19 Bijbelverzen over afgezonderd zijn

Leviticus 20:26

“U zult heilig voor Mij zijn, want Ik, de HEERE, ben heilig en Ik heb u afgezonderd van de volken, opdat u van Mij zult zijn.”

Reflectie: Het vers komt aan het einde van een hoofdstuk met verordeningen, en de verzen vlak daarvoor verbinden de afzondering van Israël met zijn tafel. Omdat de Heere “u afgezonderd heeft van de volken” (20:24), moet Israël “het reine dier van het onreine scheiden” (20:25); de HSV gebruikt hetzelfde werkwoord voor beide. De laatste zinsnede geeft de reden voor de afzondering: “dat u van Mij zoudt zijn.”

Exodus 19:5-6

“Nu dan, als u aandachtig naar Mijn stem luistert en Mijn verbond in acht neemt, dan zult u uit alle volken Mijn persoonlijk eigendom zijn, want heel de aarde is van Mij; u zult voor Mij een koninkrijk van priesters en een heilig volk zijn.”

Reflectie: God geeft Mozes deze woorden op de berg voor “het huis van Jakob”, en ze beginnen met wat Hij al heeft gedaan: “Ik heb u op arendsvleugels gedragen en u bij Mij gebracht” (19:4). De belofte is afhankelijk van het houden van het verbond. De titel “koninkrijk van priesters” wordt aan het hele volk gegeven, en de keuze voor één natie wordt gemaakt “te midden van alle volken, want de hele aarde is van Mij.”

Deuteronomium 7:6

“Want u bent een volk dat heilig is voor de HEERE, uw God. De HEERE, uw God, heeft u uit alle volken die op de aardbodem zijn, uitgekozen om voor Hem tot een volk te zijn dat Zijn persoonlijk eigendom is.”

Reflectie: Mozes spreekt terwijl Israël op het punt staat het land binnen te gaan, en de verzen vóór dit vers verbieden verbonden en huwelijken met de volken daar en bevelen hun altaren af te breken (7:2-5). De verzen daarna sluiten de omvang van Israël uit als reden voor de keuze: “Niet omdat u in aantal meer was dan enig ander volk... want u was het kleinste van alle volken, maar omdat de Heere u liefheeft” (7:7-8). Deuteronomium 9:4-6 sluit ook de rechtvaardigheid van Israël uit: “want u bent een weerspannig volk.”

Jeremia 1:5

“Voordat Ik u vormde in de moederschoot, heb Ik u gekend, en voordat u uit de baarmoeder voortkwam, heb Ik u geheiligd; Ik heb u tot een profeet voor de volken aangesteld.”

Reflectie: Het woord van de Heere komt tot Jeremia bij zijn roeping, en de drie werkwoorden volgen in volgorde: gekend, geheiligd, aangesteld. Jeremia antwoordt: “Ik weet niet hoe ik moet spreken, want ik ben nog maar een jongen” (1:6), en de Heere trekt de aanstelling niet in, maar raakt zijn mond aan: “Ik heb Mijn woorden in uw mond gelegd” (1:9).

Galatians 1:15

“Maar toen Hij Die mij van de schoot van mijn moeder af afgezonderd heeft en geroepen door Zijn genade,”

Reflectie: Paulus heeft zojuist zijn “vroegere levenswandel in de Joodse godsdienst” beschreven, toen hij “de gemeente van God bovenmate vervolgde” (1:13). Hij plaatst zijn afzondering vóór zijn geboorte, in woorden die lijken op Gods woorden aan Jeremia, en het doel volgt in het volgende vers: “opdat ik Hem onder de heidenen zou verkondigen” (1:16).

Romans 1:1

“Paulus, een dienstknecht van Jezus Christus, een geroepen apostel, afgezonderd voor het Evangelie van God,”

Reflectie: Paulus opent de brief met drie beschrijvingen van zichzelf: een dienstknecht, geroepen tot apostel, en afgezonderd, hier aphorizo, voor het Evangelie. Het volgende vers zegt wat dat Evangelie is: het Evangelie dat God “tevoren beloofd heeft door Zijn profeten in de heilige Schriften” (1:2).

Acts 13:2

“Terwijl zij de Heere dienden en vastten, zei de Heilige Geest: ‘Zonder nu Barnabas en Saulus voor Mij af voor het werk waartoe Ik hen geroepen heb.’”

Reflectie: De profeten en leraren van de kerk in Antiochië worden genoemd in het vers daarvoor, met Barnabas en Saulus onder hen. De roeping kwam eerst van de Geest (“het werk waartoe Ik hen geroepen heb”), en de profeten en leraren genoemd in 13:1 zonderden de twee mannen af door te vasten, te bidden en hun de handen op te leggen voordat ze hen uitzonden (13:3).

1 Corinthians 1:2

“Aan de gemeente van God die in Korinthe is, aan de geheiligden in Christus Jezus, geroepen heiligen, samen met allen die in elke plaats de naam van onze Heere Jezus Christus aanroepen, zowel hun Heere als de onze:”

Reflectie: Paulus noemt de Korintiërs “geheiligd in Christus Jezus” in de groet van de brief, voordat hij iets heeft gezegd over hoe zij leven. Later in hetzelfde hoofdstuk gaat hij in op wat de huisgenoten van Chloë meldden: “er is twist onder u” (1:11).

Hebrews 10:10

“En door die wil zijn wij geheiligd, door het offer van het lichaam van Jezus Christus, eens en voor altijd.”

Reflectie: “Die wil” is de wil van God die Christus kwam doen: “Zie, Ik kom om Uw wil te doen” (10:9). Het contrast in de volgende verzen is tussen priesters die “dagelijks” staan om offers te brengen “die de zonden nooit kunnen wegnemen” (10:11) en het “ene offer” van Christus (10:14). Vers 14 houdt beide tijden bij elkaar: Hij “heeft voor altijd hen die geheiligd worden, volmaakt.”

Titus 2:14

“die zichzelf voor ons heeft gegeven om ons te verlossen van alle wetteloosheid en voor zichzelf een volk te reinigen als zijn eigen bezit, dat ijverig is in goede werken.”

Reflectie: “Een volk voor zijn eigen bezit” komt dicht in de buurt van Deuteronomium 7:6, waar Israël wordt gekozen “om een volk voor zijn kostbaar bezit te zijn”; hier wordt dit gezegd van degenen die Christus heeft verlost. De verzen daarvoor zeggen dat de genade van God ons “onderwijst om de goddeloosheid en de wereldse begeerten te verloochenen” (2:12), en dit vers noemt het kenmerk van het gezuiverde volk: zij zijn “ijverig in goede werken.”

1 Petrus 2:9

“Maar u bent een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilig volk, een volk dat God Zichzelf tot eigendom heeft gemaakt, opdat u de deugden zou verkondigen van Hem Die u uit de duisternis geroepen heeft tot Zijn wonderbaar licht.”

Reflectie: Petrus schrijft aan de “vreemdelingen in de verstrooiing” in vijf provincies van Klein-Azië (1:1) en geeft hen de titels die God aan Israël gaf bij de Sinaï in Exodus 19:6: een koninkrijk van priesters en een heilig volk. Het vers stelt het doel van de uitverkiezing vast: “opdat u de deugden zou verkondigen van Hem die u geroepen heeft,” en het volgende vers voegt eraan toe: “U die eens geen volk was, maar nu Gods volk bent” (2:10).

1 Petrus 1:15-16

“maar zoals Hij Die u geroepen heeft, heilig is, word zo ook zelf heilig in al uw levenswandel, want er staat geschreven: ‘Wees heilig, want Ik ben heilig.’”

Reflectie: “U zult heilig zijn, want Ik ben heilig” is het refrein van Leviticus (11:44-45, 19:2, 20:26). Het vers daarvoor geeft de andere kant van het gebod: “word niet gelijkvormig aan de begeerten die er vroeger in uw onwetendheid waren” (1:14). Heiligheid wordt gemeten aan Gods eigen karakter en strekt zich uit tot “al uw levenswandel.”

1 Tessalonicenzen 4:3-5

“Want dit is de wil van God: uw heiliging, dat u zich onthoudt van de hoererij; dat ieder van u weet zijn eigen lichaam te bezitten in heiliging en eer, niet in hartstochtelijke begeerte zoals de heidenen, die God niet kennen.”

Reflectie: Paulus definieert de wil van God als “uw heiliging” en geeft daar een concrete eerste betekenis aan: zich onthouden van seksuele immoraliteit. De verzen daarna zeggen waarom de instructie gewicht in de schaal legt: “God heeft ons niet geroepen tot onreinheid, maar tot heiliging,” en wie dit verwerpt, “verwerpt niet een mens, maar God, Die ook Zijn Heilige Geest aan ons gegeven heeft” (4:7-8).

Hebreeën 12:14

“Streef naar vrede met allen, en naar de heiliging zonder welke niemand de Heer zal zien.”

Reflectie: Het vers volgt op een passage over Gods tuchtiging, die Hij geeft “opdat wij in Zijn heiligheid zouden delen” (12:10). Vrede en heiligheid worden gepaard als dingen om na te jagen, en het volgende vers verandert het najagen in een gedeelde waakzaamheid: “Zie erop toe dat niemand achterblijft bij de genade van God” (12:15).

Romeinen 12:2

“Wordt niet gelijkvormig aan deze wereld, maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken, opdat u mag onderscheiden wat de wil van God is, wat goed en welgevallig en volmaakt is.”

Reflectie: Vers 1 vraagt de Romeinse christenen om hun lichamen te presenteren “als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk,” de taal van een offer dat apart is gezet voor het altaar. Dit vers beschrijft dezelfde verandering van binnenuit, door de vernieuwing van het denken, en geeft het resultaat daarvan: in staat zijn om “te onderscheiden wat de wil van God is.”

2 Timothy 2:21

“Wie zich dus reinigt van wat onterend is, zal een voorwerp zijn voor eervol gebruik, geheiligd, nuttig voor de heer des huizes, gereed voor elk goed werk.”

Reflectie: Het beeld is een groot huis met vaten “voor eervol gebruik” en “voor oneervol” (2:20). “Geheiligd” vertaalt hagiazo, hetzelfde werkwoord dat Jezus gebruikt in Johannes 17:17. De reiniging wordt in het volgende vers uitgelegd: “ontvlucht de begeerten van de jeugd en jaag naar gerechtigheid, geloof, liefde en vrede, samen met hen die de Heere aanroepen vanuit een rein hart” (2:22).

2 Korinthiërs 6:17

“Ga daarom uit hun midden weg en zonder u af, zegt de Heere, en raak het onreine niet aan; en Ik zal u aannemen.”

Reflectie: Paulus bouwt het vers op vanuit Jesaja 52:11, een bevel om “ga weg uit haar midden” en “reinig uzelf, u die de vaten van de Heere draagt.” Het volgt op “Vorm geen ongelijk span met ongelovigen” (6:14) en “wij zijn de tempel van de levende God” (6:16), en “zonder u af” is aphorizo opnieuw. Het eerste vers van het volgende hoofdstuk geeft de conclusie die Paulus trekt: “laten wij onszelf reinigen van alle verontreiniging van vlees en geest, en de heiliging voltooien in de vreze Gods” (7:1).

John 17:16-18

“Zij zijn niet van de wereld, zoals Ik niet van de wereld ben. Heilig hen in de waarheid; uw woord is de waarheid. Zoals U Mij in de wereld gezonden hebt, heb Ik hen ook in de wereld gezonden.”

Reflectie: Jezus bidt tot de Vader voor Zijn discipelen, en het volgende hoofdstuk opent met Zijn arrestatie in de tuin. Hij heeft zojuist gezegd: “Ik bid niet dat U hen uit de wereld wegneemt, maar dat U hen bewaart voor de boze” (17:15). De discipelen worden geheiligd “in de waarheid” en in de wereld gezonden, niet eruit verwijderd, en Jezus gebruikt hetzelfde werkwoord voor Zichzelf: “voor hen heilig Ik Mijzelf” (17:19).

1 Thessalonians 5:23

“En moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen, en moge uw geheel eigen geest, ziel en lichaam bij de komst van onze Heere Jezus Christus onberispelijk bewaard worden.”

Reflectie: Paulus sluit de brief af door de God van vrede te vragen te doen wat hoofdstuk 4 beschreef als de taak van de lezers. “Volkomen” wordt uitgespeld als “uw gehele geest, ziel en lichaam,” en het volgende vers zegt wie het voltooit: “Hij Die u roept, is getrouw; Hij zal het ook doen” (5:24).