Een ondersteboven kruis is het Kruis van Sint-Petrus. Het herinnert aan een vroege traditie dat Petrus, veroordeeld tot de dood in Rome, vroeg om met het hoofd naar beneden gekruisigd te worden omdat hij niet waardig was om te sterven zoals zijn Heer. In de vorige eeuw hebben sommige mensen het teken tegen het christendom gekeerd, meestal als een omgekeerd crucifix.
Dezelfde vorm kan dus spreken van nederigheid of van spot, en waar je het vindt, vertelt je welke. Op een kerkmuur of op de stoel van een paus is het het kruis van Petrus. Tegen het geloof gekeerd, met de figuur van Christus ondersteboven hangend, is het bedoeld als een belediging. Maar het christelijke verhaal erachter is zo'n zeventien eeuwen ouder dan dat, en het begint met een vraag die Petrus stelde tijdens het Laatste Avondmaal.
“Heer, waar gaat Gij heen?” vroeg hij, en Jezus antwoordde: “Waar Ik heenga, kunt gij Mij nu niet volgen; maar gij zult Mij later volgen” (Johannes 13:36). Diezelfde nacht beloofde Petrus zijn leven voor Hem te geven, en voor de ochtend had hij zijn Heer drie keer verloochend. Het ondersteboven kruis herinnert eraan hoe hij Hem uiteindelijk toch volgde.

Staat er in de Bijbel dat Petrus ondersteboven werd gekruisigd?
Het Nieuwe Testament beschrijft de dood van Petrus nooit, hoewel Jezus het aan Petrus zelf had voorspeld. Aan de oever van het Meer van Tiberias, na de opstanding, vroeg Hij Petrus drie keer: “Hebt gij Mij lief?”, gaf hem zijn schapen om te weiden, en zei toen: “Toen gij jonger waart, gorddet gij uzelf en gingt gij waarheen gij wildet; maar wanneer gij oud zult zijn, zult gij uw handen uitstrekken en een ander zal u gorden en u brengen waarheen gij niet wilt” (Johannes 21:18). Johannes voegt eraan toe: “Dit zeide Hij met een aanduiding, met welk dood hij God verheerlijken zou. En na dit gezegd te hebben, spreekt Hij tot hem: Volg Mij” (Johannes 21:19).
Vroege christenen zagen een kruis in die uitgestrekte handen. Tertullianus, schrijvend rond 200, bracht de twee samen toen hij zei dat onder Nero “Petrus door een ander wordt omgord... wanneer hij aan het kruis wordt vastgemaakt.” Niets in de Bijbel zegt echter hoe Petrus hing; dat detail komt van buitenaf.

Waar komt het verhaal van de ondersteboven kruisiging van Petrus vandaan?
De vroegste getuigen zijn het erover eens dat Petrus als martelaar in Rome stierf, en het zijn de latere getuigen die de wijze van zijn dood toevoegen. In de volgorde waarin ze schreven, zeggen ze dit:
| Bron | wanneer | Wat er staat |
|---|---|---|
| Clemens van Rome | Ongeveer 95–97 | Petrus “onderging het martelaarschap” |
| Tertullianus | Ongeveer 200 | In Rome onderging Petrus “een lijden zoals dat van zijn Heer” |
| Handelingen van Petrus | Rond 200 | Op eigen verzoek met het hoofd naar beneden gekruisigd |
| Origenes, geciteerd door Eusebius | 3e eeuw | Gekruisigd “met het hoofd naar beneden” zoals hij had gevraagd |
| Hiëronymus | Ongeveer 392 | Met het hoofd naar beneden, omdat hij onwaardig was om te sterven zoals zijn Heer |
Clemens, schrijvend vanuit Rome aan de kerk in Korinthe, zegt alleen dat Petrus, “door onrechtvaardige afgunst, niet één of twee, maar talloze beproevingen onderging; en toen hij eindelijk het martelaarschap had ondergaan, vertrok naar de plaats van glorie die hem toekwam.” Tertullianus zegt over Rome: “Hoe gelukkig is haar kerk, waarop de apostelen al hun leer samen met hun bloed hebben uitgestort! Waar Petrus een lijden ondergaat zoals dat van zijn Heer!”
Het eerste boek dat “met het hoofd naar beneden” zegt, is de Handelingen van Petrus, geschreven in het Grieks “niet later dan 200 na Christus”, volgens het oordeel van de vertaler M. R. James. Het is geen Schrift, en geen enkele kerk leest het als Schrift, maar dit is waar het verhaal voor het eerst wordt verteld. Petrus, gewaarschuwd om uit Rome te vluchten, ontmoet Jezus op de weg en vraagt Hem: “Heer, waar gaat Gij heen?”, opnieuw de vraag van het Laatste Avondmaal. De Heer antwoordt: “Ik ga naar Rome om gekruisigd te worden,” en Petrus keert terug. Bij het kruis vraagt hij de beulen: “kruisig mij zo, met het hoofd naar beneden en niet anders.”
Origenes van Alexandrië, geboren in 185, schreef het verhaal op in zijn commentaar op Genesis, en Eusebius, “de Vader van de Kerkgeschiedenis”, bewaarde zijn woorden voor ons: “na in Rome te zijn aangekomen, werd hij met het hoofd naar beneden gekruisigd; want hij had verzocht dat hij op deze manier mocht lijden.” Wat de vroege bronnen zeggen over het einde van elke apostel is verzameld in Hoe stierven de 12 apostelen?

Waarom vroeg Petrus om ondersteboven gekruisigd te worden?
De reden die christenen het beste kennen, is die van Hiëronymus. Schrijvend tegen het einde van de vierde eeuw, zegt hij dat Petrus “de kroon van het martelaarschap ontving door aan het kruis te worden genageld met zijn hoofd naar de grond en zijn voeten omhoog, waarbij hij beweerde dat hij onwaardig was om op dezelfde manier als zijn Heer te worden gekruisigd.” De man die ooit had gezworen dat hij nooit zou afvallen, vond zichzelf nu niet eens waardig om te sterven zoals Jezus stierf.
De Handelingen van Petrus geeft een vreemdere reden, in een preek die Petrus vanaf het kruis houdt. “De eerste mens,” zegt hij, “viel (werd gedragen) met het hoofd naar beneden,” en de hele wereld werd met hem ondersteboven gekeerd, zodat mensen “dachten dat die dingen die niet eerlijk waren, eerlijk waren, en die dingen die in waarheid slecht waren, goed waren.” In deze preek wordt Petrus, hangend met het hoofd naar beneden, een beeld van de gevallen mensheid, en het kruis van Christus de weg terug.
Onder beide redenen ligt hetzelfde: Petrus wist wie voor hem was gestorven. In de brief die zijn naam draagt, vraagt hij ons allen om “met nederigheid bekleed te zijn: want God wederstaat de hoogmoedigen, maar geeft genade aan de nederigen” (1 Petrus 5:5).

Is het verhaal van de ondersteboven kruisiging van Petrus waar?
We hebben vroege en consistente getuigen, van Clemens tot Tertullianus, dat Petrus als martelaar in Rome stierf onder Nero. De Katholieke Encyclopedie plaatst zijn dood tussen het uitbreken van Nero's vervolging in juli 64 en het begin van 68, en vindt het Vaticaan, waar Nero's tuinen stonden, de waarschijnlijke plaats van zowel zijn executie als zijn graf.
Clemens, die ongeveer dertig jaar na de dood van Petrus schreef, zegt niet dat hij met het hoofd naar beneden hing, en Tertullianus evenmin; de eerste die het zegt is een boek met legenden van meer dan een eeuw later. Origenes en Hiëronymus waren grote geleerden, maar zij ontvingen het verhaal in plaats van het te zien. Dus zeggen we duidelijk wat we weten: Petrus werd voor Christus gekruisigd in Rome. Dat hij met het hoofd naar beneden hing, is een oude en zeer geliefde traditie die waar kan zijn en niet kan worden bewezen. De nederigheid voor zijn Heer die christenen daarin zien, hangt niet af van de hoek van een balk.
Voor het hele leven van Petrus met Jezus, van de netten tot de verloochening tot de oever, zie Petrus in de Bijbel.

Waarom gebruikt de paus een omgekeerd kruis?
Katholieken zien de paus als de opvolger van Petrus, en dus is het kruis van Petrus een van de tekens van de paus geworden. Pater Edward McNamara, hoogleraar liturgie aan de Regina Apostolorum universiteit, legt uit dat “het omgekeerde kruis een relatief frequent symbool is van het Petrinisch ambt, samen met andere symbolen zoals de sleutels en de drievoudige tiara.” Zo'n kruis markeert de bakstenen muur die de Heilige Deur van de Sint-Pietersbasiliek tussen jubeljaren verzegelt, en toen Johannes Paulus II Israël bezocht, zat hij op een stoel met een Petrinisch kruis op de rugleuning.
Het wordt nog steeds graag gekozen, zoals bij het St Peter’s College in Auckland, dat een groot blauw omgekeerd kruis bij de ingang plaatste met een plaquette eronder die luidt: “Dit omgekeerde kruis vertegenwoordigt het martelaarschap van Sint-Petrus de Apostel.” Orthodoxe en protestantse christenen eren Petrus ook als apostel en martelaar, hoewel ze de katholieke leer over het gezag van de paus niet delen.

Is een omgekeerd kruis satanisch?
Het eenvoudige omgekeerde kruis, zonder figuur erop, is op zichzelf niet satanisch. Het is het kruis van Petrus, en pater McNamara merkt op dat, voor zover hij weet, wanneer de Kerk het als symbool gebruikt, het “nooit de gekruisigde figuur van Sint-Petrus bevat,” dus het Petrinische teken is een kaal kruis. Een omgekeerd crucifix, met het lichaam van Christus ondersteboven hangend, is een ander verhaal. “Op zijn minst is het respectloos en wordt het vaak beschouwd als een satanisch of antichristelijk symbool,” schrijft hij, en “sommige bewoners van de populaire cultuur hebben het gebruikt in films, muziekvideo's, albumhoezen en podiumkostuums om Satan of de Antichrist te vertegenwoordigen.” In de afgelopen eeuw of zo hebben sommigen het eenvoudige omgekeerde kruis voor hetzelfde doel gebruikt.
Kijk dus waar je het ziet. In een kerk, op een pauselijke stoel, of in een schilderij van de dood van de apostel zoals dat van Caravaggio in Santa Maria del Popolo in Rome, is het het Kruis van Sint-Petrus. Op een horrorposter, gedragen om te provoceren, of met het lichaam van de Heer ondersteboven hangend, is het bedoeld als uitdaging, en zelfs dan hoeven we er niet bang voor te zijn. Het kruis is bespot sinds de dag dat het op Golgotha stond, en “het woord van het kruis is voor hen, die verloren gaan, wel dwaasheid, maar voor ons, die behouden worden, is het een kracht Gods” (1 Korintiërs 1:18).
Jezus had beloofd dat Petrus Hem later zou volgen, en dat deed hij. De visser die ooit geen uur wakker kon blijven, ging naar zijn kruis met het verzoek lager te zijn dan zijn Heer, en in zijn brief vraagt hij hetzelfde van ons: “Vernedert u dan onder de krachtige hand Gods, opdat Hij u verhoge te zijner tijd” (1 Petrus 5:6).


Een reactie plaatsen