Filippus staat in de Bijbel — twee keer, en beiden zeiden “Kom en zie”

Filippus komt voor in de Bijbel — twee keer zelfs, en beide mannen worden herinnerd om hetzelfde: iemand naar Jezus brengen en vervolgens uit de weg gaan.

De naam is Grieks, Philippos, van philos, vriend of minnaar, en nijlpaarden, paard. Vriend van paarden.

Minnaar van paarden. Het was een Macedonische koninklijke naam lang voordat het een christelijke naam werd — Filippus II van Macedonië, vader van Alexander de Grote, droeg hem — en paarden stonden in die cultuur voor cavalerie, wat macht betekende.

Een grootse naam dus, zonder enige devotionele betekenis. Wat de naam christelijk maakte, waren de twee mannen in het Nieuwe Testament die hem droegen.

Ja, en dit is een van de weinige pagina's op deze site waar het antwoord eenvoudig is.

Er is Filippus de apostel, een van de twaalf. En er is Filippus de evangelist, een van de zeven die in Handelingen werden aangesteld om ervoor te zorgen dat de Griekssprekende weduwen te eten kregen — dezelfde lijst die ons Stefanus en Nicolaas gaf.

Twee mannen, één naam en een gemeenschappelijke gewoonte.

Het beste moment van de apostel is heel vroeg. Hij is net zelf geroepen en binnen een vers is hij op zoek gegaan naar zijn vriend Nathanaël.

Hij vertelt hem dat ze degene hebben gevonden over wie Mozes schreef — Jezus van Nazaret. En Nathanaël, die duidelijk een man met een eigen mening is, antwoordt: Nazaret! Kan daar iets goeds vandaan komen?

Filippus gaat niet in discussie. Hij voert geen bewijzen aan en voelt zich niet beledigd namens zijn Heer.

Hij zegt: Kom en zie.

Drie woorden, en ze hebben in tweeduizend jaar meer werk verzet dan de meeste preken. Hij is zelfverzekerd genoeg in wat hij heeft gevonden om Nathanaël zelf te laten kijken.

De andere Filippus heeft een nog betere scène.

Hij wordt naar een woestijnweg gestuurd, waar een Ethiopische functionaris — een schatbewaarder van het hof, een buitenlander, een man die in Jeruzalem is geweest om te aanbidden — naar huis rijdt terwijl hij hardop uit Jesaja leest en het niet begrijpt.

Toen rende Filippus naar de wagen en hoorde de man de profeet Jesaja lezen. “Begrijpt u wat u leest?” vroeg Filippus. “Hoe kan ik dat,” zei hij, “tenzij iemand het mij uitlegt?” Dus nodigde hij Filippus uit om bij hem te komen zitten.

Filippus rende. En toen stelde hij een vraag in plaats van een toespraak te houden.

Aan het einde van de weg wordt de man gedoopt bij het eerste water dat ze passeren, en Filippus is verdwenen. De Ethiopiër vervolgt zijn weg vol vreugde, en de Schrift vertelt ons niet dat ze elkaar ooit weer hebben ontmoet.

Beide Filippussen doen hetzelfde. Ze merken iemand op, gaan naar hen toe, vragen in plaats van beweren, en laten de persoon vervolgens bij Jezus in plaats van bij henzelf.

Geen van beiden sticht iets. Geen van beiden schrijft een brief. Het andere optreden van de apostel is op de heuvel, waar hij correct berekent dat tweehonderd daglonen niet genoeg zouden zijn om de menigte te voeden.

Mannen die naar wagens renden en zeiden: kom en zie.

Mogen wij er snel bij zijn om te gaan waar we gestuurd worden, en sneller om te vragen dan om uit te leggen.

Mogen wij het vertrouwen hebben om te zeggen kom en zie in plaats van iemand tot overeenstemming te dwingen.

En mogen we blij zijn om uit het verhaal te verdwijnen zodra de persoon die we hebben meegebracht heeft gevonden waar ze naar op zoek waren.

• Stephanie staat niet in de Bijbel — maar Stefanus wel, en hij was de eerste
• Nicole staat niet in de Bijbel — maar Nicolaas wel, in Handelingen 6
• Staat jouw naam in de Bijbel? Een gids van 231 namen