Wat symboliseren stenen in de Bijbel? Herinnering, Wet en Christus



  • In de Bijbel staan stenen voor wat blijft en wat herinnert: gedenktekens, altaren, de stenen tafelen van de wet en Christus de hoeksteen.
  • Jozua richtte twaalf stenen op uit de Jordaan, zodat kinderen zouden vragen wat ze betekenden en zouden horen hoe God Israël naar de overkant bracht.
  • Jakobs gedenksteen bij Bethel en Samuëls Eben-Haëzer, de “steen van de hulp”, markeren plaatsen waar God zijn volk ontmoette en hielp.
  • God schreef de Tien Geboden met zijn eigen vinger op steen en beloofde via Ezechiël ons stenen hart te vervangen door een hart van vlees.
  • Jezus paste de verworpen steen uit Psalm 118 op zichzelf toe, en Petrus noemt hem een levende steen en gelovigen levende stenen.
  • Over Mattheüs 16:18 gesproken: de katholieke leer noemt Petrus de rots, de Orthodoxe Kerk in Amerika leest de rots als het geloof van Petrus, en protestantse commentatoren verschillen van mening: Mattheüs Henry zag Christus of de belijdenis van Petrus, terwijl Albert Barnes Petrus zelf zag, maar geen pauselijke opvolging.
  • De King James Version gebruikt “stone” of “stones” 370 keer, in 320 verzen.
  • De twaalf edelstenen van het borstschild van de hogepriester droegen de namen van de stammen van Israël, en de twaalf fundamenten van het nieuwe Jeruzalem dragen de namen van de apostelen.

In the Bible, stones stand for what lasts and what remembers. A stone set up marked the place where God had acted (Joshua 4:7), his law was written on tables of stone (Exodus 31:18), a “stony heart” is one God must replace (Ezekiel 36:26), and Christ himself is “the stone which the builders rejected” (Matthew 21:42). Stones are everywhere in Scripture. The King James Version says “stone” 192 times and “stones” 178 times, 370 in all, in 320 verses; other…

Continue reading with a subscription

Get unlimited access to all our premium content and exclusive features.

Enjoy unlimited access, cancel anytime.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...