14 Bijbelverzen over het weer samenkomen met een ex

Genesis 2:24

“Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.”

Reflectie: Het vers volgt op het maken van de vrouw uit de rib van de man en de woorden van de man "been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees" (Genesis 2:23). Het beschrijft het huwelijk als een nieuw huishouden en één vlees. Jezus citeert het in Matteüs 19:5 wanneer de Farizeeën vragen of een man van zijn vrouw mag scheiden "om welke reden dan ook."

1 Corinthians 7:10-11

“Aan de getrouwden geef ik dit bevel (niet ik, maar de Heer): Een vrouw mag niet scheiden van haar echtgenoot. Maar als zij dat toch doet, moet zij ongehuwd blijven of zich verzoenen met haar echtgenoot. En een echtgenoot mag zijn vrouw niet verstoten.”

Reflectie: Paulus beantwoordt vragen die de Korintiërs hem hadden geschreven (7:1), en hij markeert deze instructie als het gebod van de Heer in plaats van het zijne. Hij houdt rekening met een vrouw die al gescheiden is en geeft haar twee opties: ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen. In de verzen 12-15 richt hij zich tot huwelijken met een ongelovige en zegt dat als de ongelovige vertrekt, "de broeder of zuster in dergelijke omstandigheden niet gebonden is."

Deuteronomy 24:1-4

"Wanneer een man een vrouw trouwt die hem mishaagt omdat hij iets onwelvoeglijks aan haar vindt, en hij schrijft haar een echtscheidingsbrief, geeft die aan haar en stuurt haar uit zijn huis, en als zij nadat zij zijn huis heeft verlaten de vrouw van een andere man wordt, en haar tweede echtgenoot heeft een hekel aan haar en schrijft haar een echtscheidingsbrief, geeft die aan haar en stuurt haar uit zijn huis, of als hij sterft, dan mag haar eerste echtgenoot, die van haar scheidde, niet opnieuw met haar trouwen nadat zij ontheiligd is. Dat zou verfoeilijk zijn in de ogen van de Heer. Breng geen zonde over het land dat de Heer, uw God, u als erfdeel geeft."

Reflectie: De wet behandelt één geval: een man scheidt van zijn vrouw, zij trouwt met een andere man, en dat tweede huwelijk eindigt door echtscheiding of overlijden. De eerste echtgenoot mag haar daarna niet opnieuw trouwen, en de wet noemt dit "een gruwel in de ogen van de Heer." Het gaat hier niet over een stel dat zich herenigt voordat een van beiden opnieuw is getrouwd. Jeremia 3:1 haalt deze wet later aan: "Als een man zijn vrouw verstoot en zij gaat van hem weg en trouwt met een ander, zal hij dan nog naar haar terugkeren?", en past dit toe op Israël, dat God nog steeds terugroept (3:12-14).

Hosea 3:1

“De Heer zei tegen mij: ‘Ga, toon opnieuw je liefde aan je vrouw, hoewel zij door een andere man wordt bemind en een overspelige is. Heb haar lief zoals de Heer de Israëlieten liefheeft, hoewel zij zich tot andere goden wenden en van heilige rozijnenkoeken houden.’”

Reflectie: De Heer zegt tegen Hosea dat hij weer van zijn vrouw moet houden, ook al wordt ze "door een andere man bemind en is ze een overspelige." Het gegeven model is Gods eigen gedrag: "Heb haar lief zoals de Heer de Israëlieten liefheeft, ook al wenden zij zich tot andere goden." Hosea betaalt om haar terug te halen en stelt vervolgens voorwaarden voor het herstelde huwelijk (3:2-3): ze moet bij hem wonen en trouw zijn, en hij belooft zich op dezelfde manier tegenover haar te gedragen.

Matteüs 5:23-24

“Als u dus uw offergave naar het altaar brengt en u zich daar herinnert dat uw broeder of zuster iets tegen u heeft, laat uw offergave dan daar voor het altaar liggen. Ga eerst en verzoen u met hen; kom dan terug en breng uw offergave.”

Reflectie: Jezus spreekt deze woorden in de Bergrede, direct nadat Hij waarschuwt dat boosheid op een broeder of zuster tot het oordeel leidt (5:21-22). De persoon bij het altaar is degene die zich herinnert dat iemand "iets tegen je heeft," en die persoon krijgt de opdracht om eerst daarheen te gaan. De aanbidding wacht totdat de poging tot verzoening is gedaan.

Matteüs 18:21-22

“Toen kwam Petrus naar Jezus toe en vroeg: ‘Heer, hoe vaak moet ik mijn broeder of zuster die tegen mij zondigt vergeven? Tot zeven keer toe?’ Jezus antwoordde: ‘Ik zeg je, niet zeven keer, maar zevenenzeventig keer.’”

Reflectie: De vraag van Petrus volgt op de instructies van Jezus voor het aanspreken van iemand die iets verkeerd heeft gedaan, waaronder: "Als ze naar je luisteren, heb je hen voor je gewonnen" (18:15). Jezus vervangt de zeven van Petrus door zevenenzeventig. In hetzelfde hoofdstuk hangt het terugwinnen van de ander af van of ze luisteren (18:15-17).

Kolossenzen 3:13-14

“Verdraag elkaar en vergeef elkaar als iemand een grief tegen een ander heeft. Vergeef zoals de Heer u heeft vergeven. En boven al deze deugden, bekleed u met liefde, die ze allemaal samenbindt in volmaakte eenheid.”

Reflectie: Paulus schrijft aan een kerk en somt op waarmee Gods uitverkorenen zich moeten "bekleden" (3:12): mededogen, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid en geduld. Vergeving wordt afgemeten aan de vergeving van de Heer, en liefde is het kledingstuk dat over de rest wordt aangetrokken. Het gebod is om een grief te vergeven; het vers zegt niet dat de relatie weer moet worden zoals die was.

Romeinen 12:18

“Als het mogelijk is, voor zover het van u afhangt, leef in vrede met iedereen.”

Reflectie: Twee beperkingen staan in het gebod: "indien mogelijk" en "voor zover het van jou afhangt." Paulus erkent dat vrede met een ander niet alleen van één kant afhangt. Het volgende vers verbiedt wraak en laat het onrecht over aan God: "Mij komt de wraak toe; Ik zal vergelden."

Lucas 15:20

“En hij stond op en ging naar zijn vader. Maar toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en hij was met innerlijke ontferming bewogen; hij rende op hem af, viel hem om de hals en kuste hem.”

Reflectie: In de gelijkenis van Jezus heeft de jongere zoon zijn deel van de erfenis genomen en verkwist (15:12-13), en besluit dan naar huis te gaan en te belijden: "Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u" (15:18). De vader rent hem tegemoet voordat de belijdenis is uitgesproken, en de zoon doet deze alsnog (15:21). De gelijkenis gaat over een vader en zoon en Gods verwelkoming van zondaars, maar het toont een terugkeer die gepaard gaat met een erkenning van schuld.

2 Korintiërs 6:14

“Vorm geen ongelijk span met ongelovigen. Want wat hebben gerechtigheid en wetteloosheid met elkaar gemeen? Of wat is er voor gemeenschap tussen licht en duisternis?”

Reflectie: De bredere zorg van Paulus in dit gedeelte is het partnerschap met afgoderij: "Welke overeenstemming is er tussen de tempel van God en afgoden?" (6:16). Het vers is niet beperkt tot het huwelijk, maar een juk bindt twee dieren samen om samen te trekken, en de vragen over gerechtigheid en goddeloosheid, licht en duisternis, zijn van toepassing op het nauwste partnerschap dat twee mensen vormen. Toegepast op daten, heeft het vers betrekking op de vraag of beiden het geloof delen.

Spreuken 4:23

“Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.”

Reflectie: Een vader onderwijst zijn zoon en hij stelt deze instructie "boven alles." De volgende verzen voegen meer geboden toe: corrupte taal van de lippen weren, recht vooruit kijken en "zorgvuldig nadenken over de paden voor je voeten" (4:26).

Jakobus 1:5

“Als iemand van u wijsheid tekortkomt, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en zij zal hem gegeven worden.”

Reflectie: Het vers komt direct na de woorden van Jakobus over beproevingen (1:2-4). God geeft het "zonder verwijten te maken," dus het verzoek wordt degene die vraagt niet nagedragen. Vers 6 voegt een voorwaarde toe: degene die vraagt "moet geloven en niet twijfelen."

Prediker 3:1, 6

“Alles heeft zijn tijd, en elke activiteit onder de hemel heeft zijn uur… een tijd om te zoeken en een tijd om op te geven, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te werpen.”

Reflectie: Het gedicht zet veertien paren van tegengestelde acties onder de kop van vers 1, en vers 6 bevat er twee van: zoeken en opgeven, bewaren en wegwerpen. Beide helften van elk paar hebben hun tijd. Hetzelfde gedicht bevat "een tijd om te omhelzen en een tijd om zich van omhelzen te onthouden" (3:5) en "een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen" (3:7).

Psalm 147:3

“Hij geneest de gebrokenen van hart en verbindt hun wonden.”

Reflectie: De psalm prijst de Heer die "Jeruzalem opbouwt" en "de ballingen van Israël verzamelt" (147:2), en de genezing van de gebrokenen van hart wordt naast dat werk geplaatst. "Verbinden" is de taal van het verzorgen van een wond. De psalm gaat verder over de God die "het aantal sterren bepaalt" (147:4), en verbindt de zorg voor de gekwetsten met de heerschappij over de schepping. Meer verzen voor die fase zijn verzameld onder het vooruitgaan.