20 Bijbelverzen over het lezen van de Bijbel

Nehemiah 8:8

“Zij lazen uit het boek, uit de Wet van God, duidelijk voor, en zij gaven de betekenis, zodat het volk de lezing begreep.”

Reflectie: Ezra bracht het Boek van de Wet van Mozes voor “zowel mannen als vrouwen en allen die konden begrijpen wat zij hoorden” en las eruit “van de vroege morgen tot de middag” (Nehemia 8:2-3). De Levieten die in vers 7 worden genoemd, “hielpen het volk de Wet te begrijpen”, dus de lezing ging gepaard met uitleg van de betekenis. De verzen 9-12 beschrijven hoe het volk huilde toen ze de woorden hoorden, en vervolgens naar huis gingen om te eten en te drinken “en om groot feest te vieren, omdat zij de woorden begrepen hadden die hun bekendgemaakt waren.”

1 Timothy 4:13

“Totdat ik kom, moet u zich toeleggen op het voorlezen van de Schrift, op vermaning, op onderwijs.”

Reflectie: Paulus vertelt Timoteüs waar hij zich op moet richten totdat Paulus arriveert: lezen, vermaning en onderwijs. Het Grieks heeft simpelweg “de lezing”, anagnosis, het woord dat Handelingen 13:15 gebruikt voor “de lezing uit de Wet en de Profeten” in de synagoge voordat bezoekers werden uitgenodigd om te spreken; de “openbare lezing” van de ESV benoemt die setting. Drie verzen later voegt Paulus eraan toe: “door dit te doen, zult u zowel uzelf als uw hoorders redden.”

Revelation 1:3

“Zalig is hij die voorleest, en zij die horen de woorden van deze profetie, en die in acht nemen wat daarin geschreven staat, want de tijd is nabij.”

Reflectie: Het boek is gericht “aan de zeven gemeenten die in Asia zijn” (Openbaring 1:4), en de openingszegen heeft één lezer en vele luisteraars: “degene die voorleest” en “degenen die horen”. De zegen bereikt ook degenen “die in acht nemen wat daarin geschreven staat”, dus horen is verbonden met in acht nemen.

Kolossenzen 3:16

“Laat het woord van Christus in rijke mate in u wonen, in alle wijsheid; onderwijs elkaar en wijs elkaar terecht, met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Zing voor de Heere met dankbaarheid in uw hart.”

Reflectie: Paulus schrijft in het meervoud aan een hele gemeente, en het woord van Christus woont in haar terwijl haar leden elkaar onderwijzen, vermanen en toezingen. Tegen het einde van dezelfde brief vraagt hij dat, “wanneer deze brief bij u gelezen is,” deze ook in de gemeente van de Laodicensen gelezen wordt, en dat de Kolossenzen de brief uit Laodicea lezen (Kolossenzen 4:16). De brief was geschreven om hardop voorgelezen en doorgegeven te worden.

Deuteronomy 17:19

“En hij moet bij hem zijn, en hij moet al de dagen van zijn leven daarin lezen, opdat hij leert de HEERE, zijn God, te vrezen door al de woorden van deze wet en deze verordeningen in acht te nemen en ze te doen,”

Reflectie: In de wet van Mozes voor een toekomstige koning van Israël moet de koning zijn eigen kopie van de wet uitschrijven, “goedgekeurd door de Levitische priesters” (Deuteronomium 17:18), en deze bij zich houden. Het lezen heeft vastgestelde doelen: leren de HEERE te vrezen, de woorden van de wet in acht nemen en doen, en “opdat zijn hart zich niet verheft boven zijn broeders” (17:20).

Jozua 1:8

“Dit boek met de wet mag niet wijken uit uw mond, maar u moet het dag en nacht overdenken, zodat u nauwlettend zult handelen overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat. Want dan zult u uw weg voorspoedig maken en dan zult u verstandig handelen.”

Reflectie: Na de dood van Mozes draagt de HEERE Jozua op om “al de wet die Mozes, Mijn dienaar, u geboden heeft” in acht te nemen en daarvan niet af te wijken “naar rechts of naar links” (Jozua 1:7). Het werkwoord voor mediteren is hagah, dat Strong ook vertaalt als kreunen, mompelen en uitspreken, en het vers koppelt het aan spraak: het boek “mag niet uit uw mond wijken”. De meditatie is bedoeld om te doen, “opdat u nauwgezet handelt overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat.”

Psalm 1:2

“Maar hij vindt vreugde in de wet van de Heer en mediteert dag en nacht over zijn wet.”

Reflectie: De eerste psalm plaatst de man die vreugde schept in de wet van de HEERE tegenover degenen die wandelen in “de raad van de goddelozen” (Psalm 1:1). Het gebruikt hetzelfde werkwoord als Jozua 1:8, hagah, om te mediteren over de wet “dag en nacht”. Vers 3 vergelijkt die man met “een boom geplant aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op zijn tijd”.

Jakobus 1:22-25

“Wees daders van het woord en niet alleen hoorders, anders bedrieg je jezelf. Want wie een hoorder van het woord is en geen dader, lijkt op iemand die zijn natuurlijke gezicht in een spiegel bekijkt. Hij bekijkt zichzelf, gaat weg en vergeet meteen hoe hij eruitzag. Maar wie zich spiegelt in de volmaakte wet, de wet van de vrijheid, en daarbij blijft, niet als een vergeetachtige hoorder maar als een dader die handelt, die zal gezegend zijn in zijn doen.”

Reflectie: Jakobus vergelijkt iemand die het woord hoort en er niets mee doet met een man die naar zijn gezicht kijkt in een spiegel en “meteen vergeet hoe hij eruitzag”. Degene die “zich verdiept in de volmaakte wet, de wet van de vrijheid, en daarbij blijft” is degene die gezegend is, en de zegen is “in zijn doen”. Het vers daarvoor zegt tegen zijn lezers: “aanvaard met zachtmoedigheid het aangeplante woord, dat in staat is uw zielen te redden” (Jakobus 1:21).

Acts 8:30-31

“Toen rende Filippus erheen en hoorde hem de profeet Jesaja lezen en vroeg: ‘Begrijpt u wat u leest?’ En hij zei: ‘Hoe zou ik dat kunnen, tenzij iemand mij leidt?’ En hij nodigde Filippus uit om in te stappen en bij hem te komen zitten.”

Reflectie: Een Ethiopische hoveling, terugkerend van de aanbidding in Jeruzalem, leest de profeet Jesaja in zijn wagen, en Filippus hoort hem (Handelingen 8:27-28). Het gedeelte is het huidige Jesaja 53:7-8, over iemand die “als een schaap” naar de slachtbank wordt geleid, en de hoveling vraagt of de profeet zichzelf bedoelt of iemand anders. “Beginnend bij dit Schriftgedeelte”, vertelt Filippus hem het goede nieuws over Jezus (Handelingen 8:35).

Handelingen 17:11

“Deze Joden waren edeler dan die in Tessalonica; ze ontvingen het woord met alle bereidwilligheid en onderzochten dagelijks de Schriften om te zien of deze dingen zo waren.”

Reflectie: Paulus en Silas waren 's nachts uit Thessalonica weggestuurd en predikten in de synagoge in Berea (Handelingen 17:10). Lukas noemt de Bereërs “edeler” vanwege twee dingen samen: ze ontvingen het woord “met alle bereidwilligheid” en ze toetsten elke dag wat ze hoorden aan de Schriften. Vers 12 gaat verder: “Velen van hen geloofden daarom.”

2 Timoteüs 2:15

“Doe uw best om uzelf door God erkend te laten presenteren als een arbeider die zich niet hoeft te schamen en die het Woord van de waarheid recht snijdt.”

Reflectie: De King James Version begint het vers met “Study to shew thyself approved unto God” (Streef ernaar jezelf als beproefd aan God voor te stellen) en vertaalt de laatste zinsnede als “rightly dividing the word of truth” (het woord van de waarheid recht snijdend). Paulus stelt het juist omgaan met het woord tegenover ruziemaken “over woorden, wat nergens toe dient, maar alleen de hoorders ruïneert” (2 Timoteüs 2:14) en tegenover “goddeloos gezwets” (2:16). Hij noemt vervolgens Hymeneüs en Filetus, die “van de waarheid zijn afgeweken door te zeggen dat de opstanding al heeft plaatsgevonden” (2:18).

John 5:39-40

“U onderzoekt de Schriften omdat u denkt dat u daarin het eeuwige leven hebt; en zij zijn het die van Mij getuigen, toch wilt u niet tot Mij komen om het leven te hebben.”

Reflectie: Jezus zegt dit tegen zijn tegenstanders, en het waarschuwt dat het nauwkeurig lezen van de Schriften nog steeds kan missen waar ze over gaan. De ESV leest de eerste woorden als een stelling, “U onderzoekt de Schriften”, terwijl de King James Version ze leest als een bevel, “Onderzoek de Schriften”. Hoe dan ook, de Schriften “getuigen van Mij”, en een paar verzen later zegt Jezus over Mozes: “hij heeft over Mij geschreven” (Johannes 5:46).

2 Timoteüs 3:16-17

“Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volledig toegerust.”

Reflectie: Paulus herinnert Timoteüs eraan dat hij “de heilige schriften” van kinds af aan kent en dat ze “in staat zijn u wijs te maken tot zaligheid door het geloof in Christus Jezus” (2 Timoteüs 3:15). Hij somt vier toepassingen op: onderwijzen, weerleggen, verbeteren en opvoeden in gerechtigheid, en één doel: dat “de man Gods volkomen zij, toegerust voor elk goed werk.”

Romeinen 15:4

“Want alles wat vroeger geschreven is, is tot onze onderwijzing geschreven, opdat wij door volharding en door vertroosting van de Schriften de hoop zouden behouden.”

Reflectie: Paulus heeft zojuist een regel uit Psalm 69:10, “De smaad van wie U smaden, is op Mij gevallen”, toegepast op Christus, en dit vers legt uit waarom een oude psalm zo gelezen kan worden: wat eerder geschreven is, is geschreven “tot onze onderwijzing”. Hoop komt “door volharding en door de bemoediging van de Schriften”, en de volgende verzen bidden dat de gemeente God “met één stem” mag verheerlijken (Romeinen 15:6).

Psalm 119:105

“Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.”

Reflectie: De regel hoort bij een reeks verzen waarin de psalmist zegt dat de wet “mijn overdenking de hele dag” is (Psalm 119:97) en dat de woorden ervan “zoeter zijn dan honing voor mijn mond” (119:103). Een lamp voor de voeten verlicht de volgende stap. Vers 104 geeft het resultaat dat de psalmist claimt: “Door Uw bevelen krijg ik inzicht”, en vers 106 antwoordt met een eed “om Uw rechtvaardige bepalingen te onderhouden.”

Hebreeën 4:12

“Want het woord van God is levend en krachtig. Het is scherper dan een tweesnijdend zwaard en dringt door tot in het diepst van onze ziel, tot in onze gewrichten en merg, en het oordeelt over de gedachten en intenties van ons hart.”

Reflectie: Het vers volgt op een oproep om “ons in te spannen om die rust binnen te gaan, opdat niemand door hetzelfde voorbeeld van ongehoorzaamheid ten val komt” (Hebreeën 4:11). Hier is de lezer degene die onderzocht wordt: het woord onderscheidt “de gedachten en overleggingen van het hart”. Vers 13 gaat van het woord over naar God zelf, voor wie “alles naakt en ontbloot” is.

Deuteronomium 8:3

“Hij vernederde je, liet je honger lijden en voedde je met manna, dat jij niet kende en ook je vaderen niet kenden, om je te laten weten dat de mens niet leeft van brood alleen, maar dat de mens leeft van elk woord dat uit de mond van de Heer komt.”

Reflectie: Mozes zegt tegen Israël dat ze moeten denken aan “de hele weg die de Heere, uw God, u deze veertig jaar in de woestijn heeft laten gaan” (Deuteronomium 8:2). De honger was net zo goed onderdeel van de les als het manna: de Heere “liet u honger lijden en voedde u met manna”, zodat Israël zou weten dat de mens leeft van elk woord uit Zijn mond.

Matteüs 4:4

“Maar Hij antwoordde: ‘Er staat geschreven: “De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.”’”

Reflectie: Na veertig dagen vasten beantwoordt Jezus de eerste uitdaging van de verleider met Deuteronomium 8:3. Hij beantwoordt alle drie de verzoekingen met “er staat geschreven” (Mattheüs 4:4, 7, 10), en alle drie komen ze uit Deuteronomium (8:3, 6:16 en 6:13). De duivel citeert ook uit de Schrift, Psalm 91:11-12 in vers 6, en Jezus beantwoordt die tekst met een andere.

Jeremia 15:16

“Uw woorden werden gevonden en ik at ze op, en uw woorden werden voor mij tot vreugde en tot blijdschap van mijn hart, want ik ben naar uw naam genoemd, o Heere, God van de legermachten.”

Reflectie: Het vers komt midden in Jeremia’s klacht aan God over zijn vervolgers (Jeremia 15:15). Het eten van de woorden gaf hem vreugde, en de volgende verzen zeggen wat daarmee gepaard ging: “Ik zat alleen, want Uw hand was op mij,” en “Waarom is mijn pijn onophoudelijk?” (15:17-18).

1 Petrus 2:2

“Verlang als pasgeboren kinderen naar de zuivere geestelijke melk, opdat je daardoor mag opgroeien tot zaligheid.”

Reflectie: De melk volgt op Petrus’ woorden over opnieuw geboren zijn “door het levende en blijvende woord van God” (1 Petrus 1:23), waar hij Jesaja 40:6-8 citeert: “het woord van de Heere blijft in eeuwigheid”, en eraan toevoegt: “dit is het woord dat onder u verkondigd is als het evangelie” (1:25). Voor de melk komt een lijst met dingen die afgelegd moeten worden: “alle slechtheid, alle bedrog, huichelarij, afgunst en alle kwaadsprekerij” (2:1).