18 Bijbelverzen over godvruchtige mannen

Psalm 1:1-3

“Welzalig de man die niet wandelt in de raad van de goddelozen, die niet staat op de weg van de zondaars, die niet zit op de zetel van de spotters; maar zijn vreugde is in de wet van de HEERE, en hij overdenkt Zijn wet dag en nacht. Hij zal zijn als een boom, geplant aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op zijn tijd, waarvan het blad niet verwelkt. Al wat hij doet, zal goed eindigen.”

Reflectie: De psalm beschrijft de gezegende man eerst door drie dingen die hij niet doet: wandelen, staan en zitten met de goddelozen, en daarna door wat hij wel doet: hij schept vreugde in de wet van de Heer en overpeinst die dag en nacht. De boom bij waterstromen geeft vrucht op zijn tijd. Vers 4 geeft het contrast: “Zo zijn de goddelozen niet, maar zij zijn als kaf dat de wind wegblaast.”

Psalm 112:1

“Prijs de Heer! Welzalig is de man die de Heer vreest, die grote vreugde schept in Zijn geboden.”

Reflectie: De rest van Psalm 112 vult in hoe het vrezen van de Heer er in het leven van deze man uitziet. “Het gaat goed met de man die vrijgevig is en leent; die zijn zaken met rechtvaardigheid behartigt” (vers 5). Vers 7 zegt dat hij “niet bang is voor slecht nieuws; zijn hart is standvastig, vertrouwend op de Heer,” en vers 9 dat hij aan de armen heeft gegeven.

Spreuken 20:7

“De rechtvaardige die in zijn oprechtheid wandelt—welzalig zijn zijn kinderen na hem!”

Reflectie: De spreuk beschrijft de rechtvaardige man door de manier waarop hij wandelt, in oprechtheid, en verklaart zijn kinderen na hem gezegend. Spreuken 10:9 spreekt over de man zelf: “Wie in oprechtheid wandelt, wandelt veilig.”

Micha 6:8

“Hij heeft u bekendgemaakt, mens, wat goed is. En wat vraagt de HEERE van u dan recht te doen, trouw lief te hebben en ootmoedig te wandelen met uw God?”

Reflectie: In de verzen 6 en 7 vraagt een aanbidder wat hij voor de Heer moet brengen: brandoffers, duizenden rammen, rivieren van olie, of zelfs zijn eerstgeborene. De vragen komen voort uit de rechtszaak van de Heer tegen zijn volk Israël (Micha 6:1-3). Het antwoord is gericht aan “O mens”, iedereen die voor de Heer verschijnt, en noemt drie vereisten die voor mannen gelden zoals voor elke andere aanbidder: recht doen, trouw liefhebben en nederig wandelen met God.

Spreuken 4:23

“Behoed je hart boven al wat bewaard moet worden, want daaruit zijn de oorsprongen van het leven.”

Reflectie: De spreker richt zich tot “Mijn zoon” en vraagt hem deze woorden in zijn hart te bewaren (verzen 20-21). Het hart moet bewaakt worden omdat de bronnen van het leven daaruit voortkomen. De verzen die volgen gaan van het hart naar de mond, de ogen en de voeten: “Doe een valse mond van je weg,” “Laat je ogen recht vooruit kijken,” “Overweeg het pad van je voeten.”

Spreuken 16:32

“Wie langzaam is tot toorn is beter dan een machtige, en wie zijn geest beheerst dan wie een stad inneemt.”

Reflectie: De spreuk plaatst zelfbeheersing boven militaire kracht. Een man die traag is tot toorn is beter dan een machtige, en wie zijn eigen geest beheerst is beter dan wie een stad inneemt.

Jozua 1:9

“Heb Ik het u niet bevolen? Wees sterk en moedig, wees niet verschrikt en wees niet ontsteld, want de HEERE, uw God, is met u, overal waar u heen gaat.”

Reflectie: Na de dood van Mozes vertelt de Heer aan Jozua om het volk over de Jordaan het land in te leiden (Jozua 1:1-2). “Wees sterk en moedig” is al twee keer gezegd. In vers 6 gaat het gepaard met het leiden van het volk om het land te beërven, en in vers 7 met het onderhouden van de wet, wat vers 8 voortzet: “Dit wetboek mag niet wijken uit je mond, maar je zult het dag en nacht overpeinzen” (vers 8), dezelfde dag-en-nacht overpeinzing als in Psalm 1:2. Vers 9 geeft de reden waarom Jozua niet bang hoeft te zijn: de Heer, zijn God, is met hem, waar hij ook gaat.

1 Korintiërs 16:13

“Wees waakzaam, sta vast in het geloof, wees dapper, wees sterk.”

Reflectie: Paulus geeft deze vier korte bevelen aan het einde van 1 Korintiërs. “Gedraag je als mannen” staat in een lijst met waakzaamheid, standvastig blijven in het geloof en kracht, en het volgende vers voegt er nog één toe: “Laat alles wat je doet in liefde gebeuren” (1 Korintiërs 16:14).

2 Timoteüs 1:7

“Want God heeft ons niet een geest van vreesachtigheid gegeven, maar van kracht, van liefde en van bezonnenheid.”

Reflectie: Paulus schrijft aan Timoteüs en herinnert hem eraan om “de gave van God, die in je is door de oplegging van mijn handen, aan te wakkeren” (vers 6). De geest die God gaf is er een van kracht, liefde en zelfbeheersing. Vers 8 begint met “Daarom”: Timoteüs mag zich niet schamen voor het getuigenis over de Heer, of voor Paulus “zijn gevangene,” maar moet delen in het lijden voor het evangelie.

Titus 2:2

“Oudere mannen moeten nuchter, waardig, zelfbeheerst, gezond in geloof, in liefde en in volharding zijn.”

Reflectie: Paulus liet Titus achter op Kreta om de zaken op orde te brengen en in elke stad oudsten aan te stellen (Titus 1:5), en hoofdstuk 2 vertelt hem wat hij elke groep in de kerken moet leren. Oudere mannen komen eerst, en hun lijst bevat zelfbeheersing, het enige dat vers 6 vraagt van de jongere mannen.

Titus 2:7-8

“Toon uzelf in alles een voorbeeld van goede werken, en toon in uw onderwijs onvervalstheid, waardigheid en gezonde taal die niet veroordeeld kan worden, zodat een tegenstander beschaamd staat en niets kwaads over ons te zeggen heeft.”

Reflectie: Voor de jongere mannen geeft Paulus één instructie: wees zelfbeheerst (Titus 2:6), en wendt zich dan tot Titus zelf, die een voorbeeld van goede werken moet zijn en met oprechtheid en waardigheid moet onderwijzen. Vers 8 stelt het doel: een tegenstander moet beschaamd worden gemaakt, “omdat hij niets kwaads over ons te zeggen heeft.”

1 Timoteüs 3:2

“Daarom moet een opziener onberispelijk zijn, de man van één vrouw, nuchter, zelfbeheerst, respectabel, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen,”

Reflectie: De lijst met kwalificaties voor een opziener loopt van vers 2 tot vers 7. Het meeste betreft karakter en huishouden: geen dronkaard, niet gewelddadig maar zachtmoedig, niet twistziek, geen geldzuchtige, en een man die zijn eigen huishouden goed bestuurt, “want als iemand niet weet hoe hij zijn eigen huishouden moet besturen, hoe zal hij dan voor de kerk van God zorgen?” (vers 5). Vers 7 voegt eraan toe dat hij een goede reputatie moet hebben bij buitenstaanders.

Efeziërs 5:25

“Mannen, heb uw vrouw lief, zoals Christus de gemeente heeft liefgehad en Zich voor haar heeft overgegeven,”

Reflectie: Paulus meet de liefde van een echtgenoot aan de hand van Christus, die “zichzelf overgaf” voor de kerk. De verzen die volgen zeggen waarvoor die zelfgave was: om de kerk te heiligen en haar “zonder vlek of rimpel” voor te stellen (vers 27), en keren dan terug naar echtgenoten, die “hun vrouwen moeten liefhebben als hun eigen lichaam,” hen voedend en koesterend zoals Christus de kerk doet (verzen 28-29).

Kolossenzen 3:19

“Mannen, heb uw vrouw lief en wees niet bitter tegen haar.”

Reflectie: Kolossenzen 3:18-21 zet een korte huishoudelijke orde uiteen: vrouwen, echtgenoten, kinderen, vaders. De instructie aan echtgenoten heeft twee delen, een bevel om lief te hebben en een verbod: “wees niet streng voor hen.”

1 Petrus 3:7

“Evenzo, mannen, woon met begrip met hen samen, en bewijs eer aan de vrouw als aan het zwakkere vat, aangezien u mede-erfgenamen van de genade van het leven bent, opdat uw gebeden niet verhinderd worden.”

Reflectie: Petrus spreekt vrouwen aan in 1 Petrus 3:1 (“Evenzo, vrouwen, wees onderdanig aan uw eigen echtgenoten”), en “Evenzo” in vers 7 wendt zich tot echtgenoten. Zij moeten met hun vrouwen samenleven “met begrip,” en eer bewijzen “aan de vrouw als het zwakkere vat,” en de reden die wordt gegeven is dat vrouwen “mede-erfgenamen met u zijn van de genade van het leven.” Het vers eindigt door het gedrag van een echtgenoot te koppelen aan zijn gebeden, “zodat uw gebeden niet gehinderd worden.”

Efeziërs 6:4

“Vaders, wek geen toorn op bij uw kinderen, maar voed hen op in de onderwijzing en de vermaning van de Heere.”

Reflectie: Het vers volgt op Paulus’ instructie aan kinderen, die het gebod “Eer uw vader en moeder” citeert (Efeziërs 6:1-3). Vaders krijgen een verbod en een taak: hun kinderen niet tot toorn verwekken, en hen opvoeden in de tucht en vermaning van de Heer. Kolossenzen 3:21 geeft hetzelfde verbod met een reden: “opdat zij niet ontmoedigd raken.”

Genesis 2:15

“De HEERE God nam de mens en zette hem in de hof van Eden om die te bewerken en te onderhouden.”

Reflectie: De Here God plaatst de mens in Eden met een taak: “om die te bewerken en te bewaren.” Eerder in het hoofdstuk was er nog geen plant opgekomen, en de tekst geeft hiervoor twee redenen: de Here had nog geen regen laten vallen, “en er was geen mens om de aardbodem te bewerken” (Genesis 2:5).

1 Thessalonicenzen 4:11-12

“…en er een eer in te stellen rustig te leven, uw eigen zaken te behartigen en met uw eigen handen te werken, zoals wij u bevolen hebben, opdat u op een gepaste wijze wandelt tegenover hen die buiten staan, en aan niemand gebrek lijdt.”

Reflectie: Paulus schrijft aan de “broeders” in Thessalonica over hoe zij “moeten wandelen en God behagen” (1 Thessalonicenzen 4:1). Rustig leven, je eigen zaken behartigen en met je eigen handen werken hebben twee genoemde doelen: op een gepaste wijze wandelen tegenover buitenstaanders en van niemand afhankelijk zijn.