Vergelijk christelijke denominaties

Wij nemen Jezus echter op zijn woord toen hij zei: ‘De Vader is groter dan ik.’ (Johannes 14:28) Dus aanbidden wij Jezus niet, aangezien wij niet geloven dat hij de Almachtige God is.

De Zoon van God, de tweede persoon in de Drie-eenheid, waarachtig en eeuwig God zijnde, van één wezen en gelijk met de Vader, heeft, toen de volheid des tijds gekomen was, de menselijke natuur aangenomen, met al haar wezenlijke eigenschappen en gewone zwakheden, doch zonder zonde

Het Besturend Lichaam volgt het patroon dat in de eerste eeuw werd gesteld door ‘de apostelen en oudere mannen in Jeruzalem’, die belangrijke beslissingen namen namens de hele christelijke gemeente. (Handelingen 15:2) Net als die getrouwe mannen zijn de leden van het Besturend Lichaam niet de leiders van onze organisatie. Zij zoeken leiding in de Bijbel, erkennend dat Jehovah God Jezus Christus als Hoofd van de gemeente heeft aangesteld.

De hoogste rechter, door wie alle geschillen over godsdienst moeten worden beslist, en alle besluiten van concilies, meningen van oude schrijvers, leerstellingen van mensen en persoonlijke geesten moeten worden onderzocht, en op wiens uitspraak wij moeten rusten, kan geen ander zijn dan de Heilige Geest die in de Schrift spreekt.

‘De getrouwe en beleidvolle slaaf’: een kleine groep gezalfde broeders die rechtstreeks betrokken zijn bij het bereiden en uitdelen van geestelijk voedsel tijdens de aanwezigheid van Christus. Tegenwoordig vormen deze gezalfde broeders het Besturend Lichaam

Alle raad Gods aangaande alle dingen die nodig zijn voor zijn eigen heerlijkheid, de zaligheid van de mens, het geloof en het leven, is ofwel uitdrukkelijk in de Schrift neergelegd, ofwel kan door goede en noodzakelijke gevolgtrekking uit de Schrift worden afgeleid: waaraan te geen tijde iets mag worden toegevoegd, hetzij door nieuwe openbaringen van de Geest, hetzij door overleveringen van mensen.

De Bijbel is een verzameling van 66 heilige boeken. Hij is in een periode van ongeveer 1600 jaar geschreven. De Bijbel bevat een goddelijke boodschap: ‘het woord van God’. — 1 Thessalonicenzen 2:13.

De boeken die gewoonlijk Apocriefen worden genoemd, zijn niet goddelijk ingegeven, zijn geen deel van de canon van de Schrift en hebben daarom geen gezag in de kerk van God, noch mogen zij anders worden goedgekeurd of gebruikt dan andere menselijke geschriften.

Wij erkennen de Bijbel als Gods geïnspireerde boodschap aan de mensen. (Johannes 17:17; 2 Timotheüs 3:16) Wij baseren onze overtuigingen op al zijn 66 boeken, waartoe zowel het ‘Oude Testament’ als het ‘Nieuwe Testament’ behoren.

Wij belijden dat inspiratie het werk was waarin God door zijn Geest, door menselijke schrijvers heen, ons zijn Woord gaf. De oorsprong van de Schrift is goddelijk. De wijze van goddelijke inspiratie blijft voor ons grotendeels een mysterie.

Een vergelijking van oude handschriften laat zien dat de Bijbel in wezen ongewijzigd is gebleven ondanks duizenden jaren van overschrijven op vergankelijk materiaal.

Wij belijden dat inspiratie, strikt genomen, alleen van toepassing is op de oorspronkelijke tekst van de Schrift, die door Gods voorzienigheid met grote nauwkeurigheid uit beschikbare handschriften kan worden vastgesteld. Wij belijden verder dat afschriften en vertalingen van de Schrift het Woord van God zijn voor zover zij het oorspronkelijke getrouw weergeven.

Hoewel sommige passages de indruk kunnen wekken dat de Bijbel zichzelf tegenspreekt, kunnen ze gewoonlijk juist worden begrepen door een of meer van de volgende beginselen toe te passen:

Wij belijden de goddelijke inspiratie, waarachtigheid en autoriteit van de Schriften van zowel het Oude als het Nieuwe Testament in hun geheel als het enige geschreven woord van God, zonder dwaling in alles wat zij bevestigt, en als de enige onfeilbare regel voor geloof en leven.

Daarom hebben Jehovah’s getuigen geen bezwaar tegen geloofwaardig wetenschappelijk onderzoek waaruit blijkt dat de aarde miljarden jaren oud kan zijn. Hoewel Jehovah’s getuigen in de schepping geloven, zijn wij niet tegen de wetenschap.

Wij belijden ons geloof in de ene eeuwige God, Schepper en Heer van de wereld, Vader, Zoon en Heilige Geest, die alle dingen bestuurt naar het voornemen van zijn wil.

De heilige geest is Gods werkzame kracht, zijn actieve kracht.

In de eenheid van de Godheid zijn drie personen, van één wezen, macht en eeuwigheid: God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest: de Vader is uit niemand, noch verwekt, noch uitgaand; de Zoon is eeuwig verwekt van de Vader; de Heilige Geest eeuwig uitgaand van de Vader en de Zoon.

Om van dat offer te profiteren, moeten mensen niet alleen geloof in Jezus uitoefenen, maar ook hun levenswandel veranderen en zich laten dopen. (Mattheüs 28:19, 20; Johannes 3:16; Handelingen 3:19, 20) De werken van een mens bewijzen dat zijn geloof levend is. (Jakobus 2:24, 26) Redding kan echter niet worden verdiend; zij komt door ‘Gods onverdiende goedheid’. — Galaten 2:16, 21.

Het geloof, dat Christus en zijn gerechtigheid aldus ontvangt en erop rust, is het enige middel der rechtvaardigmaking: toch is het in de gerechtvaardigde persoon niet alleen, maar wordt het altijd vergezeld van alle andere zaligmakende genaden, en is het geen dood geloof, maar werkt door liefde.

Iemand die redding heeft verkregen door geloof in Jezus Christus, kan dat geloof en de redding die ermee gepaard gaat verliezen.

Zij die God in zijn Geliefde aangenomen, krachtdadig geroepen en door zijn Geest geheiligd heeft, kunnen noch geheel noch eindelijk afvallen van de staat der genade, maar zullen daarin zekerlijk volharden tot het einde, en eeuwig behouden worden.

God schenkt ons waardigheid met een vrije wil, de macht om zelf beslissingen te nemen, in plaats van dat God of het lot vooraf bepaalt wat wij doen.

Nadat God, louter uit zijn welbehagen, van alle eeuwigheid, sommigen tot het eeuwige leven heeft verkoren, heeft Hij een verbond der genade aangegaan, om hen uit de staat van zonde en ellende te verlossen en hen door een Verlosser in een staat van zaligheid te brengen.

Een betrekkelijk klein aantal mensen – 144.000 – zal worden opgewekt tot leven in de hemel om met Jezus in het Koninkrijk te regeren. — Daniël 7:27; 2 Timotheüs 2:12; Openbaring 5:9, 10; 14:1, 3. Aarde. God schiep de aarde als eeuwig thuis voor de mensheid. (Psalm 104:5; 115:16; Prediker 1:4) God zal gehoorzame mensen zegenen met volmaakte gezondheid en eeuwig leven in een aards paradijs. — Psalm 37:11, 34.

Jezus Christus, die zelf de enige God-mens is, die zichzelf gegeven heeft als het enige losgeld voor zondaars, is de enige middelaar tussen God en mensen. Er is geen andere naam waardoor wij moeten behouden worden.

Adam en Eva gaven hun zondige toestand door aan al hun nakomelingen. Dit is vergelijkbaar met de manier waarop menselijke ouders erfelijke gebreken doorgeven. (Romeinen 5:12)

Ook leren zij dat sinds de val van Adam alle mensen die op natuurlijke wijze verwekt zijn, met zonde geboren worden, dat is zonder vreze Gods, zonder vertrouwen op God, en met begeerlijkheid; en dat deze ziekte, of dit gebrek van oorsprong, waarlijk zonde is, die ook nu nog veroordeling en eeuwige dood brengt over hen die niet opnieuw geboren zijn door de Doop en de Heilige Geest.

De ziel is dus het hele schepsel, niet iets binnenin dat de dood van het lichaam overleeft.

De mens heeft door zijn val in een staat van zonde alle vermogen van de wil geheel verloren tot enig geestelijk goed dat bij de zaligheid behoort: zodat een natuurlijk mens, die van dat goede geheel afkerig en dood in zonde is, niet bij machte is zichzelf door eigen kracht te bekeren of zich daartoe voor te bereiden.

God neemt het ons niet kwalijk wat Adam en Eva deden. Hij begrijpt dat wij onvolmaakt zijn, en hij verwacht niet meer van ons dan hij weet dat redelijk is.

Deze heiliging is overal, in de gehele mens; toch onvolmaakt in dit leven, aangezien er nog in elk deel overblijfselen van verdorvenheid blijven; waaruit een voortdurende en onverzoenlijke strijd voortkomt, het vlees begerende tegen de Geest, en de Geest tegen het vlees.

God gaf zijn Wet, met inbegrip van de Tien Geboden, specifiek aan het oude volk Israël. (Deuteronomium 5:2, 3; Psalm 147:19, 20) De Mozaïsche Wet is niet bindend voor christenen, en zelfs joodse christenen waren ‘van de Wet bevrijd’. (Romeinen 7:6)

Behalve deze wet, gewoonlijk de zedelijke genoemd, heeft het God behaagd aan het volk Israël, als een onmondige kerk, ceremoniële wetten te geven, bevattende verscheidene voorbeeldende verordeningen, ten dele van dienst aan God, voorafbeeldend Christus, zijn genaden, handelingen, lijden en weldaden; en ten dele verscheidene onderrichtingen van zedelijke plichten voorhoudend. Al deze ceremoniële wetten zijn nu afgeschaft, onder het nieuwe testament.

De doop is volledige onderdompeling in water.

Onderdompeling van de persoon in het water is niet nodig; maar de doop wordt juist bediend door het begieten of besprenkelen van de persoon met water.

Is Jehovah geen vrijgevig God? Hij zegt dat wij slechts om heilige geest hoeven te vragen en hij zal het ons geven.

De Geest past ons de verlossing toe die Christus heeft verworven, door geloof in ons te werken en ons daardoor met Christus te verenigen in onze krachtdadige roeping.

De enige andere Schriftplaatsen die rechtstreeks over de dood in verband met de doop spreken, verwijzen naar een doop die de persoon zelf ondergaat, niet een doop namens een ander, iemand die dood is

Want wij geloven dat de gelovigen na de lichamelijke dood rechtstreeks tot Christus gaan, en daarom geen lofzangen en gebeden van de levenden voor de doden en hun diensten nodig hebben. Evenzo geloven wij dat ongelovigen onmiddellijk in de hel worden geworpen, waaruit voor de goddelozen door geen diensten van de levenden een uitweg wordt geopend.

Het doel van het Avondmaal van de Heer is Jezus te gedenken en onze dankbaarheid te tonen voor zijn offer ten behoeve van ons. (Mattheüs 20:28; 1 Korintiërs 11:24) De viering is geen sacrament, of een religieuze handeling die verdienste schenkt, zoals genade of vergeving van zonden.

Waardige ontvangers, die in dit sacrament uiterlijk deelnemen aan de zichtbare elementen, ontvangen en voeden zich dan ook inwendig door het geloof, waarlijk en inderdaad, doch niet vleselijk en lichamelijk maar geestelijk, met de gekruisigde Christus en alle weldaden van zijn dood

Wanneer Jehovah’s getuigen het Avondmaal van de Heer vieren, neemt slechts een klein gedeelte van ons deel aan het brood en de wijn.

Hoewel onwetende en goddeloze mensen de uiterlijke elementen in dit sacrament ontvangen, ontvangen zij toch niet de daardoor betekende zaak; maar door hun onwaardig komen daartoe zijn zij schuldig aan het lichaam en bloed des Heren, tot hun eigen verdoemenis.

Voor de nieuwe viering gebruikte Jezus ongedesemd brood en rode wijn die van de paasmaaltijd waren overgebleven. (Mattheüs 26:26-28) Zijn voorbeeld volgend, gebruiken wij brood zonder zuurdeeg of toegevoegde ingrediënten en gewone rode wijn, geen druivensap of wijn die gezoet, versterkt of gekruid is.

Evenzo is bij het Avondmaal des Heren het uiterlijke teken brood en wijn, genomen van dingen die gewoonlijk tot spijs en drank gebruikt worden; maar de betekende zaak is het lichaam van Christus dat gegeven is, en zijn bloed dat voor ons vergoten is, of de gemeenschap van het lichaam en bloed des Heren.

De viering is geen sacrament, of een religieuze handeling die verdienste schenkt, zoals genade of vergeving van zonden.

Er zijn slechts twee sacramenten door Christus onze Heer ingesteld in het Evangelie; te weten de doop en het Avondmaal des Heren: welke van beide door niemand mogen worden bediend dan door een wettig geordende dienaar des Woords.

Een groep ouderlingen houdt toezicht op elke gemeente. Ongeveer 20 gemeenten vormen een kring. De gemeenten krijgen periodiek bezoek van rondreizende ouderlingen die kringopzieners worden genoemd. Op de Bijbel gebaseerde leiding en aanwijzingen worden gegeven door een Besturend Lichaam dat bestaat uit langdurige getuigen die momenteel werkzaam zijn op het wereldhoofdkantoor van Jehovah’s getuigen in Warwick (New York, VS).

De Heer Jezus, als Koning en Hoofd van zijn kerk, heeft daarin een bestuur, in de hand van kerkelijke ambtsdragers, verordend, onderscheiden van de burgerlijke overheid.

Wij zijn georganiseerd in gemeenten, die elk onder het toezicht staan van een groep ouderlingen. De ouderlingen vormen echter geen geestelijke stand, en zij ontvangen geen salaris. (Mattheüs 10:8; 23:8)

Van de kerkelijke orde leren zij dat niemand in de Kerk openbaar mag onderwijzen of de Sacramenten mag bedienen, tenzij hij regelmatig geroepen is.

Hoewel zij geen leidinggevende rol op zich nemen binnen de gemeente, hebben zij een volledig aandeel in de openbare bediening.

Wij erkennen dat er verschillende, oprecht gekoesterde opvattingen zijn onder hen die Schrifttrouw en gehoorzaam willen zijn. Sommigen leggen de apostolische leer zo uit dat vrouwen niet zouden mogen onderwijzen of prediken, of dat zij dat wel mogen maar niet met alleenzeggenschap over mannen.

Geen mens is nu gemachtigd een medemens zonden tegen God te vergeven. Hoewel het belijden aan een ander een zondaar kan helpen herstellen, kan alleen God zonden vergeven.

Bovendien bieden de verloren zoon en de tollenaar in het Evangelie, in vergelijking met de Farizeeër, ons het meest geschikte voorbeeld van hoe onze zonden aan God beleden moeten worden.

Christenen zijn niet verplicht een wekelijkse sabbat te onderhouden. Christenen staan onder ‘de wet van de Christus’, waartoe het houden van de sabbat niet behoort. (Galaten 6:2; Kolossenzen 2:16, 17)

Hieruit zien wij dat in de oude kerken niet alleen bepaalde vaste uren in de week voor bijeenkomsten waren vastgesteld, maar dat ook de dag des Heren zelf, sinds de tijd van de apostelen, voor hen en voor een heilige rust was afgezonderd, een gebruik dat thans terecht door onze Kerken wordt bewaard omwille van aanbidding en liefde.

Orkestopnamen van alle liederen uit Zing voor Jehovah zijn nu beschikbaar op jw.org. De gemeenten van Jehovah’s getuigen moeten deze nieuwe opnamen op hun vergaderingen gebruiken.

Bijna alle gebruikelijke ceremoniën zijn ook behouden, behalve dat de in het Latijn gezongen delen hier en daar worden afgewisseld met Duitse gezangen, die zijn toegevoegd om het volk te onderwijzen.

Aangezien God ‘exclusieve toewijding’ eist, is hij niet verheugd als wij beelden prijzen of aanbidden, afbeeldingen, afgodsbeelden, iconen, standbeelden of symbolen.

Aangezien God als Geest in wezen onzichtbaar en onmetelijk is, kan Hij niet werkelijk door enige kunst of enig beeld worden uitgedrukt. Om deze reden vrezen wij niet met de Schrift uit te spreken dat beelden van God louter leugens zijn.

De wonderbaarlijke gave van het spreken in tongen eindigde klaarblijkelijk omstreeks het einde van de eerste eeuw n.Chr. Niemand kan vandaag terecht beweren door Gods kracht in tongen te spreken.

De gaven van de heilige geest, waaronder die van het spreken in tongen, waren een tijdelijke voorziening.

Drugsgebruik, hypnose en meditatietechnieken die de geest leegmaken, stellen een mens ook bloot aan beheersing door demonen.

Wij geloven dat wij voortdurend in geestelijke strijd verwikkeld zijn met de overheden en machten van het kwaad, die de Kerk trachten omver te werpen en haar taak van wereldwijde evangelisatie willen dwarsbomen.

Als een zuster door omstandigheden een taak moet vervullen die normaal door een broeder wordt verricht, dan eist Jehovah dat zij een hoofdbedekking draagt.

Het is niet nodig dat Overleveringen en Ceremoniën overal dezelfde en geheel gelijk zijn; want te allen tijde zijn zij verschillend geweest en kunnen zij worden gewijzigd naar de verscheidenheid van landen, tijden en zeden van de mensen, mits niets wordt verordend tegen Gods Woord.

Maria gaf een mooi voorbeeld van geloof, gehoorzaamheid, nederigheid en diepe spiritualiteit. Zij behoort tot de getrouwen die wij goed doen na te volgen. — Hebreeën 6:12. Maar ondanks haar unieke rol als moeder van Jezus leert de Bijbel niet dat wij Maria moeten aanbidden of tot haar moeten bidden.

Wij geloven en leren ook dat de eeuwige Zoon van de eeuwige God de Zoon des mensen is geworden, uit het zaad van Abraham en David, niet uit de gemeenschap van een man, zoals de Ebionieten zeiden, maar allerkuist ontvangen is door de Heilige Geest en geboren uit de altijd maagdelijke Maria, zoals de evangelische geschiedenis ons zorgvuldig uiteenzet (Matth., hoofdstuk 1).

In feite gaf Maria blijk van het feit dat zij zondig was toen zij het zoenoffer voor zonde aanbood dat de Mozaïsche Wet van moeders vereiste.

Christus is in de waarheid van onze natuur ons in alle dingen gelijk gemaakt, de zonde alleen uitgezonderd, waarvan Hij zowel in zijn vlees als in zijn geest duidelijk vrij was.

De Bijbel toont dat wij alleen tot God moeten bidden, in Jezus’ naam. Jezus zei tegen zijn discipelen: ‘Zo moeten jullie bidden: Onze Vader in de hemel, uw naam worde geheiligd.’ (Mattheüs 6:9, New American Bible) Nooit droeg hij zijn discipelen op te bidden tot heiligen, engelen of iemand anders dan God.

Godsdienstige dienst moet aan God worden gebracht, de Vader, de Zoon en de Heilige Geest; en aan Hem alleen; niet aan engelen, heiligen of enig ander schepsel: en, sinds de val, niet zonder een Middelaar; noch in de bemiddeling van enig ander dan van Christus alleen.

De Bijbel zegt: ‘De levenden zijn zich ervan bewust dat zij zullen sterven; maar wat de doden betreft, zij zijn zich van niets bewust.’ (Prediker 9:5; Psalm 146:4) Daarom houden wij op te bestaan wanneer wij sterven. De doden kunnen niets denken, doen of voelen.

De zielen der gelovigen worden bij hun dood volmaakt in heiligheid en gaan onmiddellijk de heerlijkheid in; en hun lichamen, nog steeds met Christus verenigd, rusten in hun graven tot aan de opstanding.

De Bijbel bevat het woord ‘vagevuur’ niet, en leert ook niet dat de zielen van overledenen in het vagevuur worden gelouterd.

de zielen der rechtvaardigen, dan in heiligheid volmaakt gemaakt, worden opgenomen in de hoogste hemelen, waar zij het aangezicht van God aanschouwen, in licht en heerlijkheid, wachtend op de volle verlossing van hun lichamen. En de zielen der goddelozen worden in de hel geworpen, waar zij in kwellingen en de uiterste duisternis blijven, bewaard voor het oordeel van de grote dag. Behalve deze twee plaatsen, voor zielen gescheiden van hun lichamen, kent de Schrift er geen.

De oorspronkelijke woorden die in sommige oudere bijbelvertalingen met ‘hel’ zijn vertaald (Hebreeuws ‘Sjeool’; Grieks ‘Hades’) verwijzen in wezen naar “het graf”, dat wil zeggen het gemeenschappelijke graf van de mensheid. De Bijbel toont dat mensen in ‘het graf’ in een staat van niet-bestaan verkeren.

Het gehele mensdom heeft door zijn val de gemeenschap met God verloren, staat onder zijn toorn en vloek, en is zo blootgesteld aan alle ellende in dit leven, aan de dood zelf en aan de pijnen der hel in eeuwigheid.

Wij gebruiken het woord ‘opname’ hier niet om deze gebeurtenis te beschrijven vanwege de samenhang met de valse leerstelling van de christenheid. Toch worden de getrouwe gezalfden die nog op aarde zijn bijeengebracht, en wel onmiddellijk.

Wij geloven dat Jezus Christus persoonlijk en zichtbaar zal wederkomen, in kracht en heerlijkheid, om zijn redding en zijn oordeel te voltooien.

De grote verdrukking zal de ergste tijd van benauwdheid brengen die ooit over de mensheid is gekomen. Volgens bijbelse profetie zal zij plaatsvinden tijdens ‘de laatste dagen’, oftewel ‘de eindtijd’.

Wij gedenken ook zijn waarschuwing dat er valse christussen en valse profeten zullen opstaan als voorlopers van de uiteindelijke antichrist.

Wat zullen zij die naar de hemel gaan daar doen? Zij zullen naast Jezus dienen als koningen en priesters gedurende 1000 jaar. (Openbaring 5:9, 10; 20:6) Zij zullen de ‘nieuwe hemelen’ vormen, oftewel de hemelse regering, die over de ‘nieuwe aarde’, oftewel de aardse samenleving, zal regeren.

Wij veroordelen voorts de Joodse dromen dat er vóór de Dag des Oordeels een gouden eeuw op aarde zal komen, en dat de vromen, na al hun goddeloze vijanden onderworpen te hebben, alle koninkrijken der aarde zullen bezitten.

Jezus’ vergoten bloed stichtte ‘een nieuw verbond’ dat het verbond verving tussen Jehovah God en het oude volk Israël.

Er zijn dus niet twee verbonden der genade, verschillend in wezen, maar één en hetzelfde, onder verschillende bedelingen.

Nadat God de eerste man en vrouw had geschapen, bracht hij hen samen in het huwelijk. Hij stelde het huwelijk in als een bijzondere band tussen een man en een vrouw, als fundament voor de gezinseenheid. — Genesis 1:27, 28; 2:18.

Het huwelijk is tussen één man en één vrouw: noch is het enig man geoorloofd meer dan één vrouw te hebben, noch enige vrouw meer dan één man, op hetzelfde ogenblik.

God reserveert seksuele betrekkingen alleen voor huwelijkspartners, zoals Hebreeën 13:4 laat zien: ‘Laat het huwelijk eervol zijn onder allen, en het huwelijksbed onbezoedeld, want God zal hoereerders en overspelers oordelen.’

Wij verlangen dat alle herders een voorbeeld geven van seksuele kuisheid en trouw, zoals Paulus gebood, en duidelijk en vaak onderwijzen dat het huwelijk de enige plaats is voor seksuele vereniging.

De Bijbel staat echtscheiding wel toe. Jezus noemde echter slechts één aanvaardbare reden om een huwelijk te beëindigen toen hij zei: ‘Wie zijn vrouw verstoot, behalve op grond van ontucht [seks buiten het huwelijk], en met een andere trouwt, pleegt overspel.’ — Mattheüs 19:9.

Hoewel het verderf van de mens zodanig is dat hij geneigd is onbehoorlijk argumenten te zoeken om diegenen te scheiden die God in het huwelijk heeft samengevoegd: toch is niets anders dan overspel, of zodanige opzettelijke verlating als op geen enkele wijze door de kerk of de burgerlijke overheid kan worden verholpen, een voldoende reden om de huwelijksband te ontbinden: waarbij een openbare en ordelijke procedure in acht moet worden genomen; en de betrokken personen niet aan hun eigen wil en goeddunken moeten worden overgelaten in hun eigen zaak.

Zelfs wanneer ouderlingen wordt gevraagd een echtpaar te helpen met huwelijksproblemen, zijn zij niet bevoegd het echtpaar te vertellen wat het moet doen. (Galaten 6:5) Iemand die echter besluit te scheiden zonder schriftuurlijke grond, is naar de Schrift niet vrij om te hertrouwen. — 1 Timotheüs 3:1, 5, 12.

In geval van overspel na het huwelijk is het de onschuldige partij geoorloofd een echtscheiding aan te vragen: en, na de echtscheiding, een ander te trouwen, alsof de schuldige partij gestorven was.

Als een man en vrouw ervoor kiezen een niet-abortieve vorm van anticonceptie te gebruiken om zwangerschap te voorkomen, is dat hun persoonlijke beslissing en verantwoordelijkheid. Niemand mag hen veroordelen.

Het leven is een gave van God. (Genesis 9:6; Psalm 36:9) Hij beschouwt al het leven als kostbaar, ook het leven van een kind in de baarmoeder. Dus als iemand opzettelijk een ongeboren kind doodt, komt dat neer op moord.

De NAE is actief, vurig en onwrikbaar tegen abortus op verzoek. Wij wijzen echter hen die pleiten voor wettelijke toegang tot abortus niet af als onverschillig voor het menselijk leven of onze achting en aandacht onwaardig.

Jehovah’s getuigen aanvaarden geen transfusies met volbloed en doneren ook geen bloed dat als volbloedtransfusie aan een ander zou worden toegediend. Wij eten ook geen bloed of vlees waaruit het bloed niet is weggevloeid. Of men echter componenten of fracties van iemands bloed aanvaardt, is een beslissing die elke christen zelf moet nemen.

Het is geen zonde om met mate alcohol te drinken. De Bijbel beschrijft wijn als een gave van God die het leven aangenamer kan maken. (Psalm 104:14, 15; Prediker 3:13; 9:7)

Om de volgende redenen gaan Jehovah’s getuigen niet ten strijde: gehoorzaamheid aan God. De Bijbel zegt dat Gods dienaren ‘hun zwaarden tot ploegscharen zouden omsmeden’ en ‘niet meer zouden leren oorlog te voeren’.

Het is christenen geoorloofd het ambt van overheid te aanvaarden en uit te oefenen, wanneer zij daartoe geroepen worden: in het bestuur waarvan zij vooral vroomheid, gerechtigheid en vrede moeten handhaven, naar de heilzame wetten van elk gemenebest; zo mogen zij daartoe nu, onder het nieuwe testament, rechtmatig oorlog voeren, bij rechtvaardige en noodzakelijke gelegenheid.