De exacte uitdrukking “vrouw van God” komt niet voor in de Schrift, die vrouwen in plaats daarvan profetes noemt en vrouwen beschrijft die leidden, beslisten en geloofden.
“Man van God” komt vaak voor, meestal als titel voor een profeet zoals Mozes, Samuël, Elia of Elisa. Mirjam, Debora, Hulda en Anna worden elk een profetes genoemd, en Handelingen noemt vier dochters van Filippus die profeteerden. De negentien verzen hieronder behandelen die profetessen, vrouwen die een uitkomst veranderden, vrouwen die een belofte geloofden, Tabita, Spreuken 31, en wat er tegen iedereen wordt gezegd. Zie voor het bredere onderwerp Bijbelverzen over vrouwen.
De vrouwen die de Schrift profeten noemt

Exodus 15:20
“Toen nam Mirjam, de profetes, de zus van Aäron, een tamboerijn in haar hand, en alle vrouwen volgden haar, met tamboerijnen en dans.”
Reflectie: Mirjam is de eerste vrouw die de Schrift een profetes noemt. Ze leidt de vrouwen in zang na de oversteek van de zee, en Micha noemt haar later samen met Mozes en Aäron als leiders die God stuurde (Micha 6:4).

Richtere 4:4
“Debora nu, een profetes, de vrouw van Lappidot, gaf in die tijd leiding aan Israël.”
Reflectie: Debora wordt geïntroduceerd als profetes en als degene die leiding gaf aan Israël, en de tekst geeft voor beide geen uitleg. Het volgende hoofdstuk is het lied dat zij en Barak zongen na de strijd (5:1).

2 Koningen 22:14
“Hilkia de priester, Achikam, Achbor, Safan en Asaja gingen spreken met de profetes Hulda, de vrouw van Sallum, de zoon van Tikva, de zoon van Harhas, de bewaarder van de kledingkast. Zij woonde in Jeruzalem, in de Nieuwe Stad.”
Reflectie: Er was net een wetboek gevonden in de tempel, en koning Josia wilde weten wat het betekende voor Juda. Jeremia was vijf jaar eerder begonnen met profeteren (Jeremia 1:2; 2 Koningen 22:3), maar de ambtenaren van de koning gingen naar Hulda, en de hervormingen van Josia volgden op haar antwoord (23:1-3).

Lukas 2:36-38
“Er was ook een profetes, Anna, de dochter van Fanuel, uit de stam Aser. Zij was op hoge leeftijd; zij had zeven jaar met haar man geleefd na haar huwelijk, en was daarna weduwe tot haar vierentachtigste. Zij verliet de tempel nooit, maar diende God dag en nacht met vasten en bidden.”
Reflectie: Lukas noemt Anna zonder voorbehoud een profetes. Zij en Simeon herkennen beiden het kind in de tempel, en Anna “sprak over het kind tot allen die uitzagen naar de verlossing van Jeruzalem” (2:38).

Handelingen 21:9
“Hij had vier ongehuwde dochters die profeteerden.”
Reflectie: De vier dochters behoren tot Filippus de evangelist (21:8). Lukas noemt hun profeteren terloops, zonder verder commentaar.
Degenen die een uitkomst veranderden

1 Samuël 25:33
“Moge u gezegend zijn voor uw goede oordeel en voor het feit dat u mij vandaag hebt weerhouden van bloedvergieten.”
Reflectie: David was onderweg om elke man in het huishouden van Nabal te doden (25:22), en Abigaïl reed hem tegemoet met voedsel en een voorzichtig pleidooi. De man die ze ervan weerhield dat David hem doodde, was haar eigen echtgenoot.

Esther 4:16
“…Ik zal naar de koning gaan, ook al is het tegen de wet. En als ik omkom, dan kom ik om.”
Reflectie: Esther benoemt de straf voordat ze gaat. Het boek Esther noemt God nooit bij naam, en het verhaal draait om deze beslissing.

Handelingen 18:26
“Toen Priscilla en Aquila hem hoorden, nodigden ze hem uit in hun huis en legden hem de weg van God nauwkeuriger uit.”
Reflectie: De man die ze apart namen was Apollos, “een geleerd man, met een grondige kennis van de Schriften” (18:24). Lucas noemt Priscilla als eerste, en zij beiden onderwezen hem privé in hun huis.
Degenen die geloofden voordat er bewijs was

Hebreeën 11:11
“En door het geloof ontving ook Sara zelf kracht om zwanger te worden, hoewel zij de leeftijd daarvoor al voorbij was, omdat zij Hem getrouw achtte Die de belofte gedaan had.”
Reflectie: Sara lachte toen ze de belofte voor het eerst hoorde, en Genesis legt de lach en haar ontkenning ervan vast (Genesis 18:12-15). Hebreeën rekent haar nog steeds tot de gelovigen. Het Grieks van dit vers is lastig, en sommige vertalingen maken Abraham tot het onderwerp.

Lukas 1:45
“Zalig is zij die geloofd heeft dat de Heer haar beloften zal vervullen.”
Reflectie: Elisabet zegent Maria omdat ze geloofde. Ongeveer zes maanden eerder had Elisabets man Zacharias aan een soortgelijke boodschap getwijfeld en kon hij niet meer spreken (1:18-20, 36).

2 Timotheüs 1:5
"Ik word herinnerd aan uw oprechte geloof, dat eerst in uw grootmoeder Loïs en in uw moeder Eunice woonde en, daarvan ben ik overtuigd, nu ook in u woont."
Reflectie: Paulus herleidt Timotheüs' geloof via zijn grootmoeder en moeder en noemt hen beiden. Handelingen zegt dat Timotheüs' moeder een Joodse gelovige was en zijn vader een Griek (Handelingen 16:1).
Degene die herinnerd wordt om wat ze maakte

Handelingen 9:36
“In Joppe was een discipel genaamd Tabitha (in het Grieks is haar naam Dorcas); zij deed altijd goede werken en hielp de armen.”
Reflectie: Toen Tabitha stierf, toonden de weduwen aan Petrus “de mantels en andere kledingstukken die Dorcas had gemaakt terwijl ze nog bij hen was” (9:39). Beide namen betekenen gazelle, één in het Aramees en één in het Grieks.
Spreuken 31, wat een gedicht is en geen scorekaart

Spreuken 31:20
“Zij opent haar armen voor de armen en steekt haar handen uit naar de behoeftigen.”
Reflectie: Het vers staat tussen regels over spinnen, handel drijven en zorgen voor haar huishouden. Het gedicht noemt haar vrijgevigheid aan de armen naast haar werk.

Spreuken 31:28
"Haar kinderen staan op en noemen haar gezegend; haar echtgenoot ook, en hij prijst haar."
Reflectie: De lof komt van haar kinderen en echtgenoot na een lang verslag van wat ze heeft gedaan. Het wordt gerapporteerd, niet geëist.

Spreuken 31:30
“Charme is bedrieglijk en schoonheid is vluchtig; maar een vrouw die de Heere vreest, zij zal geprezen worden.”
Reflectie: Vluchtig beschrijft hoe lang schoonheid duurt. Het vers contrasteert dit met de vrees voor de Heer, waarvan het gedicht zegt dat deze geprezen moet worden.

Hooglied 4:7
“Je bent helemaal mooi, mijn liefste; er is geen gebrek aan je.”
Reflectie: Dezelfde Schrift die schoonheid vluchtig noemt, bevat ook het Hooglied, waarin twee geliefden elkaars schoonheid uitgebreid prijzen. Beide maken deel uit van de Bijbel.

Spreuken 31:31
“Geef haar van de vrucht van haar handen, en laat haar werken haar prijzen in de poorten.”
Reflectie: De stadspoort was de plek waar zaken werden gedaan en rechtszaken werden gehoord, en vers 23 plaatst haar echtgenoot daar tussen de oudsten. Het gedicht eindigt met het verzoek dat haar werken op dezelfde plek geprezen worden.
Wat tegen iedereen wordt gezegd

Jakobus 1:5
“Als iemand van u wijsheid tekortkomt, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en zij zal hem gegeven worden.”
Reflectie: De belofte wordt gedaan aan iedereen die wijsheid tekortkomt, zonder onderscheid tussen lezers. God geeft “aan allen mild en zonder verwijt.”

Galaten 3:28
“Er is geen Jood of Griek meer, er is geen slaaf of vrije, er is geen man en vrouw, want u bent allen één in Christus Jezus.”
Reflectie: Paulus zegt dit tegen mensen die in Christus gedoopt zijn (3:27). Het derde paar, man en vrouw, gebruikt de bewoordingen van Genesis 1:27.
Wat te doen met een uitdrukking die de Bijbel nooit gebruikt
De uitdrukking zelf is onschadelijk, en een vrouw die een vrouw van God genoemd wil worden, vraagt om iets wat de Schrift eert. De eigen woorden van de Bijbel voor deze vrouwen zijn specifieker: profetes, rechter, discipel, medewerker, moeder, grootmoeder, weduwe.
De Schrift rapporteert wat deze vrouwen deden zonder te stoppen om het te rechtvaardigen. Josia's ambtenaren brachten het pas gevonden wetboek naar Hulda, Priscilla en Aquila onderwezen Apollos in hun huis, en Anna sprak over het kind tot iedereen die uitzag naar de verlossing van Jeruzalem.

Een reactie plaatsen