Staat september in de Bijbel? Nee, maar de zevende maand wel



  • September staat niet in de Bijbel; de naam is Romeins en komt van het Latijnse woord voor zeven, omdat het de zevende maand was toen het Romeinse jaar in maart begon.
  • De zevende maand van de Bijbel zelf, in 1 Koningen 8:2 Ethanim genoemd en in het huidige Joodse leven Tisjri, begint in september of begin oktober.
  • Drie feesten horen bij die maand: het blazen op de bazuinen op de eerste dag, de Grote Verzoendag op de tiende en de week van het Loofhuttenfeest vanaf de vijftiende.
  • Veel van Israëls geschiedenis draait om de zevende maand, van de ark die rustte op de Ararat tot Ezra die de wet voorlas en het volk dat in hutten woonde met "zeer grote blijdschap".
  • Het Nieuwe Testament leest deze feesten als een schaduw van Christus, die eens en voor altijd "door zijn eigen bloed" het heiligdom is binnengegaan.
  • Kerken vieren hun eigen septemberfeesten, zoals het Nieuwjaar van de Orthodoxe Kerk op 1 september en de Kruisverheffing op 14 september.
  • De Schrift geeft september geen betekenis of profetische datum, en tijdens het feest van de zevende maand nodigde Jezus iedereen die dorst heeft uit om naar hem toe te komen en te drinken.

Nee, september staat niet in de Bijbel, maar het seizoen wel. De zevende maand van de Bijbel, die de Schrift Ethanim noemt en Joodse families nu Tisjri, begint in september of begin oktober, en bevat drie van de feesten die God aan Israël gaf. Onze eigen naam voor de maand is Latijns: september komt van septem, "zeven".

De drie feesten vallen binnen drie weken. Bazuinen klinken op de eerste dag, de Grote Verzoendag valt op de tiende, en vanaf de vijftiende woont het volk een week lang in hutten, "wanneer gij de opbrengst van het land zult ingezameld hebben" (Leviticus 23:39). De oude naam Ethanim wordt geacht "eeuwigdurend" te betekenen, voor beken die blijven stromen. Op de laatste dag van dat feest stond Jezus in Jeruzalem en riep: "Indien iemand dorst, laat hij tot Mij komen en drinken" (Johannes 7:37).

Waarom wordt september september genoemd?

Omdat Rome zijn jaar ooit vanaf maart telde. De Romeinse schrijver Macrobius legt uit dat het jaar van Romulus tien maanden had en begon met de maand die aan Mars was gewijd. De maanden na de vierde werden simpelweg genummerd: Quintilis de vijfde, Sextilis de zesde, daarna september, oktober, november en december. Toen januari en februari aan het begin werden toegevoegd, klopten de getallen niet meer, en september is sindsdien de negende maand.

De vijfde en zesde maand werden later hernoemd naar Julius Caesar en Augustus, en het verhaal van augustus wordt verteld in Wordt augustus in de Bijbel genoemd? September behield zijn naam. Macrobius noteert dat keizer Domitianus september en oktober voor zijn eigen titels gebruikte, en dat toen zijn naam van elke inscriptie werd verwijderd, de maanden deze ook verloren. De keizers na hem lieten de oude namen met rust, dus september zegt nog steeds "zeven".

Welke Hebreeuwse maand is september?

September beslaat meestal het einde van Eloel en het begin van Tisjri. Omdat het Hebreeuwse jaar anders wordt berekend dan het onze, begint elke maand elk jaar op een andere datum van onze kalender. Rosj Hasjana, de eerste dag van Tisjri, viel op 12 september in 2026 en valt op 2 oktober in 2027.

De Schrift telt haar maanden vanaf de lente. Over de maand van het Pascha zegt God tegen Mozes: "Deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn; zij zal voor u de eerste van de maanden van het jaar zijn" (Exodus 12:2). Vanaf daar geteld is Eloel de zesde maand en Tisjri de zevende. De Bijbel noemt Eloel één keer, op de dag dat de bouwers van Nehemia de muren van Jeruzalem voltooiden (Nehemia 6:15). De zevende maand noemt het ook één keer, bij de inwijding van de tempel van Salomo: "toen kwamen al de mannen van Israël bij koning Salomo samen op het feest in de maand Ethanim, dat is de zevende maand" (1 Koningen 8:2). Overal elders is het simpelweg "de zevende maand". De naam Tisjri, die Joodse families vandaag de dag gebruiken, komt helemaal niet voor in de Bijbel.

Tisjri is ook een begin. In de Joodse kalender is het de eerste maand van het burgerlijk jaar, en Rosj Hasjana, het Joodse Nieuwjaar, valt op de eerste dag. De maand is dus zowel zevende als eerste: zevende wanneer de maanden vanaf het Pascha in de lente worden geteld, eerste wanneer de jaren worden geteld.

Welke bijbelse feesten vallen in september?

Drie van de feesten die God in Leviticus 23 aan Israël gaf, horen bij de zevende maand, dus ze vallen in sommige jaren in september en in andere in oktober. In 2026 begonnen alle drie in september. In 2027 vallen alle drie in oktober.

Feest Zevende maand 2027 2028
Bazuinen, Rosj Hasjana (Leviticus 23:24) Dag 1 2 oktober 21 September
Grote Verzoendag, Jom Kipoer (Leviticus 23:27) Dag 10 11 oktober 30 September
Loofhuttenfeest, Soekot (Leviticus 23:34) Dagen 15 tot 21 16 tot 22 oktober 5 tot 11 oktober
De achtste dag (Leviticus 23:36) Dag 22 23 oktober 12 oktober

Elk feest begint bij zonsondergang op de avond vóór de getoonde datum, omdat de Joodse dag van avond tot avond loopt.

De maand begint met geluid. “In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, zult gij een rustdag hebben, een gedenkdag, aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst” (Leviticus 23:24). Numeri noemt het simpelweg “een dag van bazuingeschal voor u” (Numeri 29:1).

Negen dagen later komt de meest plechtige dag van het jaar. “Op de tiende dag van deze zevende maand zal het Grote Verzoendag zijn: het zal een heilige samenkomst voor u zijn; en gij zult uw zielen verootmoedigen” (Leviticus 23:27). Op die ene dag ging de hogepriester alleen het Heilige der Heiligen binnen om verzoening te doen voor het volk, en de belofte van de dag wordt gegeven in Leviticus 16:30: “opdat gij rein zult zijn van al uw zonden voor het aangezicht van de HEERE.”

Dan slaat de stemming om in vreugde. Vanaf de vijftiende dag woonde het volk zeven dagen in hutten van takken: “In hutten zult gij zeven dagen wonen” (Leviticus 23:42), zodat elke generatie zou onthouden dat God Israël “in hutten deed wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde” (Leviticus 23:43). Mozes vraagt dat de blijdschap iedereen bereikt: “gij zult vrolijk zijn op uw feest, gij, uw zoon, uw dochter, uw dienaar, uw dienstmaagd, de Leviet, de vreemdeling, de wees en de weduwe, die binnen uw poorten zijn” (Deuteronomium 16:14). Er is meer over de week van de hutten in Wat is het Loofhuttenfeest?

Wat gebeurde er in de zevende maand in de Bijbel?

De zevende maand keert steeds terug op de keerpunten van Israëls geschiedenis. Na de zondvloed “rustte de ark in de zevende maand, op de zeventiende dag van de maand, op het gebergte Ararat” (Genesis 8:4). Heel Israël verzamelde zich bij Salomo op het feest van de zevende maand, en de priesters droegen de ark van het verbond naar de nieuwe tempel, “naar het Heilige der Heiligen, onder de vleugels van de cherubs” (1 Koningen 8:2–6). Toen de ballingen terugkeerden uit Babel, wachtten ze niet op een tempel: “toen de zevende maand gekomen was,” verzamelden ze zich “als één man in Jeruzalem,” bouwden het altaar en vierden het Loofhuttenfeest, hoewel “het fundament van de tempel van de HEERE nog niet gelegd was” (Ezra 3:1–6).

De mooiste van deze dagen staat in Nehemia. Op “de eerste dag van de zevende maand” stond Ezra op het plein voor de Waterpoort en las de wet van Mozes voor “van de morgen tot de middag,” en “de oren van al het volk waren gericht op het boek van de wet” (Nehemia 8:2–3). De Levieten legden de betekenis uit en het volk huilde toen ze het begrepen. Nehemia en Ezra hielden hen tegen: “Ga heen, eet het vette en drink het zoete en zend delen aan hen voor wie niets bereid is: want deze dag is heilig voor onze Heere: wees niet bedroefd; want de vreugde van de HEERE is uw kracht” (Nehemia 8:10). Tegen het midden van de maand woonden de teruggekeerde ballingen in hutten van olijf-, mirte- en palmtakken, op hun daken en in hun binnenplaatsen, “en er was zeer grote blijdschap” (Nehemia 8:17).

Vieren christenen de feesten van de zevende maand?

De meeste kerken vieren ze niet als heilige dagen. Paulus zei tegen de Kolossenzen dat ze zich door niemand moesten laten veroordelen “met betrekking tot een feestdag, of nieuwe maan, of sabbatten: die een schaduw zijn van de toekomstige dingen; maar het lichaam is van Christus” (Kolossenzen 2:16–17). Sommige sabbatvierende kerken lezen het Nieuwe Testament anders: de United Church of God leert dat christenen alle zeven bijbelse feesten moeten vieren, waaronder het Bazuinenfeest en het Loofhuttenfeest. De brief aan de Hebreeën leest de Grote Verzoendag op die manier. De hogepriester ging het Heilige der Heiligen binnen “elk jaar éénmaal, niet zonder bloed” (Hebreeën 9:7), maar Christus “is door zijn eigen bloed eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom en heeft een eeuwige verlossing teweeggebracht” (Hebreeën 9:12). Wat de tiende dag van de zevende maand elk jaar beloofde, ontvangen wij in Hem eens voor altijd.

De evangeliën plaatsen Jezus ook bij het herfstfeest. Johannes vertelt ons dat “het feest van de Joden, het Loofhuttenfeest, nabij was” (Johannes 7:2), en “rond het midden van het feest ging Jezus naar de tempel en onderwees” (Johannes 7:14).

De kerken vieren hun eigen septemberfeesten, waarvan er geen enkele in de Bijbel staat. De Orthodoxe Kerk begint haar jaar op 1 september. Volgens haar traditie is dit de dag dat Christus opstond in de synagoge in Nazareth en uit Jesaja las dat hij gezonden was “om het welgevallige jaar van de Heere te verkondigen” (Lucas 4:19). Op 14 september vieren katholieke en orthodoxe christenen de Kruisverheffing, die de vondst van het Kruis eert, volgens de traditie gedateerd op 326, en de terugwinning ervan uit Perzië in 628. Het feest begon in Jeruzalem, waar de kerken die Constantijn bouwde over Golgotha en het graf van Christus werden ingewijd op 13 en 14 september in het jaar 335. Orthodoxe kerken die de oude kalender volgen, vieren het feest op 27 september.

Heeft september een spirituele of profetische betekenis?

De Schrift noemt nooit een maand van onze kalender, dus geeft het september geen betekenis, en niets in de Bijbel maakt deze maand heiliger dan maart of juni. De eigen zevende maand draagt wel een betekenis, en dat is de vreugde van een binnengehaalde oogst. Exodus noemt het herfstfeest “het feest van de inzameling, aan het einde van het jaar, wanneer gij uw arbeid uit het veld hebt ingezameld” (Exodus 23:16). In de noordelijke helft van de wereld is september nog steeds de maand van volle schuren en appels op tafel, en de Bijbel heeft woorden voor die blijdschap: “de HEERE, uw God, zal u zegenen in al uw opbrengst en in al het werk van uw handen, daarom zult gij zeker vrolijk zijn” (Deuteronomium 16:15).

Als u hebt gelezen dat Christus zal terugkeren op het Bazuinenfeest in een bepaalde september, dan staan zijn eigen woorden tegenover elke dergelijke datum: “Maar van die dag en dat uur weet niemand, ook de engelen in de hemel niet, maar mijn Vader alleen” (Mattheüs 24:36). Er wordt ons niet gevraagd om de kalender in de gaten te houden. Er wordt ons gevraagd om naar Hem uit te kijken.

Ethanim, de maand van de stromen die blijven lopen, vond zijn volste betekenis op de laatste en grote dag van zijn feest, toen Jezus riep naar iedereen die dorst had. Zijn belofte kent geen seizoen: “Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien” (Johannes 7:38).





Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...