50 in de Bijbel betekent bevrijding: het Jubeljaar en Pinksteren

Bijbelse NumerologieBekijk alle 53 artikelen in deze reeks

Vijftig is een van de weinige getallen in de Schrift dat werkelijk gewicht in de schaal legt, en het doet dat in één richting: bevrijding.

Vijftig is het jaar waarin schulden eindigen en land teruggaat. Het is de dag dat de Geest komt. Beide werden op dezelfde manier geteld.

Heilig het vijftigste jaar en roep vrijheid uit in het land voor al zijn bewoners. Het zal voor u een jubeljaar zijn; ieder van u moet terugkeren naar zijn familiebezit en naar zijn eigen stam. (Leviticus 25:10)

De berekening is zeven maal zeven — zeven sabbatsjaren, negenenveertig — en dan het jaar daarna.

Wat het Jubeljaar vereiste is zelfs nu nog verbazingwekkend. Verkocht land keerde terug naar de familie die het had bezeten. Israëlieten die zichzelf in dienstverband hadden verkocht, werden vrijgelaten. De hele economie werd gereset op een generatiecyclus.

De gegeven reden is niet sentimenteel: Het land mag niet voorgoed verkocht worden, want het land is van Mij en u verblijft in mijn land als vreemdelingen en bijwoners. (Leviticus 25:23)

Niemand bezat iets volledig. Daarom kon niemand permanent geruïneerd worden.

Of Israël het Jubeljaar ooit heeft gehouden is werkelijk onduidelijk; de historische boeken vermelden geen viering ervan, en de klachten van de profeten over opgehoopt land suggereren dat het werd verwaarloosd. De wet staat niettemin in de tekst, als een beschrijving van wat de samenleving hoorde te zijn.

Dezelfde telling levert een feest op. Tel vijftig dagen tot de dag na de zevende sabbat, en breng dan een offer van nieuwe granen aan de Heer. (Leviticus 23:16)

Dat is het Wekenfeest, dat Griekssprekende Joden Pinksteren noemden — van het woord voor vijftigste.

Dat is de reden waarom de menigte in Handelingen 2 daar überhaupt was. Jeruzalem was vol pelgrims uit het hele rijk voor een oogstfeest, en de lijst van nationaliteiten in Handelingen 2:9-11 is de gastenlijst van dat feest.

Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren zij allen tezamen op één plaats. (Handelingen 2:1)

De kerk wordt geboren op de vijftigste dag, voor een internationaal publiek dat al verzameld was, sprekend in talen die al in de ruimte aanwezig waren.

Er is een verdere verbinding, en Lucas brengt die bewust aan.

Aan het begin van zijn bediening leest Jezus in de synagoge van Nazareth voor uit Jesaja: om aan armen het goede nieuws te brengen... om aan gevangenen vrijlating bekend te maken en aan blinden het herstel van hun zicht, om onderdrukten hun vrijheid te geven, om het jaar van de genade van de Heer uit te roepen. (Lucas 4:18-19)

“Het jaar van de genade van de Heer” is taal uit het jubeljaar. Hij rolt de boekrol op en zegt dat dit vandaag in vervulling is gegaan.

Veel lezers hebben dat beschouwd als de interpretatiesleutel voor de hele bediening: het jubeljaar, dat niet arriveert als een datum op een kalender, maar als een persoon.

Obadja verbergt honderd profeten in twee grotten van vijftig elk en voedt hen (1 Koningen 18:4). De menigte bij de wonderbare spijziging zit in groepen van vijftig (Lucas 9:14). Levieten begonnen hun dienst op een bepaalde leeftijd en gingen met pensioen op hun vijftigste (Numeri 8:25) — een van de weinige pensioenregelingen in de oude literatuur.

Dit zijn tellingen. Het gewicht van vijftig zit in het jubeljaar en het feest dat op hetzelfde getal is gebouwd.

Het is de moeite waard om op te merken wat voor soort betekenis dit is.

Vijftig heeft geen mystieke eigenschap. De betekenis komt voort uit een wet die het gebruikt en een feest dat ernaartoe telt — betekenis die door de tekst is opgebouwd, in het openbaar, gedurende eeuwen. Dat is hoe elk oprecht symbolisch getal in de Schrift werkt, inclusief zeven, veertig, twaalf en drie.

Het is het tegenovergestelde van een schema waarin elk getal een toegewezen spirituele waarde heeft. De getallen van de Bijbel zelf verdienen hun gewicht door het gebruik ervan.

Wat betekent het getal 50 in de Bijbel?

Vrijlating. Het vijftigste jaar is het jubeljaar, wanneer schulden werden kwijtgescholden en land terugkeerde (Leviticus 25:10), en de vijftigste dag is Pinksteren.

Wat was het jubeljaar?

Elk vijftigste jaar, na zeven sabbatsjaren, keerde land terug naar de familie die het bezat en degenen die zichzelf in dienstbaarheid hadden verkocht, kwamen vrij — omdat het land aan God toebehoorde (Leviticus 25:23).

Heeft Israël ooit het jubeljaar gevierd?

Dat is onduidelijk. De historische boeken vermelden geen viering ervan, en de klachten van de profeten over opgehoopt land suggereren dat het werd verwaarloosd.

Waarom wordt Pinksteren zo genoemd?

Van het Grieks voor vijftigste. Leviticus 23:16 telt vijftig dagen tot het Wekenfeest, wat de reden is dat Jeruzalem vol was met pelgrims in Handelingen 2.

Gaat Lucas 4 over het jubeljaar?

“Het jaar van de genade van de Heer” is taal uit het jubeljaar, en Jezus zegt in de synagoge dat dit die dag in vervulling is gegaan.

Meer uit deze reeksBijbelse NumerologieBekijk alle 53 artikelen