WWJD: Wat betekent "wat zou Jezus doen" vandaag de dag?

Wat zou Jezus doen? De betekenis en nalatenschap van WWJD begrijpen

Ken je die vier eenvoudige letters – W.W.J.D.? Voor zovelen schitteren ze gewoon van betekenis en herinneren ons aan die krachtige vraag: “Wat zou Jezus doen?” In de jaren negentig was deze boodschap overal: op armbanden, T-shirts, noem maar op! 1 Het was een leidend licht voor sommigen, en misschien gewoon een populaire trend voor anderen. Maar zelfs als de grootste golf van populariteit voelt als een zoete herinnering, is het mooie idee achter WWJD iets dat sterk klopt in het hart van het geloof: Dat verlangen, die roeping, om een leven te leiden dat straalt van de goedheid en de leringen van Jezus Christus. We gaan vandaag op reis, een reis om te ontdekken waar deze verbazingwekkende vraag vandaan komt, hoe het geworteld is in het goede woord, hoe het door de geschiedenis heen tot bloei is gekomen en wat het betekent voor een ieder van ons die Christus wil eren tijdens onze dagelijkse wandeling. Dit is niet zomaar een oude zin, vriend; het gaat om een levend geloof, een geloof dat ons aanmoedigt om in de gezegende stappen van Jezus te wandelen!

Waar staat WWJD voor en waar kwam het idee voor het eerst vandaan?

Waar staan die letters van WWJD voor? Het is glashelder: “Wat zou Jezus doen?” 3 Deze eenvoudige, maar krachtige vraag werd een stralende ster in de christelijke cultuur door de manier waarop ze werd geformuleerd, die specifieke vraag, heeft een speciaal verhaal.

De persoon die deze exacte vraag echt op de voorgrond bracht, die er een schijnwerper op zette, was een geweldige dominee genaamd dominee Charles M. Sheldon. Hij deelde deze krachtige zin met zoveel mensen via zijn inspirerende boek, In zijn stappen: Wat zou Jezus doen?, die voor het eerst uitkwam in 1896. 3 het verbazingwekkende idee om naar Jezus te kijken als ons perfecte voorbeeld, om ernaar te streven meer op Hem te lijken, dat al eeuwenlang een hoeksteen van het christelijk geloof is, een ware schat. 5 Maar zoals professor Tim Miller, die religie studeert, zei: “Het idee om Jezus te imiteren en te proberen als Jezus te zijn, bestaat al eeuwen... Wat hij deed, was de uitdrukking creëren”. 5 Eerwaarde Sheldon, hij heeft het net verpakt op een manier die echt verbonden is met de harten van de mensen!

Dominee Sheldon was een predikant, een Congregational predikant, in Topeka, Kansas. En zijn werk, met name dat inspirerende boek, kwam op een moment dat veel christelijke leiders echt op zoek waren naar Gods wijsheid over hoe ze christelijke liefde en beginselen konden brengen voor de grote uitdagingen van hun tijd, zoals armoede en oneerlijkheid. Het begrijpen van dit oorspronkelijke hart erachter helpt ons de mooie intentie van de vraag te zien.

Het is gewoon verbazingwekkend hoe “Wat zou Jezus doen?” zoveel levens heeft geraakt! Het laat je de kracht zien van een boodschap die met hart en ziel is gemaakt. Het ware genie van dominee Sheldon was niet het uitvinden van het verlangen om Jezus te volgen – dat verlangen is een geschenk van God! – maar door deze diepe, geestelijke waarheid, de imitatio Christi (dat is een mooie manier om Christus na te bootsen) en er een eenvoudige, praktische vraag van te maken die alledaagse mensen kunnen gebruiken om hun pad te verlichten. Het veranderde een groot spiritueel doel in een handig hulpmiddel om elke dag na te denken over onze keuzes. Het laat alleen maar zien dat de manier waarop we Gods waarheden delen net zo belangrijk kan zijn als de waarheden zelf om ze te ontvangen en de wereld te zegenen.

Wat is het verhaal achter het boek “In His Steps” van Charles Sheldon?

het ongelooflijke boek van Charles Sheldon, In zijn stappen, was als een baken dat het licht liet schijnen op die krachtige vraag: “Wat zou Jezus doen?” Het verhaal zelf is zo ontroerend en direct. Het begint wanneer een vreemdeling, iemand die degenen vertegenwoordigt die worstelen, die over het hoofd worden gezien, naar een comfortabele kerk komt en hen zachtjes stevig uitdaagt over hoe hun geloof wordt geleefd. Zijn woorden, en helaas zijn overlijden, beroeren het hart van de minister van de stad, eerwaarde Henry Maxwell. En in reactie daarop stelt dominee Maxwell iets echt moedigs voor aan zijn kerk en aan andere belangrijke mensen in hun stad: een heel jaar lang zullen ze niets doen, groot of klein, zonder eerst die levensveranderende vraag te stellen: “Wat zou Jezus doen?”. 6 Stel je dat eens voor! Onder degenen die deze moedige belofte doen, zijn mensen zoals de eigenaar van de lokale krant, een geweldig getalenteerde zangeres, een jonge vrouw gezegend met rijkdom en een man die voor de spoorweg werkt. 8

Het boek neemt ons vervolgens mee op hun reis terwijl ze met heel hun hart proberen te leven naar deze verbintenis. En terwijl ze dat doen, schijnen enkele echt krachtige thema's door:

• Christendom in actie: Oh, dit is zo goed! Een centrale boodschap van In zijn stappen Dat is dat ons kostbare geloof in Christus dag na dag op praktische wijze moet worden beleefd. Het is niet alleen voor zondagochtenden of voor onze gedachten alleen. 8 Deze personages ontdekken dat hun geloof alles raakt: hun werk, hun relaties, hoe ze de zegeningen gebruiken die God hen heeft gegeven. Naarmate het verhaal zich ontvouwt, wordt het zo duidelijk dat voor dominee Sheldon “het christendom van maandag tot en met zondag wordt beleefd”. 8 Het is een dagelijkse wandeling met Jezus!
• Sociale rechtvaardigheid en hervorming: Dominee Sheldon was zo geïnspireerd door de zogenaamde beweging van het sociaal evangelie, die alles te maken had met de toepassing van Gods liefdevolle beginselen op de problemen van de samenleving. 6 En zijn boek weerspiegelt deze prachtige zorg. De personages worden geconfronteerd met problemen zoals armoede, mensen zonder werk, moeilijke levensomstandigheden in de sloppenwijken en de schade veroorzaakt door alcohol (de beweging om mensen aan te moedigen om te stoppen met het drinken van alcohol was toen erg sterk). 7 En hun beslissingen, geleid door die krachtige vraag, “Wat zou Jezus doen?”, leiden er vaak toe dat ze dingen aanvechten die niet goed zijn, zich uitspreken voor degenen die pijn doen en hun invloed gebruiken om prachtige, positieve veranderingen in hun gemeenschap teweeg te brengen. Zo brengt de krantenredacteur grote veranderingen aan in zijn krant en zegt hij “nee” tegen sensationele verhalen en advertenties die niet ethisch zijn, ook al kost het hem veel geld. 8 Dat is moed!
• Persoonlijk offer en lijden: Het boek is heel duidelijk: Het voorbeeld van Jezus volgen is niet altijd gemakkelijk. De personages worden geconfronteerd met oppositie, mensen begrijpen ze verkeerd, ze hebben financiële verliezen en persoonlijke strijd terwijl ze proberen te leven volgens hun belofte. 8 Deze focus op offers is zo verschillend van elk idee dat het volgen van God alleen maar gaat over gezondheid en rijkdom. Nee, de meest ware test van hun toewijding gaat vaak gepaard met moeilijke tijden, persoonlijk lijden. 8 Maar God is met hen!

Is dit niet interessant? In zijn stappen Een unieke reis om mensen te bereiken. Eerwaarde Sheldon las voor het eerst het verhaal hoofdstuk voor hoofdstuk tijdens zijn zondagavonddiensten, en mensen stroomden naar de kerk om het te horen! 8 Nadat sommige traditionele uitgevers het potentieel ervan niet zagen, werd het in 1896 voor het eerst in delen in een religieus tijdschrift gedrukt voordat het wereldwijd een bestseller werd. 8 En hoewel het ongelooflijk populair was, bekritiseerden sommige mensen die boeken beoordeelden de schrijfstijl ervan of zeiden dat het plot een beetje voorspelbaar was. En sommige van de specifieke manieren waarop de personages christelijke principes toepasten (zoals één personage dat besloot om alleen op zondag de Bijbel te lezen) deden zelfs ondersteunende lezers nadenken en discussiëren. 8

Het oorspronkelijke hart achter dominee Sheldon's “Wat zou Jezus doen?” was zo nauw verbonden met het ondernemen van actie voor anderen, met het uitdagen van oneerlijkheid in de samenleving. Deze focus op het transformeren van de gemeenschap en het hervormen van de samenleving, die voortkwam uit het sociale evangelie, is een echt belangrijk onderdeel van de eerste betekenis ervan. Deze diepere laag was misschien niet altijd zo zichtbaar in sommige van de manieren waarop de uitdrukking in de jaren negentig meer individueel werd gebruikt. Het laat zien hoe een krachtig idee kan groeien en veranderen terwijl het door verschillende tijden en culturen reist. Maar Gods waarheid straalt altijd door!

Is het idee van "Wat zou Jezus doen?" in de Bijbel te vinden?

Hoewel je die exacte zin van vier woorden, “Wat zou Jezus doen?”, niet zult vinden als een rechtstreeks citaat in de Bijbel, is het mooie, fundamentele principe erachter – dat wij, als gelovigen, ernaar moeten streven om als Christus te zijn, Zijn verbazingwekkende voorbeeld te volgen en te leven volgens Zijn levengevende leringen – oh, dat is door de hele Schrift heen verweven, diep en breed! 6 Het Nieuwe Testament roept ons als christenen keer op keer op tot een leven dat het leven van Jezus weerspiegelt.

Verscheidene belangrijke passages in Gods Woord lichten deze oproep om op Christus te lijken gewoon op:

• 1 Petrus 2:21 (1 Petrus 2:21): Dit vers is zo direct en krachtig: "Want hiertoe zijt gij geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt volgen". 10 Het toont duidelijk het leven van Jezus, met name Zijn bereidheid om voor ons te lijden, als een lichtend voorbeeld voor ons om te volgen.
• 1 Johannes 2:6 (1 Johannes 2:6): Johannes schrijft deze mooie woorden: "Wie zegt in Hem te blijven, moet zelf ook wandelen zoals Hij gewandeld heeft". 6 "wandelen" in de Bijbel betekent je leven leiden; Dit is dus een duidelijke instructie van God om op dezelfde manier te leven als Jezus deed.
• Efeziërs 5:1-2 (Efeziërs 5:1−2): Paulus moedigt ons met zoveel liefde aan: "Wees daarom navolgers van God als dierbare kinderen. En wandel in liefde, zoals ook Christus ons heeft liefgehad en Zichzelf voor ons heeft gegeven, een offer en een offer aan God voor een zoet ruikend aroma". 10 Deze passage verbindt het zijn als God met het specifieke, ongelooflijke voorbeeld van offerliefde van Christus.
• Filippenzen 2:5 (Filippenzen 2:5): We worden aangemoedigd met deze woorden: "Laat deze geest in u zijn, die ook in Christus Jezus was ...". 6 Dit gaat allemaal over de houding van Christus en Zijn manier van denken, met name Zijn verbazingwekkende nederigheid die wordt beschreven in de verzen die volgen.
• 1 Korintiërs 11:1 (1 Korintiërs 11:1): De apostel Paulus zelf zegt: "Imiteer mij, zoals ik ook Christus navolg". 6 Hieruit blijkt dat dit beginsel van het navolgen van Christus door de apostelen zelf werd gemodelleerd en doorgegeven!
• Johannes 13:13-17, 34-35 (Johannes 13:13-17,34-35): Nadat Jezus de voeten van zijn discipelen had gewassen – wat een daad van nederigheid! – Hij zei tegen hen: "Als ik dan, uw Heer en Meester, uw voeten gewassen heb, moet u ook elkaars voeten wassen. Want Ik heb u een voorbeeld gegeven, dat gij zoudt doen, gelijk als Ik u gedaan heb. 6 En later gebood Hij hun: "Hebt elkander lief, zoals Ik u heb liefgehad" (Johannes 13:34). Dit zijn directe bevelen van Jezus Zelf om Zijn voorbeeld van dienstbaarheid en liefde te volgen.

Het is belangrijk om een paar dingen te begrijpen met een hart van wijsheid. Deze oproep om Christus na te volgen is niet zomaar een "copycat"-spel. 6 Wij als christenen weten dat Jezus uniek de Zoon van God was, en sommige van Zijn daden, zoals het verrichten van wonderen of Zijn ongelooflijke offer aan het kruis voor onze zonden, dat zijn dingen die we niet kunnen en moeten proberen te kopiëren. 6 In plaats daarvan ligt de mooie focus op het weerspiegelen van Zijn karakter – Zijn liefde, Zijn nederigheid, Zijn mededogen, Zijn gehoorzaamheid – het volgen van Zijn leringen en het toepassen van Zijn principes op onze eigen levens en situaties. Die vraag kan zo nuttig zijn als we er aan denken als: “Wat zou Jezus mij in deze situatie opdragen te doen?” of “Hoe zou het verbazingwekkende karakter van Christus, zoals we het in de Schrift zien, mijn acties hier leiden?”. 10 En luister naar dit goede nieuws: We zijn niet overgelaten om dit te doen in onze eigen kracht! De Heilige Geest bekrachtigt ons, helpt ons, om een leven te leiden dat meer en meer op Jezus schijnt. 13

De Bijbelse basis voor de vraag "Wat zou Jezus doen?" wordt nog krachtiger wanneer we Christus beschouwen als de "Laatste Adam". 10 De eerste Adam verduisterde door zijn ongehoorzaamheid helaas het beeld van God in de mensheid. Maar Jezus, de volmaakte mens, de "Laatste Adam", kwam om dat prachtige beeld te herstellen en ons te laten zien hoe de ware, door God bedoelde mensheid eruitziet! 10 Herman Bavinck, een theoloog die zeer gerespecteerd werd, wees erop dat Christus "opnieuw het ware beeld van de mens tentoonstelde en zijn lot tot volmaakte vervulling bracht". 10 Dus wanneer wij als christenen vragen: "Wat zou Jezus doen?" en we ernaar streven om op Hem te lijken, nemen we op wonderbaarlijke wijze deel aan dit herstel! We zijn op zoek naar de hernieuwde menselijkheid die Christus mogelijk heeft gemaakt. Dit tilt het idee verder dan alleen maar proberen moreel te handelen; het gaat over heiliging - dat prachtige proces van gevormd worden naar het beeld van Christus, die het perfecte voorbeeld is en de vervulling van wat de mensheid altijd was bedoeld te zijn. Dit betekent dat WWJD, wanneer we het met heel ons hart omarmen, niet alleen over doen bepaalde dingen over zijn en worden Meer zoals Jezus. Dat is een reis van overwinning!

Wat leerden de vroege kerkvaders over het imiteren van Jezus?

Dat prachtige verlangen om het voorbeeld van Christus te volgen, het hart van de WWJD-kwestie, heeft een lange, rijke geschiedenis in het christelijk denken, die helemaal teruggaat tot de vroegste eeuwen van de kerk. Dit mooie concept is vaak bekend onder de Latijnse term imitatio Christi, wat eenvoudigweg de "imitatie van Christus" betekent. 9 Vele invloedrijke christelijke denkers en leiders, die wij kerkvaders noemen, benadrukten werkelijk hoe belangrijk dit is.

• De Apostolische Vaders: Dit waren verbazingwekkende leiders die leefden in de generatie direct na de apostelen. Sommigen van hen zouden zelfs de apostelen persoonlijk hebben gekend! 14
• Polycarpus van Smyrna (ca. 69-155 AD): Hij was een discipel van de apostel Johannes zelf! Polycarpus moedigde in zijn brief aan de Filippenzen gelovigen sterk aan om Christus te imiteren. Hij benadrukte het ongelooflijke geduld van Christus in het lijden als een belangrijk voorbeeld: "Laten wij dan zijn geduld navolgen; En als wij lijden omwille van Zijn Naam, laten wij Hem dan verheerlijken. Want Hij heeft ons dit voorbeeld gegeven in Zichzelf". 15 Polycarpus benadrukte ook dat hij rechtvaardig moest leven, de geboden van Christus moest volgen en liefde en barmhartigheid moest tonen. 15 Hieruit blijkt dat de oproep om het voorbeeld van Christus te volgen al vanaf de vroegste, gezegende dagen in het weefsel van de kerk is geweven.
• Sint-Augustinus (354-430 n.Chr.): Wat een invloedrijke theoloog in het westerse christendom! Augustinus zag het imiteren van Christus als absoluut centraal in het leven van een christelijk leven. Hij beschouwde het als het “fundamentele doel van het christelijk leven” en het “uiteindelijke doel van bekering”. 13 Voor Augustinus was het navolgen van Christus de genezende remedie voor onze menselijke neiging om de zonden van Adam na te volgen. 13 Hij geloofde dat deze nabootsing, mogelijk gemaakt door de genade van de Heilige Geest, leidt tot een wonderbaarlijke, mystieke vereniging met Christus. 13
• Thomas à Kempis (ca. 1380-1471) en De imitatie van Christus: hij schreef veel later dan het boek van de vroege kerkvaders Thomas à Kempis, De imitatie van Christus, werd een van de meest geliefde en meest gelezen christelijke devotionele werken in de hele geschiedenis, de tweede alleen voor de Bijbel zelf! 13 Het verscheen voor het eerst rond 1418 en het geeft zulke gedetailleerde geestelijke instructies over hoe Christus te volgen. 16 Kempis benadrukte het belang van ons innerlijk leven, nederigheid, ons afkeren van wereldse dingen die niet blijven duren, het vinden van stille tijd met God, stilte, nadenken over de eeuwigheid en toewijding aan de Eucharistie (Heilige Communie) als essentiële onderdelen van het navolgen van Jezus. 13 Zijn werk richt zich op het vinden van innerlijke vrede en een zuiver hart door zichzelf los te laten en zich te onderwerpen aan Gods volmaakte wil, door Jezus te zien als de ultieme Weg, de Waarheid en het Leven. 16

Andere belangrijke cijfers:

• Franciscus van Assisi (ca. 1181-1226): Hij geloofde in zowel een spirituele als een zeer praktische, fysieke imitatie van Christus. Hij koos op beroemde wijze voor een leven van radicale armoede, predikte wijd en zijd en zorgde voor de armen, en wilde zijn als Jezus, die “slecht was bij zijn geboorte in de kribbe, arm zoals hij leefde in de wereld, en naakt zoals hij stierf aan het kruis”. 13 Wat een hart voor God!
• Ignatius van Loyola (1491-1556): Hij stichtte de Jezuïeten, en in zijn Spirituele oefeningen, Hij moedigde mensen aan om diep, fantasierijk contact te maken met het leven van Christus, om een gevoel van “zijn met Christus” te voelen en Zijn menselijkheid te ervaren, zelfs tot het punt waarop men zich op Golgotha voordoet. 13

Laten we eens kijken naar deze tabel, die enkele van deze krachtige leringen samenvat:

Leer van kerkvaders en sleutelfiguren over het imiteren van Christus

Figuur/Werk	Tijdperk	Belangrijkste leringen over het imiteren van Christus	Verbinding met WWJD Principe
Polycarpus van Smyrna	Apostolische Vader (ca. 69-155 n.Chr.)	Het geduld van Christus nabootsen in lijden, rechtvaardig leven, liefde, barmhartigheid. 15	Een vroege oproep van God om het voorbeeld van Christus te volgen in ons karakter en hoe we leven.
Sint-Augustinus	4e-5e eeuw	Het fundamentele doel van het christelijk leven, de remedie tegen de zonde, leidt tot vereniging met Christus. 13	Dit verheft imitatie tot een kern, door God gegeven theologisch principe.
Franciscus van Assisi	12e-13e eeuw	Fysieke en geestelijke imitatie, armoede, prediking, het dienen van de armen. 13	Een radicale, actieve manier om uitdrukking te geven aan ons verlangen om het leven van Christus te volgen.
Thomas à Kempis (De imitatie van Christus)	15e eeuw	Innerlijk leven, nederigheid, zich terugtrekken uit wereldsheid, toewijding, zelfverloochening. 13	Benadrukt dat innerlijke transformatie de sleutel is tot het werkelijk imiteren van Christus.

Deze verbazingwekkende historische voorbeelden laten ons zien dat hoewel de specifieke zinsnede “Wat zou Jezus doen?” moderner is, de onderliggende spirituele discipline van imitatio Christi is een vitaal en wonderbaarlijk divers principe geweest in de geschiedenis van de kerk. De kerkvaders en latere geestelijke schrijvers, hoewel ze het er allemaal over eens waren hoe belangrijk het is om Christus na te volgen, benadrukten ze verschillende mooie facetten van dit ideaal. Polycarpus benadrukte blijvend lijden met Gods kracht; Augustinus concentreerde zich op innerlijke transformatie en onze vereniging met Christus; Franciscus benadrukte radicale armoede en actieve dienstbaarheid; Kempis begeleidde lezers naar een innerlijk leven van toewijding. Uit deze rijke geschiedenis blijkt dat het nabootsen van Christus geen eng of one-size-fits-all idee is. Nee, het is een gelaagde oproep van God die op zoveel gebieden van ons leven kan worden toegepast: onze innerlijke wereld, onze uiterlijke acties, hoe we met geloof reageren op ontberingen en hoe we met liefde omgaan met de wereld om ons heen. Deze diversiteit kan ons vandaag inspireren om breed en vreugdevol na te denken over wat WWJD voor ons zou kunnen betekenen, terwijl we proberen een leven te leiden dat Hem behaagt!

Hoe is WWJD in de jaren negentig zo'n populaire trend geworden?

Die krachtige vraag “Wat zou Jezus doen?” kreeg in de jaren negentig een enorme comeback! Het werd een wijdverbreid cultureel fenomeen, vooral onder jonge christenen, en het was zo opwindend om te zien. 17 Deze opwekking nam de eeuwenoude vraag van Charles Sheldon over en gaf hem frisse vleugels voor een nieuwe generatie.

Een belangrijk persoon in deze jaren 1990 beweging was een prachtige jeugdleider genaamd Janie Tinklenberg, uit Nederland, Michigan. Eind jaren tachtig of begin jaren negentig liet ze zich inspireren door het werk van dominee Sheldon en was ze op zoek naar een echte, tastbare manier om de tieners in haar jeugdgroep te helpen herinneren keuzes te maken die in overeenstemming waren met de leringen van Jezus, vooral wanneer ze geconfronteerd werden met alledaagse situaties en de druk van hun leeftijdsgenoten. 4 Janie Tinklenberg is degene die wordt gecrediteerd voor het creëren van dat eenvoudige, gedenkwaardige acroniem “WWJD” en het in gebruik nemen van de allereerste van die iconische geweven armbanden met die letters. 1 Haar hart had de wens om jongeren een constante, zichtbare herinnering te geven om te pauzeren, adem te halen en na te denken over hoe Jezus, in Zijn oneindige liefde en wijsheid, in hun omstandigheden zou kunnen reageren. 4

En vanaf dat bescheiden begin in een lokale jeugdgroep, wow, de WWJD-armbanden en de zin zelf gingen gewoon van start als een raket! Toen ze al snel met zoveel vreugde in christelijke kringen werden omarmd, stapten ze ook over naar de reguliere cultuur. 17 Die vier letters begonnen op een verbazingwekkende verscheidenheid van dingen te verschijnen: Niet alleen armbanden kettingen, T-shirts, hoeden, koffie mokken, bumper stickers, en zelfs, zoals een bron humoristisch opgemerkt, ondergoed! 1 Die zinsnede was werkelijk "overal". 17

Verschillende dingen hielpen dit zo populair te worden:

• Tastbare herinnering: Die armbanden waren een eenvoudige, zichtbare aanwijzing, een klein duwtje om na te denken over onze keuzes en een herinnering aan onze geloofsverbintenissen. 4
• Gevoel van gemeenschap en identiteit: Het dragen van WWJD-items hielp mensen met hetzelfde hart te verbinden, vooral jonge christenen. Het bevorderde een prachtig gevoel van verbondenheid en gedeelde waarden. 2
• Modeverklaring: De kleurrijke geweven armbanden werden een trendy accessoire. Veel mensen, zelfs degenen die geen christenen waren of die de diepe betekenis niet volledig begrepen, droegen ze simpelweg omdat ze er cool uitzagen. 17
• Eenvoud: De vraag zelf was gemakkelijk te begrijpen, althans aan de oppervlakte, en het leek een eenvoudige manier om ethische beslissingen te nemen. 18
• Beroemdheidsinvloed: De trend heeft misschien een extra boost gekregen toen sommige beroemdheden en publieke figuren WWJD-items droegen. 18

Maar juist de dingen die WWJD zo'n culturele sensatie maakten, hielden ook de mogelijkheid in dat het een beetje triviaal werd. De eenvoud die het zo toegankelijk maakte, de trendmatigheid die het zo populair maakte en de massale merchandising die het zo wijdverbreid maakte – dit opende ook de deur om het op een oppervlakkige manier te adopteren. Wanneer een diep spiritueel concept een grote modetrend wordt, kunnen de oorspronkelijke diepte en betekenis ervan soms verwateren, vooral als mensen het om andere redenen omarmen dan een oprechte, oprechte spirituele overtuiging. Het verhaal van de WWJD-beweging uit de jaren negentig is een fascinerende kijk op hoe een religieus idee de populaire verbeelding kan vangen. Maar het laat ook zien hoe zijn reis door de reguliere cultuur een beetje een tweesnijdend zwaard kan zijn, wat leidt tot zowel wijdverspreid bewustzijn als, voor sommigen, een verlies van de beoogde, krachtige impact. 17 Maar God kan alles gebruiken tot Zijn eer!

Wat zijn enkele veel voorkomende kritieken of zorgen over de WWJD-beweging?

Zelfs met zijn prachtige bedoelingen en hoeveel mensen het bereikte, werd de WWJD-beweging, vooral die golf in de jaren negentig, geconfronteerd met enkele kritieken, en sommige doordachte christelijke denkers en waarnemers brachten enkele geldige zorgen naar voren. Het is altijd goed om met wijsheid naar dingen te kijken.

• Oppervlakkigheid en commercialisering: Misschien wel het meest voorkomende waar mensen op wezen, was dat de beweging erg gecommercialiseerd werd en voor velen een beetje oppervlakkig aanvoelde. 1 Met zoveel WWJD-items te koop, voelden sommigen dat een diepe spirituele discipline werd omgezet in gewoon een modeverklaring of iets om te kopen. 1 Veel mensen droegen de armbanden of andere voorwerpen zonder echt de diepte van de vraag te begrijpen of zich echt te engageren om naar de beginselen van Christus te leven. 17 Zoals één persoon opmerkte: “Omdat W.W.J.D. zo trendy werd, verloor het zijn betekenis en zijn impact op ons leven”. 17

Theologische kritiek:

• Oversimplificatie en Situationele Ethiek: Sommige theologen maakten zich met hun diepgaande studie van Gods Woord zorgen dat het proberen om complexe ethische beslissingen af te leiden tot die ene vraag, “Wat zou Jezus doen?”, ertoe zou kunnen leiden dat dingen te eenvoudig worden gemaakt, of tot een soort situationele ethiek die niet volledig verbonden was met de bredere wijsheid van de Schrift. 6 De zorg was dat mensen zouden kunnen vertrouwen op hun eigen gevoelens of een beperkt begrip van "wat Jezus zou doen" in plaats van echt te graven in zorgvuldige bijbelstudie en diepe theologische reflectie. 22 Dit zou kunnen leiden tot een plaats waar “wat ik denk dat Jezus zou doen” misschien niet perfect aansluit bij wat de Bijbel eigenlijk leert. 22
• Moeilijkheid om te weten: Een gerelateerde zorg was dat het echt moeilijk is om met absolute zekerheid te weten wat Jezus, in Zijn unieke goddelijke en menselijke natuur, en in Zijn wereld van de eerste eeuw, zou doen in elke specifieke moderne situatie waarmee Hij nooit rechtstreeks werd geconfronteerd. 10 Sommigen voerden aan dat het misschien nog bijbelser is om te vragen: “Wat gebood Jezus?” of “Hoe is het verbazingwekkende karakter van Christus, zoals we het in de Schrift zien, van toepassing op deze situatie hier?”. 10
• Verwaarlozing van het verlossingswerk van Christus en de verbinding met het sociale evangelie: Critici wezen soms op de historische wortels van de uitdrukking in het werk van Charles Sheldon, dat werd beïnvloed door de beweging van het sociaal evangelie. 4 Hoewel het sociale evangelie gericht was op een wonderbaarlijke sociale hervorming, werd het soms bekritiseerd omdat het Jezus vooral als een moreel voorbeeld beklemtoonde in plaats van als de goddelijke Zoon van God en onze Verlosser, wiens dood en opstanding absoluut centraal staan in ons heil. 4 De angst was dat WWJD, zonder betekenis, een visie op Jezus meer zou kunnen bevorderen als een grote leraar om te volgen voor sociale verbetering, in plaats van als de Verlosser die ons van zonde redt. 4

Praktische kwesties:

• Potentieel voor legalisme: Als het niet in evenwicht is met een duidelijk, vreugdevol begrip van Gods verbazingwekkende genade, kan die voortdurende zelfvraag die door WWJD wordt ingegeven, leiden tot een soort legalisme, of een gevoel dat we Gods gunst moeten verdienen door onze acties. 23 Maar we weten dat Gods liefde een gratis geschenk is!
• Hypocrisie: Omdat WWJD-merchandise, zoals armbanden, zo zichtbaar was, zou het er ook toe kunnen leiden dat mensen van hypocrisie worden beschuldigd als hun acties niet in overeenstemming waren met hun vermeende toezegging om het voorbeeld van Jezus te volgen. 24

Deze discussies en kritieken rond WWJD zijn in veel opzichten een weerspiegeling van grotere, voortdurende gesprekken en zelfs enkele spanningen binnen ons christelijk geloof. Zaken als het evenwicht tussen gemakkelijk te begrijpen geloofsuitingen en diepe theologische waarheid, de relatie tussen onze persoonlijke wandel met God en het werken aan rechtvaardigheid in de samenleving, en de rol van traditie versus meer onmiddellijke, ervaringsgerichte vormen van geloof – deze zijn niet uniek voor WWJD. De snelle opkomst van de beweging, de mate waarin ze werd aangenomen en de kritiek die daarop volgden, dienden allemaal als een brandpunt dat veel van deze onderliggende discussies aan de oppervlakte bracht. Dus, het begrijpen van het verhaal van WWJD, inclusief de geuite zorgen, geeft ons een venster op het steeds evoluerende landschap van populair christelijk geloof en praktijk. Het laat zien hoe dergelijke bewegingen tot belangrijke zelfreflectie kunnen leiden en roept op tot een nog grotere theologische volwassenheid binnen het geheel ter ere van God!

Hoe kunnen christenen het WWJD-principe vandaag zorgvuldig toepassen?

Voor ons als christenen van vandaag is de echte sleutel om ons te verbinden met dat tijdloze, mooie principe van Christus-achtig zijn dat centraal staat in WWJD, in plaats van alleen maar te proberen een oude trend terug te brengen. 2 Als we het met een bedachtzaam hart benaderen, kan de vraag "Wat zou Jezus doen?" nog steeds zo'n waardevol instrument zijn voor onze spirituele groei, een echte zegen!

• Een hulpmiddel voor reflectie, geen stijve regel: WWJD kan het beste niet worden gebruikt als een eenvoudige antwoordsleutel voor elke situatie als een prachtige aanleiding om te pauzeren, na te denken en te bidden voordat we handelen of spreken. 6 Het moedigt dat moment van bewuste reflectie aan en helpt ons af te stappen van alleen maar impulsief te reageren. 25 Dat is wijsheid!
• Focus op het bekende karakter en de leer van Christus: Een echt zinvol antwoord op “Wat zou Jezus doen?” moet gebaseerd zijn op wat we eigenlijk over Jezus weten uit Gods Woord. 6 Dit betekent dat we Zijn geboden, Zijn gelijkenissen (zoals de barmhartige Samaritaan of de gelijkenis van de talenten – o, zoveel wijsheid daar!) en Zijn bewezen karakter – Zijn ongelooflijke liefde, Zijn nederigheid, Zijn mededogen, Zijn gehoorzaamheid aan de Vader en Zijn diepe zorg voor gerechtigheid, met vreugde moeten bestuderen. 17 Het mooie doel is de “geest van Christus Jezus” te cultiveren (Filippenzen 2:5), waarbij wordt erkend dat “alles wat Jezus doet, is ondergedompeld in liefde en nederigheid”. 17
• Overweeg het “waarom” achter de acties van Jezus: Het is zo belangrijk om niet alleen rekening te houden met wat Jezus deed waarom Hij deed het. Zijn daden waren altijd, altijd gemotiveerd door Zijn grenzeloze liefde voor God en Zijn diepe liefde voor anderen. 6 Het begrijpen van deze motivaties helpt ons Zijn verbazingwekkende voorbeeld toe te passen op nieuwe situaties waarmee we worden geconfronteerd.
• Erken beperkingen en zoek wijsheid: Als gelovigen moeten we nederig erkennen dat we de unieke goddelijke daden van Jezus niet perfect kunnen kopiëren of met absolute zekerheid weten hoe Hij zou reageren in elke moderne situatie die Hij nooit rechtstreeks is tegengekomen. 6 Het toepassen van Zijn principes vereist wijsheid, gebed en vaak de zachte leiding van de Heilige Geest en de raad van medevolwassen gelovigen die de Heer liefhebben.
• Stel cruciale vervolgvragen: Zoals een prachtige bron suggereert, betekent het effectief toepassen van WWJD dat we onszelf nog twee belangrijke vragen stellen:
• “Zijn we bereid het antwoord op WWJD te horen? (Willen we echt Gods wil weten?)”
• “Zijn we bereid gehoor te geven aan het antwoord op de WWJD? (Zullen wij ons met God vereenzelvigen?) 25 Deze vragen onderzoeken ons hart over hoe oprecht we zijn in het stellen van vragen en hoe bereid we zijn om met vreugde naar het antwoord te handelen, zelfs als het een uitdaging is.
• Praktische toepassingen: Dit beginsel kan op zoveel gebieden van ons moderne leven worden toegepast en brengt Gods licht in alles! Bijvoorbeeld:
• Sociale media: Zou Jezus agressieve onlineargumenten aanvoeren of informatie delen die niet is geverifieerd? 21 Waarschijnlijk niet, vriend.
• Werkconflicten: Hoe zou Jezus, met Zijn volmaakte wijsheid en liefde, meningsverschillen met collega's benaderen of reageren als Hij oneerlijk werd behandeld? 21
• Dagelijkse interacties: Hoe kunnen we Gods verbazingwekkende liefde aan anderen tonen, de gaven gebruiken die Hij ons heeft gegeven voor Zijn koninkrijk, en vrijgevigheid beoefenen in onze dagelijkse ontmoetingen? 25

Wanneer we het op deze doordachte, biddende manier toepassen, kan WWJD veranderen van slechts een eenvoudige slogan in een krachtige katalysator voor dieper discipelschap. Om echt te antwoorden “Wat zou Jezus doen?”, moeten we ons afvragen: “Wat zou Jezus doen? deed Jezus doet en onderwijst?”. 26 En dit leidt ons op zijn beurt tot een krachtiger, vreugdevoller engagement met de Schrift om het leven, het karakter en de geboden van Jezus te begrijpen. Het moedigt gebed en een bewuste inspanning aan om ons leven af te stemmen op Gods volmaakte wil. 25 Daarom kan die vraag, als we hem serieus nemen, ons voorbij oppervlakkige antwoorden duwen in de richting van de consistente, gezegende beoefening van spirituele disciplines. WWJD kan dienen als een toegankelijk, prachtig uitgangspunt voor de levenslange reis van discipelschap en heiliging, ons als gelovigen aanmoedigen om actief en praktisch ons geloof uit te leven, stralend voor Hem!

Is WWJD nog steeds relevant voor christenen in de 21e eeuw?

Zelfs met zijn geschiedenis als een rage van de jaren negentig en de kritiek waarmee het werd geconfronteerd, heeft die kernvraag "Wat zou Jezus doen?" nog steeds zoveel relevantie, zoveel macht, voor ons als christenen in de 21e eeuw!

Argumenten voor blijvende relevantie:

• Tijdloos principe: In het hart wijst WWJD op die tijdloze, door God gegeven christelijke roeping om Christus na te volgen en een leven te leiden dat Zijn karakter en leringen prachtig weerspiegelt. Dit streven staat absoluut centraal in discipelschap en is altijd relevant voor gelovigen die de Heer liefhebben. 2
• Moreel kompas in een complexe wereld: In een tijd die vaak wordt gekenmerkt door verschuivende moraal, snelle sociale verandering en een stortvloed aan tegenstrijdige boodschappen, kan een eenvoudige maar krachtige herinnering om het voorbeeld van Jezus in overweging te nemen, zo'n vitaal fundament vormen, een echt anker. 1 Zoals een hedendaags artikel wijselijk suggereert, kan in een cultuur die gevoelig is voor “eerst reageren en later denken”, de pauze voor reflectie die WWJD aanmoedigt ongelooflijk gezond zijn. Het kan ons helpen om met Gods genade te navigeren in uitdagende situaties op sociale media, in werkconflicten of binnen onze gezinsdynamiek. 21
• Oproep tot actie en integriteit: De vraag zelf moedigt ons inherent aan om onze kostbare overtuigingen te vertalen in tastbare, alledaagse acties. Het bevordert een integer leven en bevordert positief gedrag zoals mededogen, vriendelijkheid en rechtvaardigheid – alles wat het hart van God behaagt. 2
• Starter van het gesprek: Zelfs vandaag de dag kan de zin of het concept een prachtige ijsbreker zijn, die leidt tot zinvolle discussies over geloof, ethiek en de rol van de leringen van Jezus in ons hedendaagse leven. 2 Het is een kans om Zijn liefde te delen!
• Relevant maken (voorbije valkuilen vermijden): Voor WWJD om vandaag echt relevant en een zegen te zijn, moet het met meer diepte worden benaderd dan het vaak was tijdens zijn piek als slechts een rage:
• Diepte boven Fad: De nadruk moet liggen op echte spirituele discipline en doordachte reflectie, niet op oppervlakkige trendiness of gewoon uiterlijke weergave. 21 Het gaat om wat er in ons hart zit.
• Gegrond in de Schrift: Het antwoord op "Wat zou Jezus doen?" moet voortdurend worden gezocht in de Bijbel, Gods heilige Woord. Dit betekent dat het leven van Jezus, zijn karakter, zijn gelijkenissen en zijn geboden, zoals die in de evangeliën zijn opgenomen en in de prachtige context van de hele Schrift worden begrepen, zorgvuldig moeten worden bestudeerd. 6 Zoals een van de bronnen het zo treffend verwoordt: "Wat zou Jezus doen?", moet men zich eerst afvragen: "Wat zou Jezus doen?" deed Doet Jezus dat?”. 26 Daar ligt de wijsheid!
• Holistische toepassing: Het beginsel moet niet alleen worden toegepast op geïsoleerde persoonlijke dilemma’s, maar ook op onze bredere levenskeuzes, onze houding en de manier waarop we met Gods liefde en wijsheid omgaan met maatschappelijke kwesties. Dit kan betekenen dat een deel van Charles Sheldon's oorspronkelijke krachtige zorg voor sociale rechtvaardigheid en gemeenschapstransformatie moet worden herontdekt. 38

De blijvende aard van deze vraag, zelfs als die armbanden zelf meestal een herinnering zijn, spreekt tot de inherente, door God gegeven kracht ervan. Het potentieel voor een doordachte "comeback" of de voortdurende stille relevantie van WWJD suggereert dat eenvoudige, praktische uitingen van geloof, ondanks de inherente risico's van het te eenvoudig maken van dingen, voldoen aan een voortdurende, diepe behoefte binnen de christelijke gemeenschap. Spirituele bewegingen en accenten kunnen cyclisch zijn; ze kunnen in populariteit toenemen, kritiek krijgen op hun tekortkomingen en vervolgens hun belangrijkste waardevolle elementen opnieuw laten evalueren en opnieuw integreren in meer volwassen en genuanceerde vormen, allemaal ter ere van God.

Het lijkt erop dat er een blijvende menselijke en spirituele behoefte is aan tastbare, toegankelijke manieren om ons geloof uit te leven. WWJD biedt in de kern zo'n praktisch handvat, een manier om vast te houden aan Zijn waarheid. Zelfs als de 1990-versie zijn gebreken had, richt de fundamentele vraag zich op een centraal aspect van christelijk discipelschap: hoe Jezus te volgen in het hier en in ons dagelijks leven. Het verhaal van de relevantie van WWJD suggereert daarom dat de kerk zich moet blijven inzetten voor het creëren en koesteren van toegankelijke wegen voor praktisch discipelschap, en tegelijkertijd de theologische diepte moet bieden die nodig is om te voorkomen dat dergelijke uitingen louter rages worden. Het houdt ook in dat zelfs trends uit het verleden die nu misschien een beetje "kringle" 21 lijken, waardevolle zaden van waarheid kunnen bevatten die, met zorg en wijsheid van de Heer, opnieuw kunnen worden gecultiveerd ten voordele en zegening van gelovigen vandaag. God kan alles verlossen!

Conclusie: Een Christusgericht leven leiden – meer dan vier brieven

de reis van “Wat zou Jezus doen?” – van de sociaal bewuste roman van Charles Sheldon die harten aanwakkerde, tot de alomtegenwoordige armbanden van de jaren negentig die zovelen droegen, en in onze hedendaagse discussies over een ethisch leven – alles wijst op een hardnekkig en werkelijk bewonderenswaardig verlangen binnen het christendom: om te leven op een manier die onze Heer en Redder, Jezus Christus, oprecht eert. Dat acroniem, WWJD, werd een populaire, gemakkelijk te onthouden afkorting voor deze prachtige aspiratie, een snelle mentale check-in voordat je een beslissing neemt, een kleine duw van de Heilige Geest.

Maar zoals deze verkenning ons heeft laten zien, gaat het leven van een echt op Christus gericht leven, een leven gevuld met Zijn vreugde en vrede, zoveel meer in dan alleen een gedenkwaardige slogan of een sieraad. Het vereist een diepe en groeiende persoonlijke relatie met Jezus, die geworteld is in een steeds grotere kennis van Zijn kostbare Woord. Het vereist dat we vertrouwen op de Heilige Geest voor wijsheid, voor kracht en voor die prachtige transformatie die Hij in ons hart werkt. Het gedijt in de warme omhelzing van de geloofsgemeenschap, onze kerkelijke familie, waar wij als gelovigen van elkaar kunnen leren, liefdevolle verantwoording kunnen afleggen en gezamenlijk proberen de verbazingwekkende liefde van Christus in de wereld om ons heen te belichamen.

Die vraag, "Wat zou Jezus doen?", wanneer we die met een oprecht hart en een toewijding aan de bijbelse waarheid benaderen, is geen eindpunt, vriend. Oh nee, het is een uitnodiging! Het is een uitnodiging van God om de levenslange, vreugdevolle reis van discipelschap aan te vatten of met frisse ijver voort te zetten. Het roept ons als gelovigen op om ons leven consequent te onderzoeken in het heldere licht van het volmaakte voorbeeld van Christus en te proberen, zoals de apostel Johannes ons heeft aangespoord, "te wandelen zoals Hij wandelde" (1 Johannes 2:6). De blijvende aantrekkingskracht van deze eenvoudige vraag, ondanks de uiteenlopende manieren waarop deze is geïnterpreteerd en de kritiek waarmee deze in de loop van de tijd is geconfronteerd, onderstreept uiteindelijk een fundamenteel, door God gegeven verlangen in het hart van elke gelovige: om onze dagelijkse, vaak gewone, beslissingen en handelingen te verbinden met het transcendente, levengevende voorbeeld van Jezus Christus. En door dit te doen, vinden we ware betekenis, goddelijke leiding en een doel dat onze zielen bevredigt, allemaal voor Zijn glorie! Amen! Terwijl we deze reis navigeren, kunnen we ontdekken dat momenten van Dansen en spirituele reflectie Hierdoor ontstaat een diepere verbinding met ons geloof. Het omarmen van deze praktijken opent onze harten en geesten, waardoor we de vreugde van discipelschap op dynamische en transformerende manieren kunnen ervaren. Door dit proces ontwikkelen we een dieper begrip van hoe onze dagelijkse keuzes kunnen resoneren met de liefde en het doel van Christus in de wereld. Naarmate we dieper ingaan op deze reis van discipelschap, kunnen we ook momenten van diepgaande realisatie tegenkomen, waarbij we niet alleen onze eigen strijd begrijpen, maar ook de diepte van mededogen in het hart van Christus. Bij het verkennen van thema’s als liefde, vergeving en empathie komen we tot het begrip “Tranen van Jezus uitgelegd,”, licht werpend op Zijn menselijke ervaring en de diepe empathie die Hij biedt in onze eigen tijden van verdriet. Deze inzichten versterken onze vastberadenheid om Zijn genade te weerspiegelen in onze interacties met anderen, en weerspiegelen uiteindelijk de schoonheid van Zijn voorbeeld in elk aspect van ons leven.