17 Bijbelverzen over wachten op de liefde

Genesis 2:18

“De Heer God zei: “Het is niet goed dat de mens alleen is. Ik zal een helper voor hem maken die bij hem past.””

Reflectie: God spreekt deze woorden voordat de dieren naar de mens worden gebracht, en vers 20 meldt dat “geen hulp als een helper die bij hem paste, gevonden werd.” Tegen het einde van het hoofdstuk komt het antwoord van de mens wanneer God de vrouw naar hem toe brengt: “Dit is nu eindelijk been van mijn gebeente en vlees van mijn vlees,” gevolgd door de regel over een man die zijn vader en moeder verlaat om zich te verenigen met zijn vrouw.

Spreuken 18:22

“Wie een vrouw vindt, vindt wat goed is en ontvangt gunst van de Heer.”

Reflectie: Het werkwoord is actief: de man vindt een vrouw. De tweede helft schrijft het resultaat toe aan God, dus het spreekwoord houdt het zoeken en de gave bij elkaar zonder te zeggen wat eerst komt.

Spreuken 19:14

“Huizen en rijkdom worden geërfd van ouders, maar een verstandige vrouw is van de Heer.”

Reflectie: Het vers vlak daarvoor waarschuwt dat “een twistzieke vrouw is als het voortdurend druppelen van een lekkend dak.” Het spreekwoord zet wat ouders kunnen nalaten, een huis en geld, naast wat ze niet kunnen: een verstandige vrouw komt van de Heer.

Genesis 24:67

“Isaak bracht haar in de tent van zijn moeder Sara, en hij trouwde met Rebekka. Zo werd zij zijn vrouw, en hij hield van haar; en Isaak werd getroost na de dood van zijn moeder.”

Reflectie: Isaak zocht niet zelf naar Rebekka. Abraham stuurde zijn dienaar om een vrouw voor hem te vinden onder zijn familieleden, en de dienaar bad om een teken bij de bron. Toen ze aankwam, was Isaak 's avonds in het veld, en het hoofdstuk zegt dat hij met haar trouwde, van haar hield en getroost werd na de dood van zijn moeder.

Genesis 29:20

“Zo diende Jakob zeven jaar om Rachel te krijgen, maar ze leken voor hem slechts enkele dagen vanwege zijn liefde voor haar.”

Reflectie: Jakob bood Laban zeven jaar werk aan voor Rachel. Aan het einde daarvan gaf Laban hem in plaats daarvan Lea, en Jakob kreeg Rachel een week later pas door in te stemmen met “nog eens zeven jaar werk.” Het vers legt vast hoe de eerste zeven jaar voor Jakob voelden; de rest van het hoofdstuk laat zien dat het wachten niet eindigde toen hij verwachtte.

Hooglied 8:4

“Dochters van Jeruzalem, ik bezweer u: wek de liefde niet op en laat haar niet ontwaken voordat het haar behaagt.”

Reflectie: De vrouw spreekt deze oproep uit tot de dochters van Jeruzalem, en dezelfde woorden verschijnen in Hooglied 2:7 en 3:5. In 2:7 en 8:4 volgt het op de regel “Zijn linkerhand is onder mijn hoofd en zijn rechterhand omhelst mij”; in 3:5 volgt het op “Ik greep hem vast en liet hem niet los.” In 2:7 en 3:5 voegt ze een eed toe “bij de gazellen en bij de hinden van het veld.”

Prediker 3:1, 11

“Alles heeft zijn tijd, en elke activiteit onder de hemel heeft zijn uur... Hij heeft alles op zijn tijd mooi gemaakt. Ook heeft Hij de eeuwigheid in het hart van de mens gelegd; toch kan niemand het werk dat God van begin tot eind gedaan heeft, doorgronden.”

Reflectie: De lijst tussen deze twee verzen bevat “een tijd om te omhelzen en een tijd om ver te blijven van omhelzen” en “een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten.” De Prediker zegt dat God alles mooi heeft gemaakt op zijn tijd, en in de volgende zin dat niemand kan doorgronden wat God heeft gedaan van begin tot eind.

1 Corinthians 7:7-8

“Ik zou willen dat iedereen was zoals ik. Maar ieder heeft van God zijn eigen gave, de een deze, de ander die. Tegen de ongehuwden en de weduwen zeg ik: het is goed voor hen om ongehuwd te blijven, zoals ik.”

Reflectie: Paulus was ongehuwd toen hij dit schreef, en hij zegt dat “ieder heeft zijn eigen gave van God; de één heeft deze gave, de ander die.” De volgende zin staat toe dat degenen die zichzelf niet kunnen beheersen “moeten trouwen, want het is beter te trouwen dan te branden van begeerte.” Later in het hoofdstuk geeft hij zijn reden voor het verkiezen van het ongehuwde leven: een ongehuwd persoon kan “onverdeelde toewijding aan de Heer” geven (1 Korintiërs 7:35).

Filippenzen 4:11-13

“Niet dat ik dit zeg omdat ik gebrek lijd, want ik heb geleerd tevreden te zijn in de omstandigheden waarin ik verkeer. Ik weet wat het is om gebrek te lijden, en ik weet wat het is om overvloed te hebben. Ik heb het geheim geleerd om in elke situatie tevreden te zijn, of ik nu verzadigd ben of honger heb, of ik nu overvloed heb of gebrek. Ik kan dit alles door Hem die mij kracht geeft.”

Reflectie: Paulus schreef deze regels terwijl hij de kerk in Filippi bedankte voor hun hernieuwde zorg voor hem (Filippenzen 4:10). De tevredenheid die hij beschrijft is iets waarvan hij zegt dat hij het heeft geleerd, in honger en in overvloed, en vers 13 noemt de bron ervan degene “die mij kracht geeft.”

Filippenzen 4:6-7

“Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.”

Reflectie: Het vers daarvoor zegt “De Heer is nabij.” Paulus vertelt de Filippenzen om hun verzoeken met dankzegging aan God voor te leggen, en de belofte die eraan verbonden is, is dat de vrede van God hun harten en gedachten zal bewaken.

Psalm 37:4

“Vind vreugde in de HEER, dan zal hij je geven wat je hart verlangt.”

Reflectie: Psalm 37 is een psalm van David over het niet opwinden wanneer de goddelozen voorspoedig zijn. De belofte in vers 4 staat tussen “Vertrouw op de Heer en doe het goede” en “Wentel uw weg op de Heer,” en wordt gegeven aan de persoon die zich verheugt in God.

Psalm 37:7

“Wees stil voor de Heer en wacht geduldig op Hem; wees niet verbitterd wanneer mensen slagen in hun wegen, wanneer zij hun goddeloze plannen uitvoeren.”

Reflectie: Het gebod om te wachten gaat gepaard met een verbod: wind je niet op over anderen wiens plannen slagen. Vers 9 geeft de uitkomst die de psalm verwacht: “wie op de Heer hopen, zullen de aarde bezitten.”

Psalm 27:14

“Wacht op de Heer; wees sterk en houd moed en wacht op de Heer.”

Reflectie: De psalm sluit af met deze woorden nadat David zegt: “Ik vertrouw erop dat ik het goede van de Heer zal zien in het land van de levenden.” Het gebod om te wachten komt twee keer voor in hetzelfde vers, met “wees sterk en houd moed” ertussen.

Klaagliederen 3:25-26

“De Heer is goed voor wie op Hem hoopt, voor wie Hem zoekt; het is goed om in stilte te wachten op de redding van de Heer.”

Reflectie: Deze regels komen midden in een klaagzang die dit gedeelte opent met “Ik denk aan mijn ellende en mijn omzwerving” (Klaagliederen 3:19). Vlak daarvoor zegt de schrijver: “De Heer is mijn deel; daarom zal ik op Hem wachten,” en vlak daarna: “Het is goed voor een man om het juk te dragen terwijl hij jong is.”

Jeremia 29:11

“‘Want Ik weet welke gedachten Ik over u koester,’ spreekt de Heere, ‘gedachten van vrede en niet van onheil, namelijk om u toekomst en hoop te geven.’”

Reflectie: Jeremia schreef dit in een brief aan de ballingen in Babel, en het vers daarvoor zegt dat de terugkeer zal komen “wanneer zeventig jaar voorbij zijn.” Dezelfde brief vertelt hen hun leven niet in de wacht te zetten terwijl ze wachten: “Trouw en krijg zonen en dochters; zoek vrouwen voor uw zonen en geef uw dochters ten huwelijk” (Jeremia 29:6). Meer over het gedeelte staat op de pagina over Gods plan.

1 Korintiërs 13:4-7

“De liefde is geduldig, de liefde is vriendelijk. Zij is niet afgunstig, zij is niet zelfverheerlijkend, zij is niet opgeblazen. Zij is niet onfatsoenlijk, zij zoekt zichzelf niet, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad. De liefde verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid. Zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen.”

Reflectie: Paulus schreef dit aan de kerk in Korinthe midden in zijn onderwijs over geestelijke gaven, tussen hoofdstuk 12 en 14. Geduld is het eerste wat hij zegt over de liefde, en de lijst eindigt met liefde die “altijd volhardt.”

Spreuken 4:23

“Bescherm je hart boven alles wat te behoeden is, want daaruit zijn de uitingen van het leven.”

Reflectie: Een vader spreekt tot zijn zoon, en de verzen die volgen benoemen wat waken inhoudt: de mond vrijhouden van perversiteit, recht vooruit kijken en zorgvuldig nadenken “over de paden voor uw voeten.”