Komt Christina voor in de Bijbel?

Niemand genaamd Christina komt voor in de Bijbel, maar het woord waar de naam van is afgeleid wel. Christina is een vrouwelijke vorm van het Latijnse Christianus, “een christen,” en het woord christen komt drie keer voor in het Nieuwe Testament (Handelingen 11:26; 26:28; 1 Petrus 4:16). Daarachter staat de titel Christus, “de gezalfde.”

Wat betekent Christina?

Christina is ontwikkeld uit Christiana, de vrouwelijke vorm van de Latijnse naam Christianus, “een christen.” Het Latijnse woord komt van het Griekse christianos: Christos met de uitgang -ianos, geleend uit het Latijn, die iemand markeert als een volgeling van een persoon. De naam betekent daarom “een christen,” een volgeling van Christus.

Christus is eerder een titel dan een naam. Het Griekse Christos betekent “gezalfde,” en het vertaalt het Hebreeuwse Mashiach, Messias. Het Evangelie van Johannes maakt het verband duidelijk. Wanneer Andreas zijn broer Simon vertelt: “Wij hebben de Messias gevonden,” legt Johannes voor zijn lezers uit dat het woord Christus betekent (Johannes 1:41).

Waar staat het woord Christen in de Bijbel?

Lukas legt vast waar het woord begon. Barnabas bracht Saulus, later bekend als Paulus, naar Antiochië in Syrië, waar zij een heel jaar met de gemeente samenkwamen en zeer velen onderwezen. Lukas voegt eraan toe: “En in Antiochië werden de discipelen voor het eerst christenen genoemd” (Handelingen 11:26). Hij zegt niet wie hen de naam gaf, en sommige geleerden denken dat het begon als een bijnaam die door buitenstaanders werd gebruikt.

Het woord komt nog twee keer voor. Wanneer Paulus zijn verdediging voert voor koning Agrippa, zegt de koning tegen hem: “Binnen een korte tijd zou u mij overtuigen om een christen te worden?” (Handelingen 26:28). De Eerste Brief van Petrus, geschreven aan gelovigen die vijandigheid ervaren vanwege hun geloof, zegt hen: “Maar als iemand als christen lijdt, laat hij zich niet schamen, maar laat hij God verheerlijken in die naam” (1 Petrus 4:16).

Tegen het begin van de tweede eeuw gebruikten gelovigen de naam voor zichzelf. Ignatius, bisschop van Antiochië, schrijvend aan de kerk in Rome terwijl hij daarheen werd gebracht om ter dood te worden gebracht, vroeg de leden om te bidden “dat ik niet alleen een christen genoemd mag worden, maar ook werkelijk als zodanig gevonden mag worden.”

Is Christina een christelijke naam?

Ja. Het is van christelijke oorsprong en betekenis, aangezien het werd gevormd uit de titel van Christus, en het wordt sinds de vroege eeuwen van de Kerk door christelijke heiligen gedragen. Het is geen Hebreeuwse naam en heeft geen Hebreeuwse vorm. De enige link met het Hebreeuws is via Christus, de Griekse weergave van Messias.

Christine, Cristina en Kristina

De naam heeft een vorm in de meeste Europese talen. Christine is de Franse vorm, en in de Engelssprekende wereld was deze gedurende het grootste deel van de twintigste eeuw gebruikelijker dan Christina; in de Verenigde Staten is Christina sinds 1973 de meest voorkomende van de twee. Cristina is de Italiaanse, Spaanse, Portugese en Roemeense vorm, en Kristina wordt gebruikt in Scandinavië, Rusland en een groot deel van Oost-Europa. Geen van deze vormen komt voor in de Bijbel.

Onder Amerikaanse meisjes staat Christina sinds 1880 elk jaar op de lijst van de 1.000 populairste namen. De naam bereikte een hoogtepunt op de 12e plaats in 1975 en opnieuw in 1985, en in 2025 stond de naam op de 770e plaats. Koningin Christina van Zweden (1626–1689) deed in 1654 afstand van haar troon, bekeerde zich tot het katholicisme en vestigde zich in Rome; zij is een van de slechts drie vrouwen die begraven liggen in de grotten onder de Sint-Pietersbasiliek.

Heiligen genaamd Christina

De oudste is Christina van Bolsena, een maagdelijke martelares uit de derde eeuw. Haar legende, die eeuwen later werd opgeschreven, vertelt dat haar heidense vader, een gouverneur, wilde dat zij zijn goden zou dienen; zij brak zijn gouden en zilveren afgodsbeelden, gaf de stukken aan de armen en overleefde martelingen voordat ze ter dood werd gebracht. Weinig hiervan kan worden gecontroleerd, maar opgravingen in Bolsena in Centraal-Italië vonden het graf van een vrouwelijke martelares wiens naam, volgens inscripties aldaar, zoiets als Christina was, en tonen aan dat zij tegen het einde van de vierde eeuw lokaal werd vereerd. De Orthodoxe Kerk eert haar als de Grote Martelares Christina van Tyrus. Haar feestdag is 24 juli, hoewel ze sinds 1969 niet meer in de algemene kalender van de Katholieke Kerk staat, omdat er bijna niets over haar bekend is behalve haar naam en begrafenis.

Christina de Wonderbare, ook wel Christina Mirabilis genoemd, is een andere vrouw. Zij leefde van ongeveer 1150 tot ongeveer 1224 nabij Sint-Truiden in het huidige België. Volgens de levensbeschrijving die Thomas van Cantimpré acht jaar na haar dood schreef, dacht men dat ze na een toeval was overleden, stond ze op tijdens haar eigen begrafenis en bracht ze de rest van haar leven door in zware boetedoening voor de zielen in het vagevuur.

Christina van Stommeln (1242–1312), een mystica uit een dorp nabij Keulen, leefde een tijdlang onder de begijnen en werd in 1908 zalig verklaard. Christina van Spoleto (1435–1458) werd geboren als Agostina Camozzi. Tweemaal weduwe geworden, keerde zij rond 1450 haar losbandige leven de rug toe, trad in bij de augustijnen, nam de religieuze naam Cristina aan en bracht haar resterende jaren door in boetedoening en op bedevaart. Ze stierf in Spoleto op de terugweg van Jeruzalem en haar cultus werd in 1834 bevestigd.

Gerelateerde artikelen

• Wat betekent “Christus”?
• Wat is een christen?
• Staat jouw naam in de Bijbel? Een namenregister