Het Concilie van Trente in zijn geheel27 artikelen

Christelijke geschiedenis: Het Concilie van Trente in zijn geheel: Zitting IV (4)



  • Het Concilie van Trente stelde de canon van het Oude en Nieuwe Testament vast en bevestigde het belang van zowel de Schrift als de ongeschreven tradities in de Katholieke Kerk.
  • Een specifieke lijst van heilige boeken werd goedgekeurd, waaronder de Pentateuch, de historische boeken, de wijsheidsliteratuur, de evangeliën en de brieven.
  • Het Concilie verklaarde de oude Latijnse Vulgaat-editie tot de authentieke versie voor openbaar gebruik en beperkte interpretaties van de Schrift tot die welke in overeenstemming zijn met de leer van de Kerk en de consensus van de Kerkvaders.
  • Er werden regels opgesteld voor het drukken en verkopen van heilige teksten, waarbij kerkelijke goedkeuring vereist was en sancties werden gesteld op ongeoorloofde interpretaties en publicaties.
Het Concilie van Trente in zijn geheelBekijk alle 27 artikelen in deze reeks

Zitting 4: OVER DE CANONIEKE SCHRIFTEN

Elk boek dat Trente op 8 april 1546 benoemde, op één boekenplank, naast de Bijbels van de andere kerken.

EERSTE DECREET

Gehouden op de achtste dag van de maand april, in het jaar 1546.

De heilige, oecumenische en algemene Synode van Trente, wettig bijeengekomen in de Heilige Geest, onder voorzitterschap van de drie legaten van de Apostolische Stoel, houdt steeds voor ogen dat, nu dwalingen zijn weggenomen, de zuiverheid van het Evangelie zelf in de Kerk bewaard blijft; welk Evangelie, voorheen beloofd door de profeten in de heilige Schriften, onze Heer Jezus Christus, de Zoon van God, eerst met eigen mond heeft verkondigd en vervolgens heeft bevolen door Zijn Apostelen aan elk schepsel te laten prediken, als de bron van alle heilzame waarheid en morele discipline; en aangezien zij duidelijk ziet dat deze waarheid en discipline vervat zijn in de geschreven boeken en de ongeschreven tradities die, door de Apostelen ontvangen uit de mond van Christus zelf, of door de Apostelen zelf onder ingeving van de Heilige Geest, tot ons zijn gekomen, als het ware van hand tot hand overgedragen; (de Synode) volgt de voorbeelden van de orthodoxe Vaders en ontvangt en vereert met een gelijke vroomheid en eerbied alle boeken van zowel het Oude als het Nieuwe Testament – aangezien één God de auteur van beide is – evenals de genoemde tradities, zowel die met betrekking tot het geloof als tot de zeden, als zijnde gedicteerd door Christus' eigen mond of door de Heilige Geest, en bewaard in de Katholieke Kerk door een ononderbroken opvolging.

En zij heeft het passend geacht dat een lijst van de heilige boeken in dit decreet wordt opgenomen, opdat er bij niemand twijfel kan ontstaan over welke boeken door deze Synode worden aanvaard. Ze zijn hieronder als volgt opgesomd: van het Oude Testament: de vijf boeken van Mozes, te weten Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri, Deuteronomium; Jozua, Rechters, Ruth, vier boeken der Koningen, twee boeken der Kronieken, het eerste boek van Ezra en het tweede dat getiteld is Nehemia; Tobias, Judith, Esther, Job, het Psalter van David, bestaande uit honderdvijftig psalmen; de Spreuken, Prediker, het Hooglied, Wijsheid, Jezus Sirach, Jesaja, Jeremia, met Baruch; Ezechiël, Daniël; de twaalf kleine profeten, te weten Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Micha, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggaï, Zacharia, Maleachi; twee boeken der Makkabeeën, het eerste en het tweede.

Van het Nieuwe Testament: de vier evangeliën, volgens Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes; de Handelingen van de Apostelen geschreven door Lucas de evangelist; veertien brieven van Paulus de apostel, (één) aan de Romeinen, twee aan de Korintiërs, (één) aan de Galaten, aan de Efeziërs, aan de Filippenzen, aan de Kolossenzen, twee aan de Tessalonicenzen, twee aan Timoteüs, (één) aan Titus, aan Filemon, aan de Hebreeën; twee van Petrus de apostel, drie van Johannes de apostel, één van de apostel Jakobus, één van Judas de apostel, en de Openbaring van Johannes de apostel. Maar als iemand de genoemde boeken niet als heilig en canoniek aanvaardt, in hun geheel en met al hun delen, zoals ze gewoonlijk in de Katholieke Kerk werden gelezen en zoals ze vervat zijn in de oude Latijnse Vulgaat-editie; en bewust en opzettelijk de voornoemde tradities verwerpt; laat hem anathema zijn.

Laat iedereen daarom begrijpen in welke volgorde en op welke wijze de genoemde Synode, na het fundament van de geloofsbelijdenis te hebben gelegd, zal voortgaan, en welke getuigenissen en autoriteiten zij hoofdzakelijk zal gebruiken bij het bevestigen van dogma's en het herstellen van de moraal in de Kerk. Het is essentieel om de diepgaande invloed van historische concilies te erkennen, zoals het concilie van Trente zitting ix, dat de noodzaak benadrukte van een duidelijke articulatie van geloof en ethisch gedrag binnen de Kerk. Deze Synode zal nauwgezet putten uit dergelijke fundamentele teksten en precedenten om haar verrichtingen te sturen. Door zorgvuldig onderzoek van de heilige schrift en de leer van de Kerkvaders, zal zij ernaar streven eenheid te bevorderen en morele integriteit onder haar leden te versterken. Dit begrip is cruciaal voor de gelovigen, aangezien de Synode ernaar streeft het pad van doctrine en ethiek binnen de gemeenschap te verlichten. Zoals uiteengezet in het concilie van Trente zitting vi overzicht, zal de Synode putten uit de rijkdom van de schrift en de traditie, en ervoor zorgen dat haar verklaringen resoneren met de leer van de vroege Kerk. Door dit te doen, streeft zij ernaar een hernieuwde toewijding aan de principes die het christelijk leven en de praktijk beheersen te bevorderen. Het is essentieel om de historische context te erkennen waarin deze discussies plaatsvinden, in het bijzonder de besluiten genomen tijdens het concilie van trente zitting zeven. Deze zitting dient als een cruciaal referentiepunt, dat de noodzaak van traditie naast de schrift bevestigt bij het sturen van de leer van de Kerk. Door deze getuigenissen ijverig te bestuderen, streeft de Synode ernaar het doctrinaire fundament te verrijken en ethisch gedrag binnen de gelovige gemeenschap te versterken. Deze duidelijkheid zal de gelovigen helpen bij het begrijpen van de theologische verplichtingen die door de Synode worden gehandhaafd. Terwijl zij zich verdiepen in de kernprincipes uiteengezet in het concilie van trente zitting 25 overzicht, wordt het essentieel om het belang te erkennen van het op één lijn brengen van zowel doctrine als praktijk binnen de Kerk. Door dit te doen, streeft de Synode ernaar een diepere spirituele vernieuwing onder haar leden te bevorderen. De Synode zal zwaar putten uit de leer die is vastgelegd in historische concilies, waarbij de nadruk in het bijzonder ligt op de resoluties van het vijfde zitting van het Concilie van Trente. Door te verwijzen naar deze fundamentele documenten, beoogt de Synode een robuust kader te bieden voor zowel de leer als het ethisch handelen binnen de Kerk. Bovendien zal het een terugkeer aanmoedigen naar de kernprincipes van het geloof die door de eeuwen heen zijn gehandhaafd, wat eenheid en duidelijkheid onder de gelovigen bevordert.

OVER DE UITGAVE EN HET GEBRUIK VAN DE HEILIGE BOEKEN

TWEEDE DECREET

Gehouden op de achtste dag van de maand april, in het jaar 1546.

Bovendien verordent en verklaart dezelfde heilige en gewijde Synode – overwegende dat het de Kerk van God tot niet gering nut kan strekken als bekend wordt gemaakt welke van alle thans in omloop zijnde Latijnse edities van de heilige boeken als authentiek moet worden beschouwd – dat de genoemde oude en vulgaata-editie, die door het langdurig gebruik van zoveel jaren in de Kerk is goedgekeurd, bij openbare lezingen, disputen, preken en uiteenzettingen als authentiek wordt gehouden; en dat niemand het mag wagen of vermoeden deze onder welk voorwendsel dan ook te verwerpen.

Voorts, om eigenzinnige geesten in toom te houden, verordent zij dat niemand, vertrouwend op zijn eigen inzicht, in zaken van geloof en moraal die betrekking hebben op de opbouw van de christelijke leer, de heilige Schrift naar zijn eigen inzichten mag verdraaien of vermoeden te interpreteren in strijd met de zin die de heilige moederkerk – wier taak het is om over de ware zin en interpretatie van de heilige Schrift te oordelen – heeft gehouden en houdt; of zelfs in strijd met de unanieme instemming van de Vaders; ook al zouden dergelijke interpretaties nooit (bedoeld) zijn om ooit gepubliceerd te worden. Overtreders zullen door hun Ordinarii bekend worden gemaakt en worden gestraft met de wettelijk vastgestelde straffen.

En wensend, zoals rechtvaardig is, ook in deze zaak een beperking op te leggen aan drukkers, die nu zonder terughoudendheid – denkend dat alles wat zij willen hun is toegestaan – zonder toestemming van kerkelijke oversten de genoemde boeken van de heilige Schrift drukken, evenals de aantekeningen en commentaren daarop van willekeurige personen, vaak met een onvermelde drukkerij, vaak zelfs fictief, en wat nog erger is, zonder de naam van de auteur; en ook boeken van deze aard die elders zijn gedrukt voor onbeperkte verkoop bewaren; (deze Synode) verordent en besluit dat voortaan de heilige Schrift, en in het bijzonder de genoemde oude en vulgaat-editie, op de meest correcte wijze mogelijk wordt gedrukt; en dat het voor niemand geoorloofd zal zijn om boeken over heilige zaken te drukken of te laten drukken zonder de naam van de auteur; noch om ze in de toekomst te verkopen of zelfs te bewaren, tenzij ze eerst zijn onderzocht en goedgekeurd door de Ordinarius; op straffe van het anathema en de boete opgelegd in een canon van het laatste Concilie van Lateranen: en, indien zij religieuzen zijn, zullen zij naast dit onderzoek en deze goedkeuring ook verplicht zijn een vergunning te verkrijgen van hun eigen oversten, die de boeken volgens de vorm van hun eigen statuten zullen hebben onderzocht. Wat betreft degenen die ze in manuscriptvorm uitlenen of verspreiden zonder dat ze eerst zijn onderzocht en goedgekeurd, zij zullen aan dezelfde straffen worden onderworpen als drukkers: en zij die ze in hun bezit hebben of ze lezen, zullen, tenzij zij de auteurs onthullen, zelf als de auteurs worden beschouwd. En de genoemde goedkeuring van boeken van deze aard zal schriftelijk worden gegeven; en daartoe zal het authentiek aan het begin van het boek verschijnen, of het boek nu geschreven of gedrukt is; en dit alles, dat wil zeggen zowel de goedkeuring als het onderzoek, zal kosteloos geschieden, opdat wat goedgekeurd moet worden, goedgekeurd kan worden, en wat veroordeeld moet worden, veroordeeld kan worden.

Naast het bovenstaande, wensend die roekeloosheid te onderdrukken waarbij de woorden en zinnen van de heilige Schrift worden verdraaid en misbruikt voor allerlei profane doeleinden, te weten voor schunnige, fabelachtige, ijdele zaken, voor vleierijen, laster, bijgeloof, goddeloze en duivelse bezweringen, toverij en lasterlijke geschriften; beveelt en gelast (de Synode), om deze vorm van oneerbiedigheid en minachting uit te bannen en opdat niemand het voortaan op enigerlei wijze waagt de woorden van de heilige Schrift voor deze en dergelijke doeleinden te gebruiken, dat alle personen van deze aard, profanateurs en schenders van het woord van God, door de bisschoppen worden beteugeld met de wettelijke straffen en andere door henzelf vastgestelde straffen.

AANKONDIGING VAN DE VOLGENDE ZITTING

Evenzo besluit en verordent deze heilige en gewijde Synode dat de eerstvolgende zitting zal worden gehouden en gevierd op de donderdag na het eerstvolgende hoogheilige Pinksterfeest.

—

Meer uit deze reeksHet Concilie van Trente in zijn geheelBekijk alle 27 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...