Genesis zegt dat Adam 930 jaar leefde: “En al de dagen die Adam leefde, waren negenhonderd en dertig jaar: en hij stierf” (Genesis 5:5). De Hebreeuwse tekst, de Griekse Septuagint en de Samaritaanse Pentateuch geven Adam allemaal 930 jaar, hoewel ze verschillen over andere leeftijden in het hoofdstuk. De Bijbel geeft de leeftijd van Eva helemaal nooit.
Het is een lang leven, en Genesis beëindigt het met drie eenvoudige woorden: “en hij stierf.” Dezelfde woorden sluiten bijna elk leven in dat hoofdstuk af, de een na de ander, als een klok die over elk graf luidt. Joden en christenen vragen zich al lang af of de getallen gewone jaren betekenen, en waarom levens zo sterk inkrimpen na de Zondvloed. Hun leeftijden op elk punt van hun leven, en wanneer ze leefden, worden uitgewerkt in hoe oud Adam en Eva waren.

Hoe lang leefde Eva?
Genesis vertelt het ons nooit, omdat de leeftijd van Adam voorkomt in de lijst van vaders in Genesis 5, en Eva, zoals elke echtgenote in dat hoofdstuk, heeft geen eigen vermelding. We horen voor het laatst van haar bij de geboorte van Seth, toen Adam 130 was (Genesis 4:25, 5:3). Daarna verdwijnt ze simpelweg uit het verhaal en haar dood wordt nooit opgetekend, dus elk cijfer voor haar levensduur komt uit latere legenden of giswerk, niet uit de Schrift.

Wie leefde het langst vóór de Zondvloed?
In de Hebreeuwse tekst was het Metusalach, die 969 jaar leefde. Genesis 5 loopt van Adam tot Noach in tien generaties. Voor elke man geeft het zijn leeftijd aan wanneer de genoemde zoon werd geboren en, behalve voor Henoch, hoe lang hij leefde; de dood van Noach komt later, in Genesis 9:29. Dit zijn de cijfers van de Hebreeuwse tekst, die de King James Version vertaalt.
| naam in | Lifespan | Leeftijd bij de geboorte van de genoemde zoon |
|---|---|---|
| Adam | 930 | 130 (Seth) |
| Seth | 912 | 105 (Enos) |
| Enos | 905 | 90 (Kenan) |
| Kenan | 910 | 70 (Mahalaleël) |
| Mahalaleël | 895 | 65 (Jared) |
| Jared | 962 | 162 (Henoch) |
| Henoch | 365, daarna “God nam hem weg” | 65 (Methusalach) |
| Metuselach | 969 | 187 (Lamech) |
| Lamech | 777 | 182 (Noach) |
| Noach | 950 | 500 (Sem, Cham en Jafet) |
Als je de leeftijden van de vaders optelt, werd Metusalach 687 jaar na de schepping van Adam geboren, dus de twee levens overlapten elkaar met 243 jaar. In de Hebreeuwse tekst stierf Metusalach in het jaar van de Zondvloed zelf. Hij was 187 toen Lamech werd geboren, Lamech was 182 toen Noach werd geboren, en Noach “was zeshonderd jaar oud toen de watervloed op de aarde was” (Genesis 7:6), wat 969 maakt.
Slechts één man in de lijst eindigt niet met “en hij stierf.” De vermelding van Henoch eindigt in plaats daarvan met: “En Henoch wandelde met God: en hij was niet; want God nam hem weg” (Genesis 5:24).
De Septuagint bereikt Adams 930 op een andere manier: daarin is Adam 230 wanneer Seth wordt geboren en leeft hij daarna nog 700 jaar. Het houdt ook Metusalachs 969 jaar aan, maar het maakt hem en zijn zoon Lamech ouder wanneer hun zonen werden geboren, dus volgens die getallen overleeft Metusalach de Zondvloed met 14 jaar. Augustinus merkte het probleem op en besprak het in De Stad van God (15.11). In de Samaritaanse Pentateuch is de hele levensduur van Metusalach 720 jaar, dus daar is hij niet degene die het langst leeft, en Adam overleeft hem met 930 jaar.

Waarom leefden mensen kortere levens na de zondvloed?
Genesis verklaart de verandering niet, maar registreert deze generatie na generatie. Noach leefde 950 jaar en zijn zoon Sem 600. De lijn van Sem naar Abraham in Genesis 11 daalt vervolgens in stappen, niet gelijkmatig: drie generaties van meer dan 400 jaar, drie van iets meer dan 200, en dan Nahor op 148 en zijn zoon Terah op 205.
| naam in | Lifespan | waar |
|---|---|---|
| Noach | 950 | Genesis 9:29 |
| Sem | 600 | Genesis 11:10–11 |
| Arpachsad | 438 | Genesis 11:12–13 |
| salah | 433 | Genesis 11:14–15 |
| Eber | 464 | Genesis 11:16–17 |
| Peleg | 239 | Genesis 11:18–19 |
| Reü | 239 | Genesis 11:20–21 |
| Serug | 230 | Genesis 11:22–23 |
| Nahor | 148 | Genesis 11:24–25 |
| Terah | 205 | Genesis 11:32 |
| Abraham | 175 | Genesis 25:7 |
| Isaak | 180 | Genesis 35:28 |
| Jakob | 147 | Genesis 47:28 |
| Jozef | 110 | Genesis 50:26 |
| Mozes | 120 | Deuteronomium 34:7 |
Vlak voor de Zondvloed zegt God: “Mijn geest zal niet altijd met de mens twisten, omdat hij ook vlees is: toch zullen zijn dagen honderdtwintig jaar zijn” (Genesis 6:3). Lezers hebben de 120 jaar op twee manieren geïnterpreteerd. Sommigen zien ze als een nieuwe limiet voor een mensenleven. Josephus, de Joodse historicus uit de eerste eeuw, schreef dat God “hun levens verkortte en hun jaren niet zo talrijk maakte als ze voorheen leefden, maar slechts honderdtwintig.” Anderen zien ze als de tijd die restte voor de Zondvloed. Rashi, de middeleeuwse Joodse commentator, geeft Gods betekenis als: “Gedurende 120 jaar zal ik lankmoedig met hen zijn, en als ze zich niet bekeren, zal ik een zondvloed over hen brengen.” Volgens die lezing zijn de 120 jaar Gods geduld, een lang uitstel voor het oordeel.
Levens na de Zondvloed daalden niet direct naar 120: Sem leefde 600 jaar en Abraham 175. Mozes was echter precies 120 bij zijn dood, en “zijn oog was niet dof, noch zijn natuurlijke kracht verminderd” (Deuteronomium 34:7). Het getal zelf wordt door de Schrift heen gevolgd in waar 120 in de Bijbel voorkomt.
Hoe lang zegt de Bijbel dat een mens leeft?
Het bekendste antwoord is een gebed met als titel “Een gebed van Mozes, de man Gods”: “De dagen van onze jaren zijn zeventig jaren, of, als wij zeer sterk zijn, tachtig jaren; en het beste daarvan is moeite en verdriet, want het wordt spoedig afgesneden en wij vliegen heen” (Psalm 90:10). Zeventig is zeventig, en tachtig is tachtig. Dat komt dichter bij de levens die wij kennen, en Mozes doet niet alsof het gemakkelijk is. Job zegt dat de grens door God wordt bepaald: “Zijn dagen zijn immers vastgesteld, het getal van zijn maanden is bij U; U hebt zijn grenzen bepaald, die hij niet zal overschrijden” (Job 14:5).
Het langste mensenleven dat volledig is geverifieerd, is veel korter dan elk in Genesis 5: Guinness World Records geeft het aan als 122 jaar en 164 dagen, geleefd door Jeanne Calment uit Frankrijk, die in 1997 stierf.

Waarom leefde Adam 930 jaar?
Genesis geeft het getal zonder reden, en Joden en christenen hebben vier soorten verklaringen aangeboden, waarvan er meer dan één tegelijk waar kan zijn.
Gewone jaren in de eerste generaties
Het oudste antwoord beschouwt ze als gewone jaren. Josephus gaf zijn redenen aan het einde van zijn verslag over Noach: “die ouden waren geliefd bij God, en [onlangs] door God zelf gemaakt; en omdat hun voedsel toen geschikter was voor de verlenging van het leven, konden ze heel goed zo'n groot aantal jaren leven.” Hij voegde eraan toe dat God hen een lang leven gaf “vanwege hun deugd,” en voor het gebruik dat ze van de jaren maakten in de astronomie en meetkunde. Daarna liet hij de kwestie open: “Maar wat deze zaken betreft, laat ieder ze bekijken zoals hij het passend vindt.”
Augustinus nam de getallen in De Stad van God, geschreven in het begin van de vijfde eeuw, gewoon letterlijk. Het jaar van de aartsvaders, zo betoogde hij, was “het jaar toen gelijk aan het jaar nu”, twaalf maanden en een beetje meer, omdat Genesis de Zondvloed dateert op maand en dag binnen Noachs zeshonderdste jaar (Genesis 7:11). Als een jaar een tiende van het onze was geweest, zouden de maanden drie dagen hebben geduurd, en geen enkele maand had de dag kunnen bereiken die Genesis noemt.
Waren de jaren toen korter?
Het idee dat een bijbels “jaar” iets korter betekende, is ouder dan de moderne wetenschap. Augustinus moest antwoorden aan mensen die zeiden dat tien van de jaren van de aartsvaders er één van ons maakten, en hij schreef dat “er geenszins geluisterd moet worden naar degenen die veronderstellen dat in die tijden jaren anders werden berekend.” Een andere vorm van het idee telt de leeftijden in maanden.
Gelezen als maanden, zou Adams 930 ongeveer 77 jaar zijn, een gewoon leven, maar de genealogie zelf staat dat niet toe. Genesis 5:21 zegt: “Henoch leefde vijfenzestig jaar en verwekte Metusalach”, en vijfenzestig maanden is ongeveer vijf en een half jaar, de leeftijd waarop Mahalalel ook vader zou zijn geworden. Dus maanden maken de levensduren gewoon en de vaders onmogelijk jong. De eigen datum van de Bijbel voor de Zondvloed gebruikt ook maanden en jaren naast elkaar (Genesis 7:11).
Lange levens in de naburige verhalen
Genesis was niet de enige oude tekst die zijn eerste generaties enorme tijdsspannen gaf. De Sumerische Koningslijst, een Mesopotamische lijst van heersers, zegt dat vóór de zondvloed “Alulim koning werd; hij regeerde 28.800 jaar”, en het telt de regeerperiodes vóór de zondvloed op tot 241.200 jaar voor acht koningen. Na de zondvloed dalen de regeerperiodes tot honderden jaren en daarna tot normale lengtes. De aantekeningen van de New American Bible bij Genesis 5 zeggen dat de genealogie en de plaats ervan vóór de Zondvloed “de invloed van oude Mesopotamische literatuur” tonen. Dus beide teksten delen een patroon van lange levens vóór een zondvloed en kortere daarna, hoewel de getallen in Genesis veel kleiner zijn en ze toebehoren aan vaders in één familie in plaats van aan koningen.
Levens verkort naarmate de zonde zich verspreidde
De vierde lezing kijkt naar wat de getallen doen in het verhaal. De dood komt binnen met de eerste zonde, en God blokkeert de weg naar de boom des levens, “opdat hij zijn hand niet uitsteekt en ook van de boom des levens neemt, en eet, en voor eeuwig leeft” (Genesis 3:22). De lange levens van Genesis 5 krimpen dan naarmate de goddeloosheid groeit. Dezelfde katholieke aantekeningen, gepubliceerd door de United States Conference of Catholic Bishops, lezen Genesis 6:1–4 op deze manier: “Deze toenemende goddeloosheid leidt ertoe dat God de menselijke levensduur die aan het eerste paar was opgelegd, verkort.” Op deze manier gelezen dalen de leeftijden omdat de zonde het menselijk ras levensjaren heeft gekost.
Het debat gaat sindsdien door: de middeleeuwse Joodse commentatoren Maimonides en Nachmanides waren het oneens over de vraag of alleen de genoemde mannen zo lang leefden, en moderne christelijke bedieningen aan beide kanten van het debat over de ouderdom van de aarde verdedigen de leeftijden als echte levensduren. Hun standpunten worden uiteengezet in het artikel over hoe oud Adam en Eva waren.

Waarom stierf Adam niet op de dag dat hij van de vrucht at?
God had Adam gewaarschuwd voor de boom van de kennis van goed en kwaad, “want ten dage dat gij daarvan eet, zult gij voorzeker sterven” (Genesis 2:17), toch leefde Adam tot 930 jaar. Sommige vroege christelijke schrijvers antwoordden met de lengte van een dag. Dezelfde psalm van Mozes zegt tegen God: “Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, wanneer hij voorbij is” (Psalm 90:4), en 2 Petrus 3:8 zegt “dat één dag bij de Heere is als duizend jaar en duizend jaar als één dag.” Justinus de Martelaar schreef in de tweede eeuw: “aangezien tegen Adam werd gezegd dat hij op de dag dat hij van de boom at zou sterven, weten we dat hij geen duizend jaar volmaakte.” Irenaeus van Lyon rapporteerde dit als één visie onder vele: “er zijn er weer anderen die de dood van Adam naar het duizendste jaar verwijzen”. Zijn eigen eerste antwoord was dat Adam stierf op de zesde dag van de week, de dag waarop Christus later stierf. Andere antwoorden, dat de dood die dag begon of dat de bedoelde dood geestelijk was, worden afgewogen in hoe Adam en Eva stierven.

Zou Adam eeuwig hebben geleefd als hij niet had gezondigd?
Genesis suggereert dat hij dat had kunnen doen. God stuurt Adam de tuin uit zodat hij niet “ook van de boom des levens neme, en ete, en in eeuwigheid leve” (Genesis 3:22), en het vonnis over hem na de eerste zonde is een terugkeer naar het stof: “want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren” (Genesis 3:19). Paulus trekt dezelfde lijn van zonde naar dood: “door één mens is de zonde in de wereld gekomen en door de zonde de dood” (Romans 5:12). Genesis zegt niet wat een ongevallen leven zou zijn geworden, of hoe lang het op aarde zou hebben geduurd.
Zo gaat het hoofdstuk verder, negenhonderd jaar en “hij stierf,” nog eens negenhonderd en “hij stierf,” en slechts één keer valt de klok stil, voor een man die simpelweg met God omging: “En Henoch wandelde met God: en hij was niet; want God nam hem weg” (Genesis 5:24).

Gerelateerde artikelen
- Hoe oud waren Adam en Eva?
- Hoe zijn Adam en Eva gestorven?
- De stamboom van Adam en Eva: hun kinderen en nakomelingen tot Noach
- Hoe oud was Noach toen hij stierf?
- Hoeveel jaar van Adam tot Jezus?
- Wie ging naar de hemel zonder te sterven?

Een reactie plaatsen