Dutch 
English 
Chinese 
Arabic 
Spanish 
Portuguese 
Russian 
French 
Italian 
German 
Japanese Ja. In een onderzoek onder 232 pasgetrouwde stellen had ten minste één partner in twee derde van de gevallen zich onzeker gevoeld over het trouwen, hoewel de twijfels van de echtgenotes een hoger echtscheidingspercentage voorspelden. De Schrift behandelt geen twijfels voor een bruiloft, maar vermeldt wel dat Jozef besloot zijn verloving met Maria te beëindigen voordat een engel hem van gedachten deed veranderen.
Wat zegt de Bijbel over twijfels voor het huwelijk?
Geen enkel gedeelte spreekt over twijfels voor een bruiloft, maar Matteüs vertelt over een man die van plan was zijn verloving te beëindigen. Maria was verloofd met Jozef, en “voordat zij samenkwamen, bleek zij zwanger te zijn”. Matteüs vervolgt: “haar man Jozef, die een rechtvaardig man was en haar niet in opspraak wilde brengen, besloot in stilte van haar te scheiden”. Een engel zei hem toen in een droom: “wees niet bevreesd om Maria als je vrouw te nemen”, en toen Jozef wakker werd “nam hij zijn vrouw tot zich” (Matteüs 1:18–24).
Andere twijfelaars in de Schrift, zoals Zacharias toen hem werd verteld dat zijn vrouw een zoon zou baren (Lucas 1:18) en Tomas na de opstanding (Johannes 20:24–29), twijfelden aan wat God had beloofd, niet aan of ze moesten trouwen. Spreuken geeft algemeen advies over plannen: “Plannen mislukken door gebrek aan overleg, maar door vele raadgevers komen ze tot stand” (Spreuken 15:22). Jakobus schrijft: “Mocht een van u wijsheid tekortkomen, laat hij die dan vragen aan God, die aan ieder geeft, zonder omstandigheden, en het zal hem gegeven worden” (Jakobus 1:5).
Is het een zonde om twijfels te hebben over trouwen?
De Schrift noemt aarzeling over een huwelijk nooit een zonde. Matteüs noemt Jozef “een rechtvaardig man” op het moment dat hij had besloten zijn verloving te beëindigen. De kerken behandelen het huwelijk als een beslissing die vrij en zorgvuldig moet worden genomen. De Catechismus van de Katholieke Kerk zegt dat de toestemming van elke partij “vrij van dwang of ernstige externe vrees” moet zijn, en dat “als deze vrijheid ontbreekt, het huwelijk ongeldig is” (1628); het canoniek recht zegt hetzelfde over een huwelijk dat is aangegaan “vanwege geweld of ernstige vrees van buitenaf” (canon 1103). De huwelijksdienst van het Book of Common Prayer uit 1662 zegt dat een huwelijk niet “onbezonnen, lichtzinnig of losbandig” moet worden aangegaan, maar “eerbiedig, discreet, weloverwogen, nuchter en in de vrees van God”.
Een verloving is een belofte, geen huwelijk. Het katholieke Wetboek van Canoniek Recht stelt dat “een huwelijksbelofte geen aanleiding geeft tot een rechtsvordering om de viering van het huwelijk af te dwingen” (canon 1062), wat betekent dat niemand kan worden gedwongen om een verloving door te zetten, hoewel er in voorkomende gevallen schadevergoeding verschuldigd kan zijn.
Moet je trouwen als je twijfels hebt?
Onderzoek suggereert dat twijfels voor een bruiloft vaak voorkomen en niet altijd onschadelijk zijn. Justin Lavner, Benjamin Karney en Thomas Bradbury van de Universiteit van Californië, Los Angeles vroegen 464 pasgetrouwden, van stellen die begin jaren negentig in de regio Los Angeles trouwden, of ze ooit “onzeker of aarzelend waren geweest over het trouwen”. Zevenenveertig procent van de echtgenoten en 38 procent van de echtgenotes zeiden ja. Vier jaar later was 19 procent van de echtgenotes die twijfels hadden gescheiden, vergeleken met 8 procent van de echtgenotes die er geen hadden; voor echtgenoten waren de cijfers 14 en 9 procent, een verschil dat statistisch niet significant was. Onder stellen die getrouwd bleven, voorspelden de twijfels van zowel echtgenoten als echtgenotes minder bevredigende huwelijken, hoewel het resultaat voor de echtgenoten verdween zodra de onderzoekers rekening hielden met neuroticisme. De auteurs merken twee beperkingen op: twijfels werden gemeten met een enkele ja-nee-vraag, en de gegevens waren ongeveer twintig jaar oud toen ze in 2012 publiceerden.
De Geestelijke Oefeningen van Ignatius van Loyola, een klassieke katholieke gids voor onderscheidingsvermogen, geeft een regel over het veranderen van koers. Ignatius beschrijft spirituele verlatenheid als een toestand waarin “men zichzelf lui, lauw, verdrietig en als afgescheiden van zijn Schepper en Heer vindt”, en zijn vijfde regel zegt: “In tijden van verlatenheid nooit een verandering aanbrengen; maar vast en standvastig blijven in de besluiten en vastberadenheid waarin men was op de dag voorafgaand aan een dergelijke verlatenheid.”
Helpt huwelijksvoorbereiding bij twijfels?
Het katholieke canoniek recht verplicht pastoors om “persoonlijke voorbereiding op het aangaan van het huwelijk aan te bieden, die de echtgenoten voorbereidt op de heiligheid en de plichten van hun nieuwe staat” (canon 1063). De bisschoppen van de Orthodoxe Kerk in Amerika leren dat “stellen die van plan zijn te trouwen, naar behoren moeten worden geadviseerd en voorbereid om de uitdagingen van het huwelijksleven aan te gaan.”
In een onderzoek onder willekeurig geselecteerde huishoudens in vier Amerikaanse staten, gepubliceerd in 2006, ontdekten Scott Stanley, Paul Amato, Christine Johnson en Howard Markman dat stellen die hadden deelgenomen aan huwelijksvoorbereiding meer tevredenheid en toewijding in het huwelijk, minder conflicten en een lagere kans op echtscheiding rapporteerden. De auteurs waarschuwen dat een onderzoek van dit type slechts zwakke conclusies toelaat over oorzaak en gevolg.
Een reactie plaatsen