Is alleenstaand zijn een geschenk van God? Ja, volgens Paulus in 1 Korintiërs 7

Ja, en Paulus zegt dat als ongehuwde man. Hij wenste dat iedereen was zoals hij, en schreef vervolgens dat “ieder zijn eigen gave van God heeft, de één deze, de ander die” (1 Korintiërs 7:7). Jezus zei dat een leven zonder huwelijk alleen aanvaard kan worden door “hen aan wie het gegeven is” (Mattheüs 19:11).

Het kleine woord in dat vers is “ieder”. Paulus had alle reden om zijn eigen levenswijze te prijzen, en dat deed hij ook, maar hij wilde niemand uitsluiten van de gave. Degene die trouwt en degene die ongehuwd blijft, hebben beiden iets van God ontvangen, “de één deze, de ander die”. De vraag voor ieder van ons is dus welke gave wij hebben ontvangen en hoe wij die voor de Heer moeten uitleven.

Wat bedoelde Paulus met “zijn eigen gave”?

Paulus beantwoordde een brief van de gemeente in Korinthe, die hem de uitspraak had voorgelegd: “Het is goed voor een mens geen betrekkingen met een vrouw te hebben” (1 Korintiërs 7:1). Paulus maakte er geen regel van voor iedereen. Om seksuele immoraliteit te vermijden, zei hij, moeten echtgenoten ieder hun eigen partner hebben (7:2). Pas daarna spreekt hij zijn eigen voorkeur uit en spreekt hij over de gave van ieder persoon. Hij adviseerde de ongehuwden en weduwen om ongehuwd te blijven zoals hij, maar voegde eraan toe dat “als zij zichzelf niet kunnen beheersen, zij moeten trouwen” (7:9).

Het Griekse woord voor gave in 1 Korintiërs 7:7 is charisma, het woord dat Paulus gebruikt voor de gaven van de Geest: “er zijn verschillende gaven, maar dezelfde Geest” (1 Korintiërs 12:4). Thayers Griekse lexicon beschouwt de gave in 7:7 als “de natuurlijke gave van onthouding, te danken aan de genade van God als schepper”. Paulus zegt niet wat de andere soort gave is. De Catechismus van de Katholieke Kerk behandelt beide staten als gaven en zegt dat zowel het huwelijk als de toegewijde maagdelijkheid “van de Heer zelf komen” (Catechismus 1620).

Paulus geeft zijn redenen later in het hoofdstuk. Hij wilde dat zijn lezers “vrij van zorgen” zouden zijn, en hij zegt dat een ongehuwd persoon aandacht kan schenken aan “de dingen van de Heer”, terwijl de “belangen verdeeld zijn” bij een gehuwd persoon (1 Korintiërs 7:32–34). Hij zegt dat hij niet probeert hen “aan banden te leggen” (7:35). Hij vergelijkt Alleenstaand zijn en het huwelijk uitvoeriger in hetzelfde hoofdstuk.

Noemde Jezus het ongehuwd zijn een gave?

Hij sprak erover na zijn onderricht over echtscheiding en hertrouwen (Mattheüs 19:3–9). De discipelen concludeerden dat “het beter is niet te trouwen”, en Jezus antwoordde: “Niet iedereen kan dit woord vatten.” Hij ging verder met het beschrijven van drie soorten eunuchen: degenen die zo geboren zijn, degenen die door anderen zo gemaakt zijn, en degenen die dat leven hebben gekozen “omwille van het koninkrijk der hemelen” (Mattheüs 19:10–12). De Catechismus leest de laatste groep als Christus’ uitnodiging aan “bepaalde personen” om hem te volgen zonder te trouwen, een levenswijze “waarvan hij het model blijft” (Catechismus 1618).

Geen enkel Evangelie vermeldt een vrouw van Jezus. Hij zei dat het huwelijk bij de huidige tijd hoort: “zij die waardig geacht worden die eeuw en de opstanding uit de doden te verkrijgen, trouwen niet en worden niet ten huwelijk gegeven” (Lukas 20:35).

Heeft ieder ongehuwd persoon die gave?

De Schrift zegt dat niet. Paulus’ advies dat degenen die geen zelfbeheersing hebben moeten trouwen, gaat ervan uit dat sommige ongehuwde mensen die niet hebben (1 Korintiërs 7:9). De kerken hebben hier verschillende conclusies uit getrokken. De Lutherse Augsburgse Confessie (1530) citeerde Mattheüs 19:11 om aan te voeren dat “niet alle mensen geschikt zijn om een ongehuwd leven te leiden” en dat niemand de manier waarop God mensen heeft gemaakt kan veranderen “zonder een bijzondere gave en werk van God” (Artikel 23). Het artikel gebruikt dit argument om het huwelijk van priesters te verdedigen.

Het Concilie van Trente nam het tegenovergestelde standpunt in. In zijn canons over het huwelijk uit 1563 veroordeelde het de bewering dat geestelijken en leden van religieuze ordes die kuisheid hebben beloofd mogen trouwen als zij “niet het gevoel hebben dat zij de gave van kuisheid hebben”, met als reden dat “God die gave niet weigert aan degenen die er op de juiste wijze om vragen” (canon 9). Het katholieke kerkelijk recht noemt het celibaat dat van geestelijken wordt vereist nog steeds “een bijzondere gave van God” (canon 277). In de Orthodoxe Kerk zijn parochiepriesters meestal gehuwde mannen, die vóór hun wijding moeten trouwen, terwijl bisschoppen volgens de Orthodoxe Kerk in Amerika ongehuwd moeten zijn.

Is het een zonde om te trouwen?

Nee. Paulus zei tegen de ongehuwden: “als u trouwt, hebt u niet gezondigd” (1 Korintiërs 7:28), en over een man en de vrouw met wie hij verloofd was: “laten zij trouwen – het is geen zonde” (7:36). Een weduwe, schreef hij, “is vrij om te trouwen met wie zij wil, alleen in de Heer” (7:39). In Genesis, voordat de vrouw is geschapen, zegt God: “Het is niet goed dat de mens alleen is” (Genesis 2:18). De Eerste brief aan Timoteüs rekent het tot de kenmerken van valse leraren dat zij “het huwelijk verbieden” (1 Timoteüs 4:3), en Hebreeën zegt dat het huwelijk “in ere gehouden” moet worden (Hebreeën 13:4).

Ongehuwde mensen in de Schrift

Verschillende mensen in de Bijbel dienden God zonder echtgenoot. De profeet Jeremia kreeg het bevel om niet te trouwen of kinderen te krijgen “op deze plaats”, omdat de kinderen die daar geboren zouden worden “aan dodelijke ziekten zouden sterven” (Jeremia 16:2–4). Jesaja beloofde eunuchen die vasthouden aan Gods verbond “een gedenkteken en een naam die beter is dan zonen en dochters” (Jesaja 56:4–5). In het Evangelie van Lukas “week Anna, een profetes die na zeven jaar huwelijk weduwe was geworden, niet uit de tempel, en diende God met vasten en bidden, nacht en dag” (Lukas 2:36–37). Filippus de evangelist “had vier ongehuwde dochters, die profeteerden” (Handelingen 21:9). Paulus was ongehuwd toen hij aan Korinthe schreef (1 Korintiërs 7:8), terwijl Petrus en andere apostelen hun vrouwen meenamen op hun reizen (1 Korintiërs 9:5).

Wat zegt de Bijbel tegen ongehuwde mensen over eenzaamheid?

De Schrift belooft ongehuwde mensen geen huwelijk. Ze spreekt wel over God die voor een huishouden zorgt: “God laat de eenzamen in een huis wonen” (Psalm 68:6). Jezus zei tegen zijn discipelen dat iedereen die “huis of broers of zusters of moeder of vader of kinderen of akkers” heeft verlaten om zijnentwil, “honderdvoudig zal ontvangen, nu in deze tijd, huizen en broers en zusters en moeders en kinderen en akkers, met vervolgingen, en in de komende eeuw het eeuwige leven” (Markus 10:29–30). Over ongehuwde mensen zegt de Catechismus dat de deuren van christelijke huizen en van de Kerk “voor hen allen open moeten staan”, en citeert paus Johannes Paulus II: “Niemand is zonder familie in deze wereld: de Kerk is een thuis en familie voor iedereen” (Catechismus 1658).

Paulus’ “Ik heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer” (Filippenzen 4:11) werd geschreven in de context van honger en overvloed, “overvloed en gebrek” (Filippenzen 4:12), en niet over het huwelijk. Toch komt het van dezelfde ongetrouwde apostel die ons vertelde dat ieder van ons zijn eigen gave van God heeft. Welke gave we ook dragen, we dragen haar niet alleen, want “God geeft de eenzamen een thuis” (Psalm 68:6).

Gerelateerde artikelen

• Is alleenstaand zijn beter dan trouwen?
• Bijbelverzen over alleenstaand zijn
• Bijbelverzen over alleenstaand en eenzaam zijn