Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese Hij is onze broeder. Het Nieuwe Testament noemt Jezus de broeder van gelovigen en nooit hun Vader. Hij leerde zijn discipelen om tot God te bidden als “Onze Vader”, en na de opstanding noemde hij hen “mijn broeders” (Johannes 20:17). De titel “Eeuwige Vader” komt uit Jesaja 9:6, wat de meeste kerken niet lezen als zou hij de Vader zijn.
In Gethsemane bad Jezus: “Abba, Vader” (Marcus 14:36). Paulus zegt dat de Geest diezelfde roep in onze mond legt: wij hebben “de Geest van aanneming tot zonen ontvangen, door wie wij roepen: ‘Abba! Vader!’” (Romeinen 8:15). De Zoon deelt zijn eigen woord voor God met ons. Dat is wat hem onze broeder maakt: de Vader tot wie hij bidt, wordt de onze.
Is Jezus onze Vader?
In de evangeliën bidt Jezus tot de Vader (“Abba, Vader, alles is voor U mogelijk,” Marcus 14:36), noemt hem “mijn Vader” en leerde zijn discipelen te bidden: “Onze Vader die in de hemelen zijt, uw naam worde geheiligd” (Matteüs 6:9). Hij zei hen de Vader in zijn naam te vragen: “wat u de Vader ook zult vragen in mijn naam, Hij zal het u geven” (Johannes 16:23). Paulus maakt hetzelfde onderscheid: “voor ons is er één God, de Vader, uit wie alle dingen zijn en voor wie wij bestaan, en één Heere, Jezus Christus, door wie alle dingen zijn en door wie wij bestaan” (1 Korintiërs 8:6).
Jezus hield zijn eigen zoonschap ook apart van dat van zijn discipelen. Na de opstanding stuurde hij Maria Magdalena met de boodschap: “Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God” (Johannes 20:17). De Catechismus van de Katholieke Kerk merkt op dat hij “zijn zoonschap onderscheidde van dat van zijn discipelen door nooit ‘onze Vader’ te zeggen, behalve om hen te gebieden” het te bidden, en dat hij “dit onderscheid benadrukte door te zeggen ‘mijn Vader en uw Vader’” (Catechismus 443). Augustinus legde de bewoordingen uit: “Hij zegt niet: Onze Vader: in zekere zin is Hij dus de mijne, in andere zin de uwe; van nature de mijne, door genade de uwe” (Tractaten over het Evangelie van Johannes 121.3).
Jezus sprak zijn discipelen soms wel aan als kinderen. Bij het Laatste Avondmaal noemde hij hen “kleine kinderen” (Johannes 13:33), en na de opstanding riep hij hen vanaf de oever toe: “Kinderen, hebben jullie vis?” (Johannes 21:5). Hebreeën past de woorden van Jesaja op hem toe: “Zie, Ik en de kinderen die God Mij gegeven heeft” (Hebreeën 2:13, citerend uit Jesaja 8:18), vlak nadat hij hem citeerde als degene die gelovigen “mijn broeders” noemt. Johannes Chrysostomus gaf commentaar op het vers: “Want zoals Hij Zich hier als Vader toont, zo daarvoor als Broeder” (Homilieën over Hebreeën 4). Geen van deze passages geeft Jezus de titel Vader, en hij zei tegen zijn discipelen: “en noem niemand op de aarde uw vader, want één is uw Vader, Die in de hemelen is” (Matteüs 23:9).
Wat betekent “Eeuwige Vader” in Jesaja 9:6?
Het vers dat gewoonlijk wordt aangehaald om Jezus Vader te noemen, is de profetie van het kind in Jesaja 9:6: “Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.” In Hebreeuwse Bijbels is dit Jesaja 9:5, en “Eeuwige Vader” vertaalt avi-ad, letterlijk “vader van de eeuwigheid” of “vader voor eeuwig.”
Vroege vertalingen laten zien hoe het vers werd gelezen. De Griekse Septuaginta, de Bijbel van de vroege kerk, geeft een kortere naam: “zijn naam wordt genoemd de Boodschapper van de grote raad” (in de vertaling van Brenton), hoewel een van de manuscripten, de Codex Alexandrinus, een langere lijst toevoegt die eindigt met “Vader van de toekomende eeuw.” Oosters-orthodoxe hymnen noemen Christus nog steeds de “Engel van de Grote Raad.” De Latijnse Vulgaat leest Vader van de toekomstige eeuw, wat de Douay-Rheims Bijbel vertaalt als “de Vader van de toekomende wereld.”
Joodse lezers vatten het vers anders op. De vertaling van de Jewish Publication Society uit 1917 laat de naam onvertaald, “Pele-joez-el-gibbor-Abi-ad-sar-shalom,” en de vertaling uit 1985 geeft het weer als een zin: “De Sterke God plant genade; De Eeuwige Vader, een vredelievende heerser.” De middeleeuwse commentator Rashi las de eerste titels als een beschrijving van God, die de naam gaf, en “vredevorst” als de naam die aan koning Hizkia werd gegeven.
Kerken die de Drie-eenheid belijden, lezen het vers als een profetie van Christus, maar niet als zou de Zoon de Vader zijn, aangezien zij vasthouden dat de Vader en de Zoon afzonderlijke personen zijn. Johannes Calvijn legde de titel als volgt uit: “De naam Vader wordt gebruikt voor Auteur, omdat Christus het bestaan van zijn Kerk door alle eeuwen heen bewaart en onsterfelijkheid schenkt aan het lichaam en aan de individuele leden.” De profeet, schreef hij, beschreef niet “Christus’ mysterieuze wezen” maar “wat Christus zichzelf zal tonen te zijn tegenover gelovigen” (Commentaar op Jesaja 9:6).
Zijn God de Vader en Jezus dezelfde persoon?
Katholieke, orthodoxe en de meeste protestantse kerken antwoorden nee: de Vader en de Zoon zijn één God maar twee afzonderlijke personen. Jezus zei: “Ik en de Vader zijn één” (Johannes 10:30), en “Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien” (Johannes 14:9), en in hetzelfde gesprek sprak hij over de Vader als een ander: “Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij” (Johannes 14:10). Bij zijn doop, toen Jezus uit het water kwam, daalde de Geest op hem neer en zei een stem uit de hemel: “Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb” (Matteüs 3:16–17). Het Concilie van Nicea in 325 beleed de Zoon als “geboren, niet gemaakt, van één wezen” met de Vader. De Catechismus van de Katholieke Kerk zegt dat wanneer christenen tot “onze” Vader bidden, zij zich richten tot “de Vader van onze Heere Jezus Christus” en “de personen niet verwarren” van de Drie-eenheid (Catechismus 2789).
Oneness-pinkstergelovigen, zoals de United Pentecostal Church International, verwerpen de Drie-eenheid en antwoorden ja. De geloofsbelijdenis van de kerk zegt: “Er is één God, die Zichzelf heeft geopenbaard als Vader; door Zijn Zoon, in verlossing; en als de Heilige Geest, door emanatie. Jezus Christus is God geopenbaard in het vlees.” Een standpuntnota uit 2004 voegt eraan toe dat alle namen en titels van God, inclusief Vader, “verwijzen naar één en hetzelfde wezen,” en dat “Jezus niet de incarnatie is van één persoon van een drie-eenheid, maar de incarnatie van alle identiteit, karakter en persoonlijkheid van de ene God.” Het citeert Jesaja 9:6 en Johannes 14:9 onder zijn teksten. Voor Oneness-gelovigen wordt Jezus terecht Vader genoemd.
De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen leert dat de Vader en de Zoon afzonderlijke wezens zijn. Een leerstellige uiteenzetting uit 1916 door het Eerste Presidium en de Twaalf Apostelen, “De Vader en de Zoon”, legt ook uit in welke opzichten Jezus Vader wordt genoemd: als Schepper, aangezien “Hij zeer terecht de Eeuwige Vader van hemel en aarde wordt genoemd”; als de Vader van degenen die in zijn evangelie blijven; en door “goddelijke bekleding met gezag”, waarbij Hij spreekt namens de Vader. In hetzelfde document staat: “Er is daarom geen ongepastheid in om over Jezus Christus te spreken als de Oudste Broeder van de rest van de mensheid.”
Als God onze Vader is, is Jezus dan onze broer?
Ja. Het Nieuwe Testament beschrijft gelovigen als Gods geadopteerde kinderen: “u hebt de Geest van aanneming tot kinderen ontvangen, door wie wij roepen: Abba, Vader!” (Romeinen 8:15; zie ook Galaten 4:4–7). Geadopteerde kinderen van de Vader zijn broeders en zusters van zijn Zoon, en het Nieuwe Testament zegt dat direct: Jezus “schaamt Zich er niet voor hen broeders te noemen” (Hebreeën 2:11) en is “de eerstgeborene onder vele broeders” (Romeinen 8:29).
Wie zijn de ouders van Jezus?
Jezus’ moeder is Maria. Jozef, haar echtgenoot, voedde hem op, en mensen hielden Jezus voor “de zoon (zoals men meende) van Jozef” (Lucas 3:23). De evangeliën leren dat hij werd verwekt door de Heilige Geest zonder een menselijke vader (Matteüs 1:18–25; Lucas 1:34–35), en christenen belijden God de Vader als zijn Vader. Hij wist dit al als jongen. Toen Maria en Jozef hem op twaalfjarige leeftijd in de tempel vonden, zei Maria: “uw vader en ik hebben u met grote angst gezocht.” Jezus antwoordde: “Wist u niet dat ik in het huis van mijn Vader moet zijn?” (Lucas 2:48–49). Na de opstanding deelde hij die Vader met ons in één zin: “Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God” (Johannes 20:17).
Een reactie plaatsen