groeit het sterkst in het geheim. Jacobs ondervroeg christelijke vrouwen over lust en seksuele verslaving, en ontdekte dat “meer dan de helft van de alleenstaande vrouwen nog nooit met iemand anders over hun verslavingen had gesproken.” Haar eerste advies was om een vertrouweling te vinden: “een vertrouwde vriendin of een meer volwassen vrouw in je kerk.” De Schrift zegt hetzelfde: “Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt” (Jakobus 5:16). We zijn niet bedoeld om alleen te strijden.

Bepaal je grenzen voordat je ze nodig hebt

Als je aan het daten bent, bepaal dan met God, en indien mogelijk met de man die je ziet, hoe ver te ver is, vóór de avond waarop het moeilijk is om helder na te denken. Paulus' woord aan Timotheüs is duidelijk: “Ontvlucht de begeerten van de jongheid, maar jaag naar rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede, samen met hen die de Heere aanroepen uit een rein hart” (2 Timotheüs 2:22). Soms is het meest heilige om de kamer te verlaten, en vrienden te hebben die je helpen je woord te houden. Onze pagina over fysieke intimiteit voor het huwelijk behandelt de vraag over grenzen.

Vul je leven, niet alleen je verdediging

Lust groeit vaak uit eenzaamheid, verveling of de pijn van het wachten. Paulus zag de ongehuwde vrouw als vrij om te zorgen voor “de dingen van de Heer” (1 Korintiërs 7:34). Investeer in vriendschappen, in je kerk, in werk dat ertoe doet, in het dienen van iemand die je nodig heeft. Een vol leven neemt verlangen niet weg, maar laat minder ruimte over voor verlangen om de overhand te krijgen.

Als je strijd dwangmatig is geworden, of als deze verweven is met misbruik of trauma uit het verleden, praat dan alsjeblieft met een christelijke hulpverlener. Om hulp vragen is onderdeel van de strijd, geen falen daarin. Voor de stappen die elke christen kan nemen tegen lust, man of vrouw, getrouwd of alleenstaand, zie Hoe lust te overwinnen als christen.

Wat als ik al een grens ben overgegaan waar ik spijt van heb?

Kom dan terug, en kom terug zonder je te verbergen. Toen een vrouw die op overspel betrapt was voor Jezus werd gebracht, en haar aanklagers één voor één waren weggegaan, zei hij tegen haar: “Ook ik veroordeel u niet: ga heen, en zondig niet meer” (Johannes 8:11). Hij verontschuldigde niet wat er was gebeurd, en hij verpletterde haar niet. Hij stuurde haar weg met een nieuw begin.

De belofte geldt voor ons: “Indien wij onze zonden belijden, hij is getrouw en rechtvaardig, dat hij ons de zonden vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid” (1 Johannes 1:9). Katholieken en orthodoxen brengen dergelijke zonden naar het sacrament van de biecht; de Catechismus leert dat Christus het sacrament van de Boete heeft ingesteld “voor alle zondige leden van zijn Kerk” (paragraaf 1446). Veel protestanten belijden hun zonden aan God in gebed en aan een vertrouwde voorganger of vriend. Hoe we ook komen, we komen tot dezelfde genade.

De Catechismus zegt ook duidelijk dat kuisheid “wetten van groei heeft die vorderen door stadia die gekenmerkt worden door onvolmaaktheid en maar al te vaak door zonde” (paragraaf 2343). Een val is niet het einde van de weg. Sta op, belijd je zonden en loop verder.

De bruid in het Hooglied zegt nooit dat verlangen klein is. Ze zegt dat liefde sterk is als de dood, en daarom vraagt ze om geduld ermee: “Zet mij als een zegel op uw hart, als een zegel op uw arm: want liefde is sterk als de dood… Vele wateren kunnen de liefde niet blussen, noch kunnen de stromen haar verdrinken” (Hooglied 8:6–7).





Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...