16 KJV Bijbelverzen over een ronde aarde, haar fundamenten en haar vier hoeken

Jesaja 40:22

“Hij is het, Die daar troont boven het rond der aarde, en de inwoners daarvan zijn als sprinkhanen; Die de hemelen uitspant als een dunne doek, en hen uitbreidt als een tent om te bewonen:”

Reflectie: Jesaja plaatst de cirkel van de aarde naast de hemel die is uitgespannen “als een gordijn” en uitgespreid “als een tent”, waarbij de mensen beneden er voor degene die boven hen troont uitzien “als sprinkhanen”. Het volgende vers zegt dat hij “de vorsten tot niets maakt”, en een paar regels verder vraagt God: “Aan wie zult gij mij dan vergelijken, of zal ik gelijk zijn?” (40:25). Het woord voor cirkel is chug, wat Brown-Driver-Briggs vertaalt als “gewelf”.

Job 22:14

“Dikke wolken zijn een bedekking voor Hem, zodat Hij niet ziet; en Hij wandelt in de kring van de hemel.”

Reflectie: Elifaz de Temaniet is aan het woord (22:1), en hij legt Job woorden in de mond: “En gij zegt: Hoe weet God het? Kan hij oordelen door de donkere wolk heen?” (22:13). Dit vers sluit de visie af die Elifaz aan Job toeschrijft, een God die wandelt “in de omloop van de hemel” boven de wolken en niet ziet. “Omloop” vertaalt chug, het zelfstandig naamwoord dat Jesaja 40:22 gebruikt voor “de cirkel van de aarde”.

Spreuken 8:27

“Toen Hij de hemelen bereidde, was ik daar; toen Hij een passer afbakende over het oppervlak van de diepte:”

Reflectie: Wijsheid is de spreker; het hoofdstuk opent met: “Roept de wijsheid niet? En laat het verstand zijn stem niet horen?” (8:1). Hier zegt ze dat ze aanwezig was toen God de hemel maakte en “een cirkel trok op het oppervlak van de diepte”. Cirkel wordt hier gebruikt in de oudere betekenis van een kring, en het Hebreeuws is chug opnieuw. Twee verzen later geeft God de zee “zijn verordening, dat de wateren zijn gebod niet zouden overschrijden” (8:29).

Job 26:10

“Hij heeft de wateren met grenzen omcirkeld, totdat dag en nacht ten einde zijn.”

Reflectie: Job is aan het woord (26:1), en somt Gods werken op. Het werkwoord is het verwante Hebreeuwse chug, een cirkel trekken. Brown-Driver-Briggs vertaalt de regel als “heeft als een cirkel een grens getrokken”, vat het op als “van de horizonlijn”, en verwijst de lezer naar Spreuken 8:27. Het volgende vers gaat over “de pilaren van de hemel”, die “beven en verbaasd zijn door zijn bestraffing” (26:11).

Job 26:7

“Hij spant het noorden uit over de lege plaats, en hangt de aarde aan niets.”

Reflectie: In dezelfde toespraak als Job 26:10 zegt Job dat God het noorden uitspant “over de lege ruimte” en de aarde ophangt “aan niets”. Het volgende vers blijft bij de hemel: “Hij bindt de wateren in zijn dikke wolken; en de wolk scheurt niet onder hen” (26:8). Job beëindigt de lijst door te zeggen hoe weinig het omvat: “Zie, dit zijn de randen van zijn wegen: maar hoe klein een deel wordt er van hem gehoord?” (26:14).

Psalm 24:1-2

“Van de HEERE is de aarde en haar volheid, de wereld en zij die daarin wonen. Want Hij heeft haar op de zeeën gegrondvest, en haar op de stromen gevestigd.”

Reflectie: De psalm claimt de aarde en iedereen die erop is voor de Heer, en het tweede vers geeft de reden met “Want”: hij grondvestte de wereld “op de zeeën” en vestigde haar “op de stromen”.

Psalm 75:3

“De aarde en al haar bewoners zijn gesmolten: Ik houd de pilaren ervan in stand. Sela.”

Reflectie: God is de spreker vanaf het tweede vers: “Wanneer ik de samenkomst zal ontvangen, zal ik rechtvaardig oordelen.” Wanneer de aarde en haar bewoners “smelten”, houdt hij haar pilaren omhoog. De psalm waarschuwt vervolgens de hoogmoedigen dat “verhoging niet komt van het oosten, noch van het westen, noch van het zuiden. Maar God is de rechter” (75:6-7).

Psalm 93:1

“De HEERE regeert, Hij is met majesteit bekleed; de HEERE is bekleed met kracht, waarmee Hij Zichzelf omgord heeft: ook is de wereld bevestigd, zodat zij niet wankelt.”

Reflectie: De psalm opent met de Heer die regeert, bekleed met majesteit en kracht, en zegt dat de wereld “niet wankelen kan”. Vers 2 vervolgt: “Uw troon is van oudsher vastgesteld: gij zijt van eeuwigheid” (93:2). De stromen verheffen hun stem in 93:3, en “De HEERE in de hoogte is machtiger dan het gedruis van vele wateren” (93:4). Psalm 104:5 zegt hetzelfde over de fundamenten, “dat zij niet wankelen voor eeuwig”.

Jeremia 31:37

“Zo zegt de HEERE: Als de hemel daarboven gemeten kan worden, en de fundamenten van de aarde daaronder doorgrond kunnen worden, zal Ik ook al het nageslacht van Israël verwerpen om alles wat zij gedaan hebben, zegt de HEERE.”

Reflectie: Dit is een belofte aan Israël, gedaan in twee bij elkaar passende delen. In 31:35-36 zegt de Heer dat als de verordeningen van de zon, maan en sterren ophouden, Israël zal ophouden een natie te zijn. Hier zegt hij dat als de hemel gemeten kan worden en de fundamenten van de aarde “beneden doorgrond” kunnen worden, hij het nageslacht van Israël zal verstoten. De belofte blijft geldig zolang geen van beide dingen kan worden gedaan.

Job 38:4-6

“Waar was jij toen Ik de fundamenten van de aarde legde? Vertel het, als je inzicht hebt. Wie heeft de maten ervan bepaald, als je het weet? Of wie heeft het meetsnoer erover uitgespannen? Waarop zijn de fundamenten ervan vastgehecht? Of wie heeft de hoeksteen ervan gelegd;”

Reflectie: De Heer antwoordt Job “vanuit de storm” (38:1). Nadat hij heeft gevraagd: “Wie is dit die de raad verduistert door woorden zonder kennis?” (38:2), richt hij zich tot de aarde en spreekt erover in termen van een bouwer: fundamenten, maten, een richtsnoer dat erover is uitgespannen, en een hoeksteen, gelegd “Toen de morgensterren tezamen zongen, en al de zonen van God juichten van vreugde” (38:7). Job wordt gevraagd om “te verklaren, indien gij inzicht hebt”.

Job 38:14

“Zij wordt veranderd als leem onder een zegel; en zij staan als een kleed.”

Reflectie: In de twee verzen daarvoor vraagt God of Job de morgen heeft bevolen om “de einden van de aarde te grijpen, opdat de goddelozen daaruit zouden worden geschud” (38:12-13). Dit vers zegt “Het wordt veranderd als klei onder een zegel”, het beeld van een zegel dat in zachte klei wordt gedrukt, en “zij staan als een kleed”. Het volgende vers zegt dat de goddelozen hun licht verliezen (38:15). “Einden” in 38:13 is het Hebreeuwse kanaph, het woord dat Jesaja 11:12 gebruikt voor “hoeken”.

Job 38:18

“Hebt u de breedte van de aarde waargenomen? Verklaar het, als u het allemaal weet.”

Reflectie: De vraag komt in een reeks plaatsen waar Job niet is geweest: “de bronnen van de zee”, “het onderzoek van de diepte” en “de poorten van de dood” daarvoor (38:16-17), en de woning van het licht en de plaats van de duisternis daarna (38:19). Vragend of hij de breedte van de aarde heeft waargenomen, voegt God toe: “verklaar het, indien gij het al weet”, dezelfde uitdaging die Hij stelde over de fundamenten in 38:4.

Psalm 19:4-6

“Hun richtsnoer is uitgegaan over de hele aarde, en hun woorden tot het einde van de wereld. In hen heeft Hij een tent voor de zon geplaatst, die is als een bruidegom die uit zijn kamer komt, en zich verheugt als een sterke man om een wedloop te lopen. Zijn uitgang is van het einde van de hemel, en zijn omloop tot de einden ervan: en er is niets verborgen voor de hitte ervan.”

Reflectie: De psalm begint met “De hemelen vertellen Gods eer” (19:1) en zegt: “Er is geen spraak en er zijn geen woorden, waarbij hun stem niet wordt gehoord” (19:3). De zon komt tevoorschijn “als een bruidegom”, verheugt zich “als een held om een pad te lopen” en gaat uit “van het einde van de hemel” met “zijn omloop tot de einden daarvan”. Paulus citeert vers 4 in Romeinen 10:18, met “geluid” waar de psalm “lijn” heeft: “hun geluid is uitgegaan over de gehele aarde, en hun woorden tot aan de einden van de wereld.”

Prediker 1:5

“Ook de zon komt op, en de zon gaat onder, en haast zich naar zijn plaats waar hij opkwam.”

Reflectie: De Prediker, wiens thema “IJdelheid der ijdelheden” is (1:2), stelt de aarde die “in eeuwigheid blijft” tegenover generaties die voorbijgaan (1:4), en somt dan de zon op, de wind die “wederkeert naar zijn omgangen” (1:6) en de rivieren die terugkeren naar de plaats waar ze vandaan kwamen (1:7). De zon komt op, gaat onder en “hij hijgt naar zijn plaats, waar hij opging”. De lijst leidt tot “er is niets nieuws onder de zon” (1:9).

Jesaja 11:12

“En Hij zal een banier opheffen voor de volken, en zal de verdrevenen van Israël verzamelen, en de verstrooiden van Juda bijeenbrengen van de vier hoeken van de aarde.”

Reflectie: “In die dag”, zegt het hoofdstuk, zal de Heer het overblijfsel van zijn volk terugwinnen uit Assyrië, Egypte, Pathros, Cusj, Elam, Sinear, Hamath “en van de eilanden der zee” (11:11). Dit vers verzamelt hen “van de vier hoeken der aarde”. Hoeken vertaalt kanaph, een woord voor vleugels of randen, dat Brown-Driver-Briggs ook vermeldt in Job 38:13 voor “de einden van de aarde”.

Openbaring 7:1

“En na deze dingen zag ik vier engelen staan op de vier hoeken van de aarde, die de vier winden van de aarde vasthielden, opdat de wind niet zou waaien op de aarde, noch op de zee, noch op enige boom.”

Reflectie: Johannes ziet vier engelen op de vier hoeken van de aarde die de vier winden tegenhouden. Een andere engel komt “van de opgang der zon, hebbende het zegel van de levende God” en zegt tegen hen: “Beschadigt de aarde niet, noch de zee, noch de bomen, totdat wij de dienstknechten van onze God aan hun voorhoofden verzegeld hebben” (7:2-3). Het Grieks is gonia, hoek, en Thayer’s lexicon legt “de vier hoeken van de aarde” uit als de vier uiterste grenzen ervan. Openbaring 20:8 gebruikt dezelfde uitdrukking, die de King James Version vertaalt als “de vier kwartieren van de aarde”.