Waarom vieren Jehovah's getuigen geen Halloween?

Hallo vrienden! Is het niet een zegen hoe geloof ons allemaal verbindt? Soms merken we echter dat verschillende groepen hun liefde voor God op verschillende manieren tonen. En dat is oké! Veel geweldige christenen vragen zich af hoe anderen hun geloof beleven, zoals onze Jehovah's Getuigen. Vooral wanneer populaire feestdagen zoals Halloween aanbreken – een tijd vol leuke kostuums en zoete lekkernijen voor zovelen – rijzen er vragen wanneer we zien dat sommigen ervoor kiezen om niet mee te doen.

Dit gaat niet over het vinden van fouten, nee, het gaat over het openstellen van ons hart om te begrijpen. Het gaat over leren waarom waarom anderen de keuzes maken die ze maken, keuzes die geworteld zijn in hun diepe liefde voor God en Zijn Woord. Halloween is op veel plaatsen een groot feest, maar Jehovah's Getuigen kiezen consequent een ander pad. Waarom is dat, zou je je kunnen afvragen?

Welnu, hun beslissing is niet zomaar een bevlieging! Het komt rechtstreeks voort uit hun begrip van de Bijbel en hun oprechte verlangen om God te aanbidden op een manier waarvan zij geloven dat Hij er blij mee is. Deze reis die we samen maken, is bedoeld om licht te werpen op hun perspectief en veelgestelde vragen met eenvoudige, duidelijke woorden te beantwoorden. We zullen 10 belangrijke vragen bekijken om hun visie te begrijpen, niet alleen over Halloween, maar ook over hoe ze in het algemeen naar feestdagen kijken. Laten we dit pad van begrip met een open hart bewandelen!

Laat me je duidelijk vertellen: onze dierbare vrienden, de Jehovah's Getuigen, kiezen ervoor om Halloween niet te vieren.¹ Dit is niet zomaar een suggestie die sommigen opvolgen; het is een keuze die door hun leden over de hele wereld wordt gemaakt, of ze nu hier in de Verenigde Staten wonen, in België, ver weg in Japan, of waar Gods zon ook schijnt!¹ Je zult Jehovah's Getuigen niet zien in griezelige kostuums voor 'trick-or-treat', hun huizen niet zien versieren met spoken en goblins, en ze niet naar Halloweenfeesten zien gaan.³

Deze keuze komt rechtstreeks voort uit hun diepe religieuze overtuigingen, niet alleen uit wat ze toevallig willen doen. Hun officiële geschriften en bronnen leggen duidelijk uit waarom ze niet deelnemen.¹ Sommige jonge Getuigen hebben zelfs opstellen op school geschreven met de titel: “Waarom ik Halloween niet vier”, waarin ze uitleggen dat het begin van de feestdag de belangrijkste reden is.¹ Hun materiaal spreekt over het innemen van een “vastberaden standpunt over Halloween”.¹

Dat deze zelfde keuze in zoveel verschillende culturen en gedurende zoveel jaren wordt gemaakt – sommige geschriften vermelden dat dit teruggaat tot 1956¹ – laat zien hoe belangrijk deze beslissing is voor hun geloof. Het toont aan dat ze consequent de principes toepassen die ze uit de Bijbel leren, geleid door de leringen die via hun organisatie worden gedeeld.³ Het is een bewuste keuze die verbonden is met wie ze zijn als mensen die Jehovah God met heel hun hart aanbidden.

Jehovah's Getuigen hebben verschillende belangrijke redenen, die allemaal met elkaar verbonden zijn, om ervoor te kiezen Halloween niet te vieren. Deze redenen vloeien voort uit hoe zij Gods Woord, de Bijbel, begrijpen. Hun grootste zorgen gaan over waar de feestdag vandaan komt en waar deze mee verbonden is:

Heidense oorsprong:

De reden die je het vaakst zult horen, is dat Halloween direct gekoppeld is aan oude heidense feesten, vooral een feest dat de Kelten Samhain noemden.¹ Ze leggen uit dat Samhain draaide om het geloof dat de doden met de levenden konden communiceren, het proberen te behagen van geesten en waarzeggerij – dingen waarvan zij geloven dat de Bijbel duidelijk zegt dat ze vermeden moeten worden.² Voor Jehovah's Getuigen maken deze oorsprongen de feestdag ongeschikt voor christenen die God puur en oprecht willen aanbidden.³#### Verband met geesten en het occulte:

Nauw verbonden met de oorsprong is de sterke link van Halloween met zaken als spiritisme, het occulte, spoken, goblins, heksen en demonen.¹ Jehovah's Getuigen geloven dat de Bijbel duidelijke waarschuwingen geeft over betrokkenheid bij spiritistische praktijken of demonische zaken.² Ze zijn van mening dat deelname aan Halloween, zelfs als het lijkt op onschuldig plezier, de ernst ervan kan bagatelliseren of hen zelfs kan verbinden met krachten die God niet goedkeurt.² Hun verlangen is om “ver weg te blijven van enig occultisme”.¹

Komt niet overeen met bijbelse principes:

Uiteindelijk komt hun keuze neer op hun toewijding om te volgen wat zij begrijpen dat de Bijbel leert. Ze passen principes toe zoals het geven van hun hele hart en toewijding aan alleen Jehovah⁵, gescheiden blijven van praktijken die verbonden zijn met valse religie of zaken die als geestelijk “onrein” worden beschouwd³, en het verwerpen van overtuigingen die ingaan tegen de Schrift (zoals de heidense ideeën over de dood die deel uitmaakten van Samhain).² Ze kiezen ervoor om elk feest te vermijden waarvan zij geloven dat het God zou onteren of verkeerde ideeën zou bevorderen.⁷

Deze beslissing laat zien hoeveel ze erom geven hun aanbidding puur te houden in Gods ogen. Ze doen hun best om hun geloof niet te vermengen met praktijken die zijn ontstaan in niet-christelijke overtuigingen, omdat ze dat soort vermenging zien als iets wat God niet zou accepteren. Ze geloven dat de geestelijke achtergrond van een feest er echt toe doet, ongeacht hoe mensen er vandaag de dag naar kijken. Hoewel velen Halloween nu zien als onschuldig plezier, los van de oude wortels, geloven Jehovah's Getuigen dat die wortels het iets maken dat ze niet met hun geloof kunnen vermengen.⁴

Nu zullen Jehovah's Getuigen je niet wijzen op één enkel vers waarin staat: “Vier Halloween niet”, omdat de feestdag zelf niet in de Bijbel staat.¹ In plaats daarvan kijken ze naar grotere principes en geboden in de Bijbel waarvan zij geloven dat ze van toepassing zijn op de oorsprong en praktijken van Halloween. Hier zijn enkele belangrijke teksten die hun denken sturen:

Deuteronomium 18:10-12:

Dit gedeelte vertelt Gods volk om zaken te vermijden zoals proberen de toekomst te voorspellen, magie beoefenen of proberen te praten met de doden of geesten. Jehovah's Getuigen zien dit als een duidelijke instructie van God om weg te blijven van elke poging om contact te leggen met de doden of betrokken te raken bij spiritisme, waarvan zij geloven dat het een groot deel was van het begin van Halloween.²#### Prediker 9:5:

Dit vers zegt: “De doden weten helemaal niets.” Ze gebruiken dit om het geloof te ondersteunen dat wanneer mensen sterven, ze bewusteloos zijn en niet met ons kunnen communiceren. Dit gaat rechtstreeks in tegen de oude Keltische overtuigingen achter Samhain, waarbij men dacht dat de geesten van de doden konden ronddwalen.²#### 1 Korinthiërs 10:20-21:

Hier waarschuwde de apostel Paulus christenen om geen “deelgenoten van demonen” te zijn of te delen in de “beker van demonen”. Jehovah's Getuigen passen dit toe op Halloween vanwege de banden met demonische figuren en griezelige thema's. Ze geloven dat meedoen zou betekenen dat je je associeert met krachten die tegen God zijn.²#### Efeziërs 6:11-12:

Dit gedeelte moedigt christenen aan om “standvastig te zijn tegen de listige daden van de Duivel” en herinnert hen eraan dat hun werkelijke strijd is “tegen de goddeloze geestelijke krachten”. Ze zien dit als een oproep om stand te houden tegen demonische invloeden, en deze niet te vieren, zelfs niet op een speelse manier, wat volgens hen gebeurt tijdens Halloween.²#### 2 Korinthiërs 6:14-17:

Deze tekst bevat de oproep: “‘Ga weg uit hun midden en scheid je af,’ zegt Jehovah, ‘en raak het onreine niet meer aan.’” Jehovah's Getuigen zien dit als een algemene regel die hen vertelt zich af te scheiden van alle praktijken, inclusief feestdagen, die voortkomen uit valse aanbidding, heidendom of overtuigingen die zij als geestelijk onzuiver beschouwen.³ Jesaja 65:11: Dit vers spreekt zich uit tegen degenen die “een tafel dekken voor de god van het Geluk”. Hoewel het niet direct over Halloween gaat, gebruiken ze het als onderdeel van hun reden om feestdagen te vermijden die gebaseerd zijn op bijgeloof of het aanbidden van iemand anders dan Jehovah.⁵

• 1 Johannes 5:21: Het eenvoudige gebod: “Behoed jezelf voor de afgoden”, wordt in brede zin begrepen als het vermijden van elke vorm van aanbidding of praktijk die afbreuk doet aan het geven van exclusieve toewijding aan Jehovah God.⁵

Zoals je ziet, is hun aanpak om deze grote, sturende principes uit de Bijbel – over het vermijden van afgodenaanbidding, spiritisme, bijgeloof, valse leringen (zoals contact met de doden) en geestelijk rein blijven – toe te passen op de geschiedenis en symbolen die zij verbonden zien met Halloween. Het gaat om het toepassen van principes, niet om het vinden van de naam van de feestdag zelf in de Bijbel.³

Begrijpen waar Halloween vandaan komt, helpt ons inzien waarom Jehovah's Getuigen er zo over denken. Geschiedenisboeken vertellen ons over het algemeen dat het verhaal van Halloween meer dan 2000 jaar geleden begint met een oud Keltisch feest genaamd Samhain (je spreekt het uit als “SAH-win”).⁸

Laten we terugkijken op Samhain:

Wanneer en wat:

Samhain was een heel belangrijke tijd voor de Kelten, meestal gevierd rond 31 oktober tot 1 november. Het markeerde het einde van de zomer, de laatste oogst en het begin van de winter – de “donkere helft” van het jaar, die ze vaak verbonden met de dood.⁹

Overtuigingen over geesten:

Een belangrijk geloof was dat tijdens Samhain de grens tussen onze wereld en de geestenwereld heel dun werd.¹¹ Ze dachten dat dit geesten van de doden, en andere wezens zoals feeën, in staat stelde om over te steken en op aarde te wandelen.⁸ Ze eerden misschien hun voorouders, maar ze waren ook bang voor geesten die problemen konden veroorzaken.¹⁰#### Wat ze deden:

Om met deze geestelijk geladen tijd om te gaan, deden de Kelten verschillende dingen:

• Vreugdevuren: Grote gemeenschappelijke vreugdevuren waren erg belangrijk. Ze kunnen bedoeld zijn geweest voor reiniging, bescherming, waarzeggerij of het brengen van offers.⁹ Mensen namen soms vuur van het grote vreugdevuur om hun eigen huisvuur opnieuw aan te steken.¹¹
• Offers: Ze offerden dieren, gewassen en misschien zelfs mensen (sommigen denken dit op basis van vondsten, zoals lichamen in veenmoerassen) om hun goden of voorouders te behagen.⁹
• Kostuums: Mensen droegen kostuums, soms dierenhuiden, misschien om zich te verbergen voor boze geesten of om zich als de geesten zelf te gedragen.⁸
• Offers (eten): Ze lieten eten en drinken achter om ronddwalende geesten te kalmeren of voorouders te eren.¹¹ Dit zou de oorsprong kunnen zijn van 'trick-or-treat'.⁸ Latere veranderingen: Later vermengden de Romeinen Samhain met hun eigen feesten voor de doden (Feralia) en een godin van het fruit (Pomona, misschien de reden waarom we appeltradities hebben).⁹ Daarna probeerde het christendom christelijke feestdagen op deze data te plaatsen.⁹

Hoe Jehovah's Getuigen naar deze oorsprong kijken:

Voor Jehovah's Getuigen zijn deze heidense wortels niet zomaar interessante geschiedenisfeitjes; ze vormen de kern van de zaak.¹ Ze zien de focus van Samhain op praten met de doden, het behagen van geesten, waarzeggerij en de bijbehorende rituelen als gebaseerd op “valse overtuigingen over de doden en onzichtbare geesten, of demonen”.² Ze geloven dat dit precies de dingen zijn waar de Bijbel tegen waarschuwt (zoals we bespraken in vraag 3).

Ze zien de Halloween-gebruiken van vandaag ook als direct voortkomend uit deze oude heidense praktijken.²

• Kostuums dragen? Ze zien dat voortkomen uit het heidense idee van verkleden om geesten te misleiden of zich als hen voor te doen.²
• Trick-or-treat? Ze koppelen dat aan het oude gebruik om eten te geven om geesten te behagen of de latere praktijk van “souling” (eten krijgen in ruil voor gebeden voor de doden).²
• Pompoenen uithollen? Ze herleiden dat tot uitgeholde knollen met kaarsen, waarvan wordt gezegd dat ze zielen voorstellen die vastzitten in het vagevuur — nog een idee waarvan zij geloven dat het niet in de Bijbel staat.²

Vanuit hun standpunt is er een duidelijke lijn die modern Halloween-plezier direct verbindt met oude heidense religieuze activiteiten gericht op spiritisme en verkeerde ideeën over de dood. Ze wijzen er ook op dat sommige moderne groepen, zoals wicca's, nog steeds Samhain vieren op Halloween, wat zij zien als meer bewijs van het blijvende heidense karakter ervan.⁶

Naarmate het christendom zich verspreidde door gebieden zoals het Romeinse Rijk en Europa, kwam het in aanraking met culturen die al hun eigen populaire feesten en tradities hadden, die diep verweven waren met het leven van de mensen.¹⁶ Uitzoeken hoe ze moesten omgaan met deze vieringen, zoals die rond de tijd van Samhain, was een echte uitdaging voor de vroege Kerk. De geschiedenis vertelt ons dat ze vaak een strategie probeerden van het overnemen, ombuigen of vervangen van deze heidense feestdagen door christelijke.⁹

Het instellen van christelijke feestdagen:

• Al in 609 na Chr. begon paus Bonifatius IV met “Allerheiligen” op 13 mei. Hij zou hiervoor zelfs het Pantheon in Rome hebben gebruikt, dat voorheen een heidense tempel was.¹⁸
• Later, in de 8e eeuw, verlegde paus Gregorius III de focus naar het eren van alle de heiligen (niet alleen martelaren) en verplaatste de datum naar 1 november.⁸ Deze datum viel heel dicht bij de tijd van het Keltische Samhain-feest.
• Rond het jaar 1000 na Chr. maakte de Kerk 2 november officieel tot “Allerzielen”, een dag die specifiek bedoeld was om te bidden voor de zielen van mensen die gestorven waren.⁹

Waarom ze dat deden:

Veel historici geloven dat deze veranderingen, althans gedeeltelijk, een weloverwogen plan waren om een christelijk alternatief te bieden in plaats van de populaire heidense feesten over de doden. Dit kon het voor mensen die zich tot het christendom bekeerden makkelijker maken om oude gewoonten achter zich te laten en hen dichter bij de Kerk brengen.⁹ We hebben zelfs een oud manuscript uit de 12e eeuw waarin staat dat kerkleiders zagen dat christenen deelnamen aan heidense zonnegodvieringen op 25 december, dus besloten ze de viering van Jezus' geboorte op diezelfde dag te plaatsen om de heidense invloed tegen te gaan.¹⁷ Evenzo vertelde paus Gregorius I rond 601 na Chr. aan missionarissen in Engeland dat ze heidense tempels niet moesten afbreken, maar ze moesten reinigen en gebruiken voor christelijke aanbidding. Hij stelde ook voor om heidense feesten te vervangen door vieringen ter ere van christelijke martelaren, in de hoop de overgang voor mensen soepeler te maken.¹⁹ Hoe Halloween aan zijn naam kwam: De naam “Halloween” zelf toont deze geschiedenis. 1 november (Allerheiligen) werd “All Hallows’ Day” genoemd (“hallow” betekent heilig). Dus de avond ervoor, 31 oktober, werd “All Hallows’ Eve”, wat uiteindelijk werd afgekort tot “Hallowe’en” of “Halloween”.⁸

Maar deze strategie van overnemen of vervangen raakte de heidense elementen niet altijd volledig kwijt. Vaak liep het uit op een vermenging, waarbij heidense gebruiken bleven bestaan maar dan met een christelijk label.¹⁶ Allerzielen werd bijvoorbeeld soms gevierd met vreugdevuren en optochten, net als Samhain.⁹ Tradities zoals appels happen (misschien verbonden met die Romeinse godin Pomona) en dingen die te maken hadden met “zielenkoeken” of het tevredenstellen van geesten bleven bestaan.⁸ Deze geschiedenis, waarbij heidense wortels soms bleven hangen, zelfs nadat de Kerk probeerde dingen te veranderen, geeft extra gewicht aan de zorg van Jehovah’s Getuigen dat dergelijke feestdagen spiritueel twijfelachtig kunnen zijn vanwege hun oorsprong.

Veel mensen zien Halloween-dingen zoals kinderen die zich verkleden, snoep ophalen bij de deuren en pompoenen uithollen vandaag de dag als onschuldig plezier, volledig los van enige oude religieuze betekenis.⁶ Maar Jehovah’s Getuigen kijken anders naar deze moderne activiteiten. Waarom? Omdat ze geloven dat je niet zomaar kunt negeren waar deze gebruiken vandaan komen en wat ze oorspronkelijk symboliseerden.²

Zij zien deze gebruiken niet als neutraal plezier. Ze beschouwen ze als dingen die direct voortgekomen zijn uit heidendom en spiritisme 2:

• Kostuums: Zij zien dit als iets dat voortkomt uit de oude Kelten die vermommingen droegen om de geesten voor de gek te houden of na te doen waarvan zij geloofden dat ze tijdens Samhain op aarde rondwaarden.²
• Trick-or-Treating (Snoep of je leven): Zij koppelen dit aan het heidense gebruik om voedsel te geven om geesten te kalmeren of het latere middeleeuwse gebruik van “souling”, waarbij mensen “zielenkoeken” kregen voor het bidden voor de doden.²
• Jack-o’-lanterns (Pompoenlantaarns): Zij herleiden deze tot uitgeholde knollen met kaarsen, waarvan sommigen zeggen dat ze stonden voor zielen die vastzaten in het vagevuur — een idee waarvan Jehovah’s Getuigen geloven dat het niet in de Bijbel wordt onderwezen.²
• Spookachtige dingen (geesten, heksen, enz.): Zij zien dit als het bagatelliseren van, of zelfs het aanmoedigen van interesse in, het occulte en spiritisme, waar de Bijbel tegen waarschuwt.¹

Om uit te leggen waarom de oorsprong zo belangrijk voor hen is, deelde een Getuige een voorbeeld: de meeste mensen zouden erg overstuur zijn als hun buren zich zouden verkleden als nazi's, ongeacht wat hun bedoeling was, omdat de Oorsprong en betekenis van nazi-uniformen diep beledigend zijn. Op een soortgelijke manier vinden Jehovah’s Getuigen de ideeën die worden vertegenwoordigd door de traditionele figuren van Halloween (zoals duivels, boze geesten, heksen) beledigend omdat ze gekoppeld zijn aan krachten die tegen God zijn, en ze willen er niets mee te maken hebben.⁴

Dus, zelfs deelnemen aan de schijnbaar “leuke” onderdelen van Halloween wordt gezien als iets dat mogelijk hun standpunt tegen spiritisme verzwakt en praktijken met onbijbelse wortels ondersteunt.² Zij geloven dat het doen van deze dingen, zelfs met onschuldige bedoelingen, nog steeds gezien kan worden als “deelgenoten van demonen” 2 of het niet “ophouden met het aanraken van het onreine” ³. Ze accepteren in feite niet het idee dat alleen omdat iets populair of gecommercialiseerd wordt, het de spirituele problemen die aan de oorsprong verbonden zijn verliest. Voor hen zijn de geschiedenis en de spirituele betekenis het belangrijkst.² Sommigen maken zich ook zorgen dat, zelfs als het als leuk wordt gezien, deze vieringen nog steeds schadelijk kunnen zijn door een ongezonde nieuwsgierigheid naar het occulte of spirituele krachten aan te wakkeren.⁶

Laten we naar deze tabel kijken om het verschil in perspectief te zien:

Halloween-element	Interpretatie/zorg van Jehovah’s Getuigen (gebaseerd op bronnen)	Algemeen modern beeld (geïmpliceerde context)
Kostuums	Voortgekomen uit heidense vermommingen om geesten voor de gek te houden/na te doen.2 Vertegenwoordigt verbinding met spirituele figuren.	Plezier, doen alsof, creatief zijn, fantasie gebruiken.6
Trick-or-Treating	Voortgekomen uit het kalmeren van geesten met traktaties of middeleeuws “souling” (bidden voor de doden).2 Gekoppeld aan onbijbelse ideeën over de dood.	Plezier in de gemeenschap, kinderen die gratis snoep krijgen, onschadelijke traditie.34
Jack-o’-lanterns (Pompoenen)	Voortgekomen uit knollantaarns die zielen in het vagevuur vertegenwoordigden.2 Gekoppeld aan valse religieuze ideeën.	Herfstdecoratie, traditie, leuke knutselactiviteit.
Spookachtige decoraties/beelden	Vertegenwoordigt/bagatelliseert spiritisme, demonen, de dood, het occulte.1 In strijd met het vermijden van “onreine” dingen en het verzetten tegen boze geesten.	Onschadelijk plezier, spanning, seizoensdecoraties, onschuldige griezels.6

Deze vergelijking helpt duidelijker te maken waarom Jehovah’s Getuigen ervoor kiezen niet deel te nemen, zelfs niet aan activiteiten die anderen als gewoon seculier plezier zien. Hun focus blijft stevig liggen op de oorsprong en wat zij geloven dat de spirituele implicaties zijn.

Aangezien Jehovah’s Getuigen Halloween en vele andere algemene feestdagen overslaan, vraag je je misschien af: wat doen ze dan in plaats daarvan? En hebben hun kinderen het gevoel dat ze al het plezier missen? Welnu, hun geschriften en manier van leven laten zien dat ze zich richten op andere dingen die hen vreugde brengen.¹

Focus op zegeningen het hele jaar door:

In plaats van hun jaar te plannen rond traditionele feestdagen, steken Jehovah’s Getuigen het hele jaar door hun energie in positieve activiteiten.⁷ Hun focus omvat:

Familie eerst: Ze hechten enorm veel belang aan het gezinsleven en het doorbrengen van heerlijke kwaliteitstijd samen.³⁷ Dit kan betekenen dat ze samen eten, praten over hun dag, spelletjes spelen of gewoon plezier hebben als gezin.³⁸

Goed, schoon plezier:

Ze moedigen recreatie aan die de geest verfrist en in lijn is met Bijbelse principes.³⁹ Denk aan dingen als picknicken, geschikte spelletjes spelen, kamperen, wandelen, interessante plaatsen bezoeken, genieten van Gods prachtige schepping, muziek maken of gewoon samen ontspannen.³⁸ Ouders organiseren en begeleiden dit plezier vaak, soms samen met andere gezinnen van Getuigen, wat sterke vriendschappen opbouwt met medegelovigen.³⁸

Spirituele rijkdom:

Het hart van hun leven is gericht op spirituele zaken.²⁶ Dit betekent regelmatig naar hun gemeentevergaderingen gaan (meestal twee keer per week) om te leren en te genieten van omgang, persoonlijk en als gezin de Bijbel bestuderen, bidden, diep nadenken over Gods Woord en hun geloof delen met anderen in hun openbare bediening.⁴³ Deze activiteiten geven hen structuur, gemeenschap, een gevoel van doelgerichtheid en diepe vreugde.³⁸

Geven vanuit het hart: In plaats van het geven van cadeaus te bewaren voor feestdagen zoals Kerstmis of verjaardagen, kunnen ze op andere momenten gedurende het jaar cadeaus geven, gewoon zomaar, of om persoonlijke prestaties te vieren.⁷

Hebben ze het gevoel dat ze iets missen?

Publicaties van Jehovah’s Getuigen spreken direct over het idee dat hun kinderen zich buitengesloten zouden kunnen voelen omdat ze geen algemene feestdagen vieren. Ze zeggen consequent dat dit gewoon niet het geval is.¹ Hier is waarom:

• Ze ervaren het hele jaar door vreugde en ontvangen liefde (zoals cadeaus), niet alleen op bepaalde dagen.⁷
• Hun leven is vol betekenisvolle activiteiten, sterke familiebanden en een liefdevolle, ondersteunende gemeenschap binnen hun geloof.³⁸
• Ze zien het overslaan van deze feestdagen niet als iets verliezen, maar als het maken van een principiële keuze uit liefde voor God en gehoorzaamheid aan Zijn Woord.⁴ Het maken en uitleggen van deze keuzes kan hun geloof en hun gevoel van wie ze zijn zelfs versterken.⁴

Je ziet, hun leven heeft een ander soort ritme. In plaats van de gebruikelijke vakantiekalender te volgen, stroomt hun leven volgens hun spirituele activiteiten en gezinsleven, allemaal verweven met hun geloof. Deze andere manier van leven biedt zijn eigen speciale bronnen van vreugde, viering (zoals hun bijeenkomsten of congressen 42) en gemeenschapsverbinding. Dit helpt voorkomen dat ze het gevoel hebben iets te missen van traditionele feestdagen. Zoals een vader die Getuige is deelde, is het de liefde en de tijd die samen als gezin wordt doorgebracht die echt geluk brengt, niet alleen de specifieke gelegenheid.³⁸

Terwijl we hebben onderzocht waarom Jehovah’s Getuigen ervoor kiezen Halloween niet te vieren, vinden we een besluit dat diep geworteld is in hoe zij de Bijbel begrijpen en hun sterke verlangen naar wat zij zien als zuivere aanbidding. Hun belangrijkste redenen richten zich op het begin van de feestdag in het oude heidense feest van Samhain, de verbindingen met spiritisme en het occulte, en hoe ze voelen dat het botst met belangrijke Bijbelse principes over het vermijden van afgoderij, het correct begrijpen van de dood en gescheiden blijven van spiritueel onreine praktijken.

Voor degenen onder ons buiten hun geloof betekent het begrijpen van hun perspectief op Halloween dat we de consistentie van hun overtuigingen erkennen, waarderen waarom oorsprong zo belangrijk voor hen is, en hun oprechte keuze respecteren, zelfs als wij er anders over denken. Hoewel de praktijken kunnen variëren, is een rode draad onder veel gelovigen de wens om God te eren volgens hun eigen begrip en geweten. Het benaderen van deze verschillen met vriendelijkheid en respect helpt ons de diverse manieren waarop mensen hun geloof uiten beter te begrijpen en te waarderen.