Denominaties vergeleken118 articles

Welke Bijbelvertaling moet ik lezen? 10 Bijbels vergeleken



  • Voor nauwkeurige studie laat een Bijbel die dicht bij de Hebreeuwse en Griekse woorden blijft, zoals de NASB of de ESV, het meeste zien; voor het lezen van hele boeken of als eerste Bijbel geeft de New Living Translation de betekenis in eenvoudig Engels weer; en om uw kerk te volgen, leest u de Bijbel die daar wordt voorgelezen.
  • Elke Bijbel mengt woord-voor-woord en gedachte-voor-gedachte vertaling, en zelfs de King James zegt “God verhoede” waar Paulus’ Grieks “dat het niet zo moge zijn” betekent.
  • Bijna elke moderne Bijbel gaat uit van hetzelfde Hebreeuws en Grieks, behalve de Nieuwe Testamenten van de King James en de New King James, dus een paar verzen die die twee in de tekst afdrukken, staan in de voetnoten van de meeste andere.
  • In 1 Johannes 4:10 lopen de vertalingen uiteen bij één Grieks woord, dat ze vertalen als verzoening, boetedoening, verzoenend offer of “een offer om onze zonden weg te nemen”, en verzoening en boetedoening betekenen niet hetzelfde.
  • Katholieken in de Verenigde Staten lezen Bijbels die door hun bisschoppen zijn goedgekeurd, zoals de NABRE, die in 2027 door de Catholic American Bible zal worden vervangen, en de orthodoxen lezen het Oude Testament voornamelijk in vertalingen uit de Griekse Septuaginta.
  • Wanneer een vers u verbaast, laat het openen van een tweede vertaling naast de eerste zien waar de vertalers moesten kiezen, zoals de King James-vertalers in 1611 adviseerden.
Denominaties vergelekenSee all 118 articles in this reeks

Als u een passage nauwkeurig, woord voor woord wilt bestuderen, kies dan een Bijbel die zo dicht mogelijk bij de woorden van het Hebreeuws en Grieks blijft als het Engels toelaat, zoals de NASB of de ESV. Als u hele boeken in één keer wilt lezen, of als u iemand zijn eerste Bijbel geeft, kies er dan een die de betekenis overbrengt in eenvoudig Engels, zoals de New Living Translation. En als u uw kerk wilt volgen, lees dan de Bijbel die daar op zondag wordt voorgelezen. Geen enkele vertaling is het beste voor alle drie, en de kerken zelf lezen verschillende vertalingen.

De mannen die de King James Bijbel maakten, hadden goede Engelse Bijbels voor zich, en in hun voorwoord van 1611 schreven ze dat ze nooit van plan waren geweest een nieuwe vertaling te maken, “maar om een goede beter te maken, of uit vele goede, één voorname goede.” Ze schreven ook: “Vertaling is wat het venster opent om het licht binnen te laten,” en elke Bijbel op deze pagina is een venster van die soort, een beetje anders uitgesneden in dezelfde muur.

Hoe verhouden de belangrijkste Engelse vertalingen zich tot elkaar?

Hier zijn tien van de belangrijkste Engelse Bijbels, gerangschikt van degenen waarvan de makers ze het meest letterlijk noemen tot degene die zichzelf gedachte-voor-gedachte noemt. Waar een uitgever zijn eigen methode benoemt, gebruikt de kolom methode zijn woorden.

Vertaling Gemaakt door method Voor wie bedoeld
King James Version (KJV, 1611) 47 geleerden voor koning James I Een herziening van de Bishops’ Bible van 1568 Officiële Engelse Bijbel van de Latter-day Saints; de historische Bijbel van de Episcopal Church
New King James Version (NKJV, 1982) 130 geleerden, kerkleiders en leken-christenen voor Thomas Nelson “Volledige equivalentie” Lezers die de King James in modern Engels willen
New American Standard Bible (NASB, 1971; 2020) The Lockman Foundation “Formele equivalentie”, woord voor woord “zoveel mogelijk” Studenten, geleerden, voorgangers en zendelingen, zegt Lockman
English Standard Version (ESV, 2001) Crossway, met een team van meer dan honderd “In essentie letterlijk” Lutheran Church–Missouri Synod, in haar Lutheran Service Book; Mis in Engeland en Wales (Katholieke Editie)
Revised Standard Version, Katholieke Editie (RSV-CE, 1966) National Council of Churches; RSV van 1952 Een herziening van de American Standard Version van 1901 Katholieken, als een goedgekeurde oudere editie
New Revised Standard Version (NRSV, 1989; bijgewerkt in 2021) National Council of Churches; de update van 2021 onder leiding van de Society of Biblical Literature “Zo letterlijk als mogelijk, zo vrij als nodig” Episcopale Kerk; Katholieke Editie goedgekeurd door Amerikaanse bisschoppen
New American Bible, Revised Edition (NABRE, 2011) Geleerden van de Catholic Biblical Association “Een letterlijkere vertaling dan de oorspronkelijke NAB” Katholieken in de Verenigde Staten, totdat de Catholic American Bible deze in 2027 vervangt
Christian Standard Bible (CSB, 2017) Holman Bible Publishers, als herziening van de Holman Christian Standard Bible “Optimale equivalentie” Lifeway, van de Southern Baptist Convention
New International Version (NIV, 1978; 2011) Committee on Bible Translation, 15 evangelische geleerden Balans tussen “transparantie naar het origineel en duidelijkheid van betekenis” Episcopale Kerk; “meest gebruikt” in Amerikaanse kerken, aldus de uitgever
New Living Translation (NLT, 1996; 2015) Meer dan 90 geleerden voor Tyndale House “Hele gedachten (in plaats van alleen woorden)” Hardop voorlezen in de kerk, zoals Tyndale aanbeveelt

Als u zich afvraagt welke mensen kopen: de lijst van de Evangelical Christian Publishers Association met Bijbelverkopen in de Verenigde Staten voor september 2026 plaatste de NIV op de eerste plaats, gevolgd door de ESV, de King James, de NLT en de NKJV, met de CSB op de zevende, de NASB op de negende en de NRSV op de tiende plaats. Het telt alleen Bijbels van de aangesloten uitgevers van de vereniging.

Wat het Engels betreft, begint bijna elke moderne Bijbel vanuit hetzelfde Hebreeuws en Grieks: de Masoretische Hebreeuwse tekst zoals gedrukt in de Stuttgart Biblia Hebraica, en het Griekse Nieuwe Testament onder redactie van Nestle en Aland en door de United Bible Societies. De uitzonderingen zijn de Nieuwe Testamenten van de King James en de New King James, die de Textus Receptus volgen, een tekst die voortkwam uit het Griekse Nieuwe Testament dat Erasmus voor het eerst in 1516 drukte, en de oude katholieke Douay-Rheims, die werd vertaald uit de Latijnse Vulgaat van de heilige Hiëronymus. Dus het meeste van wat twee moderne Bijbels scheidt, is het Engels dat elk kiest voor dezelfde woorden.

Wat betekenen woord-voor-woord en gedachte-voor-gedachte?

Een woord-voor-woord Bijbel, die uitgevers ook wel formele equivalentie noemen, blijft zo dicht mogelijk bij de woorden en zelfs de volgorde van het origineel als het Engels toelaat, en de Lockman Foundation zegt dat de NASB “zo veel mogelijk woord-voor-woord vertaalt vanuit de brontalen.” Een gedachte-voor-gedachte Bijbel, of dynamische equivalentie, brengt de betekenis over naar natuurlijk Engels. Waar Lucas zegt dat de menigte naar huis ging terwijl ze zich op de borst sloegen (Lucas 23:48), zegt de New Living Translation “Ze gingen met diepe droefheid naar huis,” en behoudt de Griekse bewoording in een voetnoot.

Zelfs de King James, die de makers van de NLT “over het algemeen vrij letterlijk” noemen, mengt de twee. Waar Paulus' Grieks in Romeinen 6:2 “dat het niet zo moge zijn” betekent, zegt het “God verhoede. Hoe zullen wij, die voor de zonde gestorven zijn, nog langer daarin leven?” Het voorwoord van de ESV zelf zegt dat elke vertaling “op veel punten een afweging is tussen letterlijke precisie en leesbaarheid.” Dus de Bijbels staan op één lijn in plaats van in twee kampen: de NASB, de ESV en de NKJV aan de woord-voor-woord kant, de NLT aan de andere kant, en de CSB, de NIV en de NRSV Updated Edition daartussenin, waarbij de regel van de NRSV is “zo letterlijk als mogelijk, zo vrij als nodig.”

De Schrift zelf geeft ons een beeld van beide soorten werk. Toen de wet van God in de dagen van Nehemia hardop aan het volk werd voorgelezen, lazen de voorlezers “duidelijk voor uit het boek van de wet van God, en gaven de betekenis, en zorgden ervoor dat ze het gelezen begrepen” (Nehemia 8:8). Een woord-voor-woord Bijbel geeft ons de lezing zoals die er staat, en een gedachte-voor-gedachte Bijbel geeft ons meer van de betekenis.

Hoeveel verschillen de vertalingen? Eén woord in 1 Johannes 4:10

Eén zin van Johannes over liefde laat zien hoe dicht de vertalingen bij elkaar staan en waar ze uiteenlopen. Hier is het volledig in drie Bijbels die in het publieke domein zijn. De King James heeft “Hierin is liefde, niet dat wij God liefhadden, maar dat hij ons liefhad, en zijn Zoon zond als verzoening voor onze zonden” (1 Johannes 4:10). De Douay-Rheims heeft “Hierin is naastenliefde: niet alsof wij God hadden liefgehad, maar omdat hij ons eerst heeft liefgehad, en zijn Zoon heeft gezonden om een verzoening voor onze zonden te zijn.” En de World English Bible heeft “Hierin is liefde, niet dat wij God liefhadden, maar dat hij ons liefhad, en zijn Zoon zond als het verzoenend offer voor onze zonden.”

In alle drie zegt de eerste helft hetzelfde in bijna dezelfde woorden, hoewel de Douay-Rheims, gemaakt vanuit het Latijn, “naastenliefde” zegt waar de anderen liefde zeggen. Ze lopen uiteen tegen het einde, bij één enkel Grieks woord, hilasmos, dat het woordenboek van Strong definieert als “verzoening, d.w.z. (concreet) een verzoener.” Hier is hoe elk van de tien Bijbels in de tabel hierboven dat woord weergeeft, in dezelfde volgorde:

Vertaling Het woord voor hilasmos method
KJV Verzoening Een herziening van de Bishops' Bible
NKJV Verzoening Volledige equivalentie
NASB Verzoening formele equivalentie
ESV Verzoening In essentie letterlijk
RSV-CE Boetedoening Een herziening van de American Standard Version
NRSV Updated Edition verzoenend offer Zo letterlijk als mogelijk, zo vrij als nodig
NABRE Boetedoening Letterlijker dan de eerste NAB
CSB verzoenend offer Optimale equivalentie
NIV een verzoenend offer Balans van woorden en betekenis
NLT “een offer om onze zonden weg te nemen” Volledige gedachten

Vier zeggen verzoening, drie zeggen verzoenend offer, twee zeggen boetedoening, en de NLT legt het woord uit in plaats van het te vertalen. De keuze is meer dan een kwestie van welk woord makkelijker te lezen is, omdat verzoening en boetedoening niet hetzelfde betekenen. Een verzoening is een offer dat Gods toorn over onze zonde van ons afwendt, dus het woord kijkt naar God, de rechter. Een boetedoening is een offer dat de zonde zelf wegwast, dus het woord kijkt naar ons, degenen die gezondigd hebben. Verzoenend offer is de duidelijkere uitdrukking, en in de tekst kiest het niet tussen de twee. Sommige Bijbels die het afdrukken, wijzen de lezer in een noot op verzoening: de voetnoot van de World English Bible legt zijn verzoenend offer uit als het offer dat Gods toorn afwendt, en de CSB geeft verzoening in de kantlijn. Welk woord we ook lezen, Johannes vertelt ons hetzelfde: de liefde begon bij God, voordat wij hem überhaupt hadden liefgehad.

Als u een vers als dit wilt delen, zijn de King James (in de Verenigde Staten), de Douay-Rheims en de World English Bible voor iedereen gratis te drukken, en de meeste moderne uitgevers laten u honderden verzen citeren zonder toestemming te vragen, zolang hun bronvermelding erbij staat.

Wat is het verschil tussen de KJV en de NKJV?

De New King James behoudt de Griekse tekst achter het King James Nieuwe Testament en verandert het Engels. Thomas Nelson gaf in 1975 de opdracht om een moderne vertaling te maken “die de zuiverheid en stilistische schoonheid van de oorspronkelijke King James zou behouden,” en 130 geleerden, kerkleiders en lekenchristenen besteedden er zeven jaar aan; het Nieuwe Testament kwam uit in 1979 en de hele Bijbel in 1982. Het voorwoord noemt het “de vijfde herziening van een historisch document,” en de makers hielden het zo dicht bij de bewoording van 1611 “dat er een opmerkelijk gemak is bij het luisteren naar het voorlezen van de ene editie terwijl men de andere volgt.”

Open een King James of een NKJV naast de meeste moderne Bijbels, en het verschil in het Grieks dat u het meest zult opmerken is een handvol verzen, zoals Mattheüs 18:11, Marcus 9:44 en Handelingen 8:37. De King James en de NKJV drukken ze in de tekst af. De meeste moderne Bijbels verplaatsen ze naar een voetnoot, omdat ze “niet worden gevonden in de oudste en meest betrouwbare manuscripten,” in de woorden van de makers van de NIV. De NKJV behoudt ze en gebruikt haar eigen voetnoten om aan te tonen waar de andere Griekse teksten anders lezen. Het meeste van het Grieks is hetzelfde, welke tekst een Bijbel ook volgt: volgens de telling van het voorwoord van de NKJV is “volledig vijfentachtig procent van de tekst van het Nieuwe Testament hetzelfde in de Textus Receptus, de Alexandrijnse tekst en de Majority Text.”

ESV of NIV: welke moet ik kiezen?

De NIV en de ESV, de twee bestverkochte Bijbels op die lijst van september, werden gemaakt met verschillende doelen. De NIV begon bij Howard Long, een ingenieur uit Seattle die ontdekte dat het Engels van de King James een vriend die geen christen was, niet bereikte. In 1965 kwamen evangelische geleerden bijeen bij Chicago en kozen ervoor om vanaf nul te beginnen met het Hebreeuws, Aramees en Grieks, en de volledige NIV kwam uit in 1978. Het Committee on Bible Translation, een onafhankelijk orgaan van vijftien personen, verandert de tekst alleen wanneer 70 procent van de leden het ermee eens is, en de update van 2011 liet ongeveer 95 procent van de tekst uit 1984 zoals die was.

Crossway maakte de ESV van 2001 voor nauwkeurige studie en voor hardop voorlezen in de kerk, en noemt het “in essentie letterlijk.” Het begon in plaats daarvan bij de Revised Standard Version van 1971. Waar de Revised Standard Version boetedoening zegt in 1 Johannes 4:10, zoals de Catholic Edition in de tabel hierboven laat zien, ging de ESV terug naar het oudere woord, verzoening, dat de King James had gebruikt. De NIV zegt “een verzoenend offer.” De voetnoten van de ESV, die het voorwoord “een integraal onderdeel van de ESV-vertaling” noemt, tonen meer van het Grieks en Hebreeuws achter een passage, en ze helpen het meest wanneer u vers voor vers door de tekst werkt. De uitgever van de NIV plaatst het op een leesniveau van de achtste klas, en als u een heel Evangelie op een avond wilt lezen, of een Bijbel wilt geven aan iemand die er voor het eerst mee in aanraking komt, kan het u beter van dienst zijn.

Welke Bijbel gebruiken katholieken, orthodoxen en andere kerken?

Als u bij een kerk hoort, zoek dan uit welke Bijbel daar op zondag wordt voorgelezen en lees thuis dezelfde, zodat de woorden die we samen horen de woorden worden die we kennen. Katholieken lezen vertalingen die hun bisschoppen hebben goedgekeurd, gedrukt met aantekeningen, en een katholieke Bijbel heeft 73 boeken waar de meeste protestantse Bijbels er 66 hebben; de redenen worden uiteengezet in waarom katholieken 73 boeken hebben en protestanten 66. In de Verenigde Staten vermelden de bisschoppen de NABRE, de NRSV Catholic Edition en de bijgewerkte editie daarvan, en de Good News Translation, en ze voegen eraan toe dat elke vertaling die “vóór 1983 door de Apostolische Stoel of een plaatselijke ordinaris, of na 1983 door de Apostolische Stoel of een bisschoppenconferentie” is goedgekeurd, mag worden gebruikt voor privégebed en studie. Dat omvat oudere katholieke Bijbels zoals de RSV Catholic Edition en de Douay-Rheims, en hoe de King James en de katholieke Bijbels verschillen heeft meer over beide. De NABRE kwam uit in 2011, en de bisschoppen hebben in november 2024 al een herziene tekst goedgekeurd voor gebruik tijdens de Mis, met 216 stemmen voor en 4 tegen. Deze wordt in 2027 verwacht als de Catholic American Bible, die de NABRE zal vervangen en Amerikaanse katholieken één tekst zal geven voor de lezingen tijdens de Mis, het getijdengebed en de Bijbel die ze thuis hebben. In Engeland en Wales komen de lezingen tijdens de Mis sinds de advent van 2024 uit de English Standard Version–Catholic Edition.

De Orthodoxe Kerk in Amerika zegt dat “De Orthodoxe Kerk voornamelijk vertalingen gebruikt uit de Griekse versie van het Oude Testament, bekend als de Septuagint, in plaats van vertalingen uit de Hebreeuwse edities,” de versie waaruit, zo voegt ze eraan toe, het Nieuwe Testament zijn vele citaten uit het Oude Testament haalt. Eén klein ding volgt voor iedereen die een Psalter opent dat uit de Septuagint is vertaald: het nummert de meeste Psalmen één lager dan Bijbels die uit het Hebreeuws zijn vertaald, dus de psalm die de meesten van ons kennen als Psalm 23 is daar Psalm 22. Onder de Engelse Bijbels zette de Revised Standard Version in 1977 een stap richting de orthodoxen, toen een uitgebreide editie 3 en 4 Makkabeeën en Psalm 151 toevoegde, boeken “die door oosters-orthodoxe gemeenschappen als canoniek worden beschouwd.” De redacteuren van de NRSV Updated Edition noteren dat de RSV toen “officieel werd geautoriseerd voor gebruik door alle grote christelijke kerken: protestants, anglicaans, rooms-katholiek en oosters-orthodox,” en die Bijbel was een kleinkind van de King James, via de American Standard Version van 1901.

Onder protestanten kiest elke kerk voor zichzelf, en de Episcopal Church autoriseert vele vertalingen, van de King James, “de historische Bijbel van The Episcopal Church,” tot de NIV, de NRSV en de bijgewerkte editie daarvan, en de Common English Bible. Voor Southern Baptists is de CSB vertrouwd, omdat Lifeway, een entiteit van de Southern Baptist Convention, deze beheert. De Lutheran Church–Missouri Synod koos de ESV voor haar gezangboek, de Lutheran Service Book, en voor de lezingen die daarbij horen.

Twee groepen buiten deze kerken lezen elk een eigen Bijbel. The Church of Jesus Christ of Latter-day Saints noemt de King James haar officiële Engelse Bijbel, en Jehova's getuigen lezen hun eigen Nieuwe-Wereldvertaling.

Moet ik meer dan één vertaling lezen?

Wanneer een vers je verbaast, helpt het om een tweede Bijbel naast de eerste te leggen, en de vertalers uit 1611 zeiden dat zelf al, citerend uit St. Augustinus: “dat verscheidenheid aan vertalingen nuttig is voor het vinden van de betekenis van de Schriften.” 1 Johannes 4:10 lezen met verzoening in de ene Bijbel en zoenoffer in de andere laat ons precies de plek zien waar vertalers moesten kiezen, en stuurt ons terug naar Johannes om te zien wat hij bedoelde.

De vraag van Filippus in Handelingen is de vraag die we aan elke Bijbel die we oppakken moeten stellen: “Begrijpt u wat u leest?” De kamerling antwoordde door om een gids te vragen: “Hoe zou ik dat kunnen, als niemand mij de weg wijst?” (Handelingen 8:30–31), en elke getrouwe vertaler heeft geprobeerd die gids te zijn voor lezers die geen Hebreeuws of Grieks kennen. Welk woord een Bijbel ook gebruikt in 1 Johannes 4:10, elke getrouwe vertaling draagt uit wat Johannes een paar regels later zegt, in de duidelijkste woorden van allemaal: “Wij hebben hem lief, omdat hij ons eerst liefhad” (1 Johannes 4:19).


Meer uit deze reeksDenominaties vergelekenSee all 118 artikelen



Reacties

Een reactie plaatsen

Share to...