Denominaties vergeleken150 artikelen

Wat geloven methodisten? Genade voor iedereen, zekerheid, heiligheid



  • Methodisten houden vast aan het geloof van de historische geloofsbelijdenissen, één God in drie personen en Jezus Christus als waarlijk God en waarlijk mens, en hun Artikelen van Religie stellen dat de Schrift “alle dingen bevat die nodig zijn voor het heil.”
  • John Wesley zei dat een methodist iemand is die “de liefde van God in zijn hart uitgestort heeft gekregen,” en wat methodisten kenmerkt is wat zij onderwijzen over genade die in het hart werkt.
  • Zij geloven dat Gods genade aan ieder mens voorafgaat en aan allen wordt aangeboden, dus de Verenigde Methodisten zeggen duidelijk dat God niet voorbestemt dat sommigen gered worden en anderen verloren gaan, en een gelovige kan zich van de genade afkeren en er weer naar terugkeren.
  • Sinds Wesley op 24 mei 1738 voelde dat zijn hart “vreemd warm” werd, hebben methodisten geleerd dat een gelovige door de Heilige Geest kan weten dat hij vergeven is, en dat God het hart wil vervullen met liefde voor Hem en voor onze naaste in dit leven.
  • De United Methodist en Global Methodist kerken behouden twee sacramenten, dopen baby's en volwassenen door besprenkeling, begieting of onderdompeling, en verwelkomen aan de tafel van de Heer allen die berouw hebben en Christus willen volgen.
  • Sinds 2024 staat de United Methodist Church huwelijken van mensen van hetzelfde geslacht en homoseksuele geestelijken toe, terwijl de Global Methodist Church, opgericht in 2022, het huwelijk tussen één man en één vrouw behoudt, en de Methodist Church in Groot-Brittannië sinds 2021 twee opvattingen over het huwelijk accepteert.
Denominaties vergelekenBekijk alle 150 artikelen in deze reeks

Methodisten geloven wat christenen belijden sinds de geloofsbelijdenissen werden geschreven: één God in drie personen, Jezus Christus waarlijk God en waarlijk mens, een Bijbel die alles bevat wat we nodig hebben om gered te worden, en vergeving die komt door geloof in Christus en niet door iets wat we hebben verdiend. Wat hen methodisten maakt, is wat zij zeggen dat God doet in het menselijk hart. Zij geloven dat Zijn genade ieder mens bereikt voordat die persoon ooit naar Hem zoekt, dat iedereen het kan aanvaarden of zich kan afkeren, dat een gelovige kan weten dat hij vergeven is, en dat God het hart wil vervullen met liefde voor Hem en voor onze naaste in dit leven.

John Wesley, die de eerste methodisten leidde, schreef een kort traktaat om te zeggen wat een methodist is, en hij begon met wat een methodist niet is. “De onderscheidende kenmerken van een methodist zijn niet zijn meningen van welke aard dan ook,” schreef hij. Hij hield vast aan de dingen die iemand tot christen maken, dat “alle Schrift door inspiratie van God gegeven is” en dat Christus “de eeuwige, opperste God” is, en over alles wat niet “de wortel van het christendom raakt” zei hij: “wij denken en laten denken.” Daarna vertelde hij ons wat een methodist is, in de woorden van Paulus (Romeinen 5:5) en van Jezus' grote gebod: “Een methodist is iemand die ‘de liefde van God in zijn hart uitgestort heeft gekregen door de Heilige Geest die hem gegeven is;’ iemand die ‘de Heer zijn God liefheeft met heel zijn hart, en met heel zijn ziel, en met heel zijn verstand, en met al zijn kracht.’” Bijna alles wat methodisten onderwijzen komt terug op dat hart.

De naam was niet hun keuze. Het werd “hen opgelegd bij wijze van verwijt,” zegt Wesley, en werd “eerst gegeven aan drie of vier jonge mannen in Oxford.” Vandaag de dag brengt de World Methodist Council 80 methodistische, wesleyaanse en verwante kerken samen “die meer dan 80 miljoen leden in 138 landen vertegenwoordigen.” De United Methodist Church werd gevormd in 1968, toen de methodisten zich aansloten bij de Evangelical United Brethren, en zij behoudt een geloofsbelijdenis van elk, de Methodist Articles of Religion en de Brethren’s Confession of Faith.

In 2019 liet die kerk haar Amerikaanse gemeenten vertrekken met hun eigendommen “om redenen van geweten” met betrekking tot homoseksualiteit. UM News, de eigen nieuwsdienst van de kerk, telde “meer dan 7.600 Amerikaanse kerken” die vertrokken, een kwart van haar kerken in het land, en zei dat de meeste van hen “de LGBTQ-gerelateerde verboden steunden.” Velen sloten zich aan bij de Global Methodist Church. Deze werd gelanceerd in 2022, “voortgekomen uit een verlangen om het wesleyaanse erfgoed van de kerk terug te winnen,” zegt zij, en in mei 2024 sprak zij over “meer dan 4.501 kerken.” Beide kerken behouden dezelfde Artikelen en dezelfde Belijdenis, dus over het meeste wat volgt spreken zij met één stem, en waar zij uiteengaan zullen wij zeggen wie wat aanhangt. Wij zullen ook horen van de Methodist Church in Groot-Brittannië, waar het methodisme begon als “een beweging binnen de Church of England.”

God en de Bijbel

De Drie-eenheid en de geloofsbelijdenissen

Beide Amerikaanse kerken belijden de Drie-eenheid en de twee naturen van Christus in de woorden van de Artikelen en de Belijdenis die zij delen. “Er is slechts één levende en ware God, eeuwig, zonder lichaam of delen, van oneindige macht, wijsheid en goedheid,” begint het eerste Artikel, en “in de eenheid van deze Godheid zijn er drie personen, van één substantie, macht en eeuwigheid—de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.” Over Jezus zeggen zij wat de oude concilies zeiden, dat Hij “waarlijk God en waarlijk mens” is, “geboren uit de Maagd Maria door de kracht van de Heilige Geest.” De Global Methodists noemen ook de Apostolische Geloofsbelijdenis en de oude geloofsbelijdenissen daarna onder hun standaarden, en voor hen is “Normatieve leer bindend en verplicht.”

uit De Artikelen van Religie van de Methodist Church, Artikel I

Schrift, traditie, rede en ervaring

Artikel V zegt waar de Bijbel voor is: “De Heilige Schrift bevat alle dingen die nodig zijn voor het heil.” De United Methodist Discipline voegt eraan toe dat drie andere dingen meespelen wanneer we haar lezen: “Hoewel we het primaat van de Schrift in theologische reflectie erkennen, houden onze pogingen om de betekenis ervan te begrijpen altijd traditie, ervaring en rede in.” Britse methodisten noemen dit de vierhoek, “de Schrift lezen in het licht van Rede, Traditie en Ervaring.” De vier staan echter niet op gelijke voet. De Global Methodists noemen de Schrift “de primaire regel en autoriteit voor geloof, moraal en dienst, waaraan alle andere autoriteiten moeten worden gemeten,” wat dicht bij de hervormers ligt regel van de Schrift alleen.

uit Methodist vs Katholiek: Hoe de erfgenamen van John Wesley verschillen van de Katholieke Kerk

Genade die iedereen bereikt

Zonde, en de genade die vooropgaat

Britse methodisten vatten Wesleys onderwijs samen in vier korte regels die zij de Four Alls noemen: “Allen moeten gered worden / Allen kunnen gered worden / Allen kunnen weten dat zij gered zijn / Allen kunnen tot het uiterste gered worden.” De eerste regel is het oude onderwijs over zonde. Ieder van ons, zeggen de Artikelen, is “van nature geneigd tot het kwade, en dat voortdurend,” en kan zich niet eens tot God wenden “door zijn eigen natuurlijke kracht en werken.” Artikel VIII voegt eraan toe dat wij geen kracht hebben om het goede te doen dat God behaagt zonder “de genade van God door Christus die ons voorkomt, opdat wij een goede wil mogen hebben.”

“Voorkomen” heeft daar de oude betekenis van voorafgaan. “Wesley noemde dit voorkomende genade, wat simpelweg betekent de genade die ‘voorafgaat’ voordat wij God kennen of liefhebben,” leggen de Verenigde Methodisten uit, en hun Discipline noemt het “de goddelijke liefde die de hele mensheid omringt en voorafgaat aan al onze bewuste impulsen,” de genade achter “onze eerste wens om God te behagen.” Dus voordat iemand een woord heeft gebeden, is God al aan het werk in dat hart, en het is één genade van begin tot eind: “het gaat vooraf aan het heil als ‘voorkomende genade,’ gaat verder in ‘rechtvaardigende genade,’ en wordt tot vervulling gebracht in ‘heiligende genade.’”

uit Onderscheidende wesleyaanse accenten, Het Boek van Discipline van de United Methodist Church

Vrije wil, en kan deze verloren gaan?

Paulus schreef dat “de genade van God die redding brengt aan alle mensen is verschenen” (Titus 2:11) en dat God “wil dat alle mensen gered worden” (1 Timoteüs 2:4), en methodisten nemen “alle” om alle te betekenen. “Wij geloven niet dat God sommigen voorbestemt tot redding en anderen tot verdoemenis,” zeggen de Verenigde Methodisten, want “Christus' dood creëert de mogelijkheid dat allen gered kunnen worden,” en “liefde dwingt mensen niet om haar te accepteren.” Zij voegen er voorzichtig aan toe: “Dat betekent niet dat wij geloven dat alle personen gered zullen worden.” Wie zich tot God wendt, wordt door geloof met Hem in het reine gebracht, “niet door onze eigen werken of verdiensten,” en Artikel IX noemt dit Rechtvaardiging door het geloof “een zeer heilzame leer, en vol troost.”

Genade die aanvaard kan worden, kan ook verlaten worden. “Nadat wij de Heilige Geest hebben ontvangen, kunnen wij afwijken van de gegeven genade, in zonde vallen en, door de genade van God, weer opstaan en ons leven beteren,” zegt Artikel XII, dus methodisten leren niet dat wie eenmaal gered is, altijd gered blijft. Waar zij over zingen is gevonden worden. Charles Wesley schreef “And can it be that I should gain” in 1738, in de dagen vlak na zijn eigen bekering, en twee van de regels bevatten de kern ervan: “’Tis mercy all, immense and free; / For, O my God, it found out me.”

uit Methodisten versus Presbyterianen: Vrije wil of predestinatie, bisschoppen of ouderlingen

Weten dat we vergeven zijn

Het derde van de Vier Alles, dat iedereen mag weten dat hij gered is, gaat terug naar een avond in Londen op 24 mei 1738. John Wesley ging, zo vertelt hij ons, “zeer onwillig naar een bijeenkomst in Aldersgate Street, waar iemand Luthers voorwoord bij de Brief aan de Romeinen voorlas,” en hij schreef op wat er gebeurde: “Ongeveer een kwartier voor negen, terwijl hij de verandering beschreef die God door het geloof in Christus in het hart teweegbrengt, voelde ik mijn hart vreemd warm worden. Ik voelde dat ik op Christus vertrouwde, op Christus alleen, voor mijn redding; en mij werd de verzekering gegeven dat Hij mijn zonden had weggenomen, zelfs de mijne, en mij had gered van de wet van zonde en dood.”

Dat is wat methodisten bedoelen met verzekering, en de United Methodist Discipline baseert dit op de belofte van Paulus dat “De Geest zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn” (Romeinen 8:16). Het vraagt niet om een nacht zoals die van Wesley, aangezien de verandering “plotseling en dramatisch kan zijn, of geleidelijk en cumulatief,” en zelfs Wesley werd die nacht gekweld door de gedachte: “Dit kan geen geloof zijn; want waar is je vreugde?” Hij leerde dat gevoelens van vreugde iets zijn dat “God soms geeft, soms onthoudt.” Zijn broer Charles was drie dagen eerder tot geloof gekomen en het gezang dat hij toen schreef, vertelt het als een gevangene die wordt vrijgelaten: “My chains fell off, my heart was free; / I rose, went forth and followed Thee.”

uit Het dagboek van John Wesley, 24 mei 1738

Heiligheid van hart en leven

christelijke volmaaktheid

Het laatste van de Vier Alles zegt dat “Iedereen volledig gered kan worden,” en voor Wesley betekende redding veel meer dan alleen ontslagen worden van straf. “Met redding bedoelt hij heiligheid van hart en leven,” schreef hij over de methodist. Genade blijft ons voorttrekken, zegt de United Methodist Discipline, naar wat Wesley christelijke volmaaktheid noemde, een hart dat “gewoonlijk vervuld is met de liefde voor God en de naaste.” De Geloofsbelijdenis, die beide kerken hanteren, noemt het “een staat van volmaakte liefde, rechtvaardigheid en ware heiligheid die elke wedergeboren gelovige kan verkrijgen,” en het “zou vurig gezocht moeten worden door elk kind van God.”

Volmaakt betekende niet dat je nooit een misstap begaat. Wesley “heeft nooit bedoeld dat we nooit een fout zouden maken,” zeggen de United Methodists; “Wesley leerde dat we door Gods genade zouden stoppen met opzettelijk zondigen wanneer we volmaakt zijn in zowel onze liefde voor God als voor de naaste.” Charles Wesley bad erom in “Love divine, all loves excelling” (1747), waarvan het laatste vers Paulus’ beeld oppakt van gelovigen die “veranderd worden in hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid” (2 Korintiërs 3:18): “Finish, then, thy new creation; / Pure and spotless let us be; / … / Changed from glory into glory / Till in Heav’n we take our place, / Till we cast our crowns before thee, / Lost in wonder, love, and praise!”

uit Methodisten versus protestanten: methodisten zijn protestanten die John Wesley volgen

De Algemene Regels, en een glas wijn

Voor de eerste methodisten was heiligheid iets dat ze elke week samen beoefenden. “Eind 1739 kwamen acht of tien personen naar de heer Wesley in Londen, die diep overtuigd leken van zonde,” beginnen de Algemene Regels, en al snel zaten ze in klassen van “ongeveer twaalf personen,” wiens leider ieder van hen “minstens één keer per week” zag om te “vragen hoe het met hun ziel gesteld was.” Het enige dat van iedereen die zich aansloot werd gevraagd, was “een verlangen om te vluchten voor de komende toorn en gered te worden van hun zonden,” getoond “Door geen kwaad te doen,” “Door goed te doen,” en “Door alle verordeningen van God bij te wonen.” Onder de te vermijden kwaden was “Slavenhandel; het kopen of verkopen van slaven.” Beide Amerikaanse kerken hanteren nog steeds de Regels, en de United Methodist Discipline legt uit waarom heiligheid nooit privé blijft: “Voor Wesley is er geen religie behalve sociale religie, geen heiligheid behalve sociale heiligheid.”

De Regels verbieden ook “Dronkenschap: het kopen of verkopen van sterke drank, of het drinken ervan, behalve in gevallen van uiterste noodzaak.” De Global Methodist Church drukt die Regel woord voor woord af in haar eigen Discipline. De United Methodist Church spreekt vandaag de dag over “het historische standpunt van de United Methodist Church over onthouding,” en in haar Sociale Principes zegt ze: “wij dringen er bij degenen die ervoor kiezen alcoholische dranken te consumeren, inclusief wijn en bier, op aan om dit verstandig en met mate te doen.”

uit De Algemene Regels van de Methodistenkerk

Doop en een open tafel

Doop, inclusief baby's

De Artikelen tellen “twee Sacramenten ingesteld door Christus onze Heer in het Evangelie; dat wil zeggen, de Doop en het Avondmaal van de Heer.” De Doop is “een teken van wedergeboorte of de nieuwe geboorte,” en “De Doop van jonge kinderen moet in de Kerk behouden blijven,” dus zowel de United Methodists als de Global Methodists behoren tot de kerken die baby's dopen. De Global Methodists wijzen op de huishoudens die in Handelingen werden gedoopt, “die vermoedelijk ook zuigelingen zouden hebben omvat,” zoals de gevangenbewaarder in Filippi, die “werd gedoopt, hij en al de zijnen, onmiddellijk” (Handelingen 16:33), en zij laten het tijdstip over aan de familie: “Ouders zullen in overleg met hun predikant beslissen wanneer ze hun kinderen laten dopen.”

Het water kan op elke manier worden gegeven waarop christenen het geven. “In de United Methodist-traditie kan het doopwater worden toegediend door besprenkeling, begieting of onderdompeling,” zegt de kerkelijke verklaring By Water and the Spirit, en de Global Methodists staan dezelfde drie manieren toe.

uit Waarom besprenkelen methodisten? Besprenkeling versus onderdompeling bij de methodistische doop

Avondmaal voor iedereen die van Hem houdt

Methodisten geloven dat Christus ons werkelijk ontmoet aan zijn tafel, en de Artikelen zeggen zorgvuldig hoe: “Het lichaam van Christus wordt gegeven, genomen en gegeten bij het Avondmaal, alleen op een hemelse en geestelijke wijze. En het middel waardoor het lichaam van Christus wordt ontvangen en gegeten bij het Avondmaal is het geloof.” De Global Methodists zeggen dat de tafel ons uitnodigt tot gemeenschap met “de werkelijke, geestelijke aanwezigheid van Christus Jezus.”

In een United Methodist-kerk luidt de uitnodiging: “Christus onze Heer nodigt aan zijn tafel iedereen uit die van Hem houdt, die oprecht berouw heeft van zijn zonde en ernaar streeft in vrede met elkaar te leven.” De kerk zegt dat “alle gedoopte christenen, van elke leeftijd (inclusief zuigelingen) en van elke christelijke denominatie welkom zijn,” en zelfs iemand die nog niet gedoopt is, wordt niet weggestuurd, want “doop is niet vereist.” De Global Methodists bieden het sacrament aan “aan iedereen die berouw heeft van zonde en ernaar verlangt tot God te naderen en een leven van gehoorzaamheid aan Christus te leiden.” De beker bevat vaak druivensap, en dat is ook een methodistisch verhaal: “Druivensap werd oorspronkelijk uitgevonden door Thomas Welch, een methodist, zodat methodisten en anderen geen wijn hoefden te gebruiken voor het avondmaal.” De Global Methodists “moedigen het gebruik van alcoholvrije wijn of sap aan voor het Heilig Avondmaal,” en waar wijn wordt gebruikt, moet ook sap worden aangeboden.

uit Wat moet ik weten over het Heilig Avondmaal in The United Methodist Church? (Vraag het aan The UMC)

Bisschoppen, predikanten en gezangen

Bisschoppen, predikanten en vrouwen in het ambt

In beide Amerikaanse kerken neemt een gemeente niet zelf haar eigen predikant aan; de bisschop stuurt er een. “Geestelijken worden benoemd door de bisschop,” zegt de United Methodist Discipline. De Global Methodist Discipline zegt hetzelfde in dezelfde woorden. Het Britse methodisme is anders georganiseerd. Haar kerken zijn met elkaar verbonden in wat zij de Connexion noemt, waar “Geen enkele lokale kerk alleen opereert.” Haar leer en beleid worden overeengekomen op de jaarlijkse Methodist Conference, die door vertegenwoordigers van elk district wordt bijgewoond, en de kerk noemt haar gezag “vrij gedecentraliseerd en democratisch.”

De predikant die wordt gestuurd, kan heel goed een vrouw zijn. “Hoewel vrouwen al in de late 19e eeuw in de methodistische traditie werden gewijd, was het de stemming van de Algemene Conferentie van 4 mei 1956 voor volledige rechten voor geestelijken die het gezicht van de gewijde geestelijkheid voorgoed veranderde,” zeggen de United Methodists. De Global Methodists, die op het gebied van het huwelijk van hen verschillen, staan hier aan hun kant. Wanneer hun kerken mensen aanbevelen voor het gewijde ambt, bevestigen zij “de bijbelse en theologische steun voor personen ongeacht hun geslacht.”

uit Het Book of Discipline van The United Methodist Church, ¶425

Een kerk die zingt

“Het zingen van gezangen is een belangrijk onderdeel van de methodistische traditie geweest,” zegt A Dictionary for United Methodists, en “Charles Wesley schreef een groot aantal gezangen die de theologie van de Wesleyan-beweging weerspiegelden.” Volgens de telling van Hymnary.org schreef hij “zo'n vijfenzestig honderd gezangen,” die tijdens zijn leven in vierenzestig delen verschenen, waaronder de 1780 Collection of Hymns for the Use of the People called Methodists. Ze staan bekend, zo vermeldt dezelfde notitie, “om hun frequente citaten en toespelingen uit de Bijbel.”

uit Anglicaanse versus methodistische overtuigingen

Waar methodisten uit elkaar zijn gegaan

Huwelijk en seksualiteit

De twee kerken vertellen hun scheiding verschillend. UM News spreekt van “debat en verzet over de plaats van LGBTQ-personen in de denominatie.” De eigen geschiedenis van de Global Methodists spreekt van “uiteenlopende theologische ideeën en opvattingen over bijbelinterpretatie,” en van vragen over “abortus, menselijke seksualiteit, euthanasie, oorlog en andere sociale kwesties.” Op hun Algemene Conferentie in Charlotte in 2024, nadat de uitweg van 2019 was gesloten, stemden de afgevaardigden van de United Methodist Church “om decennialange verboden op de wijding van ‘openlijk praktiserende’ homoseksuele geestelijken en het voltrekken van huwelijken van hetzelfde geslacht te beëindigen,” en de Sociale Principes van de kerk zeggen nu: “wij bevestigen het huwelijk als een heilig, levenslang verbond dat twee gelovige mensen, een volwassen man en vrouw van meerderjarige leeftijd, of twee volwassen personen van meerderjarige leeftijd met elkaar in verbintenis brengt.”

De Global Methodist Church leert dat seksualiteit “bevestigd moet worden zoals deze wordt uitgeoefend binnen het wettelijke en geestelijke verbond van een liefdevol en monogaam huwelijk tussen één man en één vrouw.” In de volgende adem zegt ze: “wij verwelkomen iedereen om de verlossende genade van Jezus te ervaren en zijn toegewijd om een veilige plek van toevlucht, gastvrijheid en genezing te zijn voor iedereen die gebrokenheid in zijn seksuele leven heeft ervaren.” Britse methodisten kozen een derde weg, met “het besluit in 2021 om twee opvattingen over het huwelijk te erkennen, waardoor beide in de Kerk kunnen worden gepraktiseerd.”

uit Sociale Principes van The United Methodist Church (2024), De Sociale Gemeenschap

Abortus

Hier beginnen de twee Amerikaanse kerken met dezelfde woorden, “tragische conflicten,” en gaan ze verschillende kanten op. De United Methodists zeggen dat “Onze toewijding aan de heiligheid van het menselijk leven ons terughoudend maakt om abortus goed te keuren,” en dat “deze en andere tragische conflicten van leven met leven beslissingen kunnen rechtvaardigen om het leven van een foetus te beëindigen. In deze beperkte omstandigheden steunen wij de wettelijke optie van abortus.” De Global Methodists houden het voor “de bijzondere plicht van gelovigen om degenen te beschermen die machteloos zijn om zichzelf te beschermen, inclusief het ongeboren kind,” en zeggen dat “De heiligheid van al het leven ons dwingt om de praktijk van abortus te weerstaan, behalve in gevallen van tragische conflicten van leven tegen leven wanneer het welzijn van de moeder en het kind op het spel staat.” Beiden wenden zich onmiddellijk tot de vrouw zelf. “Wij bidden voor degenen die geconfronteerd worden met onbedoelde zwangerschappen,” zeggen de United Methodists, en de Global Methodists vragen christenen om “die vrouwen te steunen die geconfronteerd worden met onbedoelde zwangerschappen zonder adequate zorg, raad of middelen.”

uit Het Boek van Leer en Discipline van de Global Methodist Church, ¶302

De heiligen, de dood en de laatste dag

Maria, de heiligen en het vagevuur

Methodisten belijden met de geloofsbelijdenissen dat Christus “geboren is uit de Maagd Maria door de kracht van de Heilige Geest,” en hun Artikelen spreken onomwonden over de rest: “De Roomse leer betreffende het vagevuur, aflaten, verering en aanbidding, zowel van beelden als van relikwieën, en ook de aanroeping van heiligen, is een dwaze zaak, ijdel uitgevonden en op geen enkel Schriftuurlijk bewijs gebaseerd, maar strijdig met het Woord van God.” De United Methodist Church drukt dit nog steeds af, met een voetnoot die verwijst naar een latere resolutie voor “de hedendaagse interpretatie van dit en soortgelijke artikelen.”

uit De Artikelen van Religie van de Methodist Church, Artikel XIV

Hemel, hel en de opname

United Methodists tekenen geen kaart van de tijd tussen de dood en de opstanding. “Hoewel we misschien een duidelijk antwoord willen, bieden United Methodists dat niet in onze leerstellige verklaringen,” zeggen ze. “In plaats daarvan worden we simpelweg opgeroepen om op God te vertrouwen dat we in Christus' zorg en hoede zijn.” Het einde zelf stelt de Belijdenis duidelijk: “Wij geloven in de opstanding van de doden; de rechtvaardigen tot het eeuwige leven en de goddelozen tot eindeloze veroordeling.” Wat United Methodists niet onderwijzen is een opname. “Je zult geen enkele leer over de Opname vinden” onder hun leerstellige standaarden, zeggen ze.

uit Welke denominaties geloven in de opname?

Wesley sloot zijn traktaat af door te zeggen dat Methodisten zich helemaal niet wilden afscheiden “van echte christenen, van welke denominatie ze ook zijn,” en hij verwoordde zijn pleidooi met woorden uit een ontmoeting onderweg in het Tweede Boek der Koningen: “Is uw hart oprecht, zoals mijn hart met uw hart is?” (2 Koningen 10:15). “Is uw hart oprecht, zoals mijn hart met het uwe is? Ik stel geen verdere vraag. Als dat zo is, geef mij uw hand. Laten we om meningen of termen het werk van God niet vernietigen.” Hij hield een hele preek over dat vers, en daarin vroeg hij: “Hoewel we niet hetzelfde kunnen denken, kunnen we dan niet hetzelfde liefhebben? Kunnen we niet van één hart zijn, hoewel we niet dezelfde mening hebben?”

Hoe methodisten verschillen van hun naasten

Bekijk elk antwoord voor Methodisten en vergelijk met een andere kerk

Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenBekijk alle 150 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...