Christelijke geschiedenis: Het Concilie van Trente in zijn geheel: Zitting IV (4)




  • The Synod of Trent established the canon of the Old and New Testament, affirming the importance of both Scripture and unwritten traditions in the Catholic Church.
  • A specific list of sacred books was approved, including the Pentateuch, Historical Books, Wisdom Literature, the Gospels, and Epistles.
  • The Synod declared the old Latin Vulgate edition as the authentic version for public use and restricted interpretations of Scripture to align with Church teachings and the consensus of the Fathers.
  • Regulations were set for the printing and selling of sacred texts, requiring ecclesiastical approval and penalties for unauthorized interpretations and publications.
Deze invoer is deel 15 van 27 in de serie Het Concilie van Trente in zijn geheel

Zitting 4: OVER DE CANONIEKE SCHRIFTEN

EERSTE DECREET

Gehouden op de achtste dag van de maand april, in het jaar 1546.

The sacred and holy, ecumenical, and general Synod of Trent,–lawfully assembled in the Holy Ghost, the Same three legates of the Apostolic See presiding therein,–keeping this always in view, that, errors being removed, the purity itself of the Gospel be preserved in the Church; which (Gospel), before promised through the prophets in the holy Scriptures, our Lord Jesus Christ, the Son of God, first promulgated with His own mouth, and then commanded to be preached by His Apostles to every creature, as the fountain of all, both saving truth, and moral discipline; and seeing clearly that this truth and discipline are contained in the written books, and the unwritten traditions which, received by the Apostles from the mouth of Christ himself, or from the Apostles themselves, the Holy Ghost dictating, have come down even unto us, transmitted as it were from hand to hand; (the Synod) following the examples of the orthodox Fathers, receives and venerates with an equal affection of piety, and reverence, all the books both of the Old and of the New Testament–seeing that one God is the author of both –as also the said traditions, as well those appertaining to faith as to morals, as having been dictated, either by Christ’s own word of mouth, or by the Holy Ghost, and preserved in the Catholic Church by a continuous succession.

And it has thought it meet that a list of the sacred books be inserted in this decree, lest a doubt may arise in any one’s mind, which are the books that are received by this Synod. They are as set down here below: of the Old Testament: the five books of Moses, to wit, Genesis, Exodus, Leviticus, Numbers, Deuteronomy; Josue, Judges, Ruth, four books of Kings, two of Paralipomenon, the first book of Esdras, and the second which is entitled Nehemias; Tobias, Judith, Esther, Job, the Davidical Psalter, consisting of a hundred and fifty psalms; the Proverbs, Ecclesiastes, the Canticle of Canticles, Wisdom, Ecclesiasticus, Isaias, Jeremias, with Baruch; Ezechiel, Daniel; the twelve minor prophets, to wit, Osee, Joel, Amos, Abdias, Jonas, Micheas, Nahum, Habacuc, Sophonias, Aggaeus, Zacharias, Malachias; two books of the Machabees, the first and the second.

Van het Nieuwe Testament: de vier evangeliën, volgens Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes; de Handelingen van de Apostelen geschreven door Lucas de evangelist; veertien brieven van Paulus de apostel, (één) aan de Romeinen, twee aan de Korintiërs, (één) aan de Galaten, aan de Efeziërs, aan de Filippenzen, aan de Kolossenzen, twee aan de Tessalonicenzen, twee aan Timoteüs, (één) aan Titus, aan Filemon, aan de Hebreeën; twee van Petrus de apostel, drie van Johannes de apostel, één van de apostel Jakobus, één van Judas de apostel, en de Openbaring van Johannes de apostel. Maar als iemand de genoemde boeken niet als heilig en canoniek aanvaardt, in hun geheel en met al hun delen, zoals ze gewoonlijk in de Katholieke Kerk werden gelezen en zoals ze vervat zijn in de oude Latijnse Vulgaat-editie; en bewust en opzettelijk de voornoemde tradities verwerpt; laat hem anathema zijn.

Laat iedereen daarom begrijpen in welke volgorde en op welke wijze de genoemde Synode, na het fundament van de geloofsbelijdenis te hebben gelegd, zal voortgaan, en welke getuigenissen en autoriteiten zij hoofdzakelijk zal gebruiken bij het bevestigen van dogma's en het herstellen van de moraal in de Kerk. Het is essentieel om de diepgaande invloed van historische concilies te erkennen, zoals het concilie van Trente zitting ix, dat de noodzaak benadrukte van een duidelijke articulatie van geloof en ethisch gedrag binnen de Kerk. Deze Synode zal nauwgezet putten uit dergelijke fundamentele teksten en precedenten om haar verrichtingen te sturen. Door zorgvuldig onderzoek van de heilige schrift en de leer van de Kerkvaders, zal zij ernaar streven eenheid te bevorderen en morele integriteit onder haar leden te versterken. Dit begrip is cruciaal voor de gelovigen, aangezien de Synode ernaar streeft het pad van doctrine en ethiek binnen de gemeenschap te verlichten. Zoals uiteengezet in het concilie van Trente zitting vi overzicht, zal de Synode putten uit de rijkdom van de schrift en de traditie, en ervoor zorgen dat haar verklaringen resoneren met de leer van de vroege Kerk. Door dit te doen, streeft zij ernaar een hernieuwde toewijding aan de principes die het christelijk leven en de praktijk beheersen te bevorderen. Het is essentieel om de historische context te erkennen waarin deze discussies plaatsvinden, in het bijzonder de besluiten genomen tijdens het concilie van trente zitting zeven. Deze zitting dient als een cruciaal referentiepunt, dat de noodzaak van traditie naast de schrift bevestigt bij het sturen van de leer van de Kerk. Door deze getuigenissen ijverig te bestuderen, streeft de Synode ernaar het doctrinaire fundament te verrijken en ethisch gedrag binnen de gelovige gemeenschap te versterken. Deze duidelijkheid zal de gelovigen helpen bij het begrijpen van de theologische verplichtingen die door de Synode worden gehandhaafd. Terwijl zij zich verdiepen in de kernprincipes uiteengezet in het concilie van trente zitting 25 overzicht, wordt het essentieel om het belang te erkennen van het op één lijn brengen van zowel doctrine als praktijk binnen de Kerk. Door dit te doen, streeft de Synode ernaar een diepere spirituele vernieuwing onder haar leden te bevorderen. De Synode zal zwaar putten uit de leer die is vastgelegd in historische concilies, waarbij de nadruk in het bijzonder ligt op de resoluties van het vijfde zitting van het Concilie van Trente. Door te verwijzen naar deze fundamentele documenten, beoogt de Synode een robuust kader te bieden voor zowel de leer als het ethisch handelen binnen de Kerk. Bovendien zal het een terugkeer aanmoedigen naar de kernprincipes van het geloof die door de eeuwen heen zijn gehandhaafd, wat eenheid en duidelijkheid onder de gelovigen bevordert.

OVER DE UITGAVE EN HET GEBRUIK VAN DE HEILIGE BOEKEN

TWEEDE DECREET

Gehouden op de achtste dag van de maand april, in het jaar 1546.

Bovendien verordent en verklaart dezelfde heilige en gewijde Synode – overwegende dat het de Kerk van God tot niet gering nut kan strekken als bekend wordt gemaakt welke van alle thans in omloop zijnde Latijnse edities van de heilige boeken als authentiek moet worden beschouwd – dat de genoemde oude en vulgaata-editie, die door het langdurig gebruik van zoveel jaren in de Kerk is goedgekeurd, bij openbare lezingen, disputen, preken en uiteenzettingen als authentiek wordt gehouden; en dat niemand het mag wagen of vermoeden deze onder welk voorwendsel dan ook te verwerpen.

Voorts, om eigenzinnige geesten in toom te houden, verordent zij dat niemand, vertrouwend op zijn eigen inzicht, in zaken van geloof en moraal die betrekking hebben op de opbouw van de christelijke leer, de heilige Schrift naar zijn eigen inzichten mag verdraaien of vermoeden te interpreteren in strijd met de zin die de heilige moederkerk – wier taak het is om over de ware zin en interpretatie van de heilige Schrift te oordelen – heeft gehouden en houdt; of zelfs in strijd met de unanieme instemming van de Vaders; ook al zouden dergelijke interpretaties nooit (bedoeld) zijn om ooit gepubliceerd te worden. Overtreders zullen door hun Ordinarii bekend worden gemaakt en worden gestraft met de wettelijk vastgestelde straffen.

And wishing, as is just, to impose a restraint, in this matter, also on printers, who now without restraint,–thinking, that is, that whatsoever they please is allowed them,–print, without the license of ecclesiastical superiors, the said books of sacred Scripture, and the notes and comments upon them of all persons indifferently, with the press ofttimes unnamed, often even fictitious, and what is more grievous still, without the author’s name; and also keep for indiscriminate sale books of this kind printed elsewhere; (this Synod) ordains and decrees, that, henceforth, the sacred Scripture, and especially the said old and vulgate edition, be printed in the most correct manner possible; and that it shall not be lawful for any one to print, or cause to be printed, any books whatever, on sacred matters, without the name of the author; nor to sell them in future, or even to keep them, unless they shall have been first examined, and approved of, by the Ordinary; under pain of the anathema and fine imposed in a canon of the last Council of Lateran: and, if they be Regulars, besides this examination and approval, they shall be bound to obtain a license also from their own superiors, who shall have examined the books according to the form of their own statutes. As to those who lend, or circulate them in manuscript, without their having been first examined, and approved of, they shall be subjected to the same penalties as printers: and they who shall have them in their possession or shall read them, shall, unless they discover the authors, be themselves regarded as the authors. And the said approbation of books of this kind shall be given in writing; and for this end it shall appear authentically at the beginning of the book, whether the book be written, or printed; and all this, that is, both the approbation and the examination, shall be done gratis, that so what ought to be approved, may be approved, and what ought to be condemned, may be condemned.

Naast het bovenstaande, wensend die roekeloosheid te onderdrukken waarbij de woorden en zinnen van de heilige Schrift worden verdraaid en misbruikt voor allerlei profane doeleinden, te weten voor schunnige, fabelachtige, ijdele zaken, voor vleierijen, laster, bijgeloof, goddeloze en duivelse bezweringen, toverij en lasterlijke geschriften; beveelt en gelast (de Synode), om deze vorm van oneerbiedigheid en minachting uit te bannen en opdat niemand het voortaan op enigerlei wijze waagt de woorden van de heilige Schrift voor deze en dergelijke doeleinden te gebruiken, dat alle personen van deze aard, profanateurs en schenders van het woord van God, door de bisschoppen worden beteugeld met de wettelijke straffen en andere door henzelf vastgestelde straffen.

AANKONDIGING VAN DE VOLGENDE ZITTING

Evenzo besluit en verordent deze heilige en gewijde Synode dat de eerstvolgende zitting zal worden gehouden en gevierd op de donderdag na het eerstvolgende hoogheilige Pinksterfeest.



Ontdek meer van Christian Pure

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder

Delen via...