Hier zijn acht kerstverhalen uit de Bijbel, kort genoeg om er elke avond voor het slapengaan één te lezen. Ze komen uit Lucas en Matteüs, in de volgorde waarin de Evangeliën ze vertellen, van de engel die Zacharias in de tempel ontmoette tot de wijzen die de ster volgden. Volgens onze telling duurt elk verhaal twee tot vier minuten, langzaam voorgelezen zoals je bij een klein kind zou doen. Onder elke kop staat de passage waar het vandaan komt, zodat je de Bijbel erbij kunt houden, en elk verhaal eindigt met een kort gebed om de avond af te sluiten.
Meer dan eens in deze hoofdstukken vertelt Lucas ons dat mensen bewaarden wat ze hadden gehoord. De buren van Zacharias “bewaarden het in hun hart” (Lucas 1:66), en toen de herders weg waren, “bewaarde Maria al deze woorden en overlegde die in haar hart” (Lucas 2:19). Eén verhaal per avond laat ons hetzelfde doen met onze kinderen, beetje bij beetje, met een nachtrust ertussen.
Wanneer iemand in deze verhalen spreekt, spreken ze in de woorden van de King James Version, zodat je kind de engel “Vrees niet” hoort zeggen, precies zoals de Schrift het vermeldt, en niemand zegt iets wat niet in de Bijbel staat. Je zult hier de os en de ezel niet tegenkomen; Lucas en Matteüs noemen ze niet. De King James spelt twee van de namen als Zacharias en Elisabeth. In onze vertelling zeggen we Zacharias en Elizabeth, zoals de meesten van ons doen, en je zult de oude spellingen alleen tegenkomen in de woorden van de engel op de eerste avond.
Als je het liever in één keer wilt lezen, dan is ons kerstverhaal voor kinderen een compleet verhaal van begin tot eind. En als je je afvraagt wat geschikt is voor een tweejarige en wat voor een tienjarige, dan hebben we geschreven over Hoe vertel je het kerstverhaal aan kinderen, per leeftijd.

Wanneer te beginnen, zodat de geboorte op kerstavond valt
Begin op 20 december en het vijfde verhaal, de geboorte van Jezus, valt op kerstavond, met de herders op eerste kerstdag. Dat werkt in elk jaar. In 2026 betekent dit beginnen op zondag 20 december, de geboorte lezen op donderdag 24 december en de herders op vrijdag 25 december. De wijzen komen dan op zondag 27 december. Of je kunt ze bewaren voor Driekoningen, woensdag 6 januari 2027, het feest waarop de westerse kerken de wijzen gedenken. Elk verhaal staat ook op zichzelf, dus elke acht avonden in de advent of kersttijd zijn geschikt.

Nacht 1: De engel en Zacharias (Lucas 1:5–25)
Lang geleden, toen Herodes koning van Judea was, leefde er een priester genaamd Zacharias. Zijn vrouw heette Elizabeth. Zij waren beiden goed en trouw voor God en hielden zich aan al Zijn geboden. Maar zij hadden geen kinderen. En inmiddels waren zij beiden erg oud.
Op een dag was het de beurt aan Zacharias om te dienen in de tempel, het huis van de Heer. Hij werd gekozen om naar binnen te gaan en het reukwerk te branden voor God. Alle mensen stonden buiten te bidden.
Toen was daar een engel van de Heer, staande aan de rechterkant van het altaar van het reukwerk. Toen Zacharias hem zag, raakte hij in verwarring en angst overviel hem. Maar de engel zei: “Vrees niet, Zacharias, want uw gebed is verhoord; en uw vrouw Elizabeth zal u een zoon baren, en u zult hem Johannes noemen.”
Velen zouden blij zijn wanneer Johannes geboren werd, zei de engel. Johannes zou groot zijn in de ogen van de Heer. Hij zou vele mensen terugbrengen naar de Heer hun God. Hij zou hen gereedmaken voor de Heer.
Maar Zacharias geloofde het niet. “Waaraan zal ik dit weten?” vroeg hij. “Want ik ben een oude man en mijn vrouw is op hoge leeftijd.”
De engel antwoordde: “Ik ben Gabriël, die voor Gods aangezicht staat.” God had hem gestuurd met goed nieuws. Omdat Zacharias het niet had geloofd, zou hij niet kunnen spreken tot de dag dat het allemaal uitkwam.
Buiten wachtten de mensen. Ze vroegen zich af waarom het zo lang duurde. Toen hij eindelijk naar buiten kwam, kon hij geen woord tegen hen zeggen. Hij kon alleen naar hen gebaren en tekens maken. En zij begrepen dat hij een visioen had gezien in de tempel.
Toen zijn diensttijd voorbij was, ging Zacharias naar huis. Al snel wist Elizabeth dat ze een baby zou krijgen. Vijf maanden lang hield ze zich verborgen. Ze zei dat de Heer naar haar had omgezien en haar schande had weggenomen, want mensen hadden op haar neergekeken omdat ze geen kinderen had. En al die tijd kon Zacharias niet spreken.
Een gebed tot besluit: Lieve God, dank U dat U onze gebeden hoort, zelfs de gebeden waar we al lang voor bidden. Amen.

Nacht 2: De engel en Maria (Lucas 1:26–38)
Toen Elizabeth in haar zesde maand was, stuurde God opnieuw de engel Gabriël. Deze keer ging hij naar een stad in Galilea genaamd Nazareth. Hij werd naar Maria gestuurd. Maria was verloofd met een man genaamd Jozef, uit de familie van koning David.
De engel kwam binnen en zei tegen haar: “Gegroet, jij die begenadigd bent, de Heer is met je: gezegend ben jij onder de vrouwen.”
Maria was verontrust door zijn woorden. Ze vroeg zich af wat voor groet dit kon zijn.
“Wees niet bang, Maria,” zei de engel, “want je hebt genade gevonden bij God.” Ze zou een jongetje krijgen en ze moest hem Jezus noemen. Hij zou groot zijn. Hij zou de Zoon van de Allerhoogste worden genoemd. God zou hem de troon van zijn vader David geven, en aan zijn koninkrijk zou nooit een einde komen.
Maria vroeg de engel hoe dit kon, want ze was een maagd. De engel vertelde haar dat de Heilige Geest over haar zou komen en de kracht van de Allerhoogste haar zou overschaduwen. Daarom zou het heilige kind de Zoon van God worden genoemd.
Toen vertelde de engel haar nog iets. Maria's nicht Elizabeth, van wie iedereen zei dat ze nooit een kind zou kunnen krijgen, zou ook een baby krijgen. Het was al haar zesde maand. “Want voor God is niets onmogelijk.”
Toen zei Maria: “Zie de dienares van de Heer; laat het met mij gebeuren volgens uw woord.” Een dienares is een dienstmeisje. Maria zei dat ze bij de Heer hoorde: laat het precies zo zijn als de engel had gezegd. En de engel ging weg.
Een gebed tot besluit: Lieve God, niets is onmogelijk voor U. Help mij om ja tegen U te zeggen, zoals Maria deed. Amen.

Nacht 3: Maria bezoekt Elisabet, en Johannes wordt geboren (Lucas 1:39–66)
In die dagen stond Maria op en haastte zich naar het bergland. Ze ging naar een stad in Juda, naar het huis van Zacharias en Elizabeth, en ze ging naar binnen en begroette Elizabeth.
Op het moment dat Elizabeth de groet van Maria hoorde, sprong de baby in haar op. Elizabeth werd vervuld met de Heilige Geest en ze riep met luide stem: “Gezegend ben jij onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van je schoot.” Ze bedoelde de baby die Maria droeg. Hoe kon het, vroeg ze zich af, dat de moeder van haar Heer naar haar toe was gekomen? En ze vertelde Maria dat haar baby van vreugde was opgesprongen bij het horen van haar stem.
Toen prees Maria God. “Mijn ziel maakt de Heer groot,” zei ze, “en mijn geest verheugt zich in God, mijn Heiland.” God, die machtig is, had grote dingen voor haar gedaan, zei ze, en zijn naam is heilig. Hij verheft de nederigen en hij vult de hongerigen met goede dingen.
Maria bleef ongeveer drie maanden bij Elizabeth. Daarna ging ze terug naar haar eigen huis.
Al snel werd de baby van Elizabeth geboren, een zoon. Al haar buren en familieleden waren blij met haar, omdat de Heer haar grote barmhartigheid had getoond. Toen de baby acht dagen oud was, wilden ze hem Zacharias noemen, naar zijn vader. “Niet zo,” zei Elizabeth, “maar hij zal Johannes heten.”
“Er is niemand in je familie die deze naam draagt,” zeiden ze. Familie betekent verwanten. Dus maakten ze gebaren naar zijn vader om te vragen hoe hij wilde dat de baby genoemd zou worden.
Zacharias vroeg om een schrijftablet en hij schreef: “Zijn naam is Johannes.” Iedereen was verbaasd. En meteen werd zijn mond geopend. Hij sprak en prees God.
Alle mensen die ervan hoorden, bewaarden het in hun hart. En ze vroegen zich af: “Wat voor kind zal dit worden!”
Een gebed tot besluit: Mijn ziel maakt de Heer groot. Dank U, God, voor de grote dingen die U hebt gedaan. Amen.

Nacht 4: Jozefs droom (Matteüs 1:18–25)
Nu vertelt Mattheüs ons wat er met Jozef gebeurde. Maria was verloofd met Jozef. Maar voordat ze samenwoonden, zou ze een baby krijgen, en de baby was van de Heilige Geest.
Jozef was een rechtvaardig man, een goed mens die deed wat juist was. Hij wilde Maria niet voor iedereen te schande maken. Dus nam hij het besluit om hun verloving in stilte te verbreken.
Maar terwijl hij over deze dingen nadacht, kwam de engel van de Heer in een droom naar hem toe. “Jozef, zoon van David,” zei de engel, “wees niet bang om Maria, je vrouw, bij je te nemen: want wat in haar verwekt is, is van de Heilige Geest.” Ze zou een zoon krijgen en Jozef moest hem Jezus noemen, “want hij zal zijn volk redden van hun zonden.”
Mattheüs zegt dat dit alles gebeurde zodat de woorden van de profeet, lang geleden gesproken, waar zouden worden: “Zie, een maagd zal zwanger zijn en een zoon baren, en zij zullen hem de naam Immanuël geven, wat vertaald betekent: God met ons.”
Toen Jozef wakker werd, deed hij precies wat de engel van de Heer hem had gezegd. Hij nam Maria tot zijn vrouw. En toen haar zoon werd geboren, noemde Jozef hem Jezus.
Een gebed tot besluit: Lieve God, dank U voor Jezus, die zijn volk redt van hun zonden, en dank U dat U God met ons bent, hier vanavond. Amen.

Nacht 5: Jezus wordt geboren in Bethlehem (Lucas 2:1–7)
In die dagen vaardigde keizer Augustus een bevel uit. Iedereen in de hele wereld moest worden geteld en belastingen betalen. Ieder persoon moest naar zijn eigen stad gaan om zich te laten inschrijven.
Dus ging Jozef vanuit de stad Nazareth in Galilea naar Judea, naar Bethlehem, de stad van David. Hij ging daarheen omdat hij tot de familie van koning David behoorde. En hij ging met Maria, die binnenkort haar baby zou krijgen.
Terwijl ze daar in Bethlehem waren, kwam de tijd dat de baby geboren moest worden. Maria baarde haar eerstgeboren zoon. Ze wikkelde hem in doeken, de doeken en banden waarin een pasgeboren baby werd gewikkeld. En ze legde hem in een kribbe, de plek waar het voer van de dieren werd gelegd, “omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.”
Dat is alles wat Lucas ons vertelt over de geboorte zelf. Het kind dat de engel de Zoon van de Allerhoogste had genoemd, wiens koninkrijk nooit zou eindigen, lag in een kribbe in Bethlehem.
Een gebed tot besluit: Lieve Jezus, er was die nacht geen plaats voor u. Er is plaats voor u in ons huis en in onze harten. Amen.

Nacht 6: De engelen en de herders (Lucas 2:8–20)
In dezelfde streek waren er herders in het veld, die de wacht hielden over hun kudde bij nacht.
Plotseling kwam de engel van de Heer bij hen staan. De heerlijkheid van de Heer omstraalde hen, en zij werden zeer bevreesd.
En de engel zei tegen hen: “Wees niet bevreesd, want zie, ik breng u een goede tijding van grote blijdschap, die voor alle mensen zal zijn. Want u is heden in de stad van David een Zaligmaker geboren, die Christus de Heer is. En dit zal voor u het teken zijn: u zult het kindje vinden, in doeken gewikkeld, liggend in een kribbe.”
En plotseling was er bij de engel een grote menigte van de hemelse legermachten. Zij loofden God en zeiden: “Eer aan God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in mensen een welbehagen.”
Toen de engelen van hen weggegaan waren naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: “Laten wij nu naar Bethlehem gaan en zien dit woord dat geschied is, dat de Heer ons heeft bekendgemaakt.”
Zij haastten zich en vonden Maria en Jozef, en het kindje liggend in de kribbe. Toen vertelden zij aan iedereen wat hun over dit kind was verteld. En allen die het hoorden, verwonderden zich over wat de herders zeiden.
“Maar Maria bewaarde al deze woorden en overlegde die in haar hart.” En de herders keerden terug, terwijl zij God verheerlijkten en loofden om alles wat zij gehoord en gezien hadden, precies zoals het hun verteld was.
Een gebed tot besluit: Eer aan God in de hoogste hemelen! Dank U, God, voor het goede nieuws van grote blijdschap voor iedereen. Amen.

Nacht 7: Simeon en Anna in de tempel (Lucas 2:21–40)
Toen het kind acht dagen oud was, werd hij Jezus genoemd. Het was de naam die de engel hem had gegeven voordat hij werd geboren.
Toen de tijd gekomen was die de wet van Mozes voorschreef, brachten Maria en Jozef hem naar de tempel in Jeruzalem. Zij kwamen om hem aan de Heer voor te stellen en om het offer te brengen dat de wet vroeg: een paar tortelduiven of twee jonge duiven.
In Jeruzalem woonde een man genaamd Simeon. Hij was goed en getrouw, en hij wachtte op de vertroosting van Gods volk Israël. De Heilige Geest was op hem. God had hem laten zien dat hij niet zou sterven voordat hij de Christus had gezien, degene die de Heer had beloofd.
Die dag leidde de Geest Simeon de tempel binnen. Toen Maria en Jozef het kindje Jezus binnenbrachten, nam Simeon hem in zijn armen en loofde God, en zei: “Heer, nu laat U Uw dienaar gaan in vrede, volgens Uw woord: Want mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien, die U bereid hebt voor het aangezicht van alle volken; een licht tot verlichting van de heidenen, en tot heerlijkheid van Uw volk Israël.” De heidenen zijn alle volken van de wereld buiten Israël. Jozef en Maria verwonderden zich over wat er over hun kind werd gezegd.
Er was ook een profetes genaamd Anna, die zeer oud was. Zij verliet de tempel nooit. Zij diende God daar dag en nacht, met vasten en gebeden. Zij kwam op datzelfde moment naar voren en dankte de Heer. En zij sprak over het kind tot iedereen in Jeruzalem die wachtte op de verlossing van Gods volk.
Toen zij alles gedaan hadden wat de wet van de Heer vroeg, gingen zij terug naar huis naar Nazareth in Galilea. “En het kind groeide op en werd sterk in de geest, vervuld van wijsheid: en de genade van God was op hem.”
Een gebed tot besluit: Behoed ons, Heer, terwijl wij wakker zijn; bescherm ons terwijl wij slapen. Laat ons in vrede gaan slapen, want U houdt Uw woord. Amen.
Het gebed van vanavond leent de eigen woorden van de Kerk voor het einde van de dag, omdat het lied van Simeon al eeuwenlang 's nachts wordt gebeden. Het Book of Common Prayer uit 1662 plaatst het in het avondgebed als “het lied van Simeon”, en in de Katholieke Kerk wordt het gezongen bij de completen, het laatste gebed van de dag, met deze woorden ervoor en erna: “Behoed ons, Heer, terwijl wij wakker zijn; bescherm ons terwijl wij slapen.”

Nacht 8: De wijzen en de ster (Matteüs 2:1–12)
Nadat Jezus geboren was in Bethlehem, in de dagen van koning Herodes, kwamen er wijzen uit het oosten naar Jeruzalem. “Waar is de pasgeboren Koning van de Joden?” vroegen zij. “Want wij hebben zijn ster in het oosten gezien en zijn gekomen om hem te aanbidden.”
Toen koning Herodes dit hoorde, raakte hij in verwarring, en heel Jeruzalem met hem. Hij riep de overpriesters en de schriftgeleerden bij elkaar en vroeg hun waar de Christus geboren zou worden. In Bethlehem in Judea, vertelden zij hem. Lang geleden had de profeet geschreven dat uit Bethlehem een heerser zou voortkomen, die Gods volk Israël zou weiden.
Toen riep Herodes de wijzen in het geheim bij zich. Hij vroeg hun precies wanneer de ster was verschenen. Hij stuurde hen naar Bethlehem en zei: “Ga en zoek nauwkeurig naar het jonge kind; en wanneer u het gevonden hebt, breng mij dan bericht, zodat ik ook kan komen om hem te aanbidden.”
Dus vertrokken de wijzen. De ster die zij in het oosten hadden gezien, ging voor hen uit, totdat deze kwam en bleef staan boven de plaats waar het jonge kind was. Toen zij de ster zagen, “verheugden zij zich met zeer grote blijdschap.”
Zij kwamen het huis binnen en zagen het jonge kind met Maria, zijn moeder, en zij vielen neer en aanbaden hem. Toen openden zij hun schatten en gaven hem geschenken: goud, wierook en mirre.
Maar God waarschuwde hen in een droom om niet terug te gaan naar Herodes. Dus gingen zij langs een andere weg terug naar hun eigen land.
Een gebed tot besluit: Lieve Jezus, de wijzen brachten U hun schatten. Vanavond geef ik U mijn hart. Amen.

Voor ouders: de kribbe, de herberg en de wijzen
Lucas zegt niet waar de kribbe stond, of het nu in een stal, een grot of aan het einde van een kamer in een huis was waar de dieren werden gehouden. Een oude traditie plaatst het in een grot nabij Bethlehem, en onze pagina over Waarom Jezus in een kribbe werd geboren vertelt waar die traditie vandaan komt.
De herberg is ook een woord waard. Waar de King James Version “inn” (herberg) zegt, gebruikt Lucas hetzelfde woord dat hij later gebruikt voor de “gastenkamer” waar Jezus het Pascha at met zijn discipelen (Lucas 22:11), en geleerden discussiëren al meer dan vijfhonderd jaar over wat hij bedoelde: een herberg of een gastenkamer in een huis.
Hoeveel wijzen waren er? Mattheüs telt ze niet, en hij noemt ze geen koningen. Hij noemt drie geschenken: goud, wierook en mirre. Hij zegt ook dat de wijzen het kind in een huis vonden.
Wij maken Halo, een kinderapp met audio-Bijbelverhalen, gebeden en liedjes voor het slapengaan; het is gratis te downloaden, met een betaald jaarabonnement ($77,99 per jaar vanaf november 2026), in de App Store.
Het verhaal van Mattheüs stopt niet waar Nacht 8 eindigt. Hij vertelt verder hoe een engel Jozef in een andere droom stuurde om het kind en zijn moeder mee naar Egypte te nemen, en hoe Herodes in zijn woede de kinderen van Bethlehem van twee jaar en jonger doodde (Mattheüs 2:13–18). Wij zijn gestopt bij de wijzen die naar huis gaan. Een ouder kind kan de rest overdag met je meelezen.

Gerelateerde artikelen
- Hoe vertel je het kerstverhaal aan kinderen, per leeftijd
- Het kerstverhaal voor kinderen, om voor te lezen
- Waar het kerstverhaal in de Bijbel staat: Mattheüs 1–2 en Lucas 1–2
- Waarom Jezus in een kribbe werd geboren, en wat een kribbe is
- hoe oud Jezus was toen de wijzen kwamen
- Bedtijdgebeden voor kinderen

Een reactie plaatsen