Wat is de Kerk van Engeland en wie zijn de Anglicanen?

[ad_1]

York Minster, de zetel van de aartsbisschop van York, een van de twee aartsbisschoppen binnen de Kerk van Engeland. / Krediet: Jonah McKeown/CNA

CNA-personeel, 13 november 2024 / 15.05 uur (CNA).

Justin Welby, aartsbisschop van Canterbury en hoofd van de Anglicaanse Communie Dinsdag afgetreden over zijn behandeling van een spraakmakende misbruikzaak. 

Een positie met diepe katholieke wortels, de aartsbisschop van Canterbury wordt beschouwd als "eerste onder gelijken" onder Anglicanen wereldwijd en heeft de belangrijke rol van De nieuwe Britse monarch zalven tijdens kroningen. 

De afgelopen jaren heeft paus Franciscus oecumenische gebaren in de richting van de Anglicaanse kerk, reizen met Welby en een Schotse protestantse leider naar Zuid-Soedan in 2023 en het toestaan van Welby Een Anglicaanse liturgie vieren eerder dit jaar in de basiliek van St. Bartholomeus in Rome in het kader van de Week van het Gebed voor de Eenheid van de Christenen.

Dit is wat u moet weten over de Kerk van Engeland, de aartsbisschop van Canterbury en het anglicanisme. 

Wat is de Kerk van Engeland?

Simpel gezegd is de Church of England de officiële kerk van het Verenigd Koninkrijk, met de Britse monarch als oppergouverneur. 

van koning Karel III officiële titel is “Defender of the Faith and Supreme Governor of the Church of England” en sinds de 16e eeuw heeft elke nieuwe monarch een eed gezworen om de protestantse religie te handhaven. 

Sinds de synode van Whitby in 664 is de Kerk van Engeland verdeeld in twee provincies — Canterbury en York — elk met een eigen aartsbisschop, evenals talrijke bisdommen met elk een bisschop. Canterbury is momenteel vacant door het aftreden van Welby; De huidige aartsbisschop van York, wiens kathedraal York Minster is, is Stephen Cottrell. 

Net als alle protestanten houden aanhangers van de Church of England de Bijbel hoog in het vaandel, hoewel er binnen de Church of England en in het Anglicanisme in het algemeen een verscheidenheid aan aanbiddingsstijlen bestaat.

De 1662 Boek van Gemeenschappelijk Gebed, nog steeds in gebruik, codificeerde de liturgische praktijken en doctrines — ter vervanging van de katholieke — van de nieuw opgerichte kerk. Het blijft een “permanent kenmerk van de eredienst van de Church of England en een belangrijke bron voor haar doctrine”, aldus de website van de kerk. 

Hoe is de Kerk van Engeland ontstaan?

Te midden van de chaos veroorzaakt door de protestantse Reformatie, de Kerk van Engeland brak weg van de katholieke kerk onder koning Hendrik VIII, die in 1527, verlangend naar een mannelijke erfgenaam, wilde scheiden van zijn vrouw Catherine van Aragon, maar niet in geslaagd om een pauselijke nietigverklaring te verkrijgen.

Het parlement nam vervolgens wetten aan die het pauselijk gezag afschaften en koning Hendrik tot hoofd van de Kerk van Engeland verklaarden. Thomas More, advocaat, auteur en hooggeplaatst lid van het kabinet van de koning, was marteldood voor het tegenwerken van Henry's plan, zoals was John Fisher (heilige), een katholieke kardinaal, om soortgelijke redenen.

Een tijd van brute vervolging voor katholieken, de Engelse Reformatie, volgde. Ondanks een korte terugkeer naar pauselijke onderwerping onder koningin Mary Tudor, Elizabeth I keerde dit om toen ze koningin werd in 1558.

De Reformatie zag kloosters vernietigd, katholieke kerken, waaronder Westminster Abbey overgenomen, en de getuige van dergelijke martelaren als Margaretha van Clitherow, Hij werd in 1586 op scherpe rotsen doodgedrukt nadat hij weigerde afstand te doen van haar katholieke geloof. 

Na de Engelse Burgeroorlog van 1642-1651 en de glorieuze revolutie van 1688 stelt de constitutionele positie van de Church of England sinds 1689 voor de kerk “een reeks wettelijke voorrechten en verantwoordelijkheden vast, maar met steeds toenemende religieuze en burgerrechten die worden toegekend aan andere christenen, die van andere religies en die van helemaal geen geloof”, de Church of England. website zegt hij. 

De juridische status van het katholicisme werd pas in de 19e eeuw volledig hersteld in Groot-Brittannië. 

Waarom Canterbury?

Augustinus van Canterbury, Die katholieken eren op 27 mei, stichtte de Stoel van Canterbury in de laatste jaren van de zesde eeuw. In de late zesde en vroege zevende eeuw bleef hij onder leiding van paus Gregorius I (St. Gregorius de Grote) het katholieke geloof prediken aan de Angelsaksische heidenen van het land. 

(Niet te verwarren met Augustinus van Hippo, die arts van de kerk is, de zoon van St. Monica, en de auteur van de “Bekentenissen.”) 

Waarschijnlijk geboren in Rome om een adellijke familie op een onbekende datum, Augustinus toegetreden tot de nieuw opgerichte benedictijnse orde, het invoeren van een gemeenschap opgericht door de toekomstige paus Gregorius, die een vriendschap met Augustinus onderhouden. Later, in 595, begon paus Gregorius plannen te maken om Engeland opnieuw te evangeliseren; De Keltische inwoners van het eiland hadden eeuwen eerder het christendom aanvaard, maar het land werd sinds het midden van de vijfde eeuw gedomineerd door Angelsaksische indringers. 

Paus Gregorius koos een groep van ongeveer 40 monniken, waaronder Augustinus, om in het voorjaar van 597 naar Engeland te varen. Na aankomst kregen ze een audiëntie bij de heidense koning Ethelbert van Kent, die zich later zou bekeren en een heilige zou worden na de krachtige en eenvoudige presentatie van de evangelieboodschap door Augustinus. Hij stond de monniken toe zich in Canterbury te vestigen en te evangeliseren. 

Augustinus werd later gewijd een bisschop, en met Kerstmis 597, meer dan 10.000 mensen waren actief op zoek naar de doop van de missionarissen.

Augustinus stierf in 604, en Canterbury bleef de zetel van het Engels katholicisme voor bijna 1000 jaar, tot de Reformatie. 

Wat is de Anglicaanse Communie?

Opgericht in 1867, de Categorie: Anglicaanse communie is een verzameling kerken over de hele wereld die de aartsbisschop van Canterbury erkennen als “eerste onder gelijken” — een geestelijk leider en verenigende figuur, maar geen centrale autoriteit zoals de paus. 

Elke kerk is verschillend en autonoom, maar ze delen allemaal een geschiedenis en overtuigingen met de Church of England. De Anglicaanse communie omschrijft zichzelf als "een familie van 42 autonome en onafhankelijke, maar onderling afhankelijke nationale, pan-nationale en regionale kerken in gemeenschap met de Stoel van Canterbury". 

Deze kerken omvatten de in de VS gevestigde Episcopal Church, die oorspronkelijk gescheiden van de Church of England na de Amerikaanse Revolutie. 

De Anglicaanse Communie wordt bestuurd door bisschoppen die op verschillende niveaus bijeenkomen in regelmatige bijeenkomsten die bekend staan als synodes — een bekend woord voor leden van de katholieke kerk, die ook synodes bijeenroept, meest recent Synode over Synodaliteit. 

In de Anglicaanse Communie vinden synodes plaats op diocesaan niveau, waar bisschoppen, geestelijken en leken lokale administratieve en pastorale zaken bespreken; en op provinciaal of nationaal niveau, waarbij de deelnemers worden verdeeld in een soort tweekamerstelsel: een Huis van Bisschoppen en een Huis van Afgevaardigden bestaande uit geestelijken en leken. Bindende beslissingen worden vaak genomen op deze provinciale of nationale synodes door middel van stemming. 

Tot slot is het hoogste niveau van vergadering dat van de Lambeth-conferentie, een conventie die anglicaanse leiders — met name bisschoppen — een kans biedt om de belangrijkste kwesties waarmee de kerk en de wereld worden geconfronteerd, te bespreken. Het is een raadgevende vergadering onder leiding van de aartsbisschop van Canterbury, maar het samengestelde orgaan heeft geen wetgevende bevoegdheid. 

Gezamenlijk vertegenwoordigt de Anglicaanse Communie de op twee na grootste tak van het gevestigde christendom in de wereld na de katholieke kerk en de oosters-orthodoxe kerk, met naar schatting 110 miljoen leden wereldwijd. 

De Anglicaanse Communie is de afgelopen jaren in spanning geweest over LGBT-kwesties, vooral sinds 2003, toen de bisschoppelijke kerk stemde om zich te wijden als bisschop V. Gene Robinson, een homoseksuele man in een relatie van hetzelfde geslacht. Dergelijke bewegingen hebben scherpe kritiek getrokken van Anglicaanse gemeenschappen elders, met name in Afrika.

[ad_2]

Bronlink