Sprinkhanen in de Bijbel: Ramp, dieet en een leger

Sprinkhanen in de Bijbel zijn een ramp, een dieet en een leger. Ze zijn ook het onderwerp van een van de meest genereuze zinnen in de profeten.

Wat een sprinkhanenplaag werkelijk is

Het is de moeite waard om dit te weten vóór de verzen, omdat het beeld anders zijn kracht verliest.

Woestijnsprinkhanen veranderen wanneer ze samenkomen. Solitaire individuen zijn groen en onschadelijk; onder de juiste omstandigheden veranderen ze binnen een generatie van kleur, vorm en gedrag, en gaan ze zwermen. Een zwerm kan honderden vierkante kilometers beslaan en in één dag opeten wat tienduizenden mensen zou voeden.

Er is geen verdediging tegen. Het arriveert, en dan zijn de velden verdwenen.

De plaag

Exodus 10 is de achtste plaag, en de beschrijving is precies over de nasleep: Er bleef niets groens over aan bomen of planten in het hele land Egypte. (Exodus 10:15)

De ambtenaren van Farao hadden hem al gevraagd het volk te laten gaan voordat het zover was. Beseft u nog niet dat Egypte verwoest is? (Exodus 10:7) Zij konden zien wat er aan zat te komen en hij niet.

Joel

Het hele boek Joël begint met een sprinkhaneninvasie, en de opening is een vraag aan de oudste mensen die aanwezig zijn:

Is zoiets ooit gebeurd in uw dagen of in de dagen van uw voorouders? (Joël 1:2)

Vervolgens een beschrijving van de zwerm als een leger — rennend als krijgers, muren beklimmend, in een rij marcherend zonder af te wijken — wat geen overdrijving is, maar een nauwkeurige observatie van hoe een zwerm zich beweegt.

En dan, na de ramp en de oproep tot bekering, een van de meest verrassende beloften in de Schrift:

Ik zal u vergoeden voor de jaren die de sprinkhanen hebben opgegeten. (Joël 2:25)

Niet de oogst. De jaren. Wat de zwerm nam was niet alleen voedsel, maar ook tijd — een groeiseizoen, en het seizoen daarna dat werd besteed aan herstel.

Dat is de belofte waar mensen naar terugkeren, en het is de moeite waard om deze in zijn context te lezen: het is gericht aan een volk aan wie net was verteld dat de ramp verdiend was.

De sprinkhanen die niemand verwacht

Twee kleinere kanttekeningen die het beeld veranderen.

Sprinkhanen zijn voedsel en toegestaan: Van deze mag u elke soort sprinkhaan, sabelsprinkhaan, krekel of veldsprinkhaan eten. (Leviticus 11:22) Het zijn de enige insecten die de wet toestaat.

Dat is waarom het detail over Johannes de Doper niet excentriek is, maar armoedig: Johannes droeg kleding van kameelhaar, met een leren riem om zijn middel, en hij at sprinkhanen en wilde honing. (Marcus 1:6) Hij at wat de woestijn bood en wat de wet toestond.

En Spreuken, in een lijst van kleine dingen die wijs zijn: sprinkhanen hebben geen koning, toch trekken ze in gelederen op (Spreuken 30:27).

Hetzelfde schepsel, in dezelfde Bijbel, als een beeld van orde die bereikt wordt zonder dat iemand de leiding heeft.

Waar sprinkhanen voor staan

Niet kwaadaardig, wat de lezing is die meestal wordt aangeboden. In Exodus en Joël is de zwerm een instrument, en de tekst zegt dat duidelijk — God noemt het mijn grote leger dat ik onder u heb gestuurd (Joël 2:25).

Waar ze voor staan is verlies dat niet kan worden tegengehouden en niet door het individu verdiend is. Een boer wiens veld wordt opgegeten, deed niets anders dan de boer wiens veld werd gespaard.

Dat is waarom de belofte in Joël ertoe doet. Het is gericht aan het soort verlies dat niemand had kunnen voorkomen, en het verklaart het verlies niet. Het biedt aan om de jaren goed te maken.

Veelgestelde vragen

Wat symboliseren sprinkhanen in de Bijbel?

Onvermijdelijk verlies, en een instrument in plaats van iets kwaadaardigs. In Joël 2:25 noemt God de zwerm “mijn grote leger dat ik onder u heb gestuurd.”

Wat betekent “de jaren die de sprinkhanen hebben gegeten”?

Joël 2:25 belooft niet de terugbetaling van de oogst, maar van de jaren — het groeiseizoen en het herstel daarna.

At Johannes de Doper echt sprinkhanen?

Ja. Het zijn de enige insecten die de wet toestaat (Leviticus 11:22), en Marcus 1:6 beschrijft een dieet van wat de woestijn bood.

Waarom prijst Spreuken sprinkhanen?

Spreuken 30:27 noemt ze onder de kleine wijze dingen: “sprinkhanen hebben geen koning, toch trekken ze in gelederen op.”