Bridget staat niet in de Bijbel. Het is de Engelse vorm van het Ierse Brighid, afkomstig van een oude Keltische naam die “de verhevene” betekent. De naam behoorde toe aan een Ierse godin voordat deze werd gedragen door Sint-Brigida van Kildare, de vijfde-eeuwse abdis door wie het een christelijke naam werd.

Waar komt de naam Bridget vandaan?
Bridget is een verengelste vorm van het Ierse Brighid, Oudiers Brigit, dat afkomstig is van het Keltische Brigantī, “de verhevene” of “de hoge”. In de Ierse mythologie was Brigid een godin en een dochter van de Dagda. Het Glossarium van Cormac, in de 9e eeuw geschreven door christelijke schriftgeleerden in Ierland, noemt haar de godin die door dichters werd aanbeden en linkt haar aan genezing en smeedkunst via twee zussen met dezelfde naam.
De heilige veranderde hoe de Ieren de naam gebruikten. Vanwege haar beschouwden de Ieren de naam lang als heilig, en deze kwam daar pas in de 17e eeuw algemeen in gebruik. De naam heeft geen Hebreeuwse oorsprong en geen Hebreeuwse betekenis.
De naam kent vele vormen. Iers en Engels hebben Brigid, Bríd en Bride, met de koosnaam Biddy. Brigitte is Frans en Duits, Brigida Italiaans, Brígida Spaans en Portugees, en Brygida Pools. Birgitta, Birgit en Britt zijn Scandinavisch, en de Welshe vorm is Ffraid.
In de Verenigde Staten was Bridget het populairst in de jaren 70, met een piek op de 112e plaats onder meisjesnamen in 1973, en in 2025 stond de naam op de 724e plaats.

Staat Bridget in de Bijbel?
Niemand in het Oude of Nieuwe Testament heet Bridget, Brigid of Brigitte. De naam is Iers en pre-christelijk, en de heilige die er voor het eerst een christelijke naam van maakte, leefde meer dan drie eeuwen nadat het Nieuwe Testament was geschreven.

Sint-Brigida van Kildare
Brigida leefde van ongeveer 451 tot ongeveer 525. Rond 480 stichtte ze een klooster in Kildare voor zowel mannen als vrouwen, en ze was de eerste abdis, werkend met Conleth, de eerste bisschop. Het klooster werd bekend om zijn scriptorium, en het Boek van Kildare dat daar werd gemaakt, werd door middeleeuwse schrijvers geprezen om zijn illuminaties. Brigida is een van de drie beschermheiligen van Ierland, samen met Patrick en Columba.
Er is weinig zeker over haar leven. De vroege verslagen zijn grotendeels anekdotes en wonderverhalen, waarvan sommige geworteld zijn in de pre-christelijke Ierse folklore, en sommige geleerden denken dat de heilige kenmerken van de godin met dezelfde naam overnam, of zelfs dat ze begon als de godin in christelijke vorm. Eeuwenlang werd er in Kildare ter ere van haar een vuur brandende gehouden, wellicht als voortzetting van een pre-christelijke praktijk.
Haar feestdag is 1 februari, de datum van Imbolc, het oude Gaelic festival dat het begin van de lente markeerde. Op haar dag vlechten mensen traditioneel Brigid-kruisen van biezen en bezoeken ze heilige bronnen. Sinds 2023 heeft Ierland een officiële feestdag voor Sint-Brigida, op de eerste maandag van februari of op 1 februari wanneer deze op een vrijdag valt. Het is de eerste Ierse officiële feestdag die naar een vrouw is vernoemd.

Sint-Birgitta van Zweden
De andere beroemde heilige met deze naam is Birgitta van Zweden, die stierf in 1373. Haar naam is hoogstwaarschijnlijk een Scandinavische vorm van Bridget, via het Latijnse Brigitta, hoewel het ook afkomstig kan zijn van de naam van haar vader, Birger. Ze trouwde op 13-jarige leeftijd met Ulf Gudmarsson en kreeg acht kinderen, waaronder de heilige Catharina van Vadstena. Ze stichtte de Orde van de Allerheiligste Verlosser, bekend als de Birgittinessen, met een dubbelklooster in Vadstena, en vanaf 1350 woonde ze in Rome, waar ze er bij de pausen op aandrong terug te keren uit Avignon en de visioenen optekende die later werden gepubliceerd als haar Openbaringen. Ze stierf in Rome op 23 juli, wat haar feestdag is. Ze werd in 1391 heilig verklaard en in 1999 riep paus Johannes Paulus II haar uit tot een van de beschermheiligen van Europa.
Een van haar visioenen veranderde de manier waarop de geboorte van Jezus werd geschilderd. Het Evangelie van Lucas zegt alleen dat Maria “haar eerstgeboren zoon baarde en hem in doeken wikkelde en in een kribbe legde, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg” (Lucas 2:7). Tegen het einde van haar leven beschreef Birgitta dat ze het kind op schone doeken op de grond zag liggen en licht zag uitstralen, en de Maagd knielend in gebed voor hem zag. In de 15e en 16e eeuw werd de knielende Maagd, biddend tot haar kind, een van de meest gebruikelijke manieren om de Geboorte van Christus af te beelden, waarbij het oudere beeld van Maria die na de geboorte lag, grotendeels werd vervangen.

Gerelateerde artikelen
- Bijbelstudie: Waar is het kerstverhaal te vinden in de Schrift?
- Staat jouw naam in de Bijbel? Een gids van 231 namen

Een reactie plaatsen