Geestelijke strijd is de worsteling van de christen tegen de duivel en de machten van het kwaad, gevoerd met de wapenrusting die God geeft: waarheid, gerechtigheid, geloof, Zijn woord en gebed. Paulus benoemt de vijand duidelijk: "Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk" (Efeziërs 6:12).
Lees verder in dat hoofdstuk en één woord blijft terugkomen. Paulus vertelt ons de wapenrusting aan te trekken "opdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel," om "weerstand te bieden in de dag van het kwaad, en na alles gedaan te hebben, stand te houden," en dan nogmaals: "Houd dan stand" (Efeziërs 6:11–14). Hij stuurt ons er nooit op uit om de oorlog te winnen. Christus heeft die gewonnen. Ons aandeel is om stand te houden waar Hij ons heeft geplaatst, en niet te wijken.

Wat zegt de Bijbel over geestelijke strijd?
Het meest volledige beeld is de wapenrusting van God in Efeziërs 6, en elk onderdeel ervan is Gods geschenk: "uw middel omgord met de waarheid, en bekleed met het borstharnas van de gerechtigheid; en de voeten geschoeid met de bereidheid van het Evangelie van de vrede; neem bovenal het schild van het geloof op, waarmee u alle vurige pijlen van de boze zult kunnen uitblussen. En neem de helm van de zaligheid en het zwaard van de Geest, dat is Gods woord" (Efeziërs 6:14–17). Daarna voegt Paulus toe wat alles bij elkaar houdt: "En bid daarbij met alle gebed en smeking in de Geest" (Efeziërs 6:18). Er is een stapsgewijze studie in De wapenrusting van God in Efeziërs 6.
Paulus spreekt over dezelfde strijd in zijn brief aan Korinthe: "Want hoewel wij in het vlees wandelen, voeren wij geen strijd naar het vlees. (Want de wapens van onze strijd zijn niet vleselijk, maar krachtig door God, tot afbraak van bolwerken.) Wij breken beredeneringen af en elke hoogte die zich verheft tegen de kennis van God, en wij nemen elke gedachte gevangen om die te brengen tot de gehoorzaamheid aan Christus" (2 Korintiërs 10:3–5). Het slagveld dat hij beschrijft is de geest, waar gedachten één voor één gevangen worden genomen.
Petrus en Jakobus geven in een paar woorden dezelfde twee stappen. "Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, loopt rond als een brullende leeuw, zoekend wie hij zal verslinden. Weersta hem, vast in het geloof" (1 Petrus 5:8–9). "Onderwerp u dan aan God. Weersta de duivel en hij zal van u wegvluchten" (Jakobus 4:7). Het onderwerpen komt eerst.

Tegen wie strijden christenen?
De duivel is een echte vijand, en de Schrift behandelt hem nooit als een stijlfiguur. Jezus noemt hem een dief die "niet komt dan om te stelen, te slachten en te vernietigen" (Johannes 10:10), en Paulus waarschuwt dat "de satan zelf zich voordoet als een engel van het licht" (2 Korintiërs 11:14). De Katholieke Catechismus, die de laatste bede van het Onze Vader uitlegt, zegt dat "het kwaad geen abstractie is, maar verwijst naar een persoon, de satan, de Boze, de engel die zich tegen God verzet."
Hij is niet de enige vijand. Christenen spreken al lang over drie: de wereld, het vlees en de duivel. De Westminster Larger Catechism, een gereformeerde belijdenis, brengt ze samen wanneer deze "leid ons niet in verzoeking" uitlegt: "De satan, de wereld en het vlees staan klaar om ons krachtig op een dwaalspoor te brengen en te verstrikken." Paulus beschrijft de innerlijke strijd duidelijk: "Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in" (Galaten 5:17). En Jakobus laat ons niet alles op de duivel afschuiven: "Ieder wordt verzocht, wanneer hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleept en verlokt" (Jakobus 1:14). Een groot deel van onze strijd is met onszelf.

Is de strijd al gewonnen?
Ja. Aan het kruis heeft Christus "de overheden en de machten ontwapend en openlijk te schande gemaakt, en Hij heeft door het kruis over hen getriomfeerd" (Kolossenzen 2:15). "Hiertoe is de Zoon van God geopenbaard, dat Hij de werken van de duivel verbreken zou" (1 Johannes 3:8). Hij nam ons vlees en bloed aan "opdat Hij door de dood hem die de macht over de dood had, dat is de duivel, zou vernietigen; en allen zou verlossen die door angst voor de dood gedurende heel hun leven aan slavernij onderworpen waren" (Hebreeën 2:14–15).
Dus we strijden vanuit een overwinning die al behaald is. Toen de zeventig discipelen terugkwamen en zich verheugden dat "zelfs de demonen aan ons onderworpen zijn in Uw Naam," antwoordde Jezus: "Ik zag de satan als een bliksem uit de hemel vallen," en verlegde hun vreugde naar iets veiligers: "verheug u echter dat uw namen in de hemelen opgeschreven zijn" (Lukas 10:17–20). De Catechismus zegt dat de overwinning op de vorst van deze wereld "eens en voor altijd werd behaald op het uur dat Jezus Zichzelf vrijwillig overgaf aan de dood om ons Zijn leven te geven." Het citeert de heilige Ambrosius met een zin die het waard is om te onthouden: "Wie zich aan God toevertrouwt, vreest de duivel niet."

Wat is een geestelijke aanval?
De Schrift laat zien dat de vijand op een paar terugkerende manieren werkt. Hij verzoekt, zoals hij Jezus in de woestijn verzocht met brood, met een sprong van de tempel en met "alle koninkrijken van de wereld en hun heerlijkheid" (Mattheüs 4:1–11). Hij misleidt, door het kwaad als licht te verkleden. Hij beschuldigt: Openbaring noemt hem "de aanklager van onze broeders," die "hen dag en nacht aanklaagde voor onze God" (Openbaring 12:10). En hij probeert gelovigen te ziften totdat hun geloof faalt. Jezus zei tegen Petrus: "Satan heeft u allen opgeëist om te ziften als de tarwe, maar Ik heb voor u gebeden dat uw geloof niet ophoudt" (Lukas 22:31–32). Voordat Petrus wist dat hij werd aangevallen, bad Jezus al voor hem.
Niet elke beproeving is een aanval, en wijsheid houdt dat in gedachten. Ziekte, verdriet en depressie overkomen gelovige mensen in een gevallen wereld. De Katholieke Kerk, die een ritus van exorcisme kent, benadrukt dat "ziekte, vooral psychische ziekte, een heel andere zaak is; de behandeling hiervan is een zaak van de medische wetenschap," en dat het vóór elk exorcisme "belangrijk is om vast te stellen dat men te maken heeft met de aanwezigheid van de Boze, en niet met een ziekte." De Britse Methodist Conference maakte in 1976 hetzelfde punt en vroeg om "een grondig pastoraal onderzoek van de zaak" en "nauwe en voortdurende samenwerking met gekwalificeerden in de geneeskunde, psychologie en sociale dienstverlening." Als u of iemand van wie u houdt lijdt in geest of lichaam, is het zoeken van hulp bij een arts geen gebrek aan geloof. Bid en raadpleeg een arts.

Hoe voeren christenen geestelijke strijd?
Wij strijden op de manier waarop Jezus streed. In de woestijn antwoordde Hij de duivel drie keer met de Schrift: "Er staat geschreven: De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt" (Mattheüs 4:4); "Er staat ook geschreven: U zult de Heere, uw God, niet verzoeken" (Mattheüs 4:7); "Ga weg, satan! Want er staat geschreven: De Heere, uw God, zult u aanbidden en Hem alleen dienen" (Mattheüs 4:10). Het zwaard van de Geest is het woord van God, en Hij gebruikte geen ander.
Wij bidden. Jezus leerde ons vragen: "leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze" (Mattheüs 6:13), en op de avond voordat Hij stierf, bad Hij voor Zijn discipelen: "Ik bid niet dat U hen uit de wereld wegneemt, maar dat U hen bewaart voor de boze" (Johannes 17:15). Hij zei tegen de discipelen die een geest niet konden uitdrijven: "Dit soort kan door niets uitgaan dan door bidden en vasten" (Markus 9:29). De Catechismus verwoordt het eenvoudig: "Zo'n strijd en zo'n overwinning worden alleen mogelijk door gebed."
Wij blijven wakker. "Waak en bid, opdat u niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak" (Mattheüs 26:41). Paulus waarschuwt dat woede die 's nachts wordt gekoesterd een deur opent: "laat de zon niet ondergaan over uw toorn, en geef de duivel geen plaats" (Efeziërs 4:26–27). En wij beantwoorden het kwaad met het tegenovergestelde: "Word niet overwonnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede" (Romeinen 12:21).
Wij gaan in de naam van Jezus, en nooit als een toverwoord. Handelingen vertelt over de zeven zonen van Skeva die probeerden een geest uit te drijven "door Jezus, Die Paulus predikt," en de geest antwoordde: "Jezus ken ik, en van Paulus weet ik af, maar wie bent u?" (Handelingen 19:13–16). De naam behoort toe aan hen die bij Hem horen.
De orthodoxe klassieker Onzichtbare Oorlogsvoering brengt dit alles samen in vier zaken die in het hart geplant moeten worden, "als het ware uzelf bewapend met onzichtbare wapens": "vertrouw in niets op uzelf"; "draag altijd een volkomen en alles durvend vertrouwen in God alleen in uw hart"; "streef zonder ophouden"; en "blijf voortdurend in gebed."

Hoe verschillen kerken over geestelijke strijd en bevrijding?
De historische kerken leren allemaal dat de duivel echt is en dat de strijd tegen hem echt is. Ze verschillen van mening over hoeveel er gezegd moet worden over demonen en wat eraan gedaan moet worden, en het scherpst over de vraag of een christen bevrijding nodig kan hebben.
Katholiek. De Catechismus zegt duidelijk: "Er is geen heiligheid zonder verzaking en geestelijke strijd." Geestelijke vooruitgang, zo voegt het eraan toe, "brengt ascese en versterving met zich mee" die beetje bij beetje leiden tot vrede en vreugde. Voor het zeldzame geval van bezetenheid behoudt de Kerk het exorcisme, en "een groot exorcisme" kan "alleen door een priester en met toestemming van de bisschop" worden uitgevoerd, nadat ziekte is uitgesloten. Een eenvoudige vorm van exorcisme maakt ook deel uit van de viering van de Doop.
Orthodox. De Orthodoxen ontmoeten de duivel bij de doopvont. In de orde van de doop van de Orthodoxe Kerk in Amerika bidt de priester drie exorcismen, beginnend met: "De Heer legt u een verbod op, o Duivel," en vraagt dan drie keer: "Verzaakt u Satan, en al zijn werken, en al zijn engelen, en al zijn dienst, en al zijn hoogmoed?" De Orthodoxen spreken ook over de onzichtbare oorlogsvoering, naar een Italiaans boek dat voor het eerst werd gepubliceerd in 1589, dat de heilige Nicodemus van de Heilige Berg vele malen heeft vertaald en uitgebreid; de Engelse vertaling volgt de editie van de heilige Theofaan de Kluizenaar. Het vertelt de angstige om tegenover "de ontelbare legerscharen van de demonen" de veel grotere kracht van God te stellen, en het plaatst de strijd van binnen: "De arena, het slagveld, de plek waar de strijd werkelijk plaatsvindt, is ons eigen hart en onze gehele innerlijke mens. De tijd van de strijd is ons hele leven."
Gereformeerd. De Westminster-standaarden zeggen minder over demonen en meer over Satans greep op de wil. De Grotere Catechismus verbiedt "alle verbonden en raadplegingen met de duivel, en het luisteren naar zijn suggesties," en de Westminster Confessie rekent bevrijding van "slavernij aan Satan" tot de vrijheden die Christus voor elke gelovige heeft gewonnen. De catechismus noemt dezelfde drie vijanden, de wereld, het vlees en de duivel, en beantwoordt hen met gebed: dat God "het vlees zou onderwerpen en Satan zou inhouden," totdat Zijn volk "voor eeuwig volledig bevrijd is van zonde, verzoeking en al het kwaad."
Pinkster- en charismatisch. Hier is het verschil het scherpst, en het draait om één vraag: kan een christen nodig hebben dat een demon wordt uitgedreven? De Assemblies of God in de Verenigde Staten antwoordde in een beleidsnota die in 1972 door het Algemeen Presbyterium werd goedgekeurd: "Het lijkt duidelijk dat de term bezeten niet op ware gelovigen moet worden toegepast." Satan en zijn krachten, zo zegt het, zijn vijanden buiten ons, en "De oproep is nooit om iemand te laten zoeken die de demonen uit ons uitdrijft." Veel charismatische leraren antwoorden anders. Derek Prince, een van de bekendst, leerde dat "een ware christen niet door de duivel bezeten kan zijn," maar dat "er bij veel ware christenen gebieden zijn waar ze gedemoniseerd zijn, waar ze gekweld en beïnvloed worden door demonen." De socioloog Stephen Hunt, schrijvend in het evangelische tijdschrift Themelios, zegt dat in de charismatische beweging "het geschil zo goed als beslecht is" in het voordeel van die visie, die "grotendeels" de "eerdere leringen van klassieke pinkstergelovigen" omkeert. Hij voegt eraan toe dat Prince ook sprak "over duistere engelachtige machten die proberen kerken, steden en andere geografische gebieden te domineren," en dat Peter Wagner langs soortgelijke lijnen onderwees. Er is meer over hoe deze bewegingen verschillen in Pinksterchristenen, charismatischen en evangelischen.
De Evangeliën laten zien waar bevrijding eindigt. Toen Jezus de man met het legioen bevrijdde, kwamen de dorpelingen naar buiten en vonden hem "zittend, en gekleed, en bij zijn volle verstand" (Marcus 5:15), en Lucas voegt eraan toe dat hij "aan de voeten van Jezus" zat (Lucas 8:35). Wat de kerken ook leren over bevrijding, dit is de vrijheid die de Evangeliën bieden: een mens in vrede, zittend aan de voeten van Jezus.

Kan een christen worden verslagen in de geestelijke strijd?
Een christen kan struikelen, zoals Petrus deed op de nacht dat Jezus voor hem bad, en kan zwaar verzocht worden. Maar geen enkele macht kan ons uit Gods hand nemen. "Geen verzoeking heeft u overvallen dan die welke voor mensen gebruikelijk is: maar God is getrouw, die niet zal toelaten dat u boven uw vermogen verzocht wordt; maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven" (1 Korintiërs 10:13). "U bent uit God, kleine kinderen, en hebt hen overwonnen: want Hij die in u is, is groter dan hij die in de wereld is" (1 Johannes 4:4). Paulus liep elke macht na die hij kon noemen, "noch engelen, noch overheden, noch krachten," en zei dat geen van hen "ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, die in Christus Jezus, onze Heere, is" (Romeinen 8:38–39).
Dus staan wij, broeders en zusters, in een wapenrusting die wij niet hebben gesmeed, achter een overwinning die wij niet hebben behaald, en wij wachten op het einde dat Paulus aan de kerk in Rome beloofde: "En de God van de vrede zal de Satan spoedig onder uw voeten verpletteren" (Romeinen 16:20).

Gerelateerde artikelen
- Spirituele veerkracht: Hoe de duivel te weerstaan en hem te laten vluchten
- Duivel versus demon: wat is het belangrijkste verschil?
- Wat betekent bevrijding in de Bijbel?
- 17 Bijbelverzen over het uitdrijven van demonen
- Het gebed van de wapenrusting van God: elk onderdeel aantrekken uit Efeziërs 6
- Gebeden tegen de aanvallen van Satan

Een reactie plaatsen