Inzicht in Jehovah’s Getuigen: Wat geloven zij over God?
Hallo vrienden! Is het niet heerlijk om in een wereld vol verschillende mensen te leven? Soms worden we nieuwsgierig naar onze buren, zoals de Jehovah’s Getuigen. Misschien heb je ze met een glimlach hun geloof zien delen, of misschien heb je je diep van binnen gewoon afgevraagd wat ze geloven, vooral over God. Het is mooi om anderen te willen begrijpen en te benaderen met een hart vol vriendelijkheid en een verlangen om te leren.
Dit artikel is hier om een licht te werpen op enkele veelgestelde vragen die christelijke lezers vaak hebben over Jehovah’s Getuigen en hun kijk op God. We zullen hun perspectief samen verkennen, op een manier die duidelijk, respectvol en gemakkelijk te begrijpen is, voornamelijk met behulp van informatie die ze zelf delen.1 Denk eraan dat je je buren een beetje beter leert kennen en begrijpt wat echt belangrijk voor hen is. We zullen tien belangrijke vragen bekijken, in de hoop hun geloof te belichten. Ons doel is niet om fouten te vinden of een debat te beginnen om het met mededogen te begrijpen. Begrijpen is immers een krachtige manier om de liefde en het respect te tonen die we allemaal moeten delen.
Geloven Jehovah’s Getuigen in God?
Oh ja, absoluut! Geloven in God is niet alleen iets zij doen dat; het is de hartslag van hun geloof!2 Je zult merken dat Jehovah’s Getuigen een diepe, blijvende toewijding aan God hebben.
Wie is God voor hen?
Ze geloven in één enkele, ware God, de Almachtige Schepper die dit ongelooflijke universum tot stand heeft gebracht - alles wat we zien, van de sterren boven tot de aarde onder onze voeten.3 Ze herkennen Hem als dezelfde God waarover in de hele Bijbel wordt gesproken, de God van gelovigen zoals Abraham, Mozes en zelfs Jezus zelf.
Hoe vormen zij hun geloof in God?
Een fundamenteel beginsel voor Jehovah’s Getuigen is dat hun overtuigingen rechtstreeks uit de Bijbel moeten voortkomen.2 Zij beschouwen de hele Bijbel als Gods geïnspireerde Woord, de ultieme gids voor alles wat zij geloven en hoe zij leven.Ē Zij maken duidelijk dat zij geen geloofsbelijdenissen volgen die gebaseerd zijn op menselijke tradities, maar ervoor kiezen zich in plaats daarvan strikt te houden aan wat zij in de Bijbel leren.2 Deze sterke focus op de Bijbel als enige bron van waarheid staat voor hen centraal. Het vormt hun visie dat misschien andere religieuze paden in de loop van de tijd gemengd kunnen zijn in ideeën die niet expliciet in de Schrift worden gevonden. Ze zien hun benadering als een terugkeer naar een eenvoudiger, puur op de Bijbel gebaseerd geloof.
Aanbidding
Hun aanbidding is uitsluitend en uitsluitend gericht op deze ene ware God.2 En ze geloven dat deze God Zijn eigen persoonlijke naam heeft gedeeld, een naam waarvan ze denken dat deze ongelooflijk belangrijk is om te gebruiken wanneer ze Hem aanbidden.
Wie geloven Jehovah’s Getuigen dat God is? (Eén God of Drie-eenheid?)
Hier is iets belangrijks om te begrijpen, een plek waar hun pad er een beetje anders uitziet dan veel van onze bekende christelijke tradities.
Eén God, geen Drie-eenheid
Jehovah’s Getuigen houden vast aan de overtuiging dat God één enkel, individueel Wezen is. Zij aanvaarden duidelijk en krachtig niet de leer van de Drie-eenheid - de leer dat God drie mede-gelijke, mede-eeuwige Personen is (Vader, Zoon en Heilige Geest) die allen binnen één Godheid bestaan.
Waarom verwerpen ze de Drie-eenheid?
Hun redenen om de Drie-eenheid niet te aanvaarden, komen voornamelijk voort uit de manier waarop zij de Bijbel en de geschiedenis begrijpen:
- Niet gevonden in de Bijbel: Zij wijzen erop dat het woord "drie-eenheid" nergens op de bijbelpagina's voorkomt. idee aangezien het traditioneel wordt onderwezen, is het ook niet terug te vinden in de geschriften.
- Beschouwd als onschriftuurlijk en verwarrend: Zij zijn van mening dat de leer indruist tegen duidelijke Bijbelse uitspraken die een verschil in positie lijken aan te tonen, zoals toen Jezus zei: "De Vader is groter dan ik" (Johannes 14:28).· Zij merken ook op hoe Jezus een onderscheid maakte tussen zichzelf en zijn Vader, door de Vader "de enige ware God" te noemen (Johannes 17:3).¶1 Zij vinden de leer verwarrend, soms zelfs door theologen beschreven als een "mysterie" dat ons begrip te boven gaat, wat volgens hen in contrast staat met het idee dat Gods waarheid duidelijk moet zijn.1
- Beschouwd als een latere ontwikkeling: Zij geloven dat de Drie-eenheid niet werd onderwezen door Jezus of zijn apostelen, maar geleidelijk groeide in de loop van eeuwen nadat de Bijbel was voltooid, beïnvloed door ideeën buiten de Bijbel en officieel werd gemaakt op kerkvergaderingen zoals het Concilie van Nicea (325 n.Chr.) en Constantinopel (381 n.Chr.).12 Zij merken op dat zelfs het Concilie van Nicea de Drie-eenheid niet volledig definieerde zoals deze tegenwoordig vaak wordt begrepen, met name met betrekking tot de Heilige Geest.1
Gods identiteit voor Jehovah’s Getuigen
In hun begrip is de ene ware God dus één Persoon: de Vader. En ze geloven dat deze God een heel speciale, persoonlijke naam heeft: Jehova.
deze afwijzing van de Drie-eenheid is niet slechts een klein detail voor Jehovah’s Getuigen; het is echt fundamenteel. Het geeft vorm aan hoe zij God, Jezus en de Heilige Geest zien. Omdat ze beginnen met het geloof dat God absoluut één Persoon is, moet hun begrip van Jezus en de Heilige Geest in die visie passen, waardoor ze tot andere conclusies komen dan die van christenen die in de Drie-eenheid geloven.
Waarom noemen ze God "Jehovah"?
Het gebruik van de naam “Jehovah” is iets dat veel mensen opmerken over Jehovah’s Getuigen, en het heeft voor hen een zeer diepe betekenis.
Gods persoonlijke naam
Zij zijn van mening dat "Jehovah" niet zomaar een titel is, de unieke, persoonlijke naam van de ene ware God, die precies daar in de Bijbel wordt geopenbaard.
Bijbelse basis
Hun sterke gevoel hierover komt uit de Hebreeuwse Geschriften (wat velen het Oude Testament noemen). Zij benadrukken dat in de oorspronkelijke Hebreeuwse geschriften Gods naam — vertegenwoordigd door vier Hebreeuwse letters, JHWH of JHVH (vaak het Tetragrammaton genoemd) — bijna 7 000 keer voorkomt!7 Zij verwijzen naar verzen als Psalm 83:18, waarin staat: Mogen de mensen weten dat u, wiens naam Jehovah is, u alleen de Allerhoogste bent over de hele aarde.
Waarom de nadruk?
Het gebruik en het delen van de naam “Jehovah” is om verschillende redenen zo belangrijk voor hun geloof:
- Essentieel voor ware aanbidding: Zij zijn van mening dat het kennen en gebruiken van Gods persoonlijke naam de sleutel is om Hem op de juiste manier te aanbidden en een nauwe, persoonlijke band met Hem op te bouwen.
- Naar het voorbeeld van Jezus: Zij benadrukken dat Jezus de naam van zijn Vader op de eerste plaats heeft gezet. Hij leerde zijn volgelingen bidden: "Laat uw naam geheiligd worden" (of "uw naam worde geheiligd") (Matteüs 6:9), en hij bad: "Vader, verheerlijk uw naam" (Johannes 12:28).
- Verbinding met redding: Zij geloven dat het aanroepen van Gods naam verband houdt met het behouden worden, en wijzen daarbij op geschriften als Joël 2:32 (die de apostel Paulus in Romeinen 10:13 aanhaalde): "Iedereen die de naam van Jehovah aanroept, zal gered worden".1
- Herstel van de naam: Zij zijn van mening dat in de loop van de tijd, misschien als gevolg van bijgeloof of traditie, Gods persoonlijke naam grotendeels uit bijbelvertalingen werd gehaald en werd vervangen door titels als “Heer” of “God”.1 Zij zien hun gebruik van “Jehovah” en de opname ervan in hun Nieuwe-Wereldvertaling Deze daad van herstel is verbonden met hun geloof dat ze het oorspronkelijke christendom terugbrengen, omdat ze het gevoel hebben dat andere groepen die voornamelijk titels gebruiken iets missen dat van vitaal belang is om God echt te kennen en te aanbidden.
Betekenis van de naam
Jehovah’s Getuigen begrijpen vaak dat de naam “Jehovah” afkomstig is van een Hebreeuws werkwoord dat “worden” betekent. Zij interpreteren het als “Hij zorgt ervoor dat Hij wordt”, wat wijst op Gods verbazingwekkende vermogen om alles te worden wat nodig is om Zijn beloften en doelen te vervullen.1
Hun identiteit
De naam die zij zelf hebben gekozen, “Jehovah’s Getuigen”, die in 1931 officieel werd aangenomen, weerspiegelt dit kerngeloof en hun missie.1 Zij baseren deze naam op Jesaja 43:10-12, waar God zijn volk zijn “getuigen” noemt1. Zij vinden dat hun naam de wereld duidelijk vertelt wie zij zijn en waartoe zij zich geroepen voelen: om de waarheid over Jehovah God te delen.2 De Oorsprong van Jehovah’s Getuigen Ze zijn geworteld in de Bible Student-beweging in de late 19e eeuw, die gericht was op het bestuderen en verspreiden van bijbelse leringen. In de loop der jaren hebben ze een duidelijk geloofssysteem ontwikkeld dat de nadruk legt op huis-aan-huis evangelisatie en betrokkenheid van de gemeenschap. Deze toewijding aan hun missie heeft hen in staat gesteld om te groeien en hun boodschap over de hele wereld te verspreiden.
Geloven Jehovah’s Getuigen dat Jezus God is?
Dit is een ander gebied waar het nuttig is om hun specifieke visie duidelijk te begrijpen, omdat het verschilt van het traditionele trinitaire begrip.
Jezus is de Zoon van God, niet de Almachtige God.
Jehovah’s Getuigen geloven absoluut in Jezus Christus! Ze houden hem in de hoogste achting als de Zoon van God, de beloofde Messias (of Christus), en de Redder die kwam om de mensheid te redden. Ze identificeren zich sterk als christenen omdat het hun doel is de leringen van Jezus en het voorbeeld dat hij gaf nauwlettend te volgen.3 Naast hun diepe respect voor Jezus zijn Jehovah’s Getuigen van mening dat hij zich onderscheidt van God de Vader, Jehovah, en dat hij als bemiddelaar tussen God en de mensheid fungeert. Geloof van Jehovah’s Getuigen over Jezus zijn rol in Gods doel benadrukken, met inbegrip van zijn opstanding en toekomstige terugkeer om Gods koninkrijk op aarde te vestigen. Hun leringen moedigen aanhangers aan om Jezus na te volgen in hun dagelijks leven, door liefde, mededogen en een toewijding aan hun geloof te bevorderen. Doopproces voor Jehovah’s Getuigen Het is een belangrijke stap voor mensen die publiekelijk hun geloof en toewijding willen tonen om Jezus Christus te volgen. Dit proces omvat doorgaans een grondige bijbelstudie en een demonstratie van het begrip van de overtuigingen van Jehovah’s Getuigen, met als hoogtepunt de doopceremonie die duidt op iemands toewijding aan God en de leer van Jezus. Door deel te nemen aan de doop omarmen nieuwe leden hun rol in Gods doel en dragen zij actief bij aan de gemeenschap van gelovigen.
Verwerping van Jezus als Almachtige God
Maar ze maken een heel duidelijk onderscheid: Zij geloven niet dat Jezus de Almachtige God Zelf is. Zij geloven dat hij afgescheiden is van God de Vader (Jehovah) en een positie onder Hem bekleedt.
Waarom deze visie? Schriftuurlijke argumenten
Hun begrip komt voort uit hoe ze verschillende belangrijke geschriften interpreteren:
- Jezus’ eigen woorden: Zij hechten veel belang aan de verklaring van Jezus in Johannes 14:28: "De Vader is groter dan ik". Zij zien dit als een eenvoudige verklaring dat de Vader en de Zoon niet gelijk zijn.
- Jezus bad tot God: Ze merken op dat Jezus vaak tot God bad. Zij geloven dat dit een relatie laat zien tussen twee verschillende individuen - de ene biddend, de andere horend - in plaats van twee personen binnen één God.
- Gebruikte titels: Zij wijzen erop dat de Bijbel Jezus consequent de “Zoon van God” noemt, niet rechtstreeks “God de Zoon” of Almachtige God.1 Zij verwijzen naar Johannes 20:31, waarin staat dat het evangelie is geschreven zodat mensen zouden kunnen geloven “Jezus is de Christus, de Zoon van God”.
- Onderscheid in kennis: Ze citeren Mattheüs 24:36 (en Marcus 13:32), waar Jezus zegt dat alleen de Vader de dag en het uur van het einde kent, zelfs de Zoon niet. Zij redeneren dat als Jezus gelijk zou zijn aan Almachtige God, hij dezelfde kennis zou delen.
Gevolgen voor aanbidding
Omdat ze geloven dat Jezus de Zoon van God is, maar niet Almachtige God, weerspiegelt de manier waarop ze aanbidden dit begrip. Zij aanbidden alleen Jehovah God.2 Zij brengen hun gebeden door Jezus Christus en erkennen zijn vitale rol als degene die ons met God verbindt en ons redt.13
Deze visie op Jezus vloeit rechtstreeks voort uit hun geloof dat God geen Drie-eenheid is. Als God wordt begrepen als slechts één Persoon (de Vader), dan kan Jezus, de Zoon, in hun denken niet dezelfde Persoon zijn of gelijk zijn aan Hem. Dit brengt hen ertoe de geschriften over de identiteit van Jezus en zijn relatie met de Vader zodanig te interpreteren dat zijn onderscheidbaarheid en zijn positie onder de Vader worden benadrukt.
Wat is de relatie van Jezus met God volgens Jehovah’s Getuigen?
Hoe kunnen Jehovah’s Getuigen, aangezien zij Jezus niet als Almachtige God zien, zijn ongelooflijk bijzondere plaats en verbondenheid met de Vader begrijpen? Hun overtuigingen beschrijven Jezus als zeer geëerd, maar toch onderscheiden van God en door Hem geschapen.
Gods eerste en kostbaarste Zoon
Jezus bekleedt de meest geëerde positie vlak naast Jehovah God. Hij is Gods zeer geliefde en kostbaarste Zoon.1 Hij wordt "de eerstgeborene van de hele schepping" genoemd (Kolossenzen 1:15). Jehovah’s Getuigen begrijpen dit vrij letterlijk: Jezus was Gods allereerste scheppingsdaad, die vóór al het andere tot stand kwam.
Uniek geschapen door God
Hij wordt ook wel de "eniggeboren Zoon" genoemd (Johannes 3:16). Zij interpreteren dit als een unieke Jezus, omdat hij de enige is die rechtstreeks door Jehovah God is geschapen. Al het andere is door Jezus tot stand gekomen.
Gods vertegenwoordiger in de schepping
Na de schepping van Jezus werkte Jehovah door hem heen als Zijn meester-ambachtsman of vertegenwoordiger om al het andere te scheppen — alle engelen in de hemel en alles hier op aarde.1 Zij begrijpen Kolossenzen 1:16 op deze manier (hoewel hun vertaling het woord “andere” toevoegt — “door hem zijn alle andere dingen geschapen”).
Het voormenselijke bestaan als een geestelijk schepsel
Voordat hij als baby op aarde werd geboren, leefde Jezus ongelooflijk lang — misschien miljarden jaren — in de hemel als een machtig geesteswezen. Sommige materialen van Jehovah’s Getuigen, en anderen die ze bestuderen, identificeren deze voormenselijke Jezus met de Aartsengel Michaël, de leider van de engelen.2
Wonderbaarlijke menselijke geboorte (incarnatie)
Zijn reis van geestelijk leven naar menselijk leven was een wonder dat door Jehovah werd verricht. God bracht de levenskracht van Zijn eerstgeboren Zoon uit de hemel over in de schoot van een jonge Joodse vrouw genaamd Maria, die maagd was. Er was geen menselijke vader bij betrokken, dus Jezus werd geboren als een volmaakt mens, zonder zonde.
"Het Woord" van God
Onder de titel "het Woord" (in het Grieks Logos) in Johannes 1:1, 14 wordt verstaan dat Jezus Gods belangrijkste woordvoerder en communicator was. Hij gaf Gods boodschappen en instructies aan anderen, zowel engelen als mensen.1 Wat Johannes 1:1 betreft (“het Woord was bij God, en het Woord was God”), interpreteren zij het laatste deel als “een god” of “goddelijk” in zijn aard, met goddelijke kwaliteiten vanwege zijn oorsprong en hoge positie, niet zijnde de Almachtige God Zelf.1
Niet gelijk aan een perfecte reflectie
Cruciaal is dat ze geloven dat omdat Jezus werd geschapen, hij een begin had. Jehovah God is eeuwig, zonder begin en zonder einde.1 Daarom kan Jezus niet gelijk zijn aan God. Zij geloven dat Jezus zelf dit erkende door te zeggen dat de Vader groter was (Johannes 14:28).· Toch weerspiegelt hij perfect de persoonlijkheid en kwaliteiten van zijn Vader, en daarom noemt de Bijbel hem “het beeld van de onzichtbare God” (Kolossenzen 1:15).1
Zijn verheven rol
Hoewel ze hem niet als Almachtige God zien, vervult Jezus vele ongelooflijk belangrijke rollen: Hij is de Messias, de Verlosser wiens dood de prijs voor onze zonden heeft betaald, de Hogepriester, de enige via wie we tot God kunnen naderen, en de uitverkoren Koning van Gods hemelse Koninkrijk, die volgens hen in 1914 begon te regeren op basis van hun begrip van profetie.
Dit gedetailleerde beeld van de oorsprong, de aard en de rol van Jezus is een hoeksteen van hun geloof. Het toont aan dat zij zich zorgvuldig inspannen om alle verschillende dingen die de Bijbel over Jezus zegt, samen te brengen, waarbij zij zijn allerhoogste belang en goddelijke verbinding erkennen en tegelijkertijd vasthouden aan hun kerngeloof in de absolute eenheid en suprematie van Jehovah God, die alle buiten het kader van de Drie-eenheid worden begrepen.
Wat geloven Jehovah’s Getuigen over de Heilige Geest?
Om hun begrip van God af te ronden, hebben Jehovah’s Getuigen een specifieke kijk op de Heilige Geest die past bij hun afwijzing van de Drie-eenheid. Volgens Geloven van Jehovah’s Getuigen uitgelegd, wordt de Heilige Geest gezien als Gods actieve kracht in plaats van als een afzonderlijke persoon. Dit begrip onderstreept hun nadruk op de eenheid van God, omdat zij geloven dat de Heilige Geest door Jehovah wordt gebruikt om Zijn doelen te bereiken. Bijgevolg benadrukken hun leringen een directe relatie tussen Jehovah en zijn volgelingen, met de nadruk op persoonlijke toewijding en studie van de Schrift.
Geen persoon Gods macht
Zij geloven niet dat de Heilige Geest een goddelijke Persoon is, gelijk aan de Vader en de Zoon. In plaats daarvan leren ze dat de Heilige Geest Gods actieve kracht is — Zijn onzichtbare, dynamische energie of kracht die Hij gebruikt om Zijn wil te volbrengen.3 Denk eraan als de wind, of elektriciteit — ongelooflijk krachtig en in staat om verbazingwekkende dingen te bereiken die geen persoon zijn.3
Bijbelse interpretaties ondersteunen deze visie
Hun begrip komt voort uit de manier waarop ze verschillende Bijbelpassages interpreteren:
- Account aanmaken: Zij kijken naar Genesis 1:2, waarin sprake is van “Gods actieve kracht in het Hebreeuws: ruach, ook vertaald als “geest” bewoog zich over de oppervlakte van de wateren.” Zij zien dit als Gods kracht aan het werk die schept, niet als een persoon.3
- “gevuld met” of “gedoopt met” gedistilleerde drank: De Bijbel spreekt over mensen die "vervuld zijn met heilige geest" (zoals Elizabeth of de discipelen op Pinksteren – Lukas 1:41; Handelingen 2:4) of "gedoopt worden met heilige geest" (Matteüs 3:11).3 Jehovah's Getuigen redeneren dat je logischerwijs niet "vervuld" of "gedoopt" kunt worden met een andere persoon, wat suggereert dat de geest een onpersoonlijke kracht moet zijn.3 Op dezelfde manier beloofde God "een deel van mijn geest uit te storten" (Handelingen 2:17), waarvan zij vinden dat het niet past bij de geest die een gelijke persoon is.3
- Associatie met macht: Ze merken op dat de Bijbel de heilige geest vaak rechtstreeks verbindt met macht. Jezus zei tegen zijn discipelen: "Gij zult kracht ontvangen wanneer de heilige geest over u komt" (Handelingen 1:8).3
- Personificatie, niet persoonlijkheid: Wanneer de Bijbel persoonlijke termen voor de geest gebruikt, zoals "helper", "advocaat" of "leraar" (Johannes 14:16, 26; 16:13), begrijpen ze dit als personificatie.3 Dit is net als wanneer we het hebben over wijsheid “uitroepen” of zonde “regeren” — menselijke kwaliteiten geven aan iets dat geen persoon is. Ze geloven dat de context laat zien dat de geest wordt beschreven door wat het doet (helpt, leert) in plaats van wie Het is.3
- Afkomstig van God: De Bijbel zegt dat de Vader de heilige geest geeft aan hen die Hem vragen (Lucas 11:13).3 Aan hen toont dit aan dat de geest onder Gods controle staat en door Hem gezonden is, niet een gelijkwaardig lid van een Godheid.3
Functies van de Geest
Volgens Jehovah’s Getuigen gebruikt God Zijn heilige geest op vele wonderbaarlijke manieren:
- Om de schrijvers van de Bijbel te inspireren.3
- Om Zijn dienaren in staat te stellen Zijn werk te doen, zoals prediken, doorstaan van ontberingen, of het uitvoeren van speciale taken (zoals Bezalel die de tabernakel bouwt, of de ongelooflijke kracht van Simson).
- Om gelovigen te helpen mooie kwaliteiten (de "vrucht van de geest") te ontwikkelen, zoals liefde, vreugde en vrede (Galaten 5:22-23).
- Om Zijn volk en Zijn organisatie te leiden en te leiden.
- In het verleden, om wonderen zoals spreken in verschillende talen of profetieën mogelijk te maken.
- Om bepaalde individuen te "zalven", hen de hoop te geven naar de hemel te gaan en aan hun geest te bevestigen dat zij gekozen zijn.
Het definiëren van de Heilige Geest als Gods actieve kracht is een essentieel onderdeel van hun niet-trinitaire begrip. Het stelt hen in staat om alle verwijzingen in de Bijbel naar Gods geest en de krachtige effecten ervan uit te leggen zonder een derde goddelijke Persoon naast de Vader en de Zoon toe te voegen, waardoor hun kerngeloof in de absolute eenheid van God (Jehovah) behouden blijft.
Gebruiken Jehovah’s Getuigen dezelfde Bijbel?
Als we het hebben over overtuigingen, is het natuurlijk om je af te vragen welke Bijbelvertalingen mensen gebruiken. Gebruiken Jehovah’s Getuigen dezelfde bijbel als andere christenen?
Hoge achting voor de Bijbel
Ten eerste hebben Jehovah’s Getuigen enorm veel respect voor de Bijbel.2 Zij geloven dat de hele verzameling van 66 boeken die gewoonlijk in protestantse bijbels te vinden zijn (zowel het Oude als het Nieuwe Testament, hoewel zij ze liever de Hebreeuws-Aramese en de christelijke Griekse geschriften noemen) zonder fouten Gods geïnspireerde, onfeilbare Woord is. Het is het absolute fundament en de enige autoriteit voor al hun overtuigingen en praktijken.2 Zij benadrukken dat het begrijpen van de Bijbel zorgvuldige studie en interpretatie vereist onder leiding van de Heilige Geest. Overtuigingen van Jehovah’s Getuigen uitgelegd Vaak draait het om hun unieke interpretaties van schriftuurlijke passages, die hun wereldbeeld, praktijken en gemeenschapsleven vormgeven. Hun toewijding om deze overtuigingen met anderen te delen, blijkt uit hun uitgebreide outreach-inspanningen en educatieve programma's. Hun leringen benadrukken ook het belang van evangelisatie, wat een belangrijk aspect van hun geloof is, omdat ze actief proberen hun interpretaties van de Bijbel onder anderen te verspreiden. Inzicht in de overtuigingen van Jehovah’s Getuigen is essentieel voor het aangaan van doordachte discussies over hun perspectieven op redding, moraliteit en de eindtijd. Door hun onderscheidende praktijken en outreach, willen ze een gevoel van gemeenschap en verbondenheid creëren onder hun leden, terwijl ze een dieper begrip van de Schrift in het dagelijks leven bevorderen.
Gebruik van verschillende vertalingen
Gedurende hun hele geschiedenis, en zelfs vandaag de dag, hebben Jehovah’s Getuigen veel verschillende Bijbelvertalingen gebruikt en nog steeds geraadpleegd in hun persoonlijke studie, tijdens hun vergaderingen en bij het delen van hun geloof met anderen. In hun vroege dagen haalden hun publicaties vaak de bekende King James Version en de American Standard Version (uit 1901) aan, die bekend stond om het gebruik van “Jehovah” in het Oude Testament. Ze gebruikten ook andere vertalingen, zoals J.B. Rotherham’s The New Testament Newly Translated and Critically Emphasised en het Emphatic Diaglott, een interlineair nieuw testament van Benjamin Wilson. Soms verwezen ze ernaar ter ondersteuning van specifieke manieren om woorden te vertalen, zoals het gebruik van “aanwezigheid” voor het Griekse woord parousia in plaats van “komen”.Ze drukten zelfs hun eigen editie van de King James Version terug in de jaren 1940.
Voorkeur voor de Nieuwe-Wereldvertaling (NWT)
Hoewel ze naar verschillende versies kunnen kijken, is de vertaling die ze voornamelijk gebruiken, afdrukken en delen hun eigen, de Nieuwe-Wereldvertaling van de Heilige Schrift (NWT). Het Nieuwe Testament kwam uit in 1950, en het Oude Testament volgde in delen tussen 1953 en 1960. De volledige Bijbel in één boek werd gepubliceerd in 1961.3 Sindsdien is hij meermaals bijgewerkt, met belangrijke herzieningen in 1984 en 2013.· De commissie die de vertaling deed, koos ervoor anoniem te blijven en zei dat zij alle eer aan God, de auteur van de Bijbel, wilde geven, niet aan zichzelf.·
Waarom hebben ze de NWT geproduceerd?
Jehovah’s Getuigen geven verschillende redenen om hun eigen vertaling te maken 24:
- Moderne taal: Ze wilden een Bijbel in alledaagse, gemakkelijk te begrijpen taal, omdat ze het gevoel hadden dat oudere versies woorden gebruikten die tegenwoordig moeilijk te begrijpen zouden kunnen zijn.
- Nauwkeurigheid op basis van studiebeurs: Ze geloofden dat nieuwe ontdekkingen van oudere, nauwkeurigere Bijbelhandschriften en vooruitgang in het begrijpen van de oorspronkelijke talen een betere vertaling van de Hebreeuwse, Aramees en Griekse teksten mogelijk maakten.
- Herstel van Gods naam: Een belangrijk doel was om Gods persoonlijke naam, Jehovah, terug in de tekst te plaatsen waar het oorspronkelijke Hebreeuws (JHWH) verscheen. Ze hebben “Jehovah” bijna 7 000 keer opgenomen in het Oude Testament en ook 237 keer in het Nieuwe Testament. Ze baseren de invoegingen van het Nieuwe Testament op hun onderzoek en redenering over waar zij geloven dat de naam oorspronkelijk was of zou moeten zijn, ook al is deze niet te vinden in de bestaande Griekse manuscripten van het Nieuwe Testament.
- Trouw aan origineel: Ze streefden naar een vertaling die zeer dicht bij de oorspronkelijke tekst bleef, waarbij ze vermeden wat volgens hen vrijheden van andere vertalers zouden kunnen zijn.
Onderscheidende kenmerken en kritiek
De NWT heeft een aantal unieke kenmerken:
- Er wordt uitgebreid gebruikgemaakt van "Jehovah".2
- Het gebruikt “martelpaal” voor het instrument waarop Jezus stierf, in plaats van “kruis”.3
- Het vertaalt werkwoorden soms op een manier die de nadruk legt op doorlopende actie.2
- Het gebruikt de termen “Hebreeuws-Aramese Geschriften” en “Christelijke Griekse Geschriften”.2
Maar de NWT heeft ook aanzienlijke kritiek gekregen van veel bijbelgeleerden en andere christelijke groepen.3 Critici zijn vaak van mening dat bepaalde belangrijke verzen, met name die over de goddelijkheid van Jezus en de Drie-eenheid, zijn vertaald op een manier die de overtuigingen van Jehovah’s Getuigen ondersteunt in plaats van weer te geven wat zij als de meest accurate betekenis van het oorspronkelijke Grieks beschouwen. Enkele vaak genoemde voorbeelden zijn:
- Johannes 1:1: Vertaald als “...en het Woord was een god” in plaats van “...en het Woord was God”.3
- Kolossenzen 1:16-17: Het woord “andere” wordt vier keer toegevoegd (zoals “door hem zijn alle andere dingen geschapen”), ook al staat het niet in de Griekse tekst. Dit ondersteunt hun geloof dat Jezus werd geschapen.
- Mattheüs 26:26: Vertaald als “Dit betekent mijn lichaam” in plaats van “Dit is mijn lichaam”, wat aansluit bij hun visie op het Gedenkmaal (hun term voor het Avondmaal van de Heer).3
Hoewel Jehovah’s Getuigen de Bijbel als hun ultieme gids beschouwen, laten hun creatie en voorkeur voor de NWT “een vertaling met weergaven die specifiek overeenkomen met hun unieke theologische opvattingen” dus zien hoe belangrijk de interpretatie van hun organisatie is in de manier waarop zij de Schrift lezen. De vertaling zelf helpt hun begrip te versterken, vooral op punten waar ze verschillen van de reguliere christelijke overtuigingen.
Snelle vergelijking: Belangrijkste overtuigingen
Om enkele van de belangrijkste verschillen waarover we het in één oogopslag hebben gehad, te helpen zien, volgt hier een eenvoudige tabel:
| Eigenschap | Geloof van Jehovah’s Getuigen | Christelijk geloof (algemene orthodoxie) |
|---|---|---|
| God | Eén Persoon (Jehovah), verwerpt de Drie-eenheid | Eén God in drie personen (Vader, Zoon, Heilige Geest) |
| Jezus Christus | Gods Zoon, eerste schepping, ondergeschikt aan God | God de Zoon, eeuwig bestaand, volledig God |
| Heilige Geest | Gods actieve kracht, onpersoonlijk | God de Heilige Geest, onderscheiden Persoon, volledig God |
| Bijbel | Geïnspireerd Woord, verkies Nieuwe-Wereldvertaling | Geïnspireerd Woord, verschillende vertalingen geaccepteerd |
| Redding | Geloof in Jezus + Gehoorzaamheid/Werken/Getuigenis | Genade door geloof in Jezus Christus |
| Leven na de dood | Paradijs Aarde voor de meesten, 144k naar de hemel, zielsslaap | Hemel voor gelovigen (of Paradijs), bewust hiernamaals |
(Vergeet niet: “Hoofdchristelijk geloof” is een algemeen akkoord binnen de historische orthodoxie; verschillende benamingen kunnen variaties hebben.)
Bruggen van begrip bouwen
Uit het onderzoeken van wat Jehovah’s Getuigen over God geloven, blijkt een geloof dat nauw verbonden is met hun begrip van de Bijbel. Het is erop gericht alleen Jehovah te aanbidden en zich ertoe te verbinden Jezus Christus te volgen wanneer zij zijn rol en leringen begrijpen. Hoewel ze sterk het gevoel hebben dat ze christenen zijn, betekent hun afwijzing van kernleerstellingen zoals de Drie-eenheid en de volledige goddelijkheid van Christus dat de meeste andere christelijke groepen ze als gescheiden van het historische christelijke geloof beschouwen. Hun unieke interpretatie van de Schrift brengt hen ertoe zich bezig te houden met huis-aan-huis evangelisatie en te delen wat zij geloven dat de ware boodschap van God is, zoals geopenbaard in de Bijbel. Inzicht in de overtuigingen van Jehovah’s Getuigen wijst ook op hun verschillende gemeenschapspraktijken, zoals het gedenken van de dood van Christus en het zich onthouden van vieringen zoals Kerstmis en verjaardagen, die zij onverenigbaar achten met hun geloof. Door middel van deze praktijken streven zij ernaar een levensstijl in stand te houden die hun inzet weerspiegelt voor wat zij zien als Gods doel voor de mensheid. Hun leerstellingen over redding zijn uniek en benadrukken een geloof dat zowel geloof in Jehovah als naleving van specifieke morele richtlijnen omvat. De Reddingsovertuigingen van Jehovah’s Getuigen aandacht te besteden aan het belang van een ethisch leven en actief deel te nemen aan de activiteiten en leringen van hun gemeenschap, en dit als essentieel te beschouwen voor het verkrijgen van eeuwig leven. Bovendien geloven ze dat slechts een beperkt aantal mensen naar de hemel zal gaan, terwijl de rest eeuwig leven zal genieten op een paradijselijke aarde, waardoor hun opvattingen verder worden onderscheiden van het reguliere christendom. Jehovah’s Getuigen geloven in de dood De dood is niet het einde, maar een tijdelijke toestand tot een toekomstige opstanding. Zij leren dat de opstanding zal plaatsvinden wanneer Gods Koninkrijk op aarde is gevestigd, waardoor hoop wordt geboden aan degenen die zijn gestorven om weer tot leven te worden gewekt. Dit inzicht onderstreept hun visie op het hiernamaals en het belang van leven in overeenstemming met Gods normen in het heden.
Het begrijpen van deze overtuigingen, zelfs als ze heel anders zijn dan de onze, is zo'n belangrijke stap in het bouwen van bruggen van respect en open communicatie. Jehovah’s Getuigen tonen echte oprechtheid en toewijding in het leven door hun interpretatie van Gods Woord.2 Hun toewijding erkennen en proberen hun perspectief te begrijpen, in plaats van alleen te focussen op waar we het niet mee eens zijn, kan leiden tot zinvollere en vriendelijkere interacties. Door het verkennen van de Katholieke visie op Jehovah’s Getuigen, kunnen we inzicht krijgen in de theologische verschillen die hun overtuigingen vormen. Dit inzicht maakt een rijkere dialoog mogelijk, waarbij vragen kunnen worden gesteld en verschillende standpunten respectvol kunnen worden besproken. Deze openheid bevordert op zijn beurt een omgeving waarin beide partijen van elkaar kunnen leren terwijl ze toch trouw blijven aan hun overtuigingen. Door actief samen te werken met Overtuigingen van Jehovah’s Getuigen uitgelegd, individuen kunnen de nuances waarderen die aan hun geloof ten grondslag liggen. Deze aanpak verdiept niet alleen ons begrip, maar cultiveert ook een sfeer van empathie en respect. Uiteindelijk verrijkt het erkennen van de waarde in verschillende perspectieven onze gemeenschapsinteracties en moedigt het vreedzame coëxistentie aan.
Als volgelingen van Christus worden we allemaal aangemoedigd om onze naasten lief te hebben. Een mooi onderdeel van die liefde is de inspanning om ze te begrijpen, met open hart te luisteren en vriendelijk te spreken, zelfs als onze overtuigingen niet op elkaar aansluiten. Moge deze verkenning bijdragen aan een geest van respectvol gesprek en dieper begrip in al onze gemeenschappen.
