17 Bijbelverzen over alleenstaand en eenzaam zijn

1 Corinthians 7:7-8

“Ik zou willen dat iedereen was zoals ik. Maar ieder heeft van God zijn eigen gave, de een deze, de ander die. Tegen de ongehuwden en de weduwen zeg ik: het is goed voor hen om ongehuwd te blijven, zoals ik.”

Reflectie: Paulus reageert op een brief uit Korinthe, en vers 1 citeert de bewering daarin dat “het goed is voor een man om geen seksuele betrekkingen met een vrouw te hebben.” Vers 8 richt zich tot “de ongehuwden en de weduwen” en vertelt hen dat het goed is om ongehuwd te blijven, zoals Paulus zelf ook doet. Vers 9 voegt eraan toe dat degenen die “zichzelf niet kunnen beheersen” moeten trouwen.

1 Corinthians 7:26-28

“Vanwege de huidige noodzaak denk ik dat het goed is voor een man om te blijven zoals hij is. Bent u verbonden aan een vrouw? Zoek dan niet naar ontbinding. Bent u vrij van zo’n verbintenis? Zoek dan geen vrouw. Maar als u toch trouwt, hebt u niet gezondigd; en als een maagd trouwt, heeft zij niet gezondigd. Maar degenen die trouwen zullen in dit leven veel verdrukking ondervinden, en ik wil u daarvoor sparen.”

Reflectie: Paulus zegt in vers 25 dat hij over deze kwestie “geen bevel van de Heere” heeft en biedt in plaats daarvan “een oordeel” aan. Hij baseert zijn advies op “de huidige noodzaak,” die hij verder niet beschrijft, en in de verzen 29-31 zegt hij dat “de tijd kort is” en “deze wereld in haar huidige vorm voorbijgaat.” In vers 28 zegt hij tweemaal dat trouwen geen zonde is.

1 Corinthians 7:32-34

“Ik zou willen dat u vrij bent van zorgen. Een ongehuwde man is bezorgd voor de dingen van de Heere—hoe hij de Heere kan behagen. Maar een gehuwde man is bezorgd voor de dingen van de wereld—hoe hij zijn vrouw kan behagen—en zijn belangen zijn verdeeld. Een ongehuwde vrouw of maagd is bezorgd voor de dingen van de Heere: haar doel is om zowel naar lichaam als geest aan de Heere toegewijd te zijn. Maar een gehuwde vrouw is bezorgd voor de dingen van de wereld—hoe zij haar man kan behagen.”

Reflectie: Hier draait het pleidooi voor het ongehuwd zijn om verdeelde belangen: de gehuwde persoon is bezorgd over hoe hij een echtgenoot kan behagen, terwijl de ongehuwde zich kan richten op “de dingen van de Heere.” Vers 35 zegt dat Paulus dit schrijft “niet om u te beperken” maar voor “onverdeelde toewijding aan de Heere.” Zijn conclusie in vers 38 rangschikt beide keuzes als goed: de man die trouwt “doet goed,” en degene die dat niet doet “doet beter.”

Matthew 19:12

“Want er zijn eunuchen die zo geboren zijn, en er zijn eunuchen die door anderen tot eunuch zijn gemaakt – en er zijn er die ervoor kiezen om als eunuch te leven omwille van het koninkrijk van de hemel. Wie dit kan aanvaarden, moet het aanvaarden.”

Reflectie: De discipelen hebben zojuist Jezus’ onderwijs over echtscheiding gehoord en zeggen dat “het beter is niet te trouwen” (Mattheüs 19:10). Jezus antwoordt dat niet iedereen dit kan aanvaarden, alleen “zij aan wie het gegeven is,” en noemt drie soorten mensen die niet trouwen, de laatste uit eigen keuze omwille van het koninkrijk. Hij laat de beslissing over aan degene die het “kan aanvaarden.”

Matthew 22:30

“Bij de opstanding trouwen zij niet en worden zij niet uitgehuwelijkt; zij zijn als de engelen in de hemel.”

Reflectie: De Sadduceeën, die de opstanding ontkennen, leggen Jezus de casus voor van een weduwe die achtereenvolgens met zeven broers getrouwd was en vragen wiens vrouw zij zal zijn (Mattheüs 22:23-28). Jezus antwoordt dat er bij de opstanding niet getrouwd wordt, en dat zij “de Schriften niet kennen, noch de kracht van God.” In het verslag van Lukas voegt hij eraan toe: “De mensen van deze eeuw trouwen en worden uitgehuwelijkt” (Lukas 20:34).

Jeremiah 16:2

“U mag in deze plaats niet trouwen en geen zonen of dochters krijgen.”

Reflectie: God geeft dit bevel aan de profeet zelf. De verzen 3-4 leggen het uit: de kinderen die in dat land geboren zouden worden, zouden sterven door ziekte, zwaard en hongersnood en onbegraven blijven liggen. Vers 9 kondigt een einde aan aan “de stem van bruidegom en bruid in deze plaats.”

Isaiah 56:4-5

“Want dit zegt de HEERE: ‘Aan de eunuchen die mijn sabbatten in acht nemen, die kiezen wat mij behaagt en vasthouden aan mijn verbond—aan hen zal ik binnen mijn tempel en zijn muren een gedenkteken en een naam geven die beter is dan zonen en dochters; ik zal hun een eeuwige naam geven die voor altijd zal blijven bestaan.’”

Reflectie: Vers 3 zegt tegen de eunuch dat hij niet moet klagen: “Ik ben slechts een dorre boom.” God antwoordt met een gedenkteken in zijn tempel en “een naam die beter is dan zonen en dochters” voor elke eunuch die zijn verbond onderhoudt. Hetzelfde gedeelte gaat verder met het verwelkomen van vreemdelingen in Gods “huis van gebed voor alle volken” (56:7).

Genesis 2:18

“De HEERE God zei: ‘Het is niet goed dat de mens alleen is. Ik zal een hulp voor hem maken die bij hem past.’”

Reflectie: Genesis 1 vermeldt herhaaldelijk dat God zag dat wat Hij gemaakt had goed was. Hier, voordat de vrouw gemaakt is, noemt God iets niet goed: dat de mens alleen is. Wat volgt beantwoordt dit met een metgezel, de vrouw, en de woorden van de man in vers 23: “Dit is nu been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees.”

Prediker 4:9-10

“Twee zijn beter dan één, want zij hebben een goede beloning voor hun zwoegen: als zij vallen, kan de een de ander overeind helpen. Maar wee de eenzame die valt en geen tweede heeft om hem overeind te helpen!”

Reflectie: De Prediker heeft zojuist “een man die helemaal alleen is; hij had geen zoon of broer” beschreven, die eindeloos werkt en vraagt: “Voor wie zwoeg ik?” (Prediker 4:8). De verzen 9-12 stellen daar de praktische voordelen van gezelschap tegenover: twee hebben een betere opbrengst, helpen elkaar overeind, houden elkaar warm en verdedigen elkaar. Het gedeelte spreekt over twee willekeurige mensen die werken, rusten of elkaar verdedigen, niet alleen over een echtpaar.

Psalm 25:16

“Wend u tot mij en wees mij genadig, want ik ben eenzaam en ellendig.”

Reflectie: Een gebed dat eenzaamheid ronduit benoemt. De psalmist zegt dat hij “eenzaam en ellendig” is en vraagt in dezelfde adem aan God om zijn angst te verlichten, zijn zonden weg te nemen en zijn leven te beschermen tegen vijanden die hem “fel haten” (Psalm 25:17-20).

Psalm 68:6

“God geeft de eenzamen een thuis, hij leidt gevangenen naar het geluk; maar wie weerspannig zijn, wonen in een dorre streek.”

Reflectie: Het vers ervoor noemt God “een vader voor de wezen, een verdediger van de weduwen” (Psalm 68:5). Het plaatsen van eenzamen in een gezin hoort bij die lijst van mensen zonder iemand die voor hen opkomt, en in dezelfde regel leidt God gevangenen zingend naar buiten.

Deuteronomium 31:6

“Wees sterk en moedig. Wees niet bevreesd en wees niet ontsteld voor hen, want de HEERE, uw God, Die gaat met u mee. Hij zal u niet loslaten en u niet verlaten.”

Reflectie: Mozes spreekt tot heel Israël op de leeftijd van honderdtwintig jaar, nadat hem verteld is dat hij de Jordaan niet met hen zal oversteken (Deuteronomium 31:1-2). De belofte dat God “u nooit zal verlaten en u nooit zal vergeten” wordt gegeven aan een volk dat op het punt staat zijn leider te verliezen. In de verzen 7-8 herhaalt Mozes dit aan Jozua, die hen in zijn plaats zal leiden.

Hebreeën 13:5b

“Ik zal u nooit begeven en u nooit verlaten.”

Reflectie: Hebreeën geeft als Gods eigen woorden (“God heeft gezegd”) de belofte van Deuteronomium 31:6, in de eerste-persoonsvorm van Jozua 1:5. De eerste helft van het vers plaatst dit in de context van tevredenheid: “Houd uw leven vrij van geldzucht en wees tevreden met wat u hebt.” Het volgende vers geeft het antwoord om terug te zeggen: “De Heere is mijn helper; ik zal niet vrezen.”

Psalm 23:4

“Al gaat mijn weg door een dal vol schaduw van de dood, ik vrees geen kwaad, want U bent bij mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.”

Reflectie: Gedurende de eerste drie verzen spreekt de psalm over de herder als “hij”: hij doet mij neerliggen, hij leidt mij, hij verkwikt mijn ziel. In het donkerste dal keert de psalmist zich om en spreekt hem direct aan: “want U bent met mij.” De troost die hij noemt, is de stok en de staf van de herder.

Psalm 27:14

“Wacht op de Heer; wees sterk en houd moed en wacht op de Heer.”

Reflectie: Eerder in dezelfde psalm, met het opschrift “Van David”, schrijft de psalmist: “Want mijn vader en mijn moeder hebben mij verlaten, maar de HEERE zal mij aannemen” (Psalm 27:10). De psalm sluit af met het bevel van de psalmist om te wachten, twee keer in één vers, en om moed te vatten tijdens het wachten. Het vers daarvoor stelt het vertrouwen achter het wachten vast: “Ik geloof dat ik de goedheid van de HEERE zal zien in het land van de levenden.”

Psalm 34:19

“De Heer is nabij de gebrokenen van hart en redt de verslagenen van geest.”

Reflectie: Het opschrift van de psalm plaatst deze nadat David zich krankzinnig voordeed voor Abimelech, die hem wegstuurde. Het vers zegt dat God nabij is voor de gebrokenen van hart en degenen redt die “verslagen van geest” zijn, en vers 19 voegt eraan toe dat “de rechtvaardige veel tegenslagen kan hebben, maar de HEERE redt hem uit die alle.”

Isaiah 54:5

“Want uw Maker is uw man, HEERE van de legermachten is Zijn naam, en de Heilige van Israël is uw Verlosser; Hij wordt de God van heel de aarde genoemd.”

Reflectie: Het hoofdstuk is gericht aan een “verdrukte stad” (54:11), afgebeeld als een onvruchtbare vrouw en een weduwe (54:1, 4). God belooft dat zij “de smaad van haar weduwschap” zal vergeten omdat haar Maker haar echtgenoot is. De belofte is eerst aan een stad en een volk, en het volgende vers vergelijkt haar met “een verlaten vrouw, bedroefd van geest” die God terugroept.