17 Bijbelverzen over zwangerschap, voor aanstaande moeders en degenen die nog wachten

Psalm 139:13-14

“Want U hebt mijn binnenste geschapen; U hebt mij in de schoot van mijn moeder geweven. Ik loof U omdat ik ontzagwekkend en wonderbaarlijk ben gemaakt; Uw werken zijn wonderbaarlijk, dat weet ik maar al te goed.”

Reflectie: De psalmist beschrijft hoe God hem in de schoot samenweefde, en vers 15 voegt eraan toe dat hij “geweven werd in de diepten van de aarde,” buiten ieders zicht. Zijn reactie is lof: “Ik ben ontzagwekkend en wonderbaarlijk gemaakt.”

Jeremia 1:5

“Voordat Ik u in de schoot vormde, kende Ik u, voordat u werd geboren, heb Ik u apart gezet; Ik heb u aangesteld als profeet voor de volken.”

Reflectie: Dit zijn de woorden van Jeremia’s roeping. God kende hem voordat Hij hem vormde en zonderde hem af voor de geboorte, en Jeremia antwoordde dat hij te jong was om te spreken (1:6).

Job 31:15

“Heeft Hij die mij in de baarmoeder maakte, hen niet gemaakt? Heeft niet dezelfde ons beiden in onze moeders gevormd?”

Reflectie: Job verdedigt hoe hij zijn dienaren behandelde toen zij een klacht tegen hem hadden (31:13). Zijn reden is dat dezelfde God meester en dienaar in de schoot vormde.

Jesaja 44:24

“Dit zegt de Heer — uw Verlosser, die u in de schoot vormde: ‘Ik ben de Heer, de Maker van alle dingen, die de hemel uitspant, die de aarde uitspreidt door mijzelf.’”

Reflectie: Het werkwoord voor vormen, yatsar, is een woord van een pottenbakker, gebruikt in Genesis 2:7 voor God die de eerste mens uit stof vormt. In hetzelfde hoofdstuk bespot Jesaja mensen die afgoden vormen van hout en metaal (44:9-20), en hier noemt de Heer zichzelf degene die zijn volk in de schoot vormde.

Prediker 11:5

“Zoals u niet weet wat de weg van de wind is, of hoe de beenderen in de schoot van een zwangere vrouw groeien, zo weet u ook het werk van God niet, Die alles maakt.”

Reflectie: De Prediker vergelijkt het vormen van een kind met het pad van de wind: beide gebeuren buiten het zicht. Hij gebruikt het als een voorbeeld van het werk van God, dat niemand volledig kan begrijpen.

Filippenzen 4:6-7

“Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”

Reflectie: Paulus vraagt om specifieke verzoeken, gedaan met dankzegging. De vrede die hij belooft “gaat alle verstand te boven,” dus het hangt er niet van af dat je eerst op elk antwoord een antwoord hebt.

Matteüs 6:34

“Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.”

Reflectie: Jezus geeft toe dat elke dag zijn eigen zorgen heeft. Hij beperkt zorgen tot de huidige dag, wat past bij een zwangerschap die in weken en afspraken wordt gemeten.

Jesaja 40:29-31

“Hij geeft de vermoeiden kracht en vermenigvuldigt de macht van de zwakken. Zelfs jongeren worden moe en mat, en jonge mannen struikelen en vallen; maar wie op de Heer hoopt, zal zijn kracht vernieuwen. Zij zullen opstijgen met vleugels als arenden; zij zullen rennen en niet moe worden, zij zullen lopen en niet bezwijken.”

Reflectie: Jesaja heeft zojuist gezegd dat de Heer “niet moe of afgemat zal worden” (40:28), en hier geeft Hij kracht aan degenen die dat wel worden. De belofte eindigt met het meest alledaagse tempo: lopen zonder flauw te vallen.

Psalm 18:33

“Het is God die mij met kracht omgordt en mijn weg veilig houdt.”

Reflectie: David zong Psalm 18 nadat de Heer hem had gered van zijn vijanden en van Saul, en het is een soldatenpsalm: “Hij traint mijn handen voor de strijd” (18:34). Hier prijst hij God als degene die hem kracht geeft en zijn weg veilig houdt.

Genesis 21:1-2

“De HEERE zag om naar Sara, zoals Hij gezegd had, en de HEERE deed voor Sara zoals Hij gesproken had. Sara werd zwanger en baarde Abraham een zoon in zijn ouderdom, op de vastgestelde tijd waarover God met hem gesproken had.”

Reflectie: Abraham was vijfenzeventig toen hij uit Charan vertrok (12:4) en honderd toen Isaak werd geboren (21:5), dus de belofte duurde vijfentwintig jaar. Sara had gelachen toen het werd herhaald (18:12), en bij de geboorte zei ze: “God heeft mij aan het lachen gebracht” (21:6).

1 Samuël 1:27

“Ik heb voor dit kind gebeden, en de HEERE heeft mij gegeven wat ik van Hem vroeg.”

Reflectie: Hanna had in Silo met zoveel angst gebeden (1:10) dat Eli de priester dacht dat ze dronken was (1:13-14). Ze spreekt deze woorden uit wanneer ze de gespeende jongen, Samuel, naar Eli brengt om de Heer te dienen.

Psalm 113:9

“Hij laat de onvruchtbare vrouw in huis wonen als een vreugdevolle moeder van kinderen. Loof de HEERE.”

Reflectie: Psalm 113 begint de Hallel, Psalmen 113 tot 118, die Joodse families zingen bij het Pascha. De slotregels echoën Hanna’s lied, dat ook spreekt over het verheffen van de armen uit het stof en over de onvruchtbare vrouw die kinderen baart (1 Samuel 2:5, 8).

Lucas 1:41-42

“Toen Elizabeth de groet van Maria hoorde, sprong het kind in haar schoot, en Elizabeth werd vervuld met de Heilige Geest. Met luide stem riep ze uit: ‘Gezegend ben jij onder de vrouwen, en gezegend is het kind dat je zult dragen!’”

Reflectie: Elizabeth was onvruchtbaar geweest, en zij en Zacharias waren “beiden erg oud” (1:7). Toen Maria aankwam en haar begroette, sprong Elizabeths kind in haar schoot, en ze zegende Maria en het kind dat Maria droeg.

Psalm 22:10-11

“Toch hebt U mij uit de baarmoeder gehaald; U liet mij op U vertrouwen, zelfs aan de borst van mijn moeder. Vanaf mijn geboorte werd ik op U geworpen; vanaf de baarmoeder van mijn moeder bent U mijn God geweest.”

Reflectie: Psalm 22 opent met de kreet die Jezus aan het kruis bad: “Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” Midden in die klaagzang herinnert de psalmist zich dat God hem uit de schoot heeft gehaald en sinds zijn geboorte zijn God is geweest. De vrouw die een kind draagt, werd zelf ooit gedragen.

Jesaja 46:3-4

“Luister naar mij, nakomelingen van Jakob, heel het overblijfsel van het volk van Israël, u die ik vanaf uw geboorte heb ondersteund en vanaf uw geboorte heb gedragen. Zelfs tot in uw ouderdom en grijsheid ben ik dezelfde, ik ben degene die u zal ondersteunen.”

Reflectie: Eerder in het hoofdstuk moeten de afgoden van Babylon, Bel en Nebo, op dieren worden geladen en gedragen (46:1). Hier zegt de Heer het tegenovergestelde over zichzelf: hij heeft zijn volk vanaf de geboorte gedragen en zal hen tot in hun ouderdom dragen.

Jesaja 49:15

“Kan een moeder het kind aan haar borst vergeten en geen mededogen hebben met het kind dat zij heeft gebaard? Zelfs als zij het zou vergeten, zal Ik jou niet vergeten!”

Reflectie: Sion had gezegd: “De Heer heeft mij verlaten” (49:14), en dit is Gods antwoord. Jesaja noemt de liefde van een moeder voor haar zuigeling, geeft toe dat zelfs een moeder kan vergeten, en zegt dat God dat niet zal doen.

Klaagliederen 3:22-23

“Door de goedertierenheid van de Heer zijn wij niet omgekomen, want Zijn barmhartigheden houden niet op. Elke morgen zijn ze nieuw; groot is Uw trouw.”

Reflectie: Klaagliederen werd geschreven in rouw om de verwoeste stad Jeruzalem. De belofte ervan is dat Gods barmhartigheid elke morgen nieuw is, inclusief de ochtenden na een nacht van gebroken slaap.