,

18 Bijbelverzen over voorspoed en overvloed



  • Deuteronomium 8:18 zegt dat het vermogen om rijkdom te verwerven van God komt, en het hoofdstuk waarschuwt dat overvloed kan leiden tot een trots hart dat Hem vergeet.
  • Deuteronomium 28:11 belooft Israël “overvloedige welvaart” in het land, op voorwaarde dat het volk gehoorzaamt; de vervloekingen voor ongehoorzaamheid volgen vanaf vers 15.
  • Spreuken 30:8-9 vraagt God om “noch armoede noch rijkdom” en benoemt het gevaar van beide.
  • 2 Korintiërs 9:8 en 9:11 zeggen dat God gelovigen verrijkt zodat zij bij elke gelegenheid vrijgevig kunnen zijn.
  • In de King James Version belooft Johannes 10:10 leven “in overvloed,” en in het volgende vers noemt Jezus zichzelf de goede herder, die zijn leven geeft voor de schapen.

De Bijbel behandelt welvaart als iets dat God geeft, met voorwaarden en waarschuwingen eraan verbonden. Deuteronomium 8:18 zegt dat God “u de kracht geeft om rijkdom te verwerven,” en Deuteronomium 28:11 belooft Israël “overvloedige welvaart” als het volk gehoorzaamt.

Spreuken 3:9-10 en Maleachi 3:10 koppelen volle schuren aan het eren van God met de oogst. Dezelfde boeken waarschuwen dat overvloed een mens God kan doen vergeten (Deuteronomium 8:14; Spreuken 30:9), en 1 Timoteüs 6:9 zegt dat “wie rijk wil worden, in verzoeking en in een valstrik valt.” Drie beloften van overvloed in het Nieuwe Testament staan in passages over geven. Lukas 6:38 belooft een maat die “overlopend” is voor wie geeft, 2 Korintiërs 9:8 zegt dat God “overvloedig” zegent zodat gelovigen “overvloedig kunnen zijn in elk goed werk,” en Filippenzen 4:19 belooft dat God “al uw behoeften” zal vervullen voor een gemeente die zojuist in die van Paulus had voorzien.

Rijkdom als Gods geschenk, en het risico Hem te vergeten

Deuteronomium 8:18

“Denk echter aan de HEER, uw God, want hij is het die u de kracht geeft om rijkdom te verwerven, en zo bevestigt hij zijn verbond, waarover hij aan uw voorouders gezworen heeft, zoals het vandaag is.”

Reflectie: Mozes kijkt vooruit naar de tijd dat Israëls “runderen en schapen talrijk worden” en zijn “zilver en goud toenemen” (8:13), en waarschuwt dat het volk dan kan zeggen: “Mijn kracht en de sterkte van mijn hand hebben mij dit vermogen verworven” (8:17). Dit vers is het antwoord op die opschepperij: het vermogen om rijkdom te verwerven komt van God, en het bevestigt het verbond dat Hij aan hun voorvaderen heeft gezworen. Het gevaar dat het hoofdstuk noemt, is een trots hart dat de Heer vergeet zodra het verzadigd is (8:14).

Spreuken 30:8-9

“Houd valsheid en leugens ver van mij; geef mij noch armoede noch rijkdom, maar geef mij slechts mijn dagelijks brood. Anders zou ik te veel kunnen hebben en U verloochenen en zeggen: ‘Wie is de Heer?’ Of ik zou arm kunnen worden en stelen, en zo de naam van mijn God onteren.”

Reflectie: De spreker vraagt God om twee dingen voordat hij sterft, en het tweede is een verzoek om een middenweg: “noch armoede noch rijkdom,” enkel het dagelijks brood. Hij geeft voor beide kanten een reden. Te veel zou hem ertoe kunnen brengen God te verloochenen en te vragen “Wie is de HEERE?”, en te weinig zou hem ertoe kunnen brengen te stelen en Gods naam te ontheiligen.

1 Timoteüs 6:17-18

“Draag hun die in deze wereld rijk zijn op niet hoogmoedig te zijn en hun hoop niet te vestigen op rijkdom, die zo onzeker is, maar op God, die ons rijkelijk alles geeft om van te genieten. Draag hun op het goede te doen, rijk te zijn in goede daden, vrijgevig te zijn en bereid om te delen.”

Reflectie: Paulus vertelt Timoteüs wat hij moet opdragen aan “de rijken in deze tegenwoordige wereld.” Enkele verzen eerder schreef hij dat “wie rijk wil worden, in verzoeking en in een valstrik valt” en dat “de liefde voor geld een wortel van alle kwaad is” (6:9-10). De rijken wordt verteld niet arrogant te zijn of hun hoop te vestigen op rijkdom, “die zo onzeker is,” en om “rijk te zijn in goede werken” en vrijgevig. Dezelfde zin zegt dat God ons “alles rijkelijk verleent om ervan te genieten.”

Welvaart beloofd bij gehoorzaamheid aan Gods wet

Deuteronomium 28:1-2

“Als u de HEER, uw God, gehoorzaamt en nauwgezet alle geboden die ik u vandaag geef onderhoudt, zal de HEER, uw God, u hoog boven alle volken op aarde verheffen. Al deze zegeningen zullen over u komen en u vergezellen als u de HEER, uw God, gehoorzaamt.”

Reflectie: Deze verzen openen de zegeningen van het verbond, en beide bevatten een voorwaarde: vers 1 begint met “als u nauwgezet gehoorzaamt,” en vers 2 eindigt met “als u de HEERE, uw God, gehoorzaamt.” De lijst die volgt zegent de stad en het land, kinderen, gewassen, vee, mand en bakkom, en vers 11 vat het samen als “overvloedige welvaart” in het land. Vers 12 voegt eraan toe: “U zult aan vele volken lenen, maar zelf van niemand lenen.” Vanaf vers 15 keert het hoofdstuk zich naar de vervloekingen die volgen op ongehoorzaamheid.

Jozua 1:8

“Houd dit wetboek altijd op uw lippen; overpeins het dag en nacht, zodat u nauwgezet alles doet wat erin geschreven staat. Dan zult u voorspoedig zijn en succes hebben.”

Reflectie: De Heer spreekt tot Jozua, die op het punt staat het volk te leiden “om het land in bezit te nemen” (1:6). Welvaart en succes komen na drie dingen: het Boek van de Wet op zijn lippen houden, er dag en nacht over mediteren, en alles doen wat erin geschreven staat. Het vorige vers zegt hetzelfde met andere woorden: “opdat u voorspoedig zult zijn overal waar u heen gaat,” en het volgende belooft dat “de HEERE, uw God, met u is overal waar u heen gaat.”

Psalm 1:1-3

“Gelukkig is de mens die niet meegaat met wie kwaad doen, die de weg van zondaars niet betreedt, die niet zit in de kring van spotters, maar die vreugde vindt in de wet van de Heer en dag en nacht zijn wet overpeinst. Hij is als een boom, geplant aan stromend water, die op tijd vrucht draagt en waarvan de bladeren niet verwelken. Alles wat hij doet, brengt hij tot een goed einde.”

Reflectie: De eerste psalm beschrijft de persoon die vreugde schept in de wet van de Heer en er “dag en nacht” over mediteert, de uitdrukking die Jozua 1:8 gebruikt. Die persoon is een boom bij waterstromen die vrucht geeft “op zijn tijd,” en “alles wat hij doet, zal goed eindigen.” De goddelozen daarentegen zijn “als kaf dat de wind wegblaast” (1:4).

Jeremia 17:7-8

“Maar gezegend is de mens die op de HEER vertrouwt, wiens vertrouwen de HEER is. Hij is als een boom, geplant aan het water, die zijn wortels uitstrekt naar de beek. Hij vreest niet als de hitte komt; zijn bladeren blijven groen. Hij maakt zich geen zorgen in een jaar van droogte en houdt nooit op vrucht te dragen.”

Reflectie: De zegen volgt op een vervloeking voor wie op de mens vertrouwt, die als een struik in de woestenij is en “geen welvaart zal zien wanneer die komt” (17:5-6). Wie op de Heer vertrouwt, is een boom bij het water. Hitte en een jaar van droogte komen nog steeds naar die boom; de belofte is dat hij ze niet vreest en “niet ophoudt vrucht te dragen.”

Geven en ontvangen

Spreuken 3:9-10

“Eer de HEERE met uw vermogen, met de eerstelingen van al uw opbrengst; dan zullen uw schuren gevuld worden met overvloed en uw perskuipen overstromen van nieuwe wijn.”

Reflectie: De Heer eren betekent hier geven van rijkdom en van de eerstelingen van de oogst, en de beloofde opbrengst is ook agrarisch: volle schuren en vaten met nieuwe wijn. Het hoofdstuk opent met het beloven van “vrede en welvaart” aan de zoon die de geboden van zijn vader bewaart (3:2). De volgende verzen waarschuwen de zoon om de tuchtiging van de Heer niet te verachten (3:11-12).

Maleachi 3:10

“Breng de hele tiende naar het voorraadhuis, zodat er voedsel in mijn huis is. Test mij hierin,” zegt de HEER van de legermachten, “en zie of ik niet de sluizen van de hemel voor u open en zoveel zegen uitstort dat er niet genoeg ruimte is om het op te slaan.”

Reflectie: God beschuldigt het volk ervan Hem te beroven “in de tienden en de gaven” en zegt dat het hele volk onder een vloek ligt (3:8-9). De tiende moet naar het voorraadhuis gaan “opdat er voedsel in Mijn huis zal zijn,” en God nodigt het volk uit Hem te testen. De zegen die Hij beschrijft is die van een boer: ongedierte weggehouden van de gewassen en wijnstokken die hun vrucht niet laten vallen voordat deze rijp is (3:11).

Spreuken 11:24-25

“De een strooit uit en krijgt toch meer, de ander houdt in wat rechtvaardig is, maar het leidt slechts tot gebrek. Een vrijgevig mens zal verrijkt worden, wie anderen laaft, zal zelf gelaafd worden.”

Reflectie: Twee spreuken plaatsen de vrijgevige persoon tegenover degene die inhoudt: wie vrijgevig geeft, krijgt meer, en wie inhoudt, komt tot armoede. Het volgende vers past dit punt toe op de graanhandel: “Wie graan achterhoudt, de mensen vervloeken hem, maar zegen rust op het hoofd van wie het verkoopt” (11:26).

Lukas 6:38

“Geef, en aan u zal gegeven worden: een goede maat, schuddevoet, aangestampt en overlopend zal men in uw schoot geven. Want met dezelfde maat waarmee u meet, zal er bij u gemeten worden.”

Reflectie: Jezus geeft deze belofte aan het einde van een reeks geboden: oordeel niet, veroordeel niet, vergeef, geef (6:37-38). De maat is ingedrukt en geschud totdat deze overloopt in de schoot. Enkele verzen eerder vertelt hij zijn toehoorders om “te lenen zonder iets terug te verwachten,” en zegt dat de beloning is dat “u kinderen van de Allerhoogste zult zijn” (6:35).

2 Korintiërs 9:8

“En God is bij machte om u rijkelijk te zegenen, zodat u in alle dingen te allen tijde alles hebt wat u nodig hebt en overvloedig kunt zijn in elk goed werk.”

Reflectie: Paulus schrijft over het geven van de Korintiërs, wat hij noemt “het voorzien in de behoeften van de heiligen” (9:12). Twee verzen eerder zegt hij dat wie overvloedig zaait, overvloedig zal oogsten (9:6). De overvloed in dit vers heeft een gesteld doel, “opdat … u overvloedig zult zijn in elk goed werk,” en vers 11 herhaalt het: “U zult in alles rijk worden zodat u bij elke gelegenheid vrijgevig kunt zijn.”

Hebben wat nodig is

Psalm 23:1

“De Heer is mijn herder, het ontbreekt mij aan niets.”

Reflectie: De New International Version leest “Ik kom niets tekort”; de King James heeft “Ik zal niet gebrek lijden.” De psalm gaat verder met het benoemen van wat de herder voorziet: grazige weiden, stille wateren, een tafel klaargemaakt “voor de ogen van mijn tegenstanders,” en een beker die overvloeit (23:2, 5). Dezelfde psalm gaat ook door “het dal van de schaduw van de dood” (23:4).

Matteüs 6:31-33

“Maak je dus geen zorgen door te zeggen: ‘Wat zullen we eten?’ of ‘Wat zullen we drinken?’ of ‘Wat zullen we aantrekken?’ Want de heidenen jagen al deze dingen na, en jullie hemelse Vader weet dat je ze nodig hebt. Maar zoek eerst Zijn koninkrijk en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen je erbij gegeven worden.”

Reflectie: “Al deze dingen” zijn eten, drinken en kleding, de behoeften die Jezus zojuist heeft benoemd bij de vogels in de lucht en de bloemen op het veld. De belofte komt na één prioriteit: eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid zoeken. Het volgende vers sluit de passage: “Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad.”

Filippenzen 4:19

“En mijn God zal al uw behoeften naar Zijn rijkdom in heerlijkheid vervullen in Christus Jezus.”

Reflectie: Paulus schrijft dit nadat hij de Filippenzen heeft bedankt voor de geschenken die Epafroditus hem bracht (4:18). Enkele verzen eerder zegt hij dat hij geleerd heeft tevreden te zijn “in overvloed of in gebrek” (4:12). De belofte van “al uw behoeften” wordt gedaan aan een gemeente die zojuist had gegeven om in zijn behoeften te voorzien, en hij noemt hun geschenk “een welriekende reuk, een aangenaam offer, welgevallig voor God.”

Psalm 37:25

“Ik ben jong geweest en nu ben ik oud, maar ik heb nog nooit een rechtvaardige verlaten gezien of zijn kinderen om brood zien bedelen.”

Reflectie: Een oude man kijkt terug op wat hij heeft gezien. Dezelfde psalm zegt: “Beter het weinige van de rechtvaardige dan de rijkdom van vele goddelozen” (37:16), en dat “zij in dagen van hongersnood verzadigd zullen worden” (37:19). Het volgende vers beschrijft de rechtvaardigen als mensen die “altijd vrijgevig zijn en uitlenen” (37:26), terwijl de goddelozen “lenen en niet terugbetalen” (37:21).

Overvloedig leven en welzijn

Johannes 10:10

“De dief komt alleen om te stelen, te slachten en te vernietigen; Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben.”

Reflectie: De King James Version vertaalt de tweede helft als “dat zij het overvloediger zouden hebben.” Jezus plaatst zichzelf tegenover de dief in een beeld van schapen en een poort: wie door Hem naar binnen gaat, zal “naar binnen en naar buiten gaan en weide vinden” (10:9). In het volgende vers noemt Jezus zichzelf de goede herder, die “zijn leven geeft voor de schapen.”

3 Johannes 1:2

“Geliefde, ik bid dat het u in alles goed mag gaan en dat u gezond bent, zoals het ook met uw ziel goed gaat.”

Reflectie: De oudste schrijft aan zijn vriend Gaius, en de King James-vertaling verwoordt de wens: “dat het u welga en gij gezond zijt, gelijk het uwer ziel welgaat.” De maatstaf voor deze wens is hoe het met de ziel van Gaius gaat. De volgende verzen prijzen Gaius omdat hij in de waarheid wandelt en vanwege zijn gastvrijheid aan gelovigen “ook al zijn zij vreemdelingen voor u” (1:3-5).

Aan wie de beloften werden gedaan

Deuteronomium 28:1-2 is gericht aan Israël met het oog op “het land dat Hij u geeft” (28:8), Jozua 1:8 aan Jozua terwijl hij op het punt staat het volk dat land binnen te leiden, en Maleachi 3:10 aan een natie die in het vers daarvoor “onder een vloek” wordt genoemd vanwege achtergehouden tienden. Filippenzen 4:19 en 2 Korintiërs 9:8 zijn gericht aan gemeenten, elk in de context van een gift voor de behoeften van anderen. 3 Johannes 1:2 is de wens van één man voor een vriend.

Spreuken 30:8-9 is gericht aan God en kan gebeden worden zoals het geschreven staat, met de vraag om dagelijks brood en noch armoede noch rijkdom.




Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...