Vergelijk christelijke denominaties

De Zoon van God, de tweede persoon in de Drie-eenheid, waarachtig en eeuwig God zijnde, van één wezen en gelijk met de Vader, heeft, toen de volheid des tijds gekomen was, de menselijke natuur aangenomen, met al haar wezenlijke eigenschappen en gewone zwakheden, doch zonder zonde

Wij mogen daarom op gepaste wijze spreken van de Heer onze God, die één Heer is, als een drie-eenheid of als één Wezen van drie personen, en toch volstrekt schriftuurlijk zijn.

De hoogste rechter, door wie alle geschillen over godsdienst moeten worden beslist, en alle besluiten van concilies, meningen van oude schrijvers, leerstellingen van mensen en persoonlijke geesten moeten worden onderzocht, en op wiens uitspraak wij moeten rusten, kan geen ander zijn dan de Heilige Geest die in de Schrift spreekt.

Wij verstaan onder gezag dat alles wat de Bijbel bevestigt en leert waar is. Als Gods geopenbaarde wil en doel is zij bepalend voor geloof en gedrag.

Alle raad Gods aangaande alle dingen die nodig zijn voor zijn eigen heerlijkheid, de zaligheid van de mens, het geloof en het leven, is ofwel uitdrukkelijk in de Schrift neergelegd, ofwel kan door goede en noodzakelijke gevolgtrekking uit de Schrift worden afgeleid: waaraan te geen tijde iets mag worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaringen van de Geest, hetzij door overleveringen van mensen.

De Kerk moet het voortgaande werk van de Heilige Geest erkennen en daarop reageren door de gave van profetie die de Kerk heden gegeven is.

De boeken die gewoonlijk Apocriefen worden genoemd, zijn niet goddelijk ingegeven, zijn geen deel van de canon van de Schrift en hebben daarom geen gezag in de kerk van God, noch mogen zij anders worden goedgekeurd of gebruikt dan andere menselijke geschriften.

Naar de Bijbel wordt vaak verwezen met het enkelvoud ‘de Schrift’ om de gehele canon van zesenzestig boeken te omvatten.

Wij belijden dat inspiratie het werk was waarin God door zijn Geest, door menselijke schrijvers heen, ons zijn Woord gaf. De oorsprong van de Schrift is goddelijk. De wijze van goddelijke inspiratie blijft voor ons grotendeels een mysterie.

De Schriften, zowel het Oude als het Nieuwe Testament, zijn woordelijk door God ingegeven en zijn de openbaring van God aan de mens, de onfeilbare, gezaghebbende regel voor geloof en gedrag.

Wij belijden dat inspiratie, strikt genomen, alleen van toepassing is op de oorspronkelijke tekst van de Schrift, die door Gods voorzienigheid met grote nauwkeurigheid uit beschikbare handschriften kan worden vastgesteld. Wij belijden verder dat afschriften en vertalingen van de Schrift het Woord van God zijn voor zover zij het oorspronkelijke getrouw weergeven.

De Bijbel is in feite het best gedocumenteerde boek van de oudheid en wij zijn verzekerd van een betrouwbare tekst die inderdaad te vertrouwen is. Bovendien toont zij Gods voorzienige zorg in het nauwgezette, zorgvuldige werk van trouwe schriftgeleerden en geleerden door de eeuwen heen.

Wij belijden de goddelijke inspiratie, waarachtigheid en autoriteit van de Schriften van zowel het Oude als het Nieuwe Testament in hun geheel als het enige geschreven woord van God, zonder dwaling in alles wat zij bevestigt, en als de enige onfeilbare regel voor geloof en leven.

Onfeilbaarheid is bijna een synoniem van betrouwbaarheid en wordt recenter gebruikt om verder te getuigen dat de Schrift zoals vastgelegd in de oorspronkelijke handschriften, de autografen, zonder dwaling is.

Wij belijden ons geloof in de ene eeuwige God, Schepper en Heer van de wereld, Vader, Zoon en Heilige Geest, die alle dingen bestuurt naar het voornemen van zijn wil.

God vormde Adam niet uit een reeds bestaand schepsel (1 Korinthe 15:39). Elke evolutietheorie, ook theïstische evolutie/evolutionair creationisme, die beweert dat alle levensvormen uit een gemeenschappelijke voorouder zijn ontstaan, is daarmee uitgesloten.

In de eenheid van de Godheid zijn drie personen, van één wezen, macht en eeuwigheid: God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest: de Vader is uit niemand, noch verwekt, noch uitgaand; de Zoon is eeuwig verwekt van de Vader; de Heilige Geest eeuwig uitgaand van de Vader en de Zoon.

Daarom is de Vader de Verwekker, is de Zoon de Verwekte, en is de Heilige Geest degene die uitgaat van de Vader en de Zoon.

Het geloof, dat Christus en zijn gerechtigheid aldus ontvangt en erop rust, is het enige middel der rechtvaardigmaking: toch is het in de gerechtvaardigde persoon niet alleen, maar wordt het altijd vergezeld van alle andere zaligmakende genaden, en is het geen dood geloof, maar werkt door liefde.

Behoud wordt ontvangen door bekering tot God en geloof in de Heer Jezus Christus. Door het bad der wedergeboorte en de vernieuwing door de Heilige Geest, gerechtvaardigd uit genade door het geloof, wordt de mens erfgenaam van God, naar de hoop op het eeuwige leven.

Zij die God in zijn Geliefde aangenomen, krachtdadig geroepen en door zijn Geest geheiligd heeft, kunnen noch geheel noch eindelijk afvallen van de staat der genade, maar zullen daarin zekerlijk volharden tot het einde, en eeuwig behouden worden.

De Algemene Raad van de Assemblies of God keurt het standpunt van onvoorwaardelijke zekerheid af, dat stelt dat het onmogelijk is dat iemand die eenmaal behouden is, verloren gaat.

Nadat God, louter uit zijn welbehagen, van alle eeuwigheid, sommigen tot het eeuwige leven heeft verkoren, heeft Hij een verbond der genade aangegaan, om hen uit de staat van zonde en ellende te verlossen en hen door een Verlosser in een staat van zaligheid te brengen.

Het standpunt dat in de Assemblies of God het meest gehuldigd wordt, wordt arminianisme genoemd, naar Jacobus Arminius (1560–1609).

Jezus Christus, die zelf de enige God-mens is, die zichzelf gegeven heeft als het enige losgeld voor zondaars, is de enige middelaar tussen God en mensen. Er is geen andere naam waardoor wij moeten behouden worden.

De Assemblies of God gelooft niet dat iemand naar de hel zal gaan omdat hij in het verkeerde land of de verkeerde eeuw geboren is.

Ook leren zij dat sinds de val van Adam alle mensen die op natuurlijke wijze verwekt zijn, met zonde geboren worden, dat is zonder vreze Gods, zonder vertrouwen op God, en met begeerlijkheid; en dat deze ziekte, of dit gebrek van oorsprong, waarlijk zonde is, die ook nu nog veroordeling en eeuwige dood brengt over hen die niet opnieuw geboren zijn door de Doop en de Heilige Geest.

De mens werd goed en oprecht geschapen; want God zei: ‘Laat Ons mensen maken naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis.’ Maar de mens viel door vrijwillige overtreding en trok daardoor niet alleen de lichamelijke dood over zich, maar ook de geestelijke dood, dat is scheiding van God.

De mens heeft door zijn val in een staat van zonde alle vermogen van de wil geheel verloren tot enig geestelijk goed dat bij de zaligheid behoort: zodat een natuurlijk mens, die van dat goede geheel afkerig en dood in zonde is, niet bij machte is zichzelf door eigen kracht te bekeren of zich daartoe voor te bereiden.

Elke oproep tot bekering in de Schrift is een aanwijzing dat God de mensheid een vrije wil heeft gegeven die kan kiezen tussen goed en kwaad.

Deze heiliging is overal, in de gehele mens; toch onvolmaakt in dit leven, aangezien er nog in elk deel overblijfselen van verdorvenheid blijven; waaruit een voortdurende en onverzoenlijke strijd voortkomt, het vlees begerende tegen de Geest, en de Geest tegen het vlees.

Heiliging wordt in de gelovige verwezenlijkt door zijn gelijkgemaakt zijn met Christus in zijn dood en opstanding te erkennen, door het geloof dat dagelijks op het feit van die vereniging rekent, en door elk vermogen voortdurend onder de heerschappij van de Heilige Geest te stellen.

Behalve deze wet, gewoonlijk de zedelijke genoemd, heeft het God behaagd aan het volk Israël, als een onmondige kerk, ceremoniële wetten te geven, bevattende verscheidene voorbeeldende verordeningen, ten dele van dienst aan God, voorafbeeldend Christus, zijn genaden, handelingen, lijden en weldaden; en ten dele verscheidene onderrichtingen van zedelijke plichten voorhoudend. Al deze ceremoniële wetten zijn nu afgeschaft, onder het nieuwe testament.

De christelijke kerk heeft van oudsher begrepen dat, hoewel de ceremoniële bepalingen van de wet van het Oude Testament na de verzoenende dood van Christus niet meer van kracht waren, de uitleg van het Nieuwe Testament en de herformulering van haar zedenwet van kracht blijft.

Onderdompeling van de persoon in het water is niet nodig; maar de doop wordt juist bediend door het begieten of besprenkelen van de persoon met water.

De verordening van de doop door onderdompeling wordt door de Schrift geboden.

De Geest past ons de verlossing toe die Christus heeft verworven, door geloof in ons te werken en ons daardoor met Christus te verenigen in onze krachtdadige roeping.

Bij de bekering doopt de Geest in Christus/het lichaam van Christus; in een latere en afzonderlijke ervaring zal Christus dopen in de Heilige Geest.

Want wij geloven dat de gelovigen na de lichamelijke dood rechtstreeks tot Christus gaan, en daarom geen lofzangen en gebeden van de levenden voor de doden en hun diensten nodig hebben. Evenzo geloven wij dat ongelovigen onmiddellijk in de hel worden geworpen, waaruit voor de goddelozen door geen diensten van de levenden een uitweg wordt geopend.

De verordening van de doop door onderdompeling wordt door de Schrift geboden. Allen die zich bekeren en in Christus geloven als Heiland en Heer, moeten gedoopt worden.

Waardige ontvangers, die in dit sacrament uiterlijk deelnemen aan de zichtbare elementen, ontvangen en voeden zich dan ook inwendig door het geloof, waarlijk en inderdaad, doch niet vleselijk en lichamelijk maar geestelijk, met de gekruisigde Christus en alle weldaden van zijn dood

Het Avondmaal des Heren, bestaande uit de elementen –brood en de vrucht van de wijnstok– is het symbool dat uitdrukt dat wij deel hebben aan de goddelijke natuur van onze Heer Jezus Christus

Hoewel onwetende en goddeloze mensen de uiterlijke elementen in dit sacrament ontvangen, ontvangen zij toch niet de daardoor betekende zaak; maar door hun onwaardig komen daartoe zijn zij schuldig aan het lichaam en bloed des Heren, tot hun eigen verdoemenis.

Paulus verklaarde de betekenis van het brood en de beker met verwijzing naar het lichaam en bloed van de Heer (11:24,25) en leerde dat het een openlijke verkondiging was van ‘de dood des Heren, totdat Hij komt’ (11:26). Hij riep op tot regelmatige en eerbiedige deelname door alle gelovigen, na zorgvuldig zelfonderzoek (11:27-32).

Evenzo is bij het Avondmaal des Heren het uiterlijke teken brood en wijn, genomen van dingen die gewoonlijk tot spijs en drank gebruikt worden; maar de betekende zaak is het lichaam van Christus dat gegeven is, en zijn bloed dat voor ons vergoten is, of de gemeenschap van het lichaam en bloed des Heren.

Het Avondmaal des Heren, bestaande uit de elementen—brood en de vrucht van de wijnstok—is het symbool dat uitdrukt dat wij deel hebben aan de goddelijke natuur van onze Heer Jezus Christus (2 Petrus 1:4); een gedachtenis aan zijn lijden en sterven (1 Korinthe 11:26); en een profetie van zijn wederkomst (1 Korinthe 11:26); en het wordt aan alle gelovigen opgedragen ‘totdat Hij komt!’

Er zijn slechts twee sacramenten door Christus onze Heer ingesteld in het Evangelie; te weten de doop en het Avondmaal des Heren: welke van beide door niemand mogen worden bediend dan door een wettig geordende dienaar des Woords.

De verordening van de doop door onderdompeling wordt door de Schrift geboden.

De Heer Jezus, als Koning en Hoofd van zijn kerk, heeft daarin een bestuur, in de hand van kerkelijke ambtsdragers, verordend, onderscheiden van de burgerlijke overheid.

De Algemene Raad van de Assemblies of God is een samenwerkende gemeenschap gebaseerd op onderlinge overeenkomsten die vrijwillig door haar leden zijn aangegaan, en staat bekend als een gemeenschap van kerken en geaccrediteerde predikanten.

Van de kerkelijke orde leren zij dat niemand in de Kerk openbaar mag onderwijzen of de Sacramenten mag bedienen, tenzij hij regelmatig geroepen is.

Ordening is de term voor de hoogste ambtsklasse die de Assemblies of God erkent, een klasse die openstaat voor zowel mannen als vrouwen.

Wij erkennen dat er verschillende, oprecht gekoesterde opvattingen zijn onder hen die Schrifttrouw en gehoorzaam willen zijn. Sommigen leggen de apostolische leer zo uit dat vrouwen niet zouden mogen onderwijzen of prediken, of dat zij dat wel mogen maar niet met alleenzeggenschap over mannen.

De Assemblies of God erkent de geestelijke begaafdheid van vrouwen in alle aspecten en op alle niveaus van de kerkelijke bediening zoals die in de Schrift is geopenbaard.

Bovendien bieden de verloren zoon en de tollenaar in het Evangelie, in vergelijking met de Farizeeër, ons het meest geschikte voorbeeld van hoe onze zonden aan God beleden moeten worden.

Nergens zegt Gods Woord ons onze zonden te belijden aan een geestelijke of menselijke middelaar om Gods vergeving te ontvangen. Dit moet integendeel gebeuren vanuit het berouwvolle hart van de zondaar, rechtstreeks aan de Heiland–Jezus Christus.

Hieruit zien wij dat in de oude kerken niet alleen bepaalde vaste uren in de week voor bijeenkomsten waren vastgesteld, maar dat ook de dag des Heren zelf, sinds de tijd van de apostelen, voor hen en voor een heilige rust was afgezonderd, een gebruik dat thans terecht door onze Kerken wordt bewaard omwille van aanbidding en liefde.

Hoewel ons niet is geboden de zondag in acht te nemen als de specifieke dag van rust en aanbidding, is het beginsel van de sabbat dat één dag van de zeven apart gezet moet worden voor lichamelijke en geestelijke vernieuwing.

Bijna alle gebruikelijke ceremoniën zijn ook behouden, behalve dat de in het Latijn gezongen delen hier en daar worden afgewisseld met Duitse gezangen, die zijn toegevoegd om het volk te onderwijzen.

Ondanks de overtuigingen van bepaalde kerkgenootschappen tegen muziekinstrumenten, verbiedt het Nieuwe Testament geen enkel soort muziekinstrument.

Aangezien God als Geest in wezen onzichtbaar en onmetelijk is, kan Hij niet werkelijk door enige kunst of enig beeld worden uitgedrukt. Om deze reden vrezen wij niet met de Schrift uit te spreken dat beelden van God louter leugens zijn.

De doop van gelovigen in de Heilige Geest wordt bevestigd door het eerste lichamelijke teken van het spreken in andere talen zoals de Geest van God hun het laat uitspreken.

Alle gelovigen hebben recht op de belofte van de Vader, de doop in de Heilige Geest en vuur, volgens het gebod van onze Heer Jezus Christus, en moeten die vurig verwachten en ernstig zoeken. Dit was de normale ervaring van allen in de vroege christelijke Kerk. Daarmee komt de toerusting met kracht voor leven en dienst, de schenking van de gaven en het gebruik ervan in het werk van de bediening.

Wij geloven dat wij voortdurend in geestelijke strijd verwikkeld zijn met de overheden en machten van het kwaad, die de Kerk trachten omver te werpen en haar taak van wereldwijde evangelisatie willen dwarsbomen.

Hoewel gelovigen geestelijke strijd zullen voeren en onderdrukt zullen worden, kunnen zij niet door demonische machten bezeten worden.

Het is niet nodig dat Overleveringen en Ceremoniën overal dezelfde en geheel gelijk zijn; want te allen tijde zijn zij verschillend geweest en kunnen zij worden gewijzigd naar de verscheidenheid van landen, tijden en zeden van de mensen, mits niets wordt verordend tegen Gods Woord.

Ingetogenheid is echter niet één vaste reeks regels voor elke cultuur en tijd. Het is een gedragspatroon dat geen aandacht op zichzelf vestigt door een ongepaste vertoning van het eigen lichaam.

Wij geloven en leren ook dat de eeuwige Zoon van de eeuwige God de Zoon des mensen is geworden, uit het zaad van Abraham en David, niet uit de gemeenschap van een man, zoals de Ebionieten zeiden, maar allerkuist ontvangen is door de Heilige Geest en geboren uit de altijd maagdelijke Maria, zoals de evangelische geschiedenis ons zorgvuldig uiteenzet (Matth., hoofdstuk 1).

De Heer Jezus Christus is de eeuwige Zoon van God. De Schriften verklaren: Zijn maagdelijke geboorte

Christus is in de waarheid van onze natuur ons in alle dingen gelijk gemaakt, de zonde alleen uitgezonderd, waarvan Hij zowel in zijn vlees als in zijn geest duidelijk vrij was.

Godsdienstige dienst moet aan God worden gebracht, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest; en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel: en, sinds de val, niet zonder een Middelaar; noch in de bemiddeling van enig ander dan van Christus alleen.

De zielen der gelovigen worden bij hun dood volmaakt in heiligheid en gaan onmiddellijk de heerlijkheid in; en hun lichamen, nog steeds met Christus verenigd, rusten in hun graven tot aan de opstanding.

Jezus kenmerkte de tussentoestand van de goddelozen na de dood (hel, Hades) als een toestand van vuur (Lukas 16:23,24), maar dit moet onderscheiden worden van het eeuwige vuur. Jezus’ woorden in Lukas 16 laten zien dat de goddelozen bij bewustzijn blijven en zich bewust zijn van hun toestand en van wat zij gemist hebben.

de zielen der rechtvaardigen, dan in heiligheid volmaakt gemaakt, worden opgenomen in de hoogste hemelen, waar zij het aangezicht van God aanschouwen, in licht en heerlijkheid, wachtend op de volle verlossing van hun lichamen. En de zielen der goddelozen worden in de hel geworpen, waar zij in kwellingen en de uiterste duisternis blijven, bewaard voor het oordeel van de grote dag. Behalve deze twee plaatsen, voor zielen gescheiden van hun lichamen, kent de Schrift er geen.

De Bijbel biedt geen mogelijkheid van bekering na de dood, noch een verlichting van de kwelling van de scheiding van God (Lukas 16:23–26).

Het gehele mensdom heeft door zijn val de gemeenschap met God verloren, staat onder zijn toorn en vloek, en is zo blootgesteld aan alle ellende in dit leven, aan de dood zelf en aan de pijnen der hel in eeuwigheid.

Al wie niet geschreven gevonden wordt in het Boek des Levens, samen met de duivel en zijn engelen, het beest en de valse profeet, zal overgeleverd worden aan de eeuwige straf in de poel die brandt met vuur en zwavel, hetgeen de tweede dood is.

Wij geloven dat Jezus Christus persoonlijk en zichtbaar zal wederkomen, in kracht en heerlijkheid, om zijn redding en zijn oordeel te voltooien.

De opstanding van hen die in Christus ontslapen zijn en hun verandering samen met hen die in leven zijn en overblijven tot de komst van de Heer, is de nabije en zalige hoop van de kerk.

Wij gedenken ook zijn waarschuwing dat er valse christussen en valse profeten zullen opstaan als voorlopers van de uiteindelijke antichrist.

Hoewel Gods volk zware beproevingen kan doorstaan voordat de Heer komt, zal de Kerk worden opgenomen vóór de periode die de Grote Verdrukking wordt genoemd.

Wij veroordelen voorts de Joodse dromen dat er vóór de Dag des Oordeels een gouden eeuw op aarde zal komen, en dat de vromen, na al hun goddeloze vijanden onderworpen te hebben, alle koninkrijken der aarde zullen bezitten.

De wederkomst van Christus omvat de opname van de heiligen, die onze zalige hoop is, gevolgd door de zichtbare terugkeer van Christus met zijn heiligen om duizend jaar op aarde te regeren.

Er zijn dus niet twee verbonden der genade, verschillend in wezen, maar één en hetzelfde, onder verschillende bedelingen.

Fundamentele Waarheid 14 bevestigt ook dat Jezus’ komst een toekomst voor Israël omvat. Aan de hand van Paulus’ belofte dat ‘geheel Israël zal behouden worden’ (Romeinen 11:26–27) stelt zij dat het koningschap van Christus de ‘redding van nationaal Israël’ zal betekenen.

Het huwelijk is tussen één man en één vrouw: noch is het enig man geoorloofd meer dan één vrouw te hebben, noch enige vrouw meer dan één man, op hetzelfde ogenblik.

Het huwelijk tussen één man en één vrouw voor het leven is de historische christelijke maatstaf, gebaseerd op het volledige getuigenis van de Schrift.

Wij verlangen dat alle herders een voorbeeld geven van seksuele kuisheid en trouw, zoals Paulus gebood, en duidelijk en vaak onderwijzen dat het huwelijk de enige plaats is voor seksuele vereniging.

De Assemblies of God gelooft dat seksuele handelingen buiten het huwelijk als zondig verboden zijn.

Hoewel het verderf van de mens zodanig is dat hij geneigd is onbehoorlijk argumenten te zoeken om diegenen te scheiden die God in het huwelijk heeft samengevoegd: toch is niets anders dan overspel, of zodanige opzettelijke verlating als op geen enkele wijze door de kerk of de burgerlijke overheid kan worden verholpen, een voldoende reden om de huwelijksband te ontbinden: waarbij een openbare en ordelijke procedure in acht moet worden genomen; en de betrokken personen niet aan hun eigen wil en goeddunken moeten worden overgelaten in hun eigen zaak.

Wij keuren het ten stelligste af dat christenen zich laten scheiden om welke reden ook, behalve hoererij en overspel (Mattheüs 19:9) of verlating van de gelovige door de ongelovige (1 Korinthe 7:10–15) of in geval van huiselijk geweld door een echtgenoot jegens een echtgenote of kind (Mattheüs 18:6; Efeze 5:28–33; Kolossenzen 3:19).

In geval van overspel na het huwelijk is het de onschuldige partij geoorloofd een echtscheiding aan te vragen: en, na de echtscheiding, een ander te trouwen, alsof de schuldige partij gestorven was.

Waar wij het recht op echtscheiding erkennen, erkennen wij de vrijheid om opnieuw te trouwen. Zelfs wanneer die uitzonderingen niet bestaan, behoren gescheiden en hertrouwde christenen tot Gods volk en moeten zij worden behandeld als leden van het lichaam van Christus.

De Assemblies of God, die geen duidelijke schriftuurlijke opdracht vindt, neemt geen officieel standpunt in over de geoorloofdheid van anticonceptie binnen een heteroseksueel huwelijk met het doel het aantal kinderen te regelen, het tijdstip van hun geboorte te bepalen of de gezondheid van de moeder te beschermen.

De NAE is actief, vurig en onwrikbaar tegen abortus op verzoek. Wij wijzen echter hen die pleiten voor wettelijke toegang tot abortus niet af als onverschillig voor het menselijk leven of onze achting en aandacht onwaardig.

De Assemblies of God beschouwt de praktijk van abortus als een kwaad dat miljoenen onschuldige baby’s is aangedaan en dat in de komende jaren miljoenen anderen zal bedreigen.

Het gebruik van moderne geneeskunde door christenen is legitiem, maar mag nooit een vervanging zijn van het vertrouwen op God.

Van het begin af aan is de Assemblies of God onomwonden toegewijd aan onthouding van alcoholische dranken, een overtuiging die stevig geworteld is in wat de Bijbel leert over het misbruik van wijn en het gebruik van sterke drank, en ook in haar kardinale ethische beginsel van liefde voor God en anderen.

Het is christenen geoorloofd het ambt van overheid te aanvaarden en uit te oefenen, wanneer zij daartoe geroepen worden: in het bestuur waarvan zij vooral vroomheid, gerechtigheid en vrede moeten handhaven, naar de heilzame wetten van elk gemenebest; zo mogen zij daartoe nu, onder het nieuwe testament, rechtmatig oorlog voeren, bij rechtvaardige en noodzakelijke gelegenheid.

Als Beweging bevestigen wij onze loyaliteit aan de regering van de Verenigde Staten in oorlog en vrede. Wij zullen, zoals wij van oudsher hebben gedaan, blijven aandringen op het recht van elk lid om te kiezen of hij of zij zijn of haar standpunt verklaart als strijder, niet-strijder of gewetensbezwaarde.