Wat betekent smaragd in de Bijbel? Zes verzen en een regenboog

De King James Bijbel noemt de smaragd zes keer en geeft de steen nooit een eigen betekenis. De mooiste setting is de regenboog "als een smaragd" rond Gods troon, het teken van zijn verbond met Noach dat schijnt waar Hij regeert. Hij schittert ook in het borstschild van de hogepriester, in Tyrus en in het nieuwe Jeruzalem.

En de beste plek waar hij is geplaatst, is de troon. Johannes wordt in de Geest opgenomen, en voordat er een zegel wordt verbroken of een bazuin klinkt, ziet hij "een troon stond in de hemel, en er zat iemand op de troon," en "er was een regenboog rondom de troon, in aanzien als een smaragd" (Openbaring 4:2–3). We kunnen het woord regenboog niet horen zonder aan Noach te denken. "Ik geef mijn boog in de wolk, en die zal tot een teken van een verbond tussen Mij en de aarde zijn" (Genesis 9:13). De belofte die God deed over een verdronken wereld is het eerste wat Johannes ziet rond Degene die erover regeert, en hij is groen.

Waar wordt de smaragd in de Bijbel genoemd?

Hier zijn alle zes, zoals de King James Version ze heeft. "Emerald" komt vijf keer voor en "emeralds" één keer.

• Exodus 28:18 en 39:11. Het borstschild dat de hogepriester over zijn hart droeg, bevatte twaalf stenen in vier rijen, en "de tweede rij zal een smaragd, een saffier en een diamant zijn." Hoofdstuk 39 vertelt hoe de ambachtslieden het maakten.
• Ezechiël 27:16. In de klaagzang van de profeet over de handelsstad Tyrus: Syrië "dreef handel met u met smaragden, purper, borduurwerk, fijn linnen, koraal en agaat."
• Ezechiël 28:13. De koning van Tyrus wordt afgebeeld in Eden, waar "elke edelsteen uw bedekking was," waaronder de smaragd, voordat "uw hart verheven werd vanwege uw schoonheid" (Ezechiël 28:17) en hij werd neergeworpen.
• Openbaring 4:3. De regenboog rond de troon, "in aanzien als een smaragd."
• Openbaring 21:19. De fundamenten van de muur van het nieuwe Jeruzalem: "het eerste fundament was jaspis; het tweede, saffier; het derde, chalcedoon; het vierde, smaragd."

Katholieke Bijbels hebben hun eigen lijst. De Douay-Rheims, de klassieke Engelse katholieke vertaling, zegt "smaragd" in acht verzen. Het plaatst de smaragd in de eerste rij van het borstschild in plaats van de tweede (Exodus 28:17; 39:10), behoudt Ezechiël 28:13 en de twee in Openbaring, heeft er geen in Ezechiël 27:16, en voegt er drie toe uit Tobit, Judit en Sirach, boeken die in katholieke en orthodoxe Bijbels staan. Daaronder is het lied van Tobit over de herstelde stad: "De poorten van Jeruzalem zullen gebouwd worden van saffier en van smaragd, en al haar muren rondom van edelstenen" (Tobit 13:21). De zes hierboven zijn voor de King James Version zonder de Apocriefen. Andere vertalingen geven andere totalen, om de reden die de volgende vraag uitlegt.

Was de smaragd in de Bijbel een echte smaragd?

In Openbaring was het zeer waarschijnlijk een groene steen; in Exodus en Ezechiël kan niemand het zeker weten. Het Hebreeuwse woord dat de King James-vertalers vertaalden als "smaragd" is nophek. Het Brown-Driver-Briggs Hebreeuwse lexicon suggereert dat het “misschien = robijn of karbonkel” was, wat de manier is waarop de oude Griekse en Latijnse vertalingen het interpreteerden. De steen die de Griekse Septuagint wel noemde smaragdos, hun woord voor smaragd, staat één plaats eerder, aan het einde van de eerste rij, waar de King James Version “een karbonkel” heeft. Brentons Engelse vertaling van de Septuagint leest de eerste rij als “een sardius, een topaas, een smaragd.” De International Standard Bible Encyclopedia merkt op dat de King James Version “de namen verwisselt” die de Septuagint aan die twee stenen gaf.

Moderne Bijbels hebben weer andere keuzes gemaakt, en hetzelfde Hebreeuwse woord kan in de ene vertaling als smaragd verschijnen en in de andere als iets anders:

De voetnoot van de NIV is er eerlijk over: “De precieze identificatie van sommige van deze edelstenen is onzeker.” Zelfs het Griekse woord betekende niet precies wat onze juweliers ermee bedoelen. Plinius de Oudere, schrijvend rond 77 na Christus, gaf de smaragdus de derde rang onder edelstenen, na de adamas (meestal beschouwd als de diamant) en parels, en zijn vertalers uit 1855 merken op dat “de smaragd en diverse andere groene edelstenen onder deze naam werden opgenomen.” Dus wanneer Johannes de regenboog smaragdinos, noemt, “van smaragd,” bedoelt hij zeer waarschijnlijk een helder groen, het “lichtgroen” dat Thayers lexicon aan de steen toeschrijft, ongeacht het mineraal.

Bij welke stam hoorde de smaragd op het borstschild?

Exodus zegt het niet. Het vertelt ons alleen dat “de stenen moeten zijn met de namen van de kinderen van Israël, twaalf, volgens hun namen, zoals de gravures van een zegelring; ieder met zijn naam zullen zij zijn volgens de twaalf stammen” (Exodus 28:21). De volgorde van de namen wordt gegeven voor de twee onyxstenen op de schouders, “volgens hun geboorte” (Exodus 28:10), maar niet voor de twaalf stenen van het borstschild. De Joodse historicus Josephus, schrijvend in de eerste eeuw, beschrijft het borstschild en zegt dat de namen werden gegraveerd “in de volgorde waarin zij werden geboren.” Zijn eigen lijst plaatst de smaragd als derde. Op zijn manier gelezen droeg de smaragd de naam van Levi, Lea's derde zoon, terwijl de steen die de King James Version de smaragd noemt, de vierde, die van Juda droeg (Genesis 29:32–35). Dat is de lezing van Josephus, en een goede vroege, maar het staat niet in Exodus, en het hangt ervan af welke steen je de smaragd noemt.

Wat Exodus ons wel vertelt, is waarom de namen daar waren: “Aäron zal de namen van de kinderen van Israël in het borstschild van het oordeel op zijn hart dragen, wanneer hij het heilige der heiligen binnengaat, als een gedenkteken voor de Heer voortdurend” (Exodus 28:29). Elke stam ging met hem mee naar binnen.

Waarom is de regenboog rond Gods troon als een smaragd?

Johannes legt het niet uit, en we moeten voorzichtig zijn met het toevoegen van een betekenis die hij niet heeft opgeschreven. Maar hij was doordrenkt van de profeten, en het tafereel dat hij beschrijft was al eerder gezien. Ezechiël, “tussen de gevangenen bij de rivier de Chebar” (Ezechiël 1:1), zag een troon “als het uiterlijk van een saffiersteen,” en rondom degene die erop zat, “als het uiterlijk van de boog die in de wolk is op de dag van regen, zo was het uiterlijk van de glans rondom. Dit was het uiterlijk van de gelijkenis van de heerlijkheid van de Heer” (Ezechiël 1:26–28). Ezechiël viel op zijn gezicht. Johannes, eeuwen later, ziet dezelfde heldere boog, en hij ziet hem groen.

En de boog is in de Schrift nooit alleen een sieraad. Toen God hem voor het eerst in de wolk plaatste, zei Hij waarvoor hij diende: “de boog zal in de wolk zijn; en Ik zal ernaar kijken, opdat Ik het eeuwige verbond gedenk tussen God en elk levend wezen van alle vlees dat op de aarde is” (Genesis 9:16). Merk op wie er kijkt. De regenboog herinnert God eraan voordat hij ons eraan herinnert. In het volgende hoofdstuk ligt een boek “verzegeld met zeven zegels” in de hand van Hem die op de troon zat (Openbaring 5:1), en in hoofdstuk 6 beginnen de zegels te openen. Ze openen zich binnen die cirkel van groen. Wat de zegels ook bevatten, de troon waar ze vandaan komen is omringd door genade. Er is meer over de boog zelf in wat de regenboog in de Bijbel betekent.

Wat betekent smaragdgroen in de Bijbel?

De Bijbel spreekt nooit over “smaragdgroen” als een kleur. Openbaring vergelijkt de regenboog met de steen, en de steen is groen, maar de Schrift verbindt geen les aan de tint. Groen in de Bijbel hoort meestal bij levende dingen: gras, bladeren en de “groene weiden” waar de Heer die onze herder is ons doet neerliggen (Psalm 23:1–2). Plinius vertelt ons waarom de ouden van de smaragd hielden: “er is geen steen waarvan de kleur verrukkelijker is voor het oog,” en geen die “het gezichtsvermogen voedt zonder het te verzadigen.” Dat was wat de eerste lezers van Johannes zich zouden voorstellen. Het volledige verhaal van groen in de Schrift wordt verteld in Wat groen betekent in de Bijbel.

Welk fundament van het nieuwe Jeruzalem is een smaragd?

De vierde van de twaalf. Johannes vertelt ons wat er op die fundamenten geschreven stond: “de muur van de stad had twaalf fundamenten, en daarop de namen van de twaalf apostelen van het Lam” (Openbaring 21:14). Hij koppelt geen steen aan een apostel, en geen enkele lijst die dat wel doet, is van hem afkomstig. Het punt is de hele muur. De stad die neerdaalt “gereedgemaakt als een bruid die voor haar man versierd is” (Openbaring 21:2) rust op het getuigenis van twaalf mannen, en elke steen erin is kostbaar. De profeet had hetzelfde beloofd aan een gebroken stad: “O gij ellendige, door storm voortgedrevene, ongetrooste, zie, Ik zal uw stenen leggen met schone kleuren, en uw fundamenten met saffieren” (Jesaja 54:11).

Is Esmeralda een naam in de Bijbel?

Nee. Esmeralda is het Spaanse en Portugese woord voor smaragd, en Victor Hugo gaf het als naam aan de jonge Romani-vrouw van wie Quasimodo hield in De klokkenluider van de Notre-Dame (1831). De naam komt nooit voor in de Schrift. De wortel ervan wel: Esmeralda komt uiteindelijk van het Griekse smaragdos, precies het woord dat Johannes gebruikt voor het vierde fundament van de heilige stad in Openbaring 21:19. Een meisje genaamd Esmeralda draagt de naam van een steen die God koos voor de muren van het nieuwe Jeruzalem.

Betekent dromen over smaragden iets in de Bijbel?

Nee. De Bijbel geeft geen betekenis aan dromen over smaragden, of over enig juweel. Niemand in de Schrift droomt erover, en de Schrift houdt geen woordenboek bij van droombeelden. Toen de dienaren van Farao hun dromen aan Jozef vertelden, antwoordde hij: “Behoren de uitleggingen niet aan God toe?” (Genesis 40:8). De profeten waarschuwden ervoor om een droom op hetzelfde niveau te plaatsen als Gods woord: “De profeet die een droom heeft, laat hij een droom vertellen; en wie mijn woord heeft, laat hij mijn woord getrouw spreken. Wat is het kaf bij het koren?” (Jeremia 23:28). Dus als een droom over groene stenen bij je blijft, breng hem dan in gebed naar God en houd hem tegen de Schrift aan, zoals Paulus vraagt: “Beproef alle dingen; behoud het goede” (1 Tessalonicenzen 5:21). De verzen in de Bijbel over dromen zijn een goed beginpunt.

En als de smaragd al in gedachten komt, laat het dan degene zijn die Johannes zag. De stormen van deze wereld zijn echt, en Openbaring verbergt ze niet. Maar rond de troon schijnt de boog nog steeds, en God heeft ons verteld waarom hij daar is: “Ik zal erop zien, opdat Ik gedenk aan het eeuwig verbond” (Genesis 9:16).

Gerelateerde artikelen

• Wat betekent de regenboog in de Bijbel? Het teken van Gods belofte aan Noach
• Wat groen betekent in de Bijbel: levend, niet afgunstig
• Worden diamanten genoemd in de Bijbel?
• Jade staat niet in de Bijbel: een edelsteen en de juwelen van de Schrift
• Wat betekenen parels in de Bijbel? Het koninkrijk dat alles waard is